پایان نامه با کلید واژگان گردشگری ورزشی، رشد اقتصادی، افزایش درآمد

دانلود پایان نامه ارشد

از جمله فعالیت هایی است که در هر دو شکل گردشگری جای می گیرد.
ورزش اسکی نیازمند مکان و شرایطی خاص می باشد. در ایران، مکان های مستعد و مناسبی برای پیست اسکی وجود دارند.
استان لرستان با دارا بودن کوه های برف گیر، شرایط خوبی را برای پیست اسکی فراهم می کند. کوه گرین از کوه های رشته کوه زاگرس در سه استان لرستان، همدان و کرمانشاه می باشد. بخشی از این کوه که مرز میان دو استان همدان و لرستان به حساب می آید، برای پیست اسکی در نظر گرفته شده است. جهت تشخیص مناسب بودن این کوه، انجام مطالعات امکان سنجی ضرورت می یابد. بر همین اساس در انتهای این فصل به تفصیل به امکان سنجی و مؤلفه های آن پرداخته می شود.

گردشگری و اثرات آن
گردشگری، یکی از فعالیت های اقتصادی با رشد بسیار سریع در دهه های اخیر بوده است (مستر و همکاران9، 2008). صنعت گردشگري در دنيا يكي از منابع مهم درآمد و از عوامل مؤثر در تبادلات فرهنگي بين كشورهاست و به عنوان گسترده ترين صنعت خدماتي جهان جايگاه ويژه اي دارد (بنسبردی و همکاران، 1392).
تعاریف بسیار زیادی از گردشگری ارائه شده است، اما تعریفی جامع از آن، به شرح ذیل می باشد:
گردشگری، سیستمی شامل سفر اختیاری و اقامت موقت افراد به دور از محل زندگی معمول خود برای یک یا چند شب می باشد که البته شامل تورهایی با هدف کسب دستمزد نمی باشد (للپر10، 1979).
بنابراین، گردشگران کسانی هستند که به صورت موقت به مقاصدی خارج از مکان های عادی کار و زندگی خود می روند. هدف آن ها از بازدیدشان می تواند تجارت، فراغت، دیدار دوستان یا ترکیبی از این انگیزه ها باشد (اتگار11، 2010).
یک تعریف غالباً قراردادی توسط سازمان جهانی جهانگردی (1995) ارائه شده که گردشگران را افرادی تعریف می کند که از محیط معمول زندگی خود دور می شوند تا حداقل یک شب، اما نه بیشتر از یک سال، را در مقصد، بدون توجه به علت بازدیدشان (تجارت، علم آموزی، فراغت، دیدار دوستان و غیره) بگذرانند (اتگار، 2010).
گردشگری بین المللی از دهه 1970 تا به امروز، به سرعت در مقیاس جهانی توسعه یافته است. بر اساس آمار سال 2009 سازمان جهانی گردشگری (UNWTO)، ورود گردشگران بین المللی از 25 میلیون در سال 1950 به 277 میلیون در سال 1980، 439 میلیون در سال 1990، 684 میلیون در سال 2000 و 922 میلیون در سال 2008 افزایش یافته است. درآمد گردشگری در سال 2008 به 944 میلیارد دلار رسید (آکمیک12، 2012).
گردشگری بین المللی یک محرک اساسی جهانی است که منجر به پیشرفت اقتصادی- اجتماعی می شود (تراوگر13، 2014). درواقع می توان گفت که گردشگری به دلیل اثرات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و اثری که بر روابط بین المللی دارد، فعالیتی حیاتی برای تمامی ملت ها به حساب می آید (ال مامون و میترا14، 2012). توسعه سریع گردشگری بین المللی، علاقه پژوهشگران زیادی را از دهه 1980 به خود جذب کرده است و مطالعاتی نیز انجام شده تا میزان اثر گردشگری بر اقتصاد کشورهای مختلف را تعیین کند (آکمیک، 2012).
گردشگری بنا به چند دلیل بر رشد اقتصادی، اثری مثبت می گذارد: 1) گردشگری، ارز خارجی به همراه دارد که می تواند برای واردات کالاهای مصرفی و کالاهای سرمایه ای مورد استفاده قرار گیرد15. 2) گردشگری، استفاده از موهبت های طبیعی یک کشور را آسان می سازد. 3) گردشگری موجب ایجاد فرصت های شغلی برای نیروهای کار در اقتصاد می شود (مادست16، 1994). این فرصت های شغلی، هم در بخش های گردشگری و هم در بخش های تأمین کالا و خدمات گردشگری ایجاد می شوند (سوپرادیست17، 2004). 4) گردشگری سبب بهبود زیرساخت های کشور- مانند سیستم حمل و نقل، مخابرات، برق، تأمین آب، خدمات عمومی همچون بانک ها، اداره پست و … (سوپرادیست، 2004)- می شود که نه تنها گردشگران بلکه مردم آن کشور را نیز منتفع می سازد. 5) گردشگری کمک به انتقال فناوری جدید و مهارت های جدید مدیریتی به اقتصاد کشور می کند. 6) و در نهایت گردشگری دارای پتانسیل لازم برای ایجاد ارتباط مثبت میان سایر بخش های اقتصاد همچون کشاورزی، تولید و دیگر صنایع خدماتی می باشد (مادست، 1994؛ سوپرادیست، 2004). یعنی رشد در بخش گردشگری منجر به رشد در سایر بخش های اقتصاد مانند کشاورزی، تولید و دیگر صنایع خدماتی می شود (مادست، 1994). 7) صنعت گردشگری باعث افزایش درآمد دولت ها می گردد و می تواند باعث افزایش درآمد سرانه خانواده ها و ارتقای سطح استانداردهای زندگی گردد (اسدی، 1390). 8) این صنعت، باعث به وجود آمدن فرصت های شغلی برای افراد کم مهارت و زنان نیز می شود (سوپرادیست، 2004).
بعد اقتصادی گردشگری، بیشتر از سایر ابعاد آن مورد توجه قرار می گیرد. از لحاظ سرمایه گذاری نیز این صنعت برخلاف سرمایه گذاری های دیربازده، با بازده سریع به سرمایه گذاری پاسخ می دهد (حسن پور، 1378).
به علاوه، گردشگری دارای آثار و منافع اجتماعی و سیاسی نیز می باشد. درواقع:
کارشناسان علوم سیاسی و اجتماعی معتقدند افزایش ارتباطات میان مردم جهان و تماس بیشتر بین ملت ها می تواند به کاهش تشنجات سیاسی و ارتقای سطح روابط سیاسی بین کشورها بینجامد. همچنین توسعه صنعت گردشگری راهی مناسب برای دستیابی به صلح، افزایش شناخت و آگاهی بین المللی، تقویت و ایجاد حس نوع دوستی و احترام متقابل بین کشورها می باشد.
جاذبه های فرهنگی، آداب و رسوم، افکار و عقاید اقوام و ملت ها چنانچه به نحوی مناسب معرفی شوند، می توانند منجر به وسعت بخشیدن به دید و نظر سایر ملت ها و غنی نمودن فرهنگ آن ها گردند.
گردشگری سبب ایجاد تحرک و پویایی اجتماعی می گردد.
زمینه مناسب برای حفظ بسیاری از هنرهای در معرض نابودی را فراهم می سازد.
از جاذبه های طبیعی و آثار تاریخی و باستانی حفاظت می کند.
سبب احیای سنت ها، فرهنگ ها، معماری و سایر ویژگی های فرهنگی می گردد (اسدی، 1390).
بر اساس بیانات صاحب نظرانی چون برایدن، دِکات، بول و دیگر صاحب نظران، “نظریه رشد بر پایه گردشگری” متضمن آن است که گردشگری بین المللی به عنوان عامل بالقوه استراتژیک برای رشد اقتصادی محسوب می گردد (بریدا18، 2008). همین محتوا در مقاله نوشته شده توسط بالاگر و کانتاویا جوردا19 (2000) نیز آورده شده است. بنا به نوشته فاییسا و همکارانش20، برا21، لانزا22 و پیگلیارو23 (2003) بیان می کنند که با مقایسه رشد نسبی عملکرد 14 “کشور گردشگری” به عنوان نمونه ای از 143 کشور، کشورهای گردشگری نسبت به کشورهای دیگر (با مثلاً صادرات نفت و …) سریع تر رشد می کنند. بنابراین بسیاری از کشورهای درحال توسعه، گردشگری را به عنوان بخش مهمی از استراتژی رشد و توسعه اقتصاد به حساب می آورند (فاییسا و همکاران، 2007).
سازمان جهانی گردشگری در سال 2006 اعلام کرد که سهم گردشگری در رشد و توسعه اقتصادی، در قالب صادرات منعکس می گردد زیرا گردشگری، 40 درصد کل صادرات خدمات را شامل می شود که درواقع یکی از بزرگترین بخش های تجارت بین المللی را تشکیل می دهد. این سازمان در سال 2005 اعلام کرد که در همین سال، بخش گردشگری، 3 تا 10 درصد GDP (تولید ناخالص داخلی) کشورهای درحال توسعه را تشکیل داد (فاییسا و همکاران، 2007). گردشگری در سال 2011، 9% از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می داد که دارای ارزشی بیش از 6 میلیارد دلار آمریکا بود که 255 میلیون شغل را ایجاد کرد. تا سال 2022 پیش بینی شده که گردشگری 328 میلیون شغل را ایجاد خواهد کرد (چو24، 2013). بنابراین جای تعجب نیست که فکر کنیم گردشگری، یک استراتژی رشد اقتصادیِ صادرات محور است که سبب اشتغال و پیشرفت و توسعه مردم می شود و به کاهش فقر آن ها کمک می کند (فاییسا و همکاران، 2007).
امروزه اهمیت گردشگری به عنوان یک منبع درآمد، برای تمامی کشورهای جهان مسجل شده است. توسعه گردشگری به ویژه برای کشورهای درحال توسعه که با محدودیت ارز مواجه هستند، به یک هدف اولیه سیاست گذاری تبدیل شده است (کاپلان و سلیک25، 2008).
گردشگري براي ايران كه وابستگي شديدي به درآمدهاي نفتي دارد، مي تواند به عنوان راهي براي رهايي از وابستگي به درآمدهاي نفتي و خروج از اقتصاد تك محصولي باشد (کرمی پور، 1391). براساس معیارهای یونسکو، ایران از نظر جاذبه های گردشگری در بین ده کشور اول جهان قرار دارد (ميرزايي كلهر، 1391؛ شریفی اردانی، 1379-1380).

اشکال گردشگری
گسترش گردشگري باعث به وجود آمدن اشكال عمده آن شده است. اشکال گردشگری از دیدگاه صاحب نظران گوناگون در جدول 1-2 آمده است:
نام نویسنده
سال
انواع گردشگری
منبع
وانس اسمیت

گردشگری قومی، با هدف شناخت اقوام مختلف
گردشگری هنری، با هدف شناخت هنر ملل دیگر
گردشگری تاریخی، که به گردشگری میراث معروف است
گردشگری طبیعت گرا
گردشگری تفریحی، شرکت در فعالیت های ورزشی، استفاده از چشمه های آب معدنی و حمام آفتاب
گردشگری کاری، شرکت در کنفرانس ها، گردهمایی ها، سمینارهای علمی و تحقیقاتی
کرباسی کاخکی، 1391
رضوانی

1374

1) گردشگری تفریحی 2) گردشگری درمانی 3) گردشگری فرهنگی 4) گردشگری اجتماعی 5) گردشگری ورزشی 6) گردشگری مذهبی 7) گردشگری زیارتی 8) گردشگری بازرگانی و تجاری 9) سیاسی
کرباسی کاخکی، 1391
اسدی

1390
گردشگری فرهنگی، ژئوتوریسم، اکوتوریسم، گردشگری زیارتی، گردشگری سلامت، گردشگری طبی، گردشگری ماجراجویی [مثال: اسکی26، چتربازی، سافاری، تعطیلات دریانوردی، آموزش موج سواری، کوهنوردی و صخره نوردی و … (اسدی، 1390)]، گردشگری ورزشی، گردشگری زمستانی، گردشگری روستایی، گردشگری شهری، گردشگری تجاری، گردشگری کنفرانس ها و همایش ها، گردشگری تحصیلی، گردشگری داوطلبانه، طبیعت گردی، گردشگری دریایی، و ….
اسدی، 1390

مستر و همکاران
2008
گردشگری ماجراجویانه (تجربه واقعیات)، گردشگری تشویقی (تکنیک های انگیزشی مولد)، گردشگری فرهنگی (شیوه یا رسوم زندگی)، گردشگری میراث (افتخارات گذشته)، گردشگری فراغت (دوری از زمان کار)، طبیعت گردی (تجربه از مناظر بیگانه/ناآشنا)، گردشگری آموزشی (یادگیری در حین بازدید از مکان)، گردشگری مناطق بکر (مربوط به طبیعت)، گردشگری ورزشی (تمرکز بر فعالیت فیزیکی)
مستر و همکاران، 2008

البته باید متذکر شد که آنچه که از مطالعه آثار و آراء صاحب نظران این حوزه به دست می آید این است که توافق جامعی درباره انواع گردشگری میان آن ها وجود ندارد و هرکدام از صاحب نظران، باتوجه به زاویه دید خود گونه هایی از فعالیت ها را فعالیت های گردشگری دانسته و بر حسب دید خود آن ها را تقسیم بندی نموده اند؛ مثلاً یکی بر اساس انگیزه های مسافران و دیگری بر اساس عوامل دیگری مانند زمان (گردشگری تابستانی یا زمستانی) یا نوع فعالیت (گردشگری تجاری، ورزشی، فرهنگی و …) (سبحانی، 1389).
1-2-2 گردشگری ورزشی و گردشگری زمستانی
گردشگری یکی از بزرگترین صنایع جهان می باشد و ورزش به عنوان بزرگترین پدیده اجتماعی جهان محسوب می گردد که از تلفیق آن ها یکی از شگفت انگیزترین صنایع خدماتی مدرن به نام صنعت “گردشگری ورزشی” به وجود آمده است. نیمه دوم قرن 20 شاهد توسعه بسیار سریع ورزش و گردشگری بود. درواقع واژه “گردشگری ورزشی” برای درک بهتر استفاده از ورزش به عنوان یک تلاش گردشگری27 به وجود آمد (مستر و همکاران، 2008). برای درک بهتر رابطه میان ورزش و گردشگری، می توان به شکل 1-2 مراجعه کرد.
دبیر کل سازمان جهانی گردشگری و رئیس کمیته بین المللی المپیک در پیامی مشترک در سپتامبر 2004 تأکید کردند گردشگری و ورزش دو نیروی محرک برای ثبات در رشد اقتصادی، اشتغال زایی و افزایش درآمدند (معین فرد، 1390).
گردشگری ورزشی، از زمان افزایش اهمیت و توجه به رویدادهای ورزشی، به عنوان شکلی جدید از گردشگری محسوب می گردد (مستر و همکاران، 2008). پيوند ميان گردشگري و ورزش، ساختار جديد و جامعي براي پر كردن اوقات فراغت و تفريح همراه با نشاط روحي و جسمي انسان به وجود آورده است. گردشگري ورزشي فرد را قادر مي سازد تا به دور از زندگي پرفشار و استرس آور روزمره فعاليت هايي را انجام دهد يا تجربه كند كه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژگان امکان سنجی، توسعه گردشگری، گلوله برفی Next Entries پایان نامه با کلید واژگان گردشگری ورزشی، فعالیت های ورزشی، امکان سنجی