پایان نامه درباره اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب اجتماعی، حافظه فعال، نظم جویی

دانلود پایان نامه ارشد

معني‌دار نشده است. بنابراين فرض همساني واريانس‌هاي اين نمره‌ها برقرار بود و استفاده از تحليل واريانس چندمتغيري اين داده‌ها بلامانع است. با توجه به برابري حجم گروه‌ها، مي‌توان عدم همگني فراخناي فضايي مستقيم را نيز ناديده گرفت. يافته‌هاي اين تحليل در جدول 14-4 آمده است.

جدول 14-4: نتايج تحليل واريانس چند متغيري تفاوت كلي حافظه فعال در سه گروه
منبع اثر
آماره ملاك
ارزش آماره
نسبت F
df فرضيه
df خطا
معناداري
گروه
پيلائي
294/0
94/4
6
172
001/0

ويلكز
721/0
04/5
6
170
001/0

هتلينگ
367/0
13/5
6
168
001/0
جدول شماره 14-4، نشان ميدهد هر سه شاخص آماره ملاك آزمون در مورد تفاوت سه گروه از نظر متغيرهاي مورد مطالعه در سطح 001/0 معني‌دار شده است. اين يافته به اين معناست كه گروه‌ها حداقل در يکي از متغيرها تفاوت معناداري دارند. جدول 15-4 جزئيات تفاوت‌ها را نشان مي‌دهد:
جدول 15-4: نتايج تحليل واريانس چند متغيري تفاوت سه گروه در حافظه فعال
متغير وابسته
مجموع مجذورات
درجه آزادي
ميانگين مجذورات
F
معني‌داري
فراخناي فضايي مستقيم
16/28
2
08/14
41/4
015/0
فراخناي فضايي معکوس
80/27
2
90/13
13/3
048/0
کل فراخناي فضايي
82/96
2
41/48
22/4
018/0
حافظه واجي
69/92
2
34/46
38/10
001/0
نمره کل حافظه فعال
96/314
2
48/157
85/7
001/0
اطلاعات جدول 15-4 نشان مي‌دهد که گروه‌ها در همهی متغيرها تفاوت معناداري از هم دارند. براي مشخص شدن اين موضوع که تفاوت‌ها بين کدام گروه‌ها است از آزمون تعقيبي بون‌فروني استفاده شد که نتايج آن در جدول 16-4 ارايه شده است:

جدول 16-4: مقايسه زوجي گروه‌ها در آزمون حافظه فعال
متغير
گروه مرجع
گروه مقايسه
اختلاف ميانگين
خطاي معيار
معني‌داري
فراخناي فضايي مستقيم
بهنجار
مبتلا به لکنت
13/1
461/0
048/0

اضطراب اجتماعي
23/1
461/0
027/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعي
10/0
461/0
1
فراخناي فضايي معکوس
بهنجار
مبتلا به لکنت
30/0
544/0
1

اضطراب اجتماعي
30/1
544/0
057/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعي
1
544/0
208/0
کل فراخناي فضايي
بهنجار
مبتلا به لکنت
43/1
875/0
315/0

اضطراب اجتماعي
53/2
875/0
014/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعي
10/1
875/0
636/0
حافظه واجي
بهنجار
مبتلا به لکنت
47/2
546/0
001/0

اضطراب اجتماعي
50/1
546/0
022/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعي
97/0-
546/0
240/0
نمره کل حافظه فعال
بهنجار
مبتلا به لکنت
90/3
16/1
003/0

اضطراب اجتماعي
03/4
16/1
002/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعي
13/0
16/1
1
براساس اطلاعات جدول شماره 16-4، در فراخناي فضايي مستقيم، ميانگين گروه بهنجار به شکل معناداري بالاتر از دو گروه ديگر است ولي بين دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي تفاوت معناداري وجود ندارد؛ در فراخناي فضايي معکوس تفاوت معناداري بين گروه‌ها وجود ندارد؛ در نمره کل فراخناي فضايي تنها ميانگين گروه بهنجار به شکل معناداري بالاتر از گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي است؛ در حافظه واجي ميانگين گروه بهنجار به شکل معناداري بالاتر از دو گروه ديگر است ولي بين دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي تفاوت معناداري وجود ندارد؛ در نهایت اینکه مطابق با فرضیهی پژوهش، در نمرهی کل حافظه فعال نيز ميانگين گروه بهنجار به شکل معناداري بالاتر از دو گروه ديگر است؛ ولي برخلاف فرضیهی پژوهش، بين دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي تفاوت معناداري وجود ندارد.
فرضیهی سوم: توجه متمرکز برخود بزرگسالان مبتلا به لکنت، متفاوت از بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است.
جدول 17-4: آزمون کلموگروف- اسميرنوف جهت بررسي نرمال بودن توزيع نمرات توجه متمرکز دروني
متغير
تعداد
آماره Z آزمون K-S
معني‌داري
نتيجه
توجه متمرکز دروني
90
770/0
594/0
نرمال
نتايج جدول فوق نشان مي‌دهد كه مفروضه نرمال بودن داده‌ها برقرار است.
جدول 18-4: نتايج آزمون لون براي بررسي برابري واريانس‌ گروه‌ها‌ در توجه متمرکز دروني
متغير
نسبت F
درجة آزادي صورت
درجة آزادي مخرج
معناداري
توجه متمرکز دروني
873/0
2
87
421/0
مطابق اطلاعات جدول 18-4، آزمون لون فرض برابري واريانس‌ گروه‌ها را نشان مي‌دهد، زيرا نسبت F مشاهده شده معني‌دار نشده است. بنابراين فرض همساني واريانس‌هاي اين نمره‌ برقرار بود و استفاده از تحليل واريانس اين داده‌ها بلامانع است. يافته‌هاي اين تحليل در جدول 19-4 آمده است.
جدول 19-4: خلاصه نتايج تحليل واريانس يک‌راهه توجه متمرکز دروني در بين گروهها
معني‌داري
نسبت F
df
مجموع مجذورات
منبع واريانس
متغير
001/0
23/10
2
20/166
بين گروهي
توجه متمرکز دروني

87
70/706
درون‌گروهي

89
90/872
كل

جدول 19-4، نشان مي‌دهد که بين گروه‌هاي سه‌گانه در توجه متمرکز دروني تفاوت معناداري در سطح 001/0 وجود دارد. جهت مقايسه زوجي گروه‌ها از آزمون تعقيبي توکي استفاده شد که نتايج آن در جدول 20-4 ارايه شده است:
جدول 20-4: مقايسه زوجي گروه‌ها در آزمون توجه متمرکز دروني
متغير
گروه مرجع
گروه مقايسه
اختلاف ميانگين
خطاي معيار
معني‌داري
توجه متمرکز دروني
بهنجار
مبتلا به لکنت
50/0-
735/0
776/0

اضطراب اجتماعي
10/3-
735/0
001/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعي
60/2-
735/0
002/0
براساس اطلاعات جدول 20-4، گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي، در توجه متمرکز دروني به شکل معناداري از دو گروه بهنجار و مبتلا به لکنت بالاتر است و بين دو گروه بهنجار و مبتلا به لکنت تفاوت معناداري وجود ندارد. در نتیجه توجه متمرکز برخود بزرگسالان مبتلا به لکنت نسبت به بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی متفاوت است ولی نسبت به افراد بهنجار تفاوتی ندارد. بنابرین بخشی از فرضیهی تحقیق، تائید و بخش دیگر آن رد میشود.
فرضیهی چهارم: توجه مداوم بزرگسالان مبتلا به لکنت، متفاوت از بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است.
جدول 21-4: توزيع فراواني پاسخ‌هاي خطاي آزمودني‌هاي گروه‌هاي سه‌گانه در آزمون توجه مداوم
گروه
فراواني مشاهده شده
فراواني مورد انتظار
گروه بهنجار
13
15
گروه مبتلا به لکنت
21
15
گروه اضطراب اجتماعي
11
15
کل پاسخ‌ها
45

جدول 22-4: نتايج آزمون خي2 براي مقايسه کلي سه گروه در خطاها
آماره
ارزش
درجه آزادي
معناداري
خي 2
47/7
2
024/0
جدول 22-4، نشان ميدهد که در ميزان خطاي سه گروه تفاوت معناداري وجود دارد، به اين ترتيب که فراواني پاسخ‌هاي خطاي گروه مبتلا به لکنت، به شکل معناداري بالاتر از پاسخ‌هاي خطاي دو گروه ديگر است، ولي بين خطاهاي دو گروه بهنجار و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي تفاوت معناداري وجود ندارد. اين نتايج در جدول 23-4 ارايه شده است. بنابرین فرضیهی تحقیق تائید میشود بطوریکه توجه مداوم بزرگسالان مبتلا به لکنت، متفاوت از بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد بهنجار است.
جدول 23-4: نتايج آزمون خي2 براي مقايسه زوجي گروه‌ها
طبقات
ارزش خي 2
درجه آزادي
معناداري
گروه بهنجار و مبتلا به لکنت
34/4
1
037/0
گروه بهنجار و اضطراب اجتماعی
278/0
1
598/0
گروه اضطراب اجتماعی و مبتلا به لکنت
70/6
1
010/0

فصل پنجم: بحث، نتیجه‌گیری و پیشنهاد‌ها

۵-1. نتیجه‌گیری
راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان، لکنت و اختلال اضطراب اجتماعی:
یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که ميانگين راهبردهاي مثبت گروه بهنجار از دو گروه ديگر بالاتر است و ميانگين راهبردهاي ناسازگار گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي بالاتر از دو گروه ديگر است. با اینحال راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان بزرگسالان مبتلا به لکنت، با بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد بهنجار تفاوت معناداری نداشت.
این نتایج، همسو با مدل ارتباطی-هیجانی لکنت که کنتر و همکاران (2006)، ارائه میکنند، میباشد. گرچه این مدل پیشبینی میکند که واکنش هیجانی و تنظیم آن، بین افراد مبتلا به لکنت و بدون لکنت تفاوت دارد و یکی از یافتههای پژوهش حاضر این است که گروه دارای لکنت از نظر راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان با گروه بهنجار تفاوت ندارد و بنابرین در ظاهر، یافتههای پژوهش حاضر همسو با این مدل نیست ولی از آنجا که یافتههای گذشته دربارهی رابطهی لکنت و اضطراب، متمرکز بر اضطراب اجتماعی است و ویژگی کلیدی اختلال اضطراب اجتماعی، شکست در تنظیم هیجان و واکنش بالای هیجانی است (به نقل از گلدین و همکاران، 2009) و از طرفی یافتهی دیگر پژوهش حاضر مبنی بر این است که بین راهبردهای گروه مبتلا به لکنت با گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تفاوتی نیست، بنابرین احتمالا بین واکنش هیجانی و تنظیم هیجان آنها نیز تقریبا تفاوتی نیست؛ یعنی افراد مبتلا به لکنت نیز نسبتا از بدتنظیمی هیجان و واکنش هیجان بالایی برخوردارند. در نتیجه، نتایج پژوهش حاضر به نفع این مدل و تحقیقات تجربی حمایت کنندهی آن شامل تحقیقات کاراس و همکاران (2006)، آرنولد و همکاران (2011) و والدن و همکاران (2012) است.
بدین طریق نتایج پژوهش حاضر میتواند با یافتههای تحقیقی زارع و سلگی (1391)، سامانی و صادقی (1389)، دنیس (2007) و گارنفسکی و همکاران (2002)، همخوانی داشته باشد. بهطوریکه همگی بیانگر این حقیقتاند که راهبردهای ناسازگار نظم جویی شناختی هیجان نظیر نشخوارگری، خود سرزنشگری و فاجعهنمایی بطور مثبت با جنبه های آسیب شناختی همبسته هستند، ولی در راهبردهای سازگار نظیر ارزیابی مجدد مثبت، این همبستگی منفی است. گرچه عدم تفاوتی که بین راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان گروه مبتلا به لکنت و گروه بهنجار، دیده شد، تکرار این پژوهش را خاطر نشان میسازد. ولی عدم تفاوت دیده شده بین گروه مبتلا به لکنت و گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، حمایت کننده و تائید کنندهی خوبی برای تحقیقات اشاره شده و نیز نظر لاچسینگر و آرنولد (1965)، رابینسون (1964)، بلومل (1957)، ویک (1970) و بوم (1958) است که بر این باورند که بی ثباتی در سیستم عصبی بعنوان عامل پیشبینی کنندهی لکنت است و تاثیرات محیطی را برای بیان علت افزودهی آن در نظر گرفتهاند (ریلی، 1979). همچنین همسو است با دلایلی که ال وراچ و راپی (2013) برای امکان ارتباط لکنت با اختلال اضطراب اجتماعی مطرح میکنند.

حافظهی فعال، لکنت و اختلال اضطراب اجتماعی:
یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که میانگین حافظهی واجی گروه مبتلا به لکنت کمتر از گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است و این اختلاف معنادار بود.
ميانگين حافظهی کلی فضایی، حافظهی واجی و حافظه فعال گروه بهنجار، بالاتر از گروه مبتلا به لکنت شد و در این میان حافظهی واجی و حافظهی فعال گروه مبتلا به لکنت، نسبت به گروه بهنجار تفاوت معناداری داشت.
اختلاف میانگین حافظهی کلی فضایی دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی نسبت به دو گروه بهنجار و مبتلا به لکنت، کمتر است. بنابرین حافظهی کلی فضایی گروه مبتلا به لکنت، مشابه تر است به گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تا به گروه بهنجار. این یافته که برعکس حافظهی واجی، در حافظهی کلی فضایی گروه مبتلا به لکنت با افراد بهنجار تفاوتی مشاهده نشد، همسو با یافتهی مرادی، چراغی و فراهانی (1387) مبنی بر این است که اضطراب، عملکرد و کارآمدی پردازش را در تکلیف کلامی بیشتر از تکلیف دیداری کاهش میدهد. حمایت تحقیقاتی برای این یافتهی پژوهش حاضر که حافظهی واجی بزرگسالان مبتلا به لکنت نسبت به افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد بهنجار متفاوت و ضعیفتر است، در مدلهای مختلفی از جمله فرضیهی ترمیم پنهان لکنت که نقش واجشناسی و پردازش واجی را در علت شناسی لکنت مورد توجه قرار دادهاند (هاول، یانگ و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره کانون توجه، نظم جویی شناختی هیجان، نظم جویی، کانون توجه بیرونی Next Entries پایان نامه درباره اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب اجتماعی، بیماران مبتلا، کودکان مبتلا