پایان نامه درباره صلاحیت قضایی، حقوق بشر، توانایی ها، نقض حقوق

دانلود پایان نامه ارشد

٢٧- کمیته‌ها، دفاتر دادرسی و دفاتر عالی دادرسی
١-جهت بررسی پرونده‌های ارجاعی، دادگاه باید نشست‌هایی در کمیته‌های متشکل از سهقاضی، دفاتر دادرسی با حضور هفت قاضی و دفاتر عالی دادرسی با حضور١٧ قاضی تشکیل دهد. دفاتر دادرسی دادگاه باید کمیته‌هایی را با دوره‌های زمانی ثابت تعیین کنند.
٢-در کیمته های مزبور، یک عضو سابق دفتر دادرسی و دفاتر عالی دادرسی و قاضی منتخب کشورمربوطه یا در صورت نبود قاضی مربوطه یا ناتوانی وی در شرکت درجلسه، شخصی با توانایی های وی به عنوان قاضی باید حضور داشته باشند.
٣- دفتر عالی دادرسی همچنین باید متشکل از رئیس دادگاه، معاونین، روسای دفاتر دادرسی و سایر قضات منتخب منطبق با قوانین دادگاه باشد. در زمان ارجاع یک پرونده به دفتر عالی دادرسی تحت ماده ٤٣، هیچ یک از قضات دفتر دادرسی که وظیفه‌ی صدور حکم را بر عهده دارند، به استثنای رئیس دفتر دادرسی و قاضی که در ارتباط با کشور عضو مورد نظر انتخاب شده است، نباید در دفتر عالی دادرسی حاضر باشند.
ماده ٢٨- اعلامیه‌های غیرمسموع (غیر قابل طرح) در کمیته‌ها
یک کمیته ممکن است با رای اجماعی یک درخواست تقدیمی را تحت ماده ٣٤ غیرمسموع (غیر قابل طرح) اعلام کرده و از فهرست پرونده‌های خود خارج کند و در این صورت، چنین تصمیمی بدون نیاز به بررسی بیشتر اتخاذ خواهد شد. تصمیم مذکور، نهایی قلمداد خواهد شد.

ماده ٢٩- تصمیمات دفاتر دادرسی در مورد قابلیت طرح و درستی درخواست‌ها
١-در صورت عدم اتخاذ تصمیم تحت ماده ٢٨، دفتر دادرسی باید در مورد قابلیت طرح و صحت خواسته‌های موردی تقدیمی تحت ماده ٣٤، تصمیم گیری کند.
٢-یک دفتر دادرسی باید در مورد قابلیت طرح و درستی خواست‌های بین‌الدولی تقدیمی تحت ماده ٣٣تصمیم گیری کند.
٣- تصمیم در مورد قابلیت طرح درخواست‌ها باید به صورت جداگانه اتخاذ شود مگر آنکه دادگاه در موارد فوق‌العاده به‌گونه دیگری تصمیم‌گیری کند.
ماده ٣٠- ارجاع صلاحیت قضایی به دفتر عالی دادرسی
در صورتی که در بررسی یک پرونده در دست رسیدگی توسط دفتر دادرسی مسئله‌ای جدی در مورد تفسیر کنوانسیون یا پروتکل‌های منضم به آن به وجود آید یا هنگامی که قرار صادره در مورد یک مسئله رسیدگی شده در دفتر دادرسی احیانا نتیجه‌ای مغایر با حکم صادره قبلی توسط دادگاه داشته باشد، دفتر دادرسی می‌تواند قبل از صدور حکم صلاحیت قضایی رسیدگی به پرونده را به دفتر عالی دادرسی ارجاع کند مگر آنکه یکی از طرفین پرونده‌ی مخالفت خود را با این قضیه اعلام کند.
ماده ٣١- اختیارات دفتر عالی دادرسی
دفترعالی دادرسی باید:
١-در هنگام ارجاع صلاحیت قضایی توسط دفتر دادرسی تحت ماده ٣٠، تعیین کند که درخواست‌های تحت ماده ٣٣ یا ماده ٣٤ تقدیم شده‌اند یا پرونده تحت ماده ٤٣ به دفتر عالی دادرسی ارجاع شده است؛ و
٢-درخواست‌های رسیده را جهت ارایه نظرات مشاوره‌ای تقدیمی تحت ماده ٤٧ بررسی کند.
ماده ٣٢- صلاحیت قضایی دادگاه
١-صلاحیت قضایی دادگاه باید به تمامی موارد مربوط به تفسیر و اعمال کنوانسیون و پروتکل‌های مربوطه که مطابق با مواد ٣٣، ٣٤ و٤٧ به آن ارجاع داده می‌شوند، تعمیم داده شود.
٢-در صورت بروز اختلاف در مورد صلاحیت قضایی دادگاه، دادگاه مرجع تصمیم‌گیری خواهد بود.
ماده ٣٣- پرونده‌های بین‌الدولی
هریک از طرف‌های معظم متعاهد کنوانسیون می‌توانند هر نوع ادعای مربوط به نقض مفاد کنوانسیون و پروتکل‌های مربوطه را از جانب دیگر طرف‌های معظم متعاهد به دادگاه ارجاع دهند.
ماده ٣٤- درخواست‌های شخصی
نمودار اعلامیه‌ها تحت مواد قبلی ٢٥ و ٤٦ دادگاه حقوق بشر اروپایی
دادگاه می‌تواند نسبت به دریافت درخواست‌ها از طرف هر شخص، سازمان غیردولتی یا گروهی از اشخاص که مدعی هستند قربانی نقض حقوق مندرج در کنوانسیون و پروتکل‌های مربوط به آن از سوی هر یک از طرف‌های معظم متعاهد شده‌اند، اقدام نماید. طرف‌های معظم متعاهد متعهد می‌شوند در راه اجرای موثر این حق از هیچ طریق مانعی ایجاد نکنند.
ماده ٣٥- معیار قابلیت طرح (استماع درخواست‌ها)
١-دادگاه تنها در صورتی که کلیه تلاشها جهت دادخواهی در سطح ملی به نتیجه نرسیده باشد، می تواند بر اساس قوانین عمومی به رسمیت شناخته شده قانون بین المللی و در فاصله زمانی شش ماه پس از زمانی که تصمیم نهایی درسطح ملی گرفته شده باشد، به مسئله رسیدگی کند.
٢-دادگاه در شرایط زیر نباید به درخواستی که تحت ماده ٣٤ تقدیم شده باشد، رسیدگی کند:
١- بی‌نام یا مجهول‌الهویه باشد؛ یا
٢- ماهیتا شبیه به موردی باشد که قبلا توسط دادگاه بررسی شده یا به رویه‌ی دیگری از سیستم رسیدگی یا حل اختلاف بین‌المللی ارجاع شده و هیچ اطلاعاتجدید مرتبطی را شامل نمی‌شود.
٣- دادگاه می‌تواند هر درخواست شخصی تقدیمی تحت ماده ٣٤ را که غیرمنطبق با مفاد کنوانسیون یا پروتکل‌های مربوط به آن بداند یا آن را بی‌اساس دانسته یا سوء‌استفاده از حق ارائه درخواست تشخیص دهد، غیرمسموع اعلام کند.
٤- دادگاه باید هر درخواستی که بر اساس این ماده غیرقابل طرح می‌داند رد کند. دادگاه ممکن است رد چنین درخواستی را در هر مرحله از رسیدگی به آن اعلام کند.
ماده ٣٦- دخالت شخص ثالث
١-در کلیه‌ی پرونده‌‌های مطروحه در دفتر دادرسی یا دفتر عالی دادرسی، طرف معظم متعاهد که یکی از اتباع کشورش درخواست را ارائه داده، حق ارائه توضیحات کتبی و حضور را در جلسه استماع دادرسی خواهد داشت.
٢-در راستای اجرای مناسب عدالت رئیس دادگاه می‌تواند از هریک از طرف‌های معظم متعاهد که طرف دعوا نباشد یا هر شخص مرتبطی که ارائه دهنده درخواست نباشد دعوت کند تا در جلسات استماع دادرسی شرکت کنند.
ماده ٣٧- حذف درخواست‌ها
١- دادگاه می‌تواند در هر مرحله از مراحل رسیدگی، در صورتی که شرایط زیر حاصل شود، تصمیم به حذف یک درخواست از فهرست پرونده‌های خود کند؛
١- درخواست‌کننده قصد ندارد درخواست خود را پیگیری کند؛ یا
٢- مسئله حل‌وفصل شده است؛ یا
٣- به هر دلیل که برای دادگاه محرزشود ادامه بررسی درخواست وجاهت قانونی خود را از دست داده است.
با این حال، در صورتی که احترام به حقوق بشر آنطورکه در کنوانسیون و پروتکل‌های مربوط به آن لازم تشخیص داده شود، دادگاه باید به بررسی درخواست ادامه دهد.
٢-دادگاه می‌تواند در صورتی که شرایط را جهت چنین بازگشتی قانع کننده بداند، تصمیم به بازگرداندن یک درخواست به فهرست پرونده‌های مورد بررسی خود بکند.
ماده ٣٨- بررسی پرونده و جلسات حل‌وفصل دوستانه
1- در صورتی که دادگاه درخواست را قابل طرح اعلام کند، باید؛
١- رسیدگی به پرونده را به همراه نمایندگان دو طرف ادامه داده و در صورت نیاز تحقیقاتی را انجام دهد که در این صورت، کشورهای مربوطه باید کلیه تسهیلات لازم را جهت انجام تحقیقات مزبور فراهم آورند؛
٢- به منظور حل‌و‌فصل دوستانه‌ی مسئله بر پایه‌ی احترام به حقوق بشر آنطور که در کنوانسیون و پروتکل‌های مربوط به آن تعریف شده است، دادگاه باید خود را در خدمت طرفین دعوا قراردهد.
٢- اقدامات قانونی انجام شده طبق پاراگراف ١ بخش ب باید به‌طورمحرمانه صورت گیرد.
ماده ٣٩- یافتن یک راه‌حل دوستانه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره امنیت ملی، حقوق بشر، ارتکاب جرم، آزادی بیان Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره حقوق زنان، حقوق بشر، سازمان ملل، سازمان ملل متحد