پایان نامه درباره اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب اجتماعی، افراد مبتلا، ترس از ارزیابی منفی

دانلود پایان نامه ارشد

افراد عادی هستند، شکست خورده است (گری13 و براتن14، 1965؛ جانسن15 و کرایمات، 1980؛ پتر16 و هول استیجن17، 1984).”
برخی تحقیقات که از مدل هیجانی-ارتباطی لکنت (کنتر و همکاران، 2006)، حمایت میکنند در ادامه میآیند: افراد مبتلا به لکنت در مقایسه با افراد فاقد لکنت، از نظر هیجانی واکنش پذیرترند و در تنظیم هیجانهایشان از تاثیرگذاری (کارآمدی) کمتری برخوردارند (کاراس و همکاران، 2006).
مطالعات بسیار کمی از نظر تجربی، تفاوتهای واکنش هیجانی و تنظیم آن را بین افراد مبتلا به لکنت و بدون لکنت بررسی کرده اند: بطور ویژه در دو مورد از این تحقیقات (آرنولد و همکاران، 2011؛ والدن و همکاران، 2012)، هیجان (بیانگرهای غیرکلامی مثبت و منفی) و رفتارهای تنظیم هیجان (خود تحریکی و حواسپرتی) درحالی ثبت شد که این دو گروه از افراد، بعد از مواجه با سه مکالمهای که از نظر برانگیختن هیجان (شادی، خشم، خنثی) متفاوت بودند، داستانهایی را ساختند. یافتههای این دو مطالعه نشان داد افراد مبتلا به لکنت که راهبردهای تنظیمی را با شدت کمتر و برای مدتهای کوتاهتری استفاده میکنند، برای ابراز ناسیالی افزایش یافته مستعدترند. هیچ رابطهای برای افراد فاقد لکنت یافت نشد. همچنین والدن و همکاران (2012) گزارش کردند که فقط در افراد مبتلا به لکنت، وقوع همزمان هیجان منفی بیشتر و رفتارهای تنظیمی مکرر (زیاد)، با لکنت کمتر مرتبط است. در یک مطالعهی تجربی دیگر مشخص شد که رفتارهای تنظیم هیجانی، پیشبینی کنندهی ناسیالی در گفتار کودکان مبتلا به لکنت است، گرچه بهعلت هیجان بالاتری که تجربه میکنند، تلاشهای تنظیم هیجانهایشان کمتر مؤثر واقع میشود (نتورو، کنتر و والدن، 2013).
همچنین کاراس و همکاران (2006) بیان میکنند “از آنجا که نشان داده شده است واکنش هیجانی و تنظیم آن در دامنهی گستردهای از پیامدهای مهم رشدی مثل ارتباط، برکودکانی که فاقد لکنت هستند تاثیر میگذارد (دیکسون15 و شور2، 1997؛ دیکسون و اسمیت3، 2000؛ کاراس و برانگارت-ریکر4، 2003؛ پائول5 و کلوگ6، 1997)، بنابرین منطقی برای این انتظار وجود دارد که واکنش هیجانی و تنظیم آن میتواند بر لکنت کودکان تاثیر بگذارد، یا حداقل احتمالا این مشکل را شدت بخشد یا حفظ کند.”
۲-4-1. رابطهی اضطراب و لکنت
از آنجا که اضطراب، در نظریات مربوط به لکنت در نقشهای متنوعی ذکر شده است (ازارتی-ویناکور و لوین، 2004)، بنابرین در ادامهی این بخش، از بین واکنشهای هیجانی بطور اختصاصی تر، رابطهی اضطراب را با لکنت بررسی میکنیم.
ازارتی-ویناکور و لوین (2004) میگویند “درحالیکه برخی به اضطراب به عنوان علت اصلی اختلال می نگرند (شیهان، 1970؛ ویسچنر7، 1952)، دیگران با آن به عنوان متغیر تنظیم کننده سر و کار دارند که بهعنوان عامل پیشبینی کننده، نگهدارنده یا تشدیدکننده میباشد (براتن و شوماکر8، 1967؛ گرگوری9، 1991؛ وان ریپر، 1973).”
لاچسینگر10و آرنولد11 (1965)، رابینسون12 (1964)، بلومل13(1957)، ویک14(1970) و بوم15(1958) بر این باورند که بی ثباتی در سیستم عصبی بهعنوان عامل پیشبینی کنندهی لکنت است و تاثیرات محیطی را برای بیان علت افزودهی آن در نظرگرفتهاند (ریلی16، 1979) و از طرفی مطالعهی حاضر با این باور سازگار میباشد.
در واقع ازارتی-ویناکور و لوین (2004) ادامه میدهند که “برخی به اضطراب به عنوان شرایط مرتبط با ارتباط در کل و در ارتباط گفتاری بهطور ویژه، توجه میکنند (کرایمات، جانسن و وان دم-باگن، 1991؛ میلر و واتسون، 1992؛ پتر، 1987). کرایج (1990) ادعا میکند صفت اضطراب از ناتوانی ارتباط اجتماعی که ناشی از مشکلات سیالی است، ایجاد میشود.”
درواقع چندین دلیل برای این انتظار وجود دارد که ممکن است لکنت با اختلال اضطراب اجتماعی مرتبط باشد (ال وراچ و راپی، 2013). درنتیجه مناسب بهنظر میرسد که در ادامه، با از نظر گذراندن این دلایل، به بررسی رابطهی لکنت و اضطراب اجتماعی بپردازیم.
۲-4-2. لکنت و اضطراب اجتماعی
ال وراچ و راپی (2013) در مقالهای مروری بیان کردهاند که “لکنت با پیامدهای منفی متعددی در سرتاسر زندگی همراه است که میتواند آسیبپذیری برای مشکلات روانشناختی و اجتماعی را افزایش دهد (اسکینر2 و همکاران، 1997). این پیامدهای منفی میتوانند زودتر شروع شوند که منطبق با این شواهد است که کودکان پیش دبستانی مبتلا به لکنت، تجربههای قلدری و اذیت کردن و واکنشهای منفی دوستان را دارند (لانگوین3 و همکاران، 2009؛ پاکمن4 و همکاران، 2003). این پیامدها در طی سالهای مدرسه هنگامی که کودکان بیشتر درگیر موقعیتهای اجتماعی و صحبت کردن میشوند، شدت می یابد. درنتیجه کودکان و نوجوانان مبتلا به لکنت بهطور فراوان انزوای اجتماعی و طرد شدگی را تجربه میکنند و همچنین نسبت به افراد بدون لکنت کمتر محبوباند (بلود5 و همکاران، 2011؛ دیویس6و همکاران، 2002؛ هرمن و همکاران، 2008). این پیامدهای منفی بطور بالفعل باعث شرمندگی، عزت نفس پایین، کنارهگیری و عملکرد پایین تحصیلی میشود (لانگوین و پراساد7، 2012). عوامل مشابهی با اضطراب اجتماعی مرتبطاند (هادسن8 و راپی، 2009). با نگاه به گذشته، شگفت آور نیست بزرگسالان مبتلا به لکنت گزارش دهند که لکنت اثرات بشدت خسارت باری را بر زندگی مدرسه و اثرات طولانی مدتی را بر عملکرد هیجانی و اجتماعی دارد (های هو9و همکاران، 2002؛ هوه جونز10و اسمیت، 1999). لکنت در بزرگسالی با واکنشهای مضر شنونده، الگوهای قالبی منفی و وضع نامساعد آموزشی و شغلی مرتبط است (بلومگارت17 و همکاران، 2010؛ کلین2 و هود3، 2004).”
بنابرین با توجه به این یافتهها، مناسب به نظر میرسد که در ادامه، ویژگیهای دیگر اختلال اضطراب اجتماعی در لکنت مورد بررسی قرار گیرد تا زمینهی مناسبی فراهم شود برای مقایسهی راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان، حافظهی فعال و توجه آنها، که همگی طبق نظریاتی که در جای خود گفته خواهد شد، تحت تاثیر اضطراباند و بهعبارتی فرایندهای مرتبط با واکنش هیجانی به حساب میآیند.
۲-4-3. ویژگیهای اختلال اضطراب اجتماعی در لکنت
ال وراچ و راپی (2013) در مقالهی مروری خود بیان کردهاند “عقیده بر این است که پیامدهای منفی مرتبط با لکنت، رشد اضطراب را افزایش میدهد (بلود، 2007؛ الندیک4 و هیرشفلد-بکر5، 2002). پیش از تغییر این قرن، یافتهها دربارهی رابطهی لکنت و اضطراب، ناسازگار، مبهم و برای تفسیر دشوار بود (اینگهام6، 1984؛ منزیس و همکاران، 1999). ماهیت نامعلوم این یافتهها به تعدادی از نقصهای روش شناختی نسبت داده میشود: شامل تعداد نمونههای اندک، توانایی نامناسب برای آشکار کردن تفاوت بین گروهها، محدودیت بزرگسالانی که درمانی را برای لکنت جستجو میکنند بهجای بزرگسالان مبتلا به لکنتی که از جمعیت کلی هستند و کاربرد ابزارهای فیزیولوژیکی و غیر بعدی اضطراب بجای ابزارهایی که بهطور ویژه برای ارزیابی اضطراب اجتماعی طراحی شدهاند (اینگهام، 1984؛ منزیس و همکاران، 1999).”
ال وراچ و راپی (2013) اینگونه ادامه میدهند “شواهد درحال رشدی وجود دارد مبنی بر اینکه ویژگیهایی که اغلب با اختلال اضطراب اجتماعی مرتبطاند (ترس از ارزیابی منفی، پیشبینیهایی از آسیب اجتماعی، شناختهای منفی، سوگیریهای توجه، اجتناب و رفتارهای محافظت کننده) (کلارک و ولس، 1995؛ کوت برت، 2002؛ راپی و هیمبرگ، 1997؛ راپی و اسپنس، 2004)، ممکن است در تجربهی لکنت نقش مرکزی داشته باشند و همچنین در حفظ وجود اضطراب اجتماعی بهکار روند (کرایمات و همکاران، 2002؛ لو و همکاران، 2012؛ منزیس، 1999). برای مثال افراد مبتلا به لکنت برای کاهش اضطراب و شرمندگی، از موقعیتهایی که از نظر اجتماعی تهدیدکنندهاند، اجتناب میکنند (ماهر و توروسیان، 1999) و اغلب مواقع پیشبینیهایی را دربارهی صدمهی اجتماعی تجربه میکنند (کریم7، و همکاران، 2003؛ پلکسیکو8 و همکاران، 2009). اغلب تحقیق دربارهی ترس از ارزیابی منفی، سوگیریهای توجه و رفتارهای محافظت کننده، فهم ما را از رابطهی بین اختلال اضطراب اجتماعی و لکنت بهبود بخشیده است.”
بنابر یافتههای بالا، مدلهای شناختی-رفتاری اختلال اضطراب اجتماعی، که بهطور ویژه مرتبط با این تحقیقاند، در ادامه میآیند.
کلارک و ولز (1995) و راپی و هیمبرگ (1997)، دو مدل شناختی- رفتاری برجسته دربارهی تجربهی اضطراب در اختلال اضطراب اجتماعی ارائه کردهاند. هر دو مدل فرض میکنند که پردازشهای توجه، نقشی مرکزی در رشد و حفظ اضطراب اجتماعی بازی میکنند. بطور ویژه کلارک و ولز استدلال میکنند که توجه متمرکز بر خود در موقعیتهای اجتماعی، عامل مهمی در تولید اضطراب و ناتوانی در عملکرد اجتماعی است. برای مثال وقتی فرد مضطرب اجتماعی وارد مواجهی اجتماعی میشود، ترس از پیامد نامطلوب (مانند ترس از ارزیابی منفی)، باعث میشود توجه از اطلاعات اجتماعی بیرونی دور شود و به سمت نشانههای درونی رود (مثل افکار منفی، برانگیختگی فیزیولوژیکی). این سوگیری در توجه، مانع آگاهی از اطلاعاتی میشود که ممکن است با ترسهای اجتماعی ناسازگار باشند و میتواند ارزیابی منفی از دیگران را فرابخواند (ال وراچ و راپی، 2013: صص3).
ال وراچ و راپی (2013) میگویند “در وضعیت مشابهی راپی و هیمبرگ (1997) نیز فرض میکنند سوگیریهای پردازش اطلاعات و انحرافات در ارزیابی موقعیتهای اجتماعی، اضطراب را تولید میکنند و در تداوم اختلال اضطراب اجتماعی سهیم اند. هر چند برخلاف کلارک و ولز (1995)، راپی و هیمبرگ استدلال میکنند هنگام درگیری در مواجههای اجتماعی، افراد مضطرب اجتماعی هم به نشانههای درونی توجه میکنند و هم به تهدیدهای محیطی بالفعل (پنهان). بهطور ویژه، افراد محیط را برای اطلاعاتی دربارهی احتمال وقوع پیامدهای ترساننده کاوش میکنند و در تعیین نشانههای منفی که ترسهای اجتماعی را تائید میکنند، گوش به زنگ هستند. سپس به منابع بسیاری از اطلاعات دربارهی نزدیکی پیامدهای ترساننده توجه میکنند: شامل نشانههای بیرونی، وانمود ذهنی از خود همانطور که توسط شنونده دیده میشود و نشانههای درونی مرتبط با تجربهی شناختی، رفتاری و هیجانی از اضطراب (شولتز18و هیمبرگ، 2008). این تمرکز بر نشانههای درونی و بیرونی، اضطراب اجتماعی را شدت و تداوم میبخشد.”
ال وراچ و راپی (2013) ادامه میدهند که “بهطور کلی این مدلها گرایش برای ترس از ارزیابی منفی و سوگیری پردازش اطلاعات را در افراد مضطرب اجتماعی برجسته میکنند که باعث اجتناب و رفتارهای محافظت کننده میشوند و اضطراب اجتماعی را تداوم میبخشند (شولتز و هیمبرگ، 2008). این مدلهای شناختی-رفتاری به مطالعهی اضطراب اجتماعی در بین افراد مبتلا به لکنت نیز مربوط اند. بهطور ویژه گرایش به سمت لکنت به برخی از ویژگیهای اختلال اضطراب اجتماعی مربوط شده است (ترس از ارزیابی منفی، سوگیریهای توجه و شناختهای منفی). بر طبق مدل راپی و هیمبرگ (1997)، افراد مبتلا به لکنت ممکن است از ارزیابی منفی در موقعیتهای اجتماعی بترسند و بر نشانههای درونی (وجود لکنت، ترس از طرد شدن) و تهدیدهای بیرونی (بیعلاقگی شنونده) تمرکز کنند. در واقع بهطور ویژه بزرگسالان مبتلا به لکنت، ترس برجستهای از ارزیابی منفی و اضطراب بالایی را در موقعیتهایی که از نظر اجتماعی ارزیابی میشوند، بروز میدهند (بلومگارت و همکاران، 2010؛ ال وراچ و همکاران، 2009؛ مسنجر و همکاران، 2004). نتایج مشابه که در مورد نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به لکنت گزارش شده است، نشان دادهاند که ترس از ارزیابی منفی ممکن است زودتر آغاز شود و ادامه یابد تا اینکه بعدها در زندگی بزرگسالان مبتلا به لکنت ظاهر شود (بریکر19 و همکاران، 2009؛ مولکاهی2 و همکاران، 2008). هرچند برخی شاخصهایی بر این مبنا وجود دارد که ترس از ارزیابی منفی در بین مبتلایان به لکنت ممکن نیست در نمونههای مضطرب اجتماعی یا مضطرب بالینی، در سطوح بالا گزارش شود (ال وراچ و همکاران، 2009؛ ماهر و توروسیان، 1999).”
ال وراچ و راپی (2013) ادامه میدهند که “علی رغم ماهیت مبهم یافتههای گذشته، اغلب مطالعات بر این اشاره دارند که تجربیات منفی اجتماعی مرتبط با لکنت،

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب اجتماعی، افراد مبتلا، نظم جویی Next Entries پایان نامه درباره اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب اجتماعی، افراد مبتلا، نظم جویی