پایان نامه درباره استان اصفهان، شهر اصفهان

دانلود پایان نامه ارشد

آبي

تخليه
تعداد
تخليه
تعداد
تخليه
تعداد
تخليه
تعداد

3690
168
1758
603
2753
1144
15092
1775
7134
80-81
3966
219
1758
697
2783
1246
15265
1804
7250
81-82
4504
231
1758
824
2776
1345
15700
2104
7663
82-83
4854
236
1759
1156
2805
1396
15857
2066
7756
83-84
5929
492
2460
1309
3613
1473
17564
2655
9133
84-85
6746
1311
11264
1077
4669
1595
30729
2762
14766
85-86
6281
1006
8819
966
4090
1600
31352
2709
15100
86-87

3-1-5 آب و هواي استان اصفهان
الف) عرض جغرافيايي:
مطالعات اب و هوايي نشان مي دهد که اين استان بر روي کمربندي بياناني نيمکره شمالي قرار گرفته است بطوري که نيمي از مساحت استان را بيابان تشکيل مي دهد. از ويژگي هاي آن بارش کم و بالا بودن قدرت تبخيري است که زندگي و فعاليتهاي اقتصادي را محدودتر کرده است .
قرار گيري استان در عرض جغرافيايي 30 تا 34 درجه شمالي در درون شرايط ماکرو کليمايي ايران از آنچنان وضعيتي برخوردار نيست که براي تمام ايام سال تحت تاثير شرايط همساني از نظر توده هاي هوا قرار گيرد از اين رو اين ناحيه از نظر شرايط ديناميک و ژنتيک يک ناحيه انتقال محسوب مي شود بطوري که از يک سو در حيطه اقليم جنب مداري بوده و از نظر ژنتيک تحت تاثير شرايط حاصله در سطح ماکرو کليمايي ژنتيک و عوامل موثر در پيدايش آنها قرار گرفته است و از طرف ديگر در تابستانها توده هاي هوا با منشا حاره اي استان را تحت تاثير قرار مي دهد.

ب) درجه حرارت
درجه حرارت محيط با توجه به نقشي که در رشد و رسيدن محصولات کشاورزي و نباتات دارد، از مسائل بسيار مهم در بررسيهاي اقليمي است. رابطه بسيار مشخصي بين ارتفاع و درجه حرارت وجود دارد، بطوري که با افزايش ارتفاع، دما کاهش مي يابد. با توجه به وجود ناهمواري هاي استان که در بخشهاي غربي و جنوب غربي توزيع شده است، مسلماً اين نواحي داراي دماي کمتر بوده در حالي که نواحي پست شرقي و شمال شرقي استان داراي درجه حرارت بالاتري مي باشد. البته ميزان کاهش دما به ازاي ارتفاع تابع يک سلسله عوامل و فاکتورهاي جغرافيايي است که از منطقه اي به منطقه ديگر فرق مي کند. با توجه به معادله رگرسيوني (3-1) مي توان دماي هوا را در اين استان ارزيابي نمود.

(3-1) H 006/0 – 026/25 = T

در اين معادله T درجه حرارت به سانتيگراد و H ارتفاع از سطح دريا به متر مي باشد. اين معادله نشان مي دهد که در ارتفاع 4500 متري متوسط ساليانه دما 2/2- و در ارتفاع 500 متري 22 درجه سانتيگراد مي باشد. با استفاده از اين معادله مي توان اطلاعات دمايي راجع به ارتفاعات مختلف و نواحي را که داراي اطلاعات هواشناسي نيست، محاسبه نمود. ميانگين سالانه دما در سطح استان از حداقل 10 درجه تا حداکثر 19 درجه متغير است. بخش هاي نسبتاً وسيعي از استان در شمال و شرق، داراي ميانگين دماي بالاتري مي باشند. آنچه مهم است، صرفنظر از اختلاف قابل توجه دما بين ايستگاههاي غربي و شرقي استان, اختلاف دما در گرمترين و سردترين ماه سال در هر ايستگاه نيز قابل ملاحظه است که اين امر معلول عوامل متعددي از جمله دوري از اثر کامل آبها، عرض جغرافيايي و به ويژه ارتفاع مي باشد. معدل حداکثرها و حداقل هاي دما که در واقع بيان کننده دماي شب و روز مي باشد در رابطه با کشاورزي و آسايش انساني نقش مهمي دارد. باتوجه به اطلاعات آماري تحليل شده ايستگاه حنا با 8/1 درجه سانتيگراد پايين ترين معدل يا حداقل دما و ايستگاه کاشان با 6/36 درجه سانتيگراد بالاترين معدل يا حداکثر دما را دارا مي باشد. ايستگاه انارک در بخش بياباني شرق استان داراي بالاترين دماي حداقل و ايستگاه دامنه فريدن داراي پايين ترين دماي حداکثر مي باشد. در اکثر نقاط استان, معدل حداکثرها (در تابستان) به ميزان زيادي مي رسد و اين امر حکايت از گرماي شديد در هنگام بعد از ظهرهاي اين استان در دوره گرم سال را دارد. در چنين حالتي که با قطع دوره بارندگي همراه است و تبخير و تعرق به حداکثر خود مي رسد، شرايط فيزيکي شدت يافته و نياز آبي محيط فزوني مي گيرد. از طرف ديگر در اين دوره از سال به علت قطع منابع تزريق آب به منابع زيرزميني، به تدريج سطح آبهاي زيرزميني نيز کاهش پيدا مي کند. ميانگين حداقل ها حکايت از اين دارد که در اکثر ايستگاه ها حداقل در سه تا چهار ماه از دوره سرد سال حالت يخبندان شبانه وجود دارد.

ج) بادهاي استان اصفهان
بادهايي كه در استان اصفهان مي‌وزند عمدتاً بادهاي غربي و جنوب غربي‌اند. وزش بادهاي جنوب غربي زمان خاصي ندارد و اين بادها در اغلب ايام سال مي‌وزند. اما بادهاي غربي معمولاً در دو موقع از سال يكي از نيمه اسفند تا نيمه ارديبهشت و ديگري از اوايل شهريور تا اواسط مهر مي‌وزند.
روي هم رفته بادهاي شديد فقط در نواحي بياباني استان مي‌وزند و ساير بادهاي استان معمولاً به صورت نسيم و بادهاي خفيف محلي‌اند.

د) روزهاي يخبندان:
يخبندان يکي از مهمترين مشکلات ناشي از شرايط اقليمي بر محصولات کشاورزي است. گياهان که در معرض خطر سرما قرار گرفته باشند با اولين يخبندان از بين مي روند. استان اصفهان و به ويزه حوزه آبياري زاينده رود يکي از مناطق مهم کشاورزي کشور محسوب مي شود. در اين استان به واسطه موقعيت خاص جغرافيايي و برخورداري از اقليم چهار فصل داراي زمستانهاي سردي است. سرماهاي طول سال قسمتي از محصولات کشاورزي و بخصوص سر درختي ها و حتي برخي از صيفي جات را از بين برده و خسارت عظيمي را به بخش کشاورزي وارد مي سازد. بطور کلي در استان اصفهان دو نوع يخبندان قابل مشاهده است. اول يخبندان هاي تشعشعي و دوم يخبندان هاي انتقالي. مطالعه هر يک از اين دو نوع يخبندان و اثرات آن برکشاورزي از جهت برنامه ريزي کشاورزي داراي نهايت اهميت است.يخبندان هاي تشعشعي تحت تأثير شرايط پايداري که بيشتر در اثر تشعشع بوده تا جابه جايي اجباري حاصل مي شود. سطح خاک و گياه در اثر تشعشع خالص و مدتي سردتر از هوا مي گردد. هوا در اثر برخورد با اين سطوح، سردتر شده و در نتيجه با از دست دادن حرارت، سطوح سرد متراکم مي شود. هواي متراکم در سطح زمين باقي مي ماند و مراحل انتقال حرارت در هوا به سطوح سرد ادامه مي يابد. حاصل اين فرايند پديده اي است به نام وارونگي حرارتي. در اين شرايط، درجه حرارت هوا با ارتفاع زياد مي شود و به سطح مي رسد هر چه تشعشع خالص شديدتر باشد مدت زمان وارونگي بعد از غروب آفتاب بيشتر مي شود. وارونگي در مناطق زير کشت در مقايسه با زمينهاي باير بيشتر مي باشد و بطور کلي ارتفاع اين وارونگي در باغات 8 تا 15 متر مي باشد.هرعاملي که باعث ازدياد تشعشع ورودي و در نتيجه کاهش تشعشع خروجي در يک شب يخبندان تشعشعي شود از شدت يخبندان مي کاهد و يک عامل عادي، ظاهر شدن ابرها در آسمان مي باشد. مشاهدات باغداران نوار ساحلي درياي خزر، اصفهان، جهرم و داراب صحت اين موضوع که ظهور ابر طي شبهاي خطرناک، محصولات آنها را در امان نگاه داشته، تأييد مي کند. يخبندان انتقالي نيز در اصفهان همانند ساير نقاط ايران قابل مشاهده است. اين نوع يخبندان ها شامل عبور يک جبهه هواي سرد از بالاي منطقه مي باشد که با درجه حرارتي در حد يا زير درجه حرارت بحراني براي محصول خاص آن منطقه خطرناک است. يک علامت مهم يخبندان، وجود باد شديد است، لذا وزش باد شديد بر گياهان، منجر به يخبندان انتقالي گرديده که در آن نباتات حرارت خود را به هواي سرد مي دهند. در يخبندان هاي انتقالي افت درجه حرارت در گياه خيلي سريع تر از حالت يخبندان تشعشعي است، آسمان ممکن است ابري و حتي برفي باشد. اين شرايط همانند وجود باد شديد براي يخبندان انتقالي لازم نيست. با وزش باد از مراکز پر فشار اروپايي و سيبري در فصول سرد سال، احتمال وقوع چنين يخبندان هايي در سطح استان اصفهان بسيار زياد مي شود. خطرناکترين وضعيت در شرايطي ايجاد مي شود که اثر يخبندان هاي انتقالي و تشعشعي به طور همزمان بر سطح زمين و باغات اثر مي کند.
اين مسأله به خصوص پس از ريزش برف و وزش بادهاي سرد در پشت جبهه سرد بسيار رايج است، به نحوي که آلبدوي133 بالاي برف، باعث کاهش دريافت انرژي و در نتيجه يخبندان مي گردد. در همين حال وزش بادهاي سرد از منشاء قطبي يا جنب قطبي باعث کاهش شديد دما و پايين آمدن آن به آستانه خطرناک و بحراني مي گردد. پايين آمدن دما و بروز يخبندان در صورتي که براي مدت کوتاهي رخ دهد ممکن است مشکل عمده اي براي محصولات فراهم نياورد ولي بيش از اين زمان، خطر آسيب ديدن محصول افزايش مي يابد.

3-1-6 توپوگرافي استان اصفهان
يکي از فاكتورهاي اقليمي, توپوگرافي مي باشد. استان اصفهان در مرکز فلات ايران قرار دارد که منطقه اي کوهستاني و ارتفاع متوسط آن 1500 متر و گاهي تا 2000 متر برآورد شده است. اغلب ارتفاعات داراي جهتي شمال غربي- جنوب شرقي است.
اين استان به خاطر گستردگي آن،داراي ناهمواري هاي متفاوتي است. در غرب استان رشته کوههاي زاگرس با جهت شمال غربي- جنوب شرقي از شمال گلپايگان تا ارتفاعات دنا در سميرم کشيده شده و شامل رشته کوههاي دالان کوه و دره بيد با ارتفاعات 3915 و 3631 متر و دنباله ارتفاعات زرد کوه بختياري به نام شاهان کوه با ارتفاع 3040 متر قرار دارد.ناحيه کوهستاني جنوب استان اصفهان شهرستان سميرم و بخشي از غرب شهرستان شهرضا را فرا گرفته است، دنباله رشته کوه دنا با ارتفاع 4409 متر و منطقه آيين قري با کوه علي جوق به ارتفاع 3717 متر و همچنين ارتفاعات قميشلو و دنباله هاي زردکوه قرار دارد. در ناحيه کوهستاني شمال استان، ارتفاعات کرکس با 3895 متر جلب توجه مي کند که در 50 کيلومتري شمال شهر اصفهان قرار دارد. ارتفاعات استان اغلب پوشيده از برف بوده و جزء كانونهاي آبگير دائمي ايران محسوب مي‌گردند. نقش اساسي اين ارتفاعات تخليه رطوبت جريان‌هاي مرطوب است و به لحاظ اينكه عمود بر جريانهاي مرطوب غربي قرار دارد مخصوصا در شمالغرب و غرب استان موجب تخليه بار آنها شده و غالباً نوع بارش‌هاي پاييزه و زمستانه بصورت برف به ارتفاعات مي‌نشينند اين جريانات معمولاً جريانات مديترانه‌اي هستند كه رطوبت حاصل از درياي مديترانه را با خود در منطقه مركزي تخليه مي‌كنند.

– اشكال ناهمواري‌هاي استان اصفهان
استان اصفهان ميان كوههاي مركزي ايران و دامنه‌هاي شرق زاگرس واقع شده و از چند ناحيه كوهستاني و جلگه‌اي به شرح زير تشكيل يافته است.
ناحيه كوهستاني مغرب كه شهرستانهاي فريدن و فريدونشهر را شامل مي‌شود.
ناحيه كوهستاني شمال شرقي و شرق كه شهر نطنز نيز در دامنه بلندترين قله كوه كركس قرار دارد.
ناحيه كوهستاني اردستان كه شهرستان اردستان را به وسيله دو رشته كوه در مغرب از حوزه زاينده رود و در شرق از كوير لوت جدا مي‌سازد و اين ناحيه كوهستاني به وسيله يك رشته از كوههاي كم ارتفاع به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم مي‌گردد.
قسمت شمالي شهرستان نايين، اردستان، كاشان و قسمت جنوبي شهرستان يزد را كه در دامنه شيركوه واقع شده در برمي گيرد.
قسمت جلگه‌اي اين استان از آبرفتهاي زاينده‌رود به وجود آمده و با شيب ملايمي به باتلاق گاوخوني در جنوب شرق اصفهان منتهي مي‌گردد.

3-1-7 آبهاي سطحي استان اصفهان
الف) رودخانه هاي استان اصفهان
رودخانه زاينده رود مهمترين رودخانه استان اصفهان بوده و يكي از بزرگترين رودخانه هاي فلات مركزي ايران نيز ميباشد كه از ارتفاعات زردكوه بختياري واقع در جنوب غربي اصفهان و از بخش شورآب تنگ گزي استان چهارمحال و بختياري سرچشمه مي گيرد و پس از طي بيش از 360 كيلومتر از مغرب به مشرق دشت ها و زمين هاي زراعي اصفهان را آبياري و در نهايت به باتلاق گاوخوني كه در 140 كيلومتري جنوب شرقي شهر اصفهان واقع شده، ختم مي گردد. وسعت حوضه آبگير زاينده رود حدود 27570 كيلومتر مربع (7/1 درصد كل وسعت ايران)

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره استان اصفهان، نفت و گاز، توسعه خود Next Entries پایان نامه درباره استان اصفهان، استان کرمان، استان فارس