پایان نامه درباره اوراق قرضه، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، ارزش سهام

دانلود پایان نامه ارشد

رشد و توسعه اقتصادی را شتاب می‌دهد. (کرد بچه، ۱۳۹۱)
صندوق های سرمایه‌گذاری مشترک یکی از انواع واسطه‌های مالی و از جمله نهادهایی هستند که با فروش پیوسته واحد سرمایه‌گذاری خود به عموم مردم، وجوهی را تحصیل کرده و آن‌ها را در ترکیب مصنوعی از اوراق بهادار شامل سهام، اوراق قرضه، ابزارهای کوتاه مدت بازار پول و دارایی‌های دیگر، با توجه به هدف صندوق، به طور حرفه‌ای سرمایه‌گذاری می‌کنند. ترکیب دارایی‌هایی صندوق مشترک، پرتفوی، یا سبد صندوق شناخته می‌شود و خریداران واحد‌های سرمایه‌گذاری صندوق‌ها، به نسبت سهم خود بخشی از مالکیت سبد اوراق بهادار صندوق را بدست می‌آورند. هر واحد سرمایه‌گذاری صندوق بیانگر نسبت مالکیت هر یک از سرمایه‌گذاران در دارایی‌های صندوق و درآمد ناشی از آن دارایی‌هاست. (جالبی،1387)
2-5-2 انواع صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری
صندوق های سرمایه‌گذاری، بر اساس مبانی مختلف به شیوه‌های گوناگون تقسیم‌بندی می‌شود.
صندوق های سرمایه‌گذاری بر مبنای هدف به دو دسته تقسیم می‌شوند:
الف: صندوق های سرمایه‌گذاری با اهداف بلند مدت53
این صندوق ها معمولاً دارای هدف سرمایه‌گذاری بلند مدت (بیش از یک سال) هستند که به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند:
1- صندوق های سرمایه‌گذاری اوراق قرضه54
این صندوق ها معمولاً در اوراق بهادار با در‌آمد ثابت و با سررسید بیش از یک سال سرمایه‌گذاری می‌کنند.2
2- صندوق های سرمایه‌گذاری سهام55
سرمایه‌گذاری این نوع صندوق ها عمدتاً در سهام (سهام عادی و ممتاز) است.
3- صندوق های سرمایه‌گذاری دوگانه56
سرمایه‌گذاری این نوع صندوق‌ها بصورت ترکیبی از دو صندوق‌ سرمایه‌گذاری اوراق قرضه و صندوق‌های سرمایه‌گذاری سهام است یعنی هم در اوراق قرضه سرمایه‌گذاری می‌کنند و هم در سهام.
ب: صندوق های سرمایه‌گذاری با اهداف کوتاه‌ مدت57
این صندوق ها معمولاً دارای هدف سرمایه‌گذاری کوتاه مدت (کمتر از یک سال)هستند که عبارتند از:
1- صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری بازار پول مشمول مالیات58
2- صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری بازار پول معاف از مالیات59(جالبی،1387)
صندوق های سرمایه‌گذاری بسته به ماهیت، دو نوع است:
الف: صندوق های سرمایه‌گذاری باز:
صندوق هایی است که سرمایه آن‌ها متغیر است و ارزش هر سهم صندوق، بر اساس مجموعه متنوعی از سهام و اوراق بهاداری که در سبد سرمایه‌گذاری وجود دارد، در پایان هر روز محاسبه می‌شود. مثلاً، یک صندوق سرمایه‌گذاری باز، میلیارد تومان گرد‌آوری و صرف خرید یک رشته سهام مختلف می‌کند. چنانچه سرمایه‌گذاران مثلاً ۵۰ میلیون تومان بیشتر صرف خرید واحد های صندوق سرمایه‌گذاری کنند، مدیران صندوق نیز سهام بیشتری خواهند خرید و به این ترتیب، سرمایه صندوق افزایش می‌یابد. چنانچه سرمایه‌گذاران ۱۰۰ میلیون تومان از واحد‌های شرکت را بفروشند، این صندوق باید برای تهیه پول، مقداری از سهام یا دیگر دارایی‌ها را که در تملک دارد، بفروشد و به این ترتیب سرمایه شرکت کاهش می‌یابد. به همین دلیل است که اصطلاح صندوق های سرمایه‌گذاری باز برای چنین صندوقی بکار برده می‌شود. وقتی ارزش سهام افزایش می‌یابد، ارزش واحد‌های صندوق نیز بالا می‌رود . از این راه سرمایه‌گذاران سود می‌برند. اینگونه صندوق ها، به صندوق های سرمایه‌گذاری با سرمایه متغیر نیز معروف است.(کردبچه،1391)
ب: صندوقهای سرمایه‌گذاری بسته :
این صندوق در بریتانیا «تراست سرمایه‌گذاری» نامیده می‌شود. سرمایه این صندوق‌ها مشخص و ثابت است و سهام آن به عموم عرضه و قیمت این سهام بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. در این صندوق‌ها، اگر سرمایه‌گذاری قصد مشارکت داشته باشد، باید سهام صندوق را در بازار از افراد دیگری که قصد فروش سهامشان را دارند بخرد و به صندوق پولی پرداخت نمی‌کند. در نتیجه، سرمایه صندوق نیز تغییری نمی‌کند. به همین سبب، این‌گونه صندوق‌ها را «صندوق های سرمایه‌گذاری بسته» می‌نامند.(کردبچه،1391)
2-5-3 مزایای صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری
صندوق‌های مشترک در مقایسه با سایر ابزارهای مالی، دارای ویژگی‌هایی است که به عنوان مزیت‌های این صندوق شمرده می‌شود.
پنج مزیت اصلی که سرمایه‌گذاران را به سوی صندوق‌های مشترک جذب می‌‌کند، عبارتست از:
مدیریت حرفه‌ای: این مزیت با اتکا به مشاوران حرفه‌ای سرمایه‌گذاری، تحقیقات گسترده و برخورداری از اطلاعات کافی بازار و معامله‌گران ماهر اوراق بهادار بدست می‌آید. دسترسی داشتن به مدیریت حرفه‌ای با توجه به آشنا نبودن بیشتر سرمایه‌گذاران در ایران با سازوکار سرمایه‌گذاری در بورس و سهام نیز برای نهادینه شدن سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مالی و گسترش سرمایه‌گذاری غیر مستقیم، اهمیت دارد.
تنوع بخشی اوراق بهادار و کاهش ریسک: بطور کلی، با سرمایه‌گذاری در دارایی‌ها و اوراق بهادار گوناگون، تأثیر کاهش ارزش هر یک از دارایی‌ها و اوراق بهادار در کل سرمایه‌گذاری، و در‌واقع ریسک سرمایه‌گذاری، کاهش می‌یابد. البته ایجاد و نگهداری چنین سبدی نیازمند صرف هزینه‌های مختلف برای جمع‌آوری و تحلیل داده‌های مورد نیاز و تخصص و مهارت کافی است و سرمایه‌گذار صندوق به سهولت و حتی با مبلغی اندک می‌تواند از این امتیاز برخوردار شود، زیراصندوق از طریق سرمایه‌گذاری وجوه در ترکیب متنوعی از اوراق بهادار صنایع و شرکتهای مختلف و نیز استفاده از امین برای نگهداری اوراق بهادار، کاهش ریسک را امکان‌ پذیر می‌سازد. در ایران، به دلیل خرد بودن سرمایه‌ها، نبود امکان تشیکل سبد متنوع برای دارندگان آن‌ها و نیز به دلیل ریسک گریز بودن درصد بالایی از سرمایه‌گذاران بازار سهام، این ویژگی برای صندوق‌ها جذابیت زیادی ایجاد می‌کند.
نقد شوندگی بالا: با توجه به اینکه صندوق‌ها به موجب مقررات و امیدنامه‌ی خود باید در هر روز کاری آمادگی صدور و بازخرید واحد‌های صادره خویش را داشته باشند و در صورت درخواست مشتری به این کار اقدام کنند، مسائل و مشکلات تأخیر در خرید یا فروش اوراق بهادار بر طرف می‌شود و سرمایه‌گذاران به تبدیل سرمایه‌گذاری خود به وجه نقد از طریق یک فرآیند تعریف شده، اطمینان دارند. سرمایه‌گذاران در هر زمان می‌توانند بر اساس خالص ارزش روز دارایی‌های موجود در صندوق و پس از کسر هزینه‌های مربوط، تمام یا تعدادی از واحدهای سرمایه‌گذاری خود را ابطال و به وجه نقد تبدیل کنند. اهمیت این ویژگی در ایران هنگامی بیشتر نمایان می‌شود که بدانیم در صورت بسته بودن نهاد معاملاتی سهام شرکت‌های پذیرفته شده در بورس، سرمایه‌گذاران تا زمان باز شدن نهاد معاملاتی و وجود تقاضای خرید امکان خروج از بازار را نخواهند داشت. بدین ترتیب، وجود ضامن نقد شوندگی به مفهوم وجود خریدار همیشگی است.
صرفه‌جویی در مقیاس و پایین بودن هزینه‌ی معاملات: به دلیل انجام عملیات مختلف، مانند تحقیقات بازار و انجام معاملات در حجم زیاد و ایجاد صرفه‌جویی در مقیاس، هزینه‌های مربوطه در صندوق‌ها در مقایسه با سرمایه‌گذاری مستقیم توسط افراد کاهش می‌یابد. این مزیت در بازار‌هایی مانند ایران، که جمع‌آوری و پردازش اطلاعات دقیق و کافی از شرکتها برای عموم سرمایه‌گذاران و حتی حرفه‌ای‌های بازار تا حد زیادی دشوار، زمان‌بر و پر هزینه است، می‌تواند مورد توجه اغلب سرمایه‌گذاران باشد.
انعطاف‌پذیر و تنوع: وجود تعداد زیاد و انواع مختلف صندوق‌ها با دامنه وسیعی از اهداف سرمایه‌گذاری، از محافظه‌کارانه تا متهورانه ، که حق انتخاب و انعطاف‌پذیری بالایی در سرمایه‌گذاری به مشتریان می‌دهد.(پورزمانی،1389)
2-5-4 معایب صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری
مدیریت حرفه‌ای همانطور که مدیریت حرفه‌ای یکی از مزایای صندوق‌های سرمایه‌گذاری است یکی از معایب آن نیز به شمار می‌رود. چون مدیران حرفه‌ای ممکن است به فکر منافع خود باشند و همواره در جهت بهتر شدن بازده سرمایه‌گذاران عمل نکنند.
هزینه‌ها: صندوق‌های سرمایه‌گذاری تنها به این علت به وجود نیامده‌اند که زندگی شما را آسانتر کنند. هر صندوقی به دنبال کسب سود برای موسسان آن» می‌باشد. صنعت صندوق‌های مشترک سرمایه‌گذاری در مخفی کردن هزینه‌ها در لا‌به‌لای عبارات پیچیده استادی تمام دارند.
رقیق سازی: به علت تنوع‌سازی زیادی که صورت گرفته است بازده عالی شرکت‌های مختلف صندوق در میان انبوه شرکتها گم می‌شود و اثر کمی بر عایدی کل صندوق دارد. رقیق سازی ممکن است حاصل فزاینده بزرگ شدن صندوق‌های موفق نیز باشد. به این صورت که مدیریت با پول‌های زیاد و جدید سرازیر شده به صندوق مواجه می‌شود ولی نمی‌تواند زمینه‌های سرمایه‌گذاریهای موفق قبلی را پیدا کند و همان بازدهی را از پول‌های جدید به‌دست می‌آورد.(دلخوش،1389)
2-5-5 ریسک سرمایه‌گذاری در صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری
سرمایه‌گذاران باید به همه ریسک‌های سرمایه‌گذاری در صندوق‌ از جمله ریسک‌های زیر توجه ویژه مبذول دارند.
ریسک کاهش ارزش دارایی‌های صندوق: صندوق‌ها عمدتاً در سهام شرکت‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند و ارزش سهام هر شرکت در بازار تابع عوامل متعددی از جمله وضعیت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، صنعت موضوع فعالیت و وضعیت خاص آن شرکت است. لذا قیمت سهام در بازار می‌تواند کاهش یافته و در اثر آن صندوق و سرمایه‌گذاران آن متضرر شوند.
ریسک نکول اوراق مشارکت: اوراق مشارکت شرکت ها بخشی از دارایی‌های صندوق را تشکیل می‌دهد. اگرچه صندوق در اوراق مشارکتی سرمایه‌گذاری می‌کند که سود و اصل آن توسط یک مؤسسه معتبر تضمین شده است. ولی این احتمال وجود دارد که ناشر و ضامن به تعهدات خود در پرداخت به‌ موقع اصل و سود اوراق مشارکت مذکور، عمل ننمایند.
ریسک نوسان بازده بدون ریسک: در صورتی که نرخ سود بدون ریسک (نظیر سود علی‌الحساب اوراق مشارکت دولتی) در انتشار‌های بعدی توسط ناشر افزایش یابد، قیمت اوراق مشارکتی که سود حداقلی برای آن‌ها تضمین شده است در بازار کاهش می‌یابد. چنانچه در این نوع اوراق سرمایه‌گذاری کرده باشد ممکن است متضرر شود.(جالبی،1387)
2-5-6 کارمزد ارکان و هزینه‌های صندوق
مهمترین هزینه‌های صندوق را می‌توان به شرح زیر برشمرد:
الف- کارمزد ارکان: مهمترین هزینه مربوط به صندوق‌های سرمایه‌گذاری کارمزدی است که ارکان اجرایی و نظارتی صندوق (مدیر، متولی و ضامن) به علت خدمات ارائه شده و ریسک متحمل شده بابت ضمانت نقد شوندگی دریافت می‌نمایند.
ب- هزینه‌های دوره‌ای:
هزینه حسابرس
هزینه تاسیس و تسویه
هزینه مجامع و عضویت در کانون‌ها
سایر هزینه‌ها
پ- هزینه‌های صدور و ابطال: در حالی که هزینه‌های کارمزد و دوره‌ای، از محل دارایی‌های صندوق پرداخت و منجر به کاهش خالص ارزش دارایی‌های صندوق متناسب با هزینه‌ی روزانه می‌شود، برخی هزینه‌های دیگر مربوط به زمان و تعداد فرآیند‌های صدور و ابطال سرمایه‌گذار می‌گردد. بنابرین، چنین هزینه‌ای به طور مستقیم به سرمایه‌گذار تحمیل گردیده، سرمایه‌گذار با برنامه‌ای صحیح سرمایه‌گذاری خود می‌تواند این هزینه‌ها را به حداقل برساند. (کرد بچه، ۱۳۹۱)
2-5-7 در‌آمد و بازده صندوق های مشترک سرمایه‌گذاری
از سه راه می‌توان با سرمایه‌گذاری در صندوق‌های مشترک، در‌آمد کسب کرد:
الف- درآمدهایی که از طریق سود نقدی سهام صندوق و بهره اوراق قرضه موجود در صندوق به دست می‌آید. این درآمدها هر سال توسط صندوق بین سرمایه‌گذاران، به عنوان سود نقدی، توزیع می‌شود.
ب- اگر صندوق، اوراق بهاداری را که قیمت آن‌ها افزایش یافته بفروشد، بازده سرمایه‌ای به دست خواهد آورد. بیشتر صندوق‌ها، این درآمدها را هم به عنوان سود بین سرمایه‌گذاران تقسیم می‌کنند.
پ- اگر ارزش اوراق بهادار موجود در صندوق افزایش پیدا کند، اما مدیران صندوق آن‌ها را برای شناسایی بازده سرمایه‌ای نفروشند، ارزش سهام صندوق افزایش پیدا خواهد کرد. در اینصورت، شما می‌توانید سهام خود را با سود بیشتر به فروش برسانید. معمولاً صندوق‌ها این امکان را به شما خواهند داد که به جای دریافت سودهای خود، آن‌ها را دوباره در صندوق سرمایه‌گذاری و سهام بیشتری دریافت کنید.(کردبچه،1391)
بازده صندوق‌های سرمایه‌گذاری، با

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره عدم تقارن، عدم تقارن اطلاعات، سهامداران نهادی Next Entries پایان نامه درباره مدیریت سود، عدم تقارن، عدم تقارن اطلاعات