پایان نامه درباره انعطاف پذیری، انعطاف پذیری مالی، استقراض، تامین مالی

دانلود پایان نامه ارشد

ب برای سرمایه‌گذاری می‌باشد(شباهنگ، 1387).
دونالدسون9(1969،1971) از اصطلاح پويايي مالي استفاده مي‌كند و آن را اين گونه توضيح مي‌دهد:
ظرفيت هدايت استفاده از منابع مالي در راستاي اهداف مديريت كه منجر به اطلاعات جديد در مورد شركت و شرايط محيطي مي‌باشد. دونالدسون به ويژه پويايي مالي را هنگامي كه هدف شركت يافتن نقطه بهينه
تركيب منابع مالي مي‌باشد در ارتباط با تصميمات ساختار سرمايه مي‌داند.
هيث10(1978) انعطاف‌پذيري مالي شركت را توانايي اقدام اصلاحي براي برطرف كردن مازاد پرداختي وجوه نقد بر دريافتهاي نقدي پيش‌بيني شده با حداقل تاثير بر درآمد فعلي و آينده يا ارزش بازار سهام شركت توضيح مي دهد.
انجمن حسابداران خبره آمريكا(1993)دیدگاه هیث را درباره انعطاف‌پذيري مالي را اين گونه مي‌پذيرد: انعطاف‌پذيري مالي توانايي براي انجام اقداماتي است كه مازاد نياز و پرداختهاي نقدي بر منابع پيش بيني شده را حذف مي‌كند.
انجمن حسابداری عمومی امریکا 11در سال 1993 از نقطه نظر هیس(1978) برای تعریف انعطاف پذیری مالی استفاده کرده است و بیان می‌دارد که انعطاف پذیری مالی به عنوان توانایی برای انجام کاری به منظور کاهش نیاز به پرداختهای نقدی از منابع پیش‌بینی شده می‌باشد.
برنستین12(1993) انعطاف پذیری مالی را به عنوان توانایی یک شرکت برای انجام اقدامات به منظور در نظر گرفتن رکود و توقفات غیر منتظره به هر دلیلی تعریف می‌کند طبق این دیدگاهها انعطاف پذیری مالی به معنای توانایی استقراض از منابع مختلف به منظور افزایش سرمایه حقوق صاحبان سرمایه و همچنین فروش و نقل و انتقال دارایی برای تنظیم سطح و هدایت عملیات به منظور مواجهه با تغییر شرایط می‌باشد.
ول بردا13(1998) انعطاف پذیری مالی را به عنوان توانایی ایجاد فعالیتهای سودآور در محیط تجاری و همچنین سازگاری پیش‌بینی تغییراتی که اهداف شرکت را تحت الشعاع قرار می‌دهد، تعریف می‌کند. از نظر بردا انعطاف پذیری مالی دارای دو چشم انداز است:
1- انعطاف پذیری داخلی مانند میزان ظرفیت شرکت برای سازگاری با نیازهای محیط
2- انعطاف پذیری خارجی مانند میزان ظرفیت شرکت برای تاثیرگذاری در محیط و در نهایت کاهش آسیب پذیری.
کورنهف14(1998) انعطاف پذیری مالی را میزان توانایی برای اصلاح و بازبینی عملیات و منابع سازمانی مطابق با محیط و اطلاعات جدید به منظور نیل به اهداف مدیریتی و استراتژیکی بیان می‌کند.
گامبا و تريانتيس15(2005) در تحقيق خود براي تدوين مدلي براي اندازه‌گيري انعطاف پذيري مالي، انعطاف پذيري مالي را توانايي يك شركت براي دستيابي و تجديد ساختار كردن تامين مالي خود با تامين مالي كم هزينه‌تر تعريف كردند. آنها بيان كردند شركتهاي داراي انعطاف‌پذيري مالي داراي توان اجتناب از درماندگي مالي در مواجهه با شوكهاي منفي مي‌باشند و هنگامي كه فرصتهاي سودآور افزايش مي‌يابد با هزينه پايين سرمايه‌گذاري مي‌كنند.
به دليل ابهامات زياد در استفاده از اين واژه، قضاوت در مورد انعطاف پذيري، معمولا ذهني و غير رسمي هستند و ميزان انعطاف‌پذيري نيز به ندرت بررسي و اندازه‌گيري مي‌شود. انعطاف‌پذيري مالي نشانگر توانايي يك شركت براي رويارويي براي مواجه شدن با اتفاقات آينده است. انعطاف پذيري مالي به عنوان درجه‌اي از ظرفيت يك شركت است كه مي‌تواند منابع مالي خود را در جهت فعاليتهاي واكنشي تجهيز كند تا ارزش شركت را به حداكثر تمام استفاده هاي انعطاف پذيري برساند(بایون،2007).
هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی16 انعطاف پذیری مالی را به عنوان توانایی یک شرکت در ایجاد فعالیتهای موثر برای اصلاح و تنظیم گردش وجوه نقد که می‌تواند پاسخگوی نیازها و فرصتهای پیش‌بینی نشده باشد تعریف می‌کند(باین17،2007).
در مفاهيم نظري استانداردهاي حسابرسي ايران انعطاف‌پذيري مالي عبارت است از توانايي واحد تجاري مبني بر اقدام مؤثر جهت تغيير ميزان و زمان جريانهاي نقدي آن مي‌باشد به گونه‌اي كه واحد تجاري بتواند در قبال رويدادها و فرصتهاي غيرمنتظره واكنش نشان دهد. انعطاف‌پذيري مالي واحد تجاري را قادر مي سازد تا از فرصتهاي غيرمنتظره سرمايه‌گذاري به خوبي بهره گيرد و در دوراني كه جريانهاي نقدي حاصل از عمليات مثلاً بدليل كاهش غيرمنتظره در تقاضا برا ي محصولات توليدي واحد تجاري در سطح پايين و احتمالاً منفي قرار دارد به حيات خود ادامه دهد.
تمامی تعاریف انعطاف پذیری مالی موصوف کم و بیش و تا حدودی به معنای توانایی یک شرکت برای مواجهه با نیازهای پیش بینی نشده از طریق جریان نقدی بالا و میزان ظرفیت استقراض بلااستفاده یا داراییهای نقدی بالا می‌باشد. انعطاف پذیری مالی مهمترین قسمت تعیین ساختار سرمایه شرکت می‌باشد و می توان آن را به عنوان حفظ ظرفیت استقراض به منظورتحصیل و توسعه آتی شرکت یا حداقل کردن بدهیها برای جلوگیری از درماندگی مالی در مقابل رکودهای اقتصادی به شمار آورد. همچنین مهمترین عامل تاثیرگذار بر تصمیمات استقراضی شرکتها تقاضای مدیران برای انعطاف‌پذیری مالی است(گراهام و هاروی18،2001).
انگیزه شرکتها برای دست یابی به انعطاف‌پذیری مالی ناشی از نیاز شرکتها به منابع مالی خارجی می‌باشد و باعث افزایش توانایی هنگام مواجهه با رویدادهای غیرمنتظره می‌شود و به سیاستهای تامین مالی و تصمیمات نقدینگی بستگی دارد(ارسلان و همکاران، 2008).
انعطاف‌پذيري مالي، عبارت است از توان شركتها براي تامين منابع مالي جهت عكس‌العمل مناسب در برابر رويدادها و موارد پيش‌بيني نشده، براي حداكثر كردن ارزش شركت(بيون19،2008). شركتهايي كه انعطاف پذيري مالي دارند، مي‌توانند در برابر فشارهاي مالي مقاومت نمايند و زماني كه فرصتهاي سودآور به وجود آيد، وجوه لازم را جهت سرمايه‌گذاري با حداقل هزينه فراهم نمايند(گامبا و تريستان، 2008).
انعطاف‌پذیری مالی یک حلقه مفقوده در تئوری ساختار سرمایه است و ناشی از ظرفیت بدهی بدون استفاده نسبت به اندوخته‌های نقدی ذخیره شده می‌باشد(دنیس و مکیون20،2009).
انعطاف پذیری مالی یکی از موضوعات اساسی در مباحث مدیریت مالی و مدیریت سرمایه گذاری است. انعطاف پذیری مالی به تصمیم گیرندگان در اتخاذ تصمیمات بهینه و معقول در مقابله با فرصت های رشد آتی شرکت به مدیران کمک می‌کند و باعث ورود شرکت به بازارهای سرمایه‌گذاری می‌شود. انعطاف پذیری مالی به عنوان مبنایی برای ارزیابی توانایی شرکت جهت ارزیابی نقدینگی ضروری است. این توان تعیین کننده ظرفیت واحد تجاری جهت انجام پرداختهایی از قبیل پرداخت حقوق و مزایا به کارکنان، پرداخت به تامین‌کنندگان کالا و خدمات، پرداخت مخارج مالی، انجام سرمایه گذاری، بازپرداخت تسهیلات دریافتی و توزیع سود بین صاحبان سهام است. انعطاف پذیری مالی عامل تعیین کننده ساختار سرمایه بهینه و مطلوب است و بیان می‌دارد چه میزان از منابع شرکت از طریق منابع داخلی و چه مقدار از طریق منابع خارجی تامین می‌شود. انعطاف پذیری مالی باعث افزایش ارزش شرکت می‌شود و با قیمت سهام نیز ارتباط مثبتی دارد.
انعطاف‌پذیری مالی معمولا متضمن از دست دادن برخی منافع در قبال به دست آوردن برخی مزایاست. بطور مثال نگهداری داراییهایی که به راحتی در بازار قابل داد و ستد است نشانگر انعطاف پذیری مالی است اما همین امر ممکن است متضمن بسنده کردن به نرخ بازدهی باشد که به مراتب کمتر از نرخی است که می توان از سرمایه گذاری در داراییهایی با نقدینگی کمتر بدست آورد.
انعطاف‌پذیری مالی می‌تواند مخاطرات مرتبط با عملیات را مثلا با تقلیل خطر ورشکستگی به هنگام تنزل خالص جریانهای نقدی ناشی از عملیات کاهش دهد. بطور کلی در هر سطح مخاطره عملیاتی یک واحد تجاری که از انعطاف پذیری مالی بالایی برخوردار است در مقایسه با واحد تجاری با انعطاف پذیری مالی پایین در مجموع با مخاطره کمتری روبرو می‌باشد. صورتهای مالی اساسی مجموعا اطلاعاتی را که برای انعطاف‌پذیری مالی مفید است ارائه می‌کند. بطور مثال صورت جریان وجوه نقد این اطلاعات را از طریق گزارشهای جریان نقدی ناشی از عملیات و افشای رابطه آن با سود فراهم می‌آورد.
این اطلاعات می‌تواند در پیش‌بینی جریانهای نقدی آتی ناشی از عملیات بیشتر باشد. توان آن واحد تجاری برای مقابله با تغییرات نامساعد در شرایط عملیاتی یا مالی بیشتر خواهد بود. صورتهای عملکرد مالی می‌تواند اطلاعاتی را به منظور کمک به ارزیابی توان واحد تجاری جهت کاهش هزینه‌ها در مواقع تنزل درآمد فراهم آورد. ترازنامه اطلاعاتی را برای ارزیابی انعطاف پذیری مالی از طریق مشخص کردن ماهیت منابع موجود و مبلغ و زمان ادعاهای موجود براین منابع ارائه می‌کند(کمیته تدوین استانداردهای حسابداری ،1386).
2-2-1-1منابع اساسی انعطاف پذیری مالی
انعطاف‌پذیری مالی از منابع مختلفی نشات می‌گیرد. براساس بررسی ادبیات موضوع(دی آنگلو و دی آنگلو، 2007.، دانیل و همکاران21،2008)، کمیته تدوین استاندادهای حسابداری،1386) از جمله منابع اساسی انعطاف پذیری مالی، موارد زیر را می‌توان بر شمرد.
1- حفظ ظرفیت استقراض(تامین مالی خارجی یا سهامداران خارجی)
2- نگهداری وجه نقد در دسترس در سطح بالا
3- توان دستیابی به وجه نقد از طریق فروش داراییها بدون اختلال در عملیات در حال تداوم یا انقطاع سرمایه گذاری
4- کاهش یا عدم پرداخت سود سهام بین سهامداران
5- افزایش حقوق صاحبان سهام از طریق آورده نقدی سهامداران(تامین مالی داخلی)
6- کسب سرمایه جدید در کوتاه مدت از طریق صدور اوراق مشارکت
7- توان نیل به بهبود سریع در خالص جریانهای نقدی ناشی از عملیات
2-2-1-2 انعطاف پذیری مالی وروشهای اندازه‌گیری آن
ظرفيت بدهي: تعهدهايي كه يك شركت در مقابل اشخاص و شركتهاي ديگر دارد و از معاملات و رويدادهاي گذشته ناشي شده‌اند و بايد از طريق پول، تحويل كالا، انجام دادن خدمت يا انتقال دادن ساير اقلام دارايي تسويه شوند، بدهي ناميده مي‌شود. ظرفيت بدهي شركت ، حداكثر توانايي ايجاد بدهي مالي به وسيلة شركت است؛ به اين معنا كه در اين مقدار بدهي، شركت مي‌تواند اصل و سود مقادير بدهي را بازپرداخت كند. نسبت جمع بدهيها به جمع دارايي ها، ظرفيت بدهي را نشان مي‌دهد.ظرفیت بدهی را نخستين بار پژوهشگري با نام ميرز اين گونه تعريف كرد: ظرفيت بدهي حدي است كه اگر تأمين مالي از محل بدهي از آن مقدار بيشتر شود، ارزش بازار بدهي هاي شركت كاهش مي‌يابد(میرز،1984).
تعريفي كه به تازگي ميرز(1984)، شيام، ساندر و ميرز22(1999) و چيرينكو و سينگا23(2000) ارائه كردند چنين است كه ظرفيت بدهي، مقداري از نسبت بدهي است كه هزينة ورشكستگي مالي، فرصت استفاده بيشتر از بدهي را از بين مي‌برد. بر اساس تعاريف ارائه شدة فوق مي‌توان به طور خلاصه چنين گفت كه ظرفيت بدهي، حدي از ايجاد بدهي است كه در صورت افزايش سطح بدهي، هزينة استفاده از بدهي بيشتر، به شدت افزايش مي‌يابد(در نقطة ظرفيت بدهي، هزينة ورشكستگي بر ساير اجزاي هزينه تأمين مالي از محل بدهي غلبه پيدا مي‌كند). البته نظام عرضه و تقاضا نيز بر تصميم‌گيري براي استفاده از ابزار بدهي در تأمين مالي تعيين كننده است.
از ديدگاه عرضه، شركتهاي رشدي(شركتهايي كه ارزش آنها بيشتر تابع فرصت هاي سرمايه گذاري آيندة آنهاست) و شركتهايي كه در ايجاد جريان نقدي با ابهام بيشتري مواجه‌اند، با تقاضاي كمتري براي تأمين مالي از محل بدهي مواجه خواهند بود(کوتنر24،2004).
از ديد تقاضا، علاوه بر مشخصه هاي بيان شده، وام دهندگان براي شركتهايي كه بين خود و سرمايه‌گذاران از نظر ريسك شركت عدم تقارن اطلاعاتي ايجاد كرده‌اند، محدوديت استفاده از بدهي در نظر مي‌گيرند (استیکنی25، 2007). ميرز( 1984 ) و ميرز و ماجلوف26( 1984 ) نبود تقارن اطلاعاتي بين دارندگان اطلاعات نهاني و ساير سرمايه گذاران را اولين مشكل در تصميم گيري براي سياست گذاري در زمينة تأمين مالي مي دانند. در شرايط نبود تقارن اطلاعاتي، بازده مورد انتظار سرمايه گذاران افزايش مي يابد.
آکرلوف27(1970) معتقد است كه در اين شرايط، مديران شركت ترجيح مي‌دهند از سهام‌داران

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره انعطاف پذیری، انعطاف پذیری مالی، نگهداری وجه نقد، فرصت های رشد شرکت Next Entries پایان نامه درباره سهم بازار، بازدهی سهام، بورس اوراق بهادار، وجوه نقد