پایان نامه درباره نرخ بهره، ثروت سهامداران، حسابداران، مصرف كننده

دانلود پایان نامه ارشد

آبياري هزينه‎هاي مربوط به بذر و كود، هزينه‎هاي وابسته به شمار مي‎آيند.
هزينه‎هاي پيش‎بيني نشده
معمولاً دربرآورد هزينه‎هاي طرح فرض مي‎شود كه تغيير نسبي در قيمتها بوجود نخواهد آمد و در طول دوره سرمايه‎گذاري ميزان تورم صفر خواهد بود. اما برآورد هزينه‎هاي اوليه طرح تنها براساس اين فرضيات واقع بينانه نخواهد بود. هزينه‎هاي پيش‎بيني نشده را مي‎توان به دو بخش تقسيم كرد (قره باغيان، 1371):
هزينه‎هاي پيش‎بيني نشده جهت جبران تغييرات شرايط فيزيكي
هزينه‎هاي پيش‎بيني نشده جهت جبران تغييرات سيستم قيمتها
2-1-8- معيارهاي انتخاب يا رد پروژه‌ها در تحليل هزينه ـ فايده13
در تحليل هزينه ـ فايده پروژه‌ها مي‌بايست مبنايي براي قبول يا رد پروژه و انتخاب آن از ميان پروژه‌هاي ديگر تعيين شود. روشها و معيارهاي ارزيابي مختلف که صرفاً ابزار تصميم‌گيري هستند داراي مزايا و معايب گوناگوني مي‌باشند. در يک طبقه‌بندي کلي مي‌توان معيارهاي ارزيابي را به دو دسته معيارهاي غيرتنزيلي و تنزيلي تقسيم‌بندي نمود(خلیلی عراقی، 1384):
1- معيارهاي غيرتنزيلي:
کاربرد اين معيارها عمدتاً ساده است و به دليل اينکه جريان دريافتها و پرداختها را به صورت تنزيل نشده در نظر مي‌گيرند، در طرحهايي با عمر يکساله نتايج صحيح‌تري ارائه مي‌دهند. روشهاي غيرتنزيلي به کار رفته در اين پروژه ها عبارتند از :
نرخ بازده متوسط
دوره برگشت سرمايه
2- معيارهاي تنزيلي
به وسيله معيارهاي تنزيلي مي‌توان طرح هايي را که داراي عمر و طول بهره‌دهي متفاوتي هستند ارزيابي نمود. به عبارت ديگر در اين معيارها سودآوري طرح مبتني بر عمليات طي عمر طرح است و تمامي دريافت ها و پرداخت هاي انجام شده در طي طرح به زمان حال برگردانده مي‌شوندکه عبارتند از :
ارزش فعلي خالص
نرخ بازده داخلي
نسبت فايده به هزينه
در ادامه به شرح هريک از معيارها مي‌پردازيم، اما پيش از آن تعاريف زير نيز ارائه مي‌گردد:
* بهره:بهره هزينه استفاده از سرمايه است. هر چه ميزان نرخ بهره بيشتر باشد هزينه بيشتري جهت استفاده از سرمايه پرداخت خواهد شد.
* ارزش زماني پول:«پول، پول مي‌سازد». جمله‌اي است که به حقيقت نزديک است. اگر شخصي مبلغي را امروز در بانک پس‌انداز يا در کارخانه‌اي که به سوددهي آن اطمينان دارد سرمايه‌گذاري نمايد، در مدتي معين به مبلغ اوليه او مبلغي اضافه خواهد شد. اين مبلغ اضافي که بر اثر وجود نرخ بهره (يا نرخ بازگشت سرمايه) ايجاد مي‌شود، مي‌تواند مفهوم ارزش زماني پول را توصيف کند (مجيديان، 1377).
* تعادل :ارزش زماني پول و نرخ بهره با هم اصل تعادل را به وجود مي‌آورند و آن عبارت از تساوي ارزش مقادير مختلف پولي در زمانهاي مختلف از نظر اقتصادي است؛ مثلاً اگر نرخ بهره را 6% فرض نماييم در اين صورت 100 واحد پولي امروز معادل 106 واحد پولي در سال آينده خواهد بود. (اسكونژاد، 1380)
2-1-9- روش نرخ بازده متوسط (ARR)14
نرخ بازده متوسط را معمولا نرخ بازده سرمايه (ROI)15 نيز مي‌نامند. در اين روش براساس شيوه‌اي که حسابداران نسبت سود خالص را به سرمايه محاسبه مي‌کنند، نرخ بازده سرمايه‌گذاري تعيين مي‌شود. گاه سود خالص سالهاي نخستين بهره‌برداري و گاه سود خالص طرح در يک سال عادي بهره‌برداري (استفاده از ظرفيت کامل طرح) به عنوان سود موردنظر براي برآورد بازده سرمايه‌گذاري، مورد استفاده قرار مي‌گيرد. بهتر است ميانگين سود خالص طرح در طول عمر آن و يا حداقل ميانگين سود 5 تا 10 سال نخستين سالهاي بهره‌برداري به عنوان شاخص سود سالانه طرح در نظر گرفته شود، زيرا سود سالهاي نخستين طرح که هنوز از ظرفيت کامل آن بهره برداري نشده است، نمي‌تواند نشان‌دهنده سود سالهاي بعدي باشد. با استفاده از رابطه ذيل مي‌توان نرخ بازده متوسط را حساب نمود(اسکونؤاد، 1380).
ARR=ANP/I
ARR= نرخ بازده متوسط
ANP16 = متوسط سود خالص ساليانه
I = سرمايه‌گذاري کل (ثابت + در گردش)
در اين روش معيار قضاوت، ARRبدست آمده مي‌باشد. در بين طرحهاي مختلف آن طرحي که ARRآن بزرگتراست، مطلوبتر مي‌باشد. در يک طرح اگرARR از حداقل قابل قبول مورد نظر سرمايه‌گذار بزرگتر باشد، آن طرح پذيرفته مي‌شود. مزاياي اين روش عبارت است از :
اين يک روش تقريبي است.
اين روش سود را به مفهوم حسابداري در نظر مي گيرد نه اقتصادي
اين عامل براي زمان، ارزش پولي قائل نمي شود.
روش نرخ بازده متوسط روش مفيدي براي ارزيابي سريع طرحهاي سرمايه‌گذاري بخصوص براي طرحهايي که داراي عمر اقتصادي کوتاه هستند، به شمار مي‌رود. (اسكونژاد، 1380)
2-1-10- دوره برگشت سرمايه17
دوره برگشت يک طرح سرمايه‌گذاري، تعداد سالهايي که براي پوشش هزينه اوليه سرمايه‌گذاري لازم است، را به ما نشان مي‌دهد. بر اساس اين ضابطه طرح يا گزينه‌اي که در کوتاه مدت اصل مبلغ سرمايه گذاري انجام شده را برگشت دهد، برتري مي‌يابد. دوره برگشت سرمايه نسبتي است از هزينه اوليه سرمايه‌گذاري به جريان نقدي سالانه، مشروط بر اينکه جريان نقدي سالانه مساوي باشد.
P. B. P= I/N. C. F
P. B. P = دوره برگشت سرمايه
I = هزينه سرمايه‌گذاري اوليه
N. C. F = جريان نقدي ساليانه که در اينجا براي تمام سالها مساوي است.
اگر جريان نقدي ساليانه مساوي نباشد بايد از رايطه ذيل استفاده نمود :

در برخي از مواقع دوران احداث طرح نيز جزء دوره برگشت سرمايه محسوب مي‌شود. همچنين اين امکان وجود دارد که يک طرح سرمايه‌گذاري در طول عمر اقتصادي خود حتي سود نداشته باشد بلکه هزينه‌هاي سرمايه‌گذاري را از طريق استهلاک بازگرداند، لذا اين ضابطه به سودآوري ارتباطي ندارد و صرفاً بيانگر مدت زمان برگشت سرمايه‌گذاري است و در حقيقت ضابطه‌اي براي در نظر گرفتن مشکل نقدينگي طرحها است. اين روش يک روش مناسب براي سرمايه‌گذاران ريسک گريز است که مايل اند هر چند وقت يکبار اصل سرمايه خود را داشته باشند. استفاده از اين روش نوعي تعديل در مقابل ريسک و نامطلوبي است. از جمله معايب اين روش عبارت است از (اسکونژاد، 1380):
عدم تشخيص عايدات بعد از دوره برگشت
براي پول، ارزش زماني قائل نمي شود.
وقتي که دو يا چند طرح سرمايه‌گذاري که زمان تحقق سود آنها يکسان نيست با هم مقايسه مي‌شوند روش دوره برگشت سرمايه روشي گمراه کننده جهت تعيين سودآوري طرحها خواهد بود (اسكونژاد، 1380).

2-1-11- ارزش فعلي خالص(NPV)18
محاسبه ارزش فعلي يک فرآيند مالي، تبديل ارزش آينده کليه دريافتها و پرداختها به ارزش فعلي در زمان حال يا مبدا پروژه مي باشد. چنانچه به ازاي حداقل نرخ جذب كننده i براي يك پروژه ارزش فعلي هزينه ها بيش از ارزش فعلي درآمدها باشد پروژه غير اقتصادي خواهد بود. و چنانچه باشد، ارزش فعلي هزينه‎ها كمتر از ارزش فعلي درآمدها بوده و پروژه اقتصادي است. اگر باشد پروژه اقتصادي است، زيرا حداقل نرخ جذب‌كننده براي سرمايه‎گذاري تأمين گشته است. معيار ارزش فعلي خالص مزاياي قابل ملاحظه زير را دارا مي‎باشد (اسكونژاد، 1380):
ارزش زماني پول را درنظر مي‎گيرد؛
جريان نقدي را در كل دوره درنظر مي‎گيرد؛
كاملاً با هدف مالي حداكثر سازي ثروت سهامداران تطابق دارد؛
ارزش فعلي خالص پروژه‎هاي گوناگون، به ارزش پول امروز مي‎تواند جمع شود.
2-1-12- روش نرخ بازده داخلي(IRR)19
يکي از روشهايي که امروزه در تعيين و انتخاب اقتصادي ترين پروژه‌ها متداول مي‌باشد، روش نرخ بازده داخلي است. در اين روش ضابطة قبول يا رد يك پروژه، براساس معياري (نرخي) به نام نرخ بازگشت سرمايه مي‎باشد. در حقيقت تعادل درآمدها (درآمدهاي ساليانه، ارزش اسقاطي و. . . ) و هزينه‎ها (سرمايه اوليه، هزينه‎هاي ساليانه و. . . ) تحت يك نرخ امكان‌پذير است (البته نه هميشه با يك نرخ) و آن نرخ (يا نرخها) نرخ بازگشت سرمايه است. اگر فرآيند مالي پروژه‎اي از سرمايه اوليه P، ارزش اسقاطي SV و درآمد ساليانه A و عمر مفيد n تشكيل شده باشد، حل رابطه زير (i) كه همان نرخ بازگشت سرمايه است را مشخص مي‎نمايد :

براي سرمايه‌گذاران گاهي اوقات مهم است که اين نرخ را بدانند، همچنين مؤسسات وام‌دهنده بين‌المللي براي توجيه اقتصادي پروژه هاي دولتي محاسبه نرخ بازده داخلي را الزامي ميدانند. اگر ارزش فعلي خالص پروژه‌اي مثبت باشد، چنين نتيجه مي‌شود که نرخ بازده داخلي آن پروژه از نرخ بازدهي مورد قبولي که براي سرمايه گذاري به کار برده شده است بيشتر است و بالعکس، اگر ارزش فعلي خالص پروژه‌اي منفي باشد، نرخ بازده داخلي آن از نرخ مورد قبول کمتر است و نيز اگر ارزش فعلي خالص پروژه‌اي صفر باشد، نتيجه گيري مي‌شود که تمام سرمايه به کار رفته در پروژه به انضمام بهره هاي متعلقه در هر سال برگشت داده شده و نرخ بازده داخلي پروژه معادل نرخ بازدهي مورد قبول است(مجيديان، 1377).
از مزاياي اين روش قابل فهم تر بودن نتايج آن براي افرادي که آشنايي کافي با مفاهيم ارزيابي طرحها ندارند، مي‌باشد. همچنين با استفاده از اين روش اولويت پروژه‌هاي مختلف را در تخصيص بودجه مي‌توان تعيين نمود. نقطه ضعف اين روش آن است که براي به دست آوردن IRR نياز به استفاده از روشهاي درون يابي است که موجب بروز خطاي محاسباتي مي‌شود.

2-1-13- معيار نسبت فايده به هزينه يا شاخص سودآوري20
براي محاسبه نسبت فايده به هزينه يا شاخص سودآوري، ارزش فعلي جريان فايده‌ها را بر ارزش فعلي جريان هزينه ها تقسيم مي نماييم.
B/C=BPV/CPV
اگر نسبت به دست آمده بزرگتر از 1 باشد طرح از نظر مالي و اقتصادي قابل توجيه است و در غير اينصورت طرح داراي توجيه مالي و اقتصادي نمي باشد. با توجه به اينکه شاخص سود آوري و نسبت فايده به هزينه از روي ارزش فعلي خالص مشتق مي شودو براساس پارامترهاي همان روش محاسبه مي‌گردد، بنابراين وقتيکه ارزش فعلي خالص صفر باشد نسبت فايده به هزينه حتما يک مي باشد و بالعکس(اسكونژاد، 1380). از اين ضابطه نمي توان براي انتخاب بهترين گزينه از بين گزينه‌هاي مختلف استفاده نمود، زيرا اين نسبت از چگونگي طبقه بندي فايده و هزينه تاثير مي پذيرد. براي مثال بر حسب اينکه ارزش اسقاط در آخر دوره از جريان هزينه کسر يا با فايده جمع گردد ضابطه مورد بحث نتيجه متفاوتي خواهد داشت.
2-1-14- نرخ تنزيل در تحليل هزينه ـ فايده
تجزيه و تحليل هزينه ـ فايده نوعاً در مسائلي كه بعد زمان در آن مطرح باشد، به كار گرفته مي‎شود. عامل زمان از چند جهت قابل بررسي است كه مهمترين تأثير آن در تعيين نرخ تنزيل است.
2-1-15- رجحان زماني
تصميمات عمده درباره اجرا يا عدم اجراي پروژه‎ها فقط منوط به استفاده از منابع در يك لحظه از زمان نمي‎شود، بلكه اين تصميمات در برگيرندة ‌تعهد به منابع و يا انتظار بازده در زمان آينده علاوه بر زمان حال مي‎باشند. نقطة ‌شروع مناسب براي بررسي مسائل مربوط به بعد زماني در ارزيابي پروژه در‌نظر‌گرفتن ترجيحات افراد نسبت به مصرف در زمان‎هاي مختلف است. از آنجا كه مصرف در هر لحظه از زمان كالايي متفاوت از مصرف در لحظة ديگر است، يك فرد مصرف كننده داراي رجحان زماني ميان مصرف در دوره‎هاي مختلف است كه اين رجحان به وسيلة نرخ نهايي رجحان زماني MRTP21 او اندازه‎گيري مي‎شود. مثلاً فرد نسبت به مصرف اضافي يك ريال در يك سال و مصرف اضافي 10/1 ريال در سال بعد بي‎تفاوت باشد او داراي نرخ نهايي رجحان زماني 10% در سال مي‎باشد. رجحان زماني مستقل از هر نوع نظام مبادله است و نرخ نهايي رجحان زماني نبايد با نرخ‎هاي بهره كه پديده‎اي از نظام اقتصادي است، اشتباه شود. به عبارت ديگر مفهوم رجحان زماني كاملاً مستقل از امكان قرض دادن مي‎باشد. دريك اقتصاد مبتني بر بازار، ‌هر فرد نوعاً مقاديري را كه مي‎خواهد قرض بدهد و يا قرض بگيرد با در نظر گرفتن امكان معامله با افراد خاص انتخاب نمي‎كند، بلكه انتخاب هر شخص در ارتباط با نرخ‎هاي بهره ارائه شده توسط بانكها و يا ساير مؤسسات مشابه مي‎باشد(خلیلی عراقی، 1384).
2-1-16- بي اطميناني در برآوردها
هر برآوردي مي تواند توأم با اشتباه و بي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره اوقات فراغت، عرضه و تقاضا، ارزش افزوده، مصرف‌كننده Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد رگرسیون، بخش کشاورزی، مدل رگرسیون، تحلیل پوششی دادهها