پایان نامه درباره حریم خصوصی، فضای مجازی، جرایم سایبری، قانون اساسی

دانلود پایان نامه ارشد

خانوادگی و داخلی او .
ب – هرگونه تعرض به سلامت جسمی يا روحی و به آزادی اخلاقی يا مصنوعی او .
ج – هرگونه تعرض به شرافت و شهرت او .
د – هرگونه تفسير مضری كه از گفته ها و اعمال او بشود .
ه – افشای بی موقع امور ناراحت كننده مربوط به زندگی خصوصی او .
و – استفاده از اسم او ، هويت و عكس او .
ح – هرگونه فعاليت به منظور جاسوسی كردن دربارۀ او .
ط – توقيف مكاتبات او .
ی – استفاده با سوء نيت از مخابرات كتبی يا شفاهی او .
ک ـ افشای اطلاعاتی كه او داده يا گرفته برخلاف قاعده حفظ اسرار مربوط به شغل و حرفه شخص.
( یزدانی ، 1389 ، 68 )
حریم خصوصی افراد در ارتباطات اینترنتی و در فضای سایبر به ویژه از طریق شنود اطلاعات شخصی آنها در اینترنت نقض می شود . همچنین دسترسی غیرمجاز سایرین از طریق ارتباط اینترنتی به اطلاعات شخصی افراد مصداق دیگر نقض حریم خصوصی از طریق شبکه مذکور می باشد . فردی که به اطلاعات خصوصی دیگری نظیر نامه های شخصی ، فیلم ها یا عکس های خانوادگی دسترسی پیدا کرده است آنها را در اینترنت در دسترس عموم قرار می دهد . در این فرض ، عمل فرد مذکور همانند انتشار همان اطلاعات در یک روزنامه و تابع احکام آن است .
( انصاری ، 1381 ، 41 )
لیکن در مجموع می ‌توان بیان نمود :
حریم خصوصی یعنی ( فرد آزادانه حق داشته باشد در خلوت خود اطلاعات مربوط به امور زندگی‌اش را پنهان نموده و بر آن کنترل داشته و مانع دسترسی دیگران به این اطلاعات گردد و تصمیم بگیرد که چه وقت و تا چه حد این اطلاعات را به دیگران منتقل نماید ( .
(www.momtaznews.com )
گفتار دوم : حوزه های گوناگون حریم خصوصی
حریم خصوصی نیز مانند سایر موارد دارای حوزه های گوناگونی است که هر حوزه به طور جداگانه و از دریچه و دیدگاه خود به این منظر می نگرد . حريم خصوصی را می توان در سه حوزۀ مجزا ولی مرتبط مورد بررسی قرار داد ، که عبارتند از :
1 . حريم خصوصی ارضی :
اين حوزه از حريم خصوصی در برگيرنده يكی از ابتدایی ‌ترين و سنتی ‌ترين اشكال حق افراد بر لزوم محترم و مصون بودن از تعرض منازل مسكونی است . در باب حريم خصوصی اشخاص در منزل و اماكن تحت تصرف آنها ، اختلاف نظر قابل توجه ميان اهل فن به چشم نمی‌ خورد . اين حق ريشه در حقوق اساسی افراد و همچنين حقوق بشر دارد و از فروع اصل كلی آزادی افراد در انتخاب مسكن و مصونيت از هرگونه تعرض است . مبنای اين حق آن است كه مسكن افراد و به تبع آن ساير اماكن مشابه نهان‌ ترين نهان خانه ايشان بوده و اگر حقی برای افراد داير بر پوشيده نگاه داشتن ابعاد شخصی و اسرار خود ، به رسميت شناخته شده است ( كه چنين نيز هست ) هيچ مكانی مناسب تر از مسكن برای اعمال اين حق وجود ندارد البته اين حق نيز همچون همه اشكال حق ، تنها به عنوان اصل ، پذيرفته شده است . و نفوذ و اعتبار آن منافاتی با اعمال پاره‌ای استثناهای خاص و قانونی ندارد . از جمله اين استثناها می‌ توان به امكان تفتيش و بارزسی از قبيل اجرای حكم مقام صلاحيتدار و قضایی ، بازديد محل برای مسائل مالياتی و عوارض قانونی و يا بهداشت محيط كار و مواردی چون جرم مشهود و امثال آن اشاره كرد .
در خصوص وضعيت داخلی در اين باب بايد خاطر نشان كرد كه هرچند قانون جامع و خاص در اين حوزه تاكنون به تصويب نرسيده است ليكن از يكسو پاره‌ای آموزه‌ های دينی بر اين حق در جامعه ما بديهی تلقی شده و اجرا می‌ گردد و از سوی ديگر برخی متون قانونی به صورت كلی و گذرا برخی ابعاد اين حق را مورد حمايت قرار داده‌اند از آن جمله می‌ توان به اصل 22 قانون اساسی و مادۀ 104 قانون آيين دادرسی دادگاه‌ های عمومی و انقلاب در امور كيفری مصوب 1378 و همچنين مقررات قانون مجازات اسلامی در باب هتک حرمت منازل و املاك غير مصوب 1375 اشاره نمود ، اصل مصونيت اين اماكن از هرگونه تعرض با قيد برخی استثنائات مقرر شده است . به نظر می‌ رسد تدوين قانون جامع حمايت از حريم خصوصی اشخاص در منازل و اماكن خصوصی ضرورتی انكار ‌ناپذير است . ( نوری و نخجوانی ، 1383 ، 32 )
که در فصل گذشته به طور مفصل به تفسیر مواد قانونی مذکور در این زمینه پرداختیم .
2 . حريم خصوصی اطلاعاتی :
اين حوزه از مباحث مربوط به حريم خصوصی كه در برخی نظام‌ های حقوقی تحت عنوان حمايت داده‌ ها مورد بررسی قرار می گيرد در برگيرنده قواعد حاكم بر پردازش داده‌ ها و اطلاعات مربوطه به اشخاص است . منظور از پردازش ، هرگونه تحصيل ، نگهداری ، سازماندهی ، ذخيره، هک و اصلاح ، افشاء ، انتقال ، انتشار و اقدامات مشابه در خصوص داده‌ ها است . با اين تعاريف روشن می‌شود كه برخلاف تصور رايج اصل مباحث اين حوزه‌ فی نفسه ارتباطی به ظهور فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی نداشته و پيش‌ تر نيز امكان نقض اين حق به صورت بالقوه و حتی بالفعل وجود داشته است ، ليكن پيدايش اين فناوری‌ ها موجب تسهيل و ترويج اين قبيل اعمال در مقياسی فوق تصور ، صورت گرديد . و از همين رو جامعه امروز بيش از پيش نگران سوء استفاده‌ های احتمالی از اطلاعات خصوصی اشخاص است .
همچنين بايد دانست كه منظور از اطلاعات خصوصی در اين مبحث لزوماً اطلاعات سری دارای ماهيت محرمانه نيست بلكه هرگونه اطلاعات مربوط به اشخاص از جمله اطلاعات مربوط به علايق ، سلايق و اطلاعات مربوط به منابع مالی و اطلاعات مربوط به نيازهای شخصی ، اعتقادات ، خصوصيات فردی وابستگی ‌های قومی ، نژادی ، هويت فرهنگی و به طور كلی هر قسم اطلاعاتی كه بالقوه قابل استناد به ضرر شخص موضوع اطلاعات يا حداقل بهبود اشخاص ديگر باشند را شامل می شود . ( ایمانی ، 1382 ، 82 )
3 . حريم خصوصی ارتباطاتی :
اين جنبه از حريم خصوصی در برگيرنده حق اشخاص در امنيت و محرمانه باقی ماندن محتوای كليه اشكال و صور مراسلات و مخابرات متعلق به ايشان است . اين شق از حريم خصوصی به لحاظ قدمت و سابقه نسبی پست و مخابرات ، پذيرش و تداول بيشتری نسبت به مبحث مربوط به حريم خصوصی اطلاعات دارد . البته امروزه اين حق با ظهور اشكال جديد مراسلات همچون پست الكترونيكی و ارتباطات ماهواره ‌ای ، ارتباطات رایانه ای ، تلفن‌ های بی‌سيم و امثال آن با مسائل جديدتری روبرو شده و توسعۀ مضاعف يافته است . از جمله مباحث قابل طرح ذيل اين عنوان علاوه بر مصون بودن نامه‌ ها و بسته‌ های پستی از تفتيش و بازرسی ، امنيت و مصونيت مكالمات تلفنی از شنود ، محرمانه بودن قبوض و صورت حساب تلفن اشخاص كه نشانگر فهرست تماس‌های آنهاست امنيت مراسلات داخل شبكه ديجيتالی از جمله اينترنت و شبكه‌ های اينترنتی ، همچنين درج يا عدم درج نام شخص و شماره تلفن متعلق به او در دفترچه ‌های راهنمای تلفن ، تماس های تلفنی ايميل های ناخواسته و مزاحم هستند . ( ایمانی ، 1382 ، 83 )
امروزه به مدد فناوری‌ ها ، مؤسسات عظيم تجاری و توليدی می‌ توانند اطلاعات فوق العاده ارزشمندی در خصوص سلايق مصرف كنندگان در نقاط مختلف دهكده جهانی و نيازهای بازار به دست آورند . اقتصاد و تجارت نوين در مفهوم امروزين آن بدون چنين اطلاعاتی قادر به حفظ عرصه‌های رقابتی نيست .
به عنوان مثال از جمله ابزارهای مورد استفاده برای نيل به اين اهداف ( طعمه ‌های اينترتی( هستند . اين مفهوم به آن معنا است كه عرضه كنندگان خدمات اينترنتی يا اداره كنندگان يک سايت اينترنتی اطلاعات مختصری را از كاربر به هنگام عرضه خدماتی همچون استفاده از مطالب مندرج در سايت مطالعه می‌ كنند . جمع‌ آوری اين اطلاعات به دارنده‌ی آن اين امكان را می دهد كه در قبال عرضه آنها به موسسات تجاری ذينفع ( اين نفع ممكن است ارسال پيام بازرگانی ناخواسته برای شخص ذيربط با در نظر گرفتن علايق ، سلايق و خصوصيات شخصی او باشد ) مبالغ گزافی درآمد كسب نمايند . امروزه اين مبحث مطرح شده كه گردآوری و عرضه اين قبيل اطلاعات شخصی بدون اخذ رضايت شخص ذيربط ممنوع است و نقض اين فن مسئوليت قانونی به دنبال خواهد داشت . در رابطه با وضعيت اين شق از حريم خصوصی در حقوق داخلی علی رغم آنكه مقررات جامعی در اين خصوص به ويژه در عرصه ارتباطات الكترونيكی و اينترنتی در حقوق ايران وجود ندارد ، ليكن اصل اين حق ، به ويژه در باب محرمانگی مراسلات پستی و همچنين مكالمات تلفنی مهم در اصل 25 قانون اساسی و هم در ماده 104 قانون آيين دادرسی دادگاه‌ های عمومی و انقلاب در امور كيفری مورد تصريح قرار گرفته است . با اين همه ، همچون ساير شقوق مورد بررسی ، تدوين قانون جامعی در اين حوزه كه به ويژه پاسخگوی چالش‌ های حقوقی ناشی از ظهور فناوری ‌های نوين باشد ضرورتی انكار ناپذير است . ( ایمانی ، 1382 ، 84 )
که این ضرورت عاملی شد در نگارش قانون جرایم رایانه ای که به تمامی موارد ذکر شده به طور اختصاصی پرداخته و آنها را مورد بررسی قرار داده و نگاه خاصی به حریم خصوصی افراد در فضای مجازی کرده است .
گفتار سوم : مصادیق نقض حریم خصوصی در فضای مجازی
نقض حریم خصوصی در فضای مجازی یکی از مهمترین مسائل روز جامعه ماست که از دو منظر قابل بررسی است یکی از جانب قربانیان نقض حریم خصوصی در فضای مجازی و دیگری از سوی ناقضین حریم خصوصی در فضای مجازی .
بزه دیدگان در فضای مجازی نقش مهمی را در بروز جرایم ناقض حریم خصوصی ایفا می کنند و در عین حال می توانند در اقدامات پیشگیرانه علیه جرایم سایبری یا همان (cyber prevention ) نقش آفرین باشند . بسیاری از بزه دیدگان جرایم سایبری و کسانی که حریم خصوصی آنان در فضای مجازی نقض می گردد ، استعدادی قابل توجه برای قربانی شدن بروز می‌ دهند و به راحتی طعمه بزهکاران سایبری می ‌شوند بعضی کلاهبرداری‌ های اینترنتی ناشی از کسب اطلاعات به روش های بسیار ساده و سوء استفاده از عکس ها و اسرار شخصی نمونه هایی از این موضوع می‌ باشد .
اشخاص بایستی نسبت به صیانت از حریم خصوصی خود همت نمایند ، بسیاری اشخاص بدون رعایت مسائل امنیتی ، خصوصی‌ ترین اطلاعات خود را بر روی سیستم رایانه‌ای و یا حامل های داده نظیر فلش و کارت های حافظه و تلفن همراه و سی‌دی ذخیره می نمایند و به نوعی دست بزهکار سایبری را در تعرض به حریم خصوصی باز می‌گذارند و این چنین استعداد قربانی شدن در فضای مجازی را از خود نشان می‌دهند .
جنبه دیگر موضوع همانطور که معروض گردید مربوط به ناقضان حریم خصوصی در فضای مجازی است . این بزهکاران زمانی که وارد فضای مجازی یا همان اینترنت می‌ شوند در خیالی خام آن را ملک مطلق خود دانسته و اجازه هرگونه فعالیت و ورود به حریم خصوصی دیگران را به خود می ‌دهند . (www.momtaznews.com )
در زیر به بعضی مصادیق نقض حریم خصوصی در فضای مجازی که در قانون جرایم رایانه ای جرم انگاری شده است می‌ پردازیم :
۱- ‎‎‎دسترسی غیرمجاز به داده‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی نظیر هک ایمیل یا اکانت اشخاص .
۲- شنود غیرمجاز محتوای در حال انتقال در سیستم‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی نظیر استفاده از نرم افزارهای شنود چت‌ های اینترنتی .
۳- دسترسی غیرمجاز به داده‌ های سری در حال انتقال در سیستم‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل‌های داده یا تحصیل و شنود آن .
۴- در دسترس قرار دادن داده ‎های سری در حال انتقال در سیستم‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل های داده برای اشخاص فاقد صلاحیت .
۵- نقض تدابیر امنیتی سیستم ‌های رایانه‌ای یا مخابراتی به قصد دسترسی به داده‌ های سری در حال انتقال در سیستم‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل ‌های داده .
۶- حذف یا تخریب یا مختل یا غیرقابل پردازش نمودن داده‌ های دیگری از سیستم‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی یا حامل‌ های داده به طور غیرمجاز .
۷- از کار انداختن یا مختل نمودن سیستم‌ های رایانه‌ای یا مخابراتی به طور غیرمجاز نظیر غیر فعال سازی دیتابیس تارنماها و ممانعت از دسترسی اشخاص به پایگاه اینترنتی های شخصی .
۸- ممانعت از دسترسی اشخاص مجاز به داده های یا سیستم های رایانه ای یا مخابراتی به طور غیرمجاز .
۹- ربودن داده‌ های متعلق به

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره حریم خصوصی، مجازات اسلامی، قانون مجازات اسلامی، قانون مجازات Next Entries پایان نامه درباره حریم خصوصی، ارتکاب جرم، داده پردازی، فضای مجازی