پایان نامه با کلید واژگان گردشگری ورزشی، فعالیت های ورزشی، امکان سنجی

دانلود پایان نامه ارشد

به شادي و لذت جسمي و روحي برسد. چنين فعاليتي ورزش و تمرين را دربر مي گيرد (بنسبردی و همکاران، 1392).

شکل 1-2: رابطه میان ورزش و گردشگری
منبع: مستر و همکاران، 2008

گردشگري ورزشي بيشترين رشد را در صنعت گردشگري جهاني داشته است. درآمدزايي گردشگري ورزشي هر ساله 10 درصد رشد داشته است. به دليل تجارب خوبي كه رويدادها و فعاليت هاي ورزشي براي گردشگران فراهم مي كنند، اين صنعت به سرعت در حال توسعه است، بنابراين شهرها و كشورهاي سراسر جهان در تلاشند تا ميزباني فعاليت ها و رويدادهاي ورزشي را به دست آورند و از اين طريق گردشگران را از تمام جهان جذب كنند (بنسبردی و همکاران، 1392).
با توجه به تلاقی این دو مفهوم، تعاریف متفاوتی از گردشگری ورزشی توسط صاحب نظران ارائه شده که در جدول 2-2 به آن ها می پردازیم:
نام نویسنده
سال
تعریف
منبع
هال
1992
گردشگری ورزشی یعنی سفر به دور از محدوده زندگی به دلایل غیر تجاری به منظور شرکت در فعالیت های ورزشی و یا تماشای آن ها.
هینچ و هیگام28، 2001
روسکین29،
وید و بول30
1987

1997
گردشگری ورزشی یعنی بیان الگوی رفتاری افراد در طول دوره خاصی از اوقات فراغت، مانند زمان تعطیلات، که تا حدی در محیط های طبیعی جذاب و با امکانات مصنوعی ورزشی و تفریح فیزیکی در فضای باز انجام می گیرد.
تعطیلاتی را که با فعالیت های ورزشی همراه باشد- چه به عنوان تماشاچی و چه به عنوان شرکت کننده- گردشگری ورزشی گویند.
هینچ و هیگام، 2001
گیبسون31
1998
گردشگری ورزشی، سفری فراغتی است که افراد را برای مدتی کوتاه از محیط زندگی خود برای شرکت در فعالیت های فیزیکی، تماشای فعالیت های فیزیکی و یا تکریم جاذبه های مربوط به فعالیت های فیزیکی دور می سازد.
هینچ و هیگام، 2001

هینچ و هیگام از مجموعه تمامی این تعاریف، گردشگری ورزشی را اینگونه تعریف می کنند:
گردشگری ورزشی سفری است مبتنی بر ورزش، به دور از محل زندگی برای مدتی محدود که در آن، ورزش، به وسیله مجموعه منحصر به فردی از قوانین، رقابت های مرتبط با قابلیت های فیزیکی و ماهیت تفریحی، مشخص شده است.
لازم به ذکر است که تعاریف بسیار زیاد دیگری از گردشگری ورزشی در کتب و مقالات دیگر ارائه شده که به دو تعریف از آن ها بسنده می نماییم:
گردشگری ورزشی شامل سفرهایی است که به قصد شرکت در یک فعالیت ورزشی به صورت انفعالی (مثل تماشای رویدادهای ورزشی یا موزه های ورزشی) یا شرکت فعالانه در یک فعالیت ورزشی (مثل غواصی، دوچرخه سواری، گلف) انجام می گیرد و ممکن است مواردی را شامل شود که در آن، یا ورزش و یا گردشگری، فعالیت غالب یا دلیل اصلی سفر باشند (ریچی و ادیر32، 2004).
دلپی33، تعریف دیگری از گردشگری ورزشی ارائه داده است که عبارت است از:
سفر به نقطه ای دور از زادگاه و میهن فرد جهت شرکت در رویداد ورزشی، مشاهده رویدادهای ورزشی یا بازدید از جاذبه ها و فعالیت های ورزشی رقابتی و غیر رقابتی.
بر اساس تعریف ارائه شده در بالا، می توان گردشگر ورزشی را از منظر صاحب نظران گوناگون اینگونه تعریف کرد:
نوواگا (1996) گردشگر ورزشی را بازدیدکننده موقتی تعریف می کند که حداقل 24 ساعت در محل رویدادهای ورزشی اقامت می کند و هدف او شرکت در یک رویداد ورزشی و تماشای جذابیت های آن می باشد.
هیگام و هینچ (2004) گردشگر ورزشی را اینگونه تعریف می کنند:
گردشگران ورزشی، افراد یا گروه هایی که به تماشا یا شرکت در فعالیت های ورزشی در خارج یا دور از محل زندگی خود می پردازند (کرباسی کاخکی، 1391).
واژه “ورزش” برای فعالیت های مختلف و بسیار زیادی استفاده می گردد (ریچی و ادیر، 2004). سازمان WTO (2001) اشاره کرد که دامنه فعالیت های فیزیکی مورد علاقه، از اسکی و اسنوبرد در زمستان تا کوهپیمایی، کوهنوردی، سنگ نوردی، ورزش های آبی (غواصی، شنا) و دوچرخه سواری در تابستان می باشد (ریچی و ادیر، 2004). ورزش های زمستانی در بردارنده فعالیت هایی چون اسکی روی یخ تا بالا رفتن از صخره های یخ می باشد اما میان همه این فعالیت ها، اسکی، محور صنعت گردشگری زمستانی است. اسکی دارای اشکال متفاوتی می باشد؛ مانند اسکی آلپاین، اسنوبرد، اسکی صحرایی و تله مارک (ریچی و ادیر، 2004).
البته لازم به ذکر است باتوجه به دسته بندی های صورت گرفته از فعالیت های ورزشی در منابع گوناگون، اسکی از جمله فعالیت های فیزیکی ای می باشد که در طبقه گردشگری ورزشی، گردشگری زمستانی و هم در طبقه گردشگری ماجراجویانه/ماجراجویی قرار می گیرد که در این پژوهش تنها به طبقه گردشگری ورزشی و گردشگری زمستانی پرداخته شده است.
1-1-2-2 انواع گردشگری ورزشی
انواع گردشگری ورزشی از نظر گیبسون (2006): (ریچی و ادیر، 2004؛ کرباسی کاخکی، 1391)
گردشگری ورزشی فعال (شرکت فعال در ورزش) (مستر و همکاران، 2008)
گردشگری ورزشی رویداد (تماشای رویدادهای ورزشی) (مستر و همکاران، 2008)
بازدید از جذابیت های مشهور و مربوط به ورزش (مانند بازدید از شخصیت های ورزشی، موزه های ورزشی، ورزشگاه های مهم و غیره).
تاریخچه گردشگری ورزشی در ایران
بحث گردشگری ورزشی مدت طولانی نیست که در کشور مطرح شده است اما با در نظر گرفتن همین زمان کوتاه، اثرات مثبت آن برای علاقه مندان و مشارکت کنندگان در این حرکت نوین به اثبات رسیده است.
کشور ما با وسعت بسیار زیادی که دارد بستر بسیار مناسبی در جهت توسعه ورزش دارد. لذت گردشگری نیز بر همگان مشخص است و خوشبختانه کشور ما نیز دارای منابع تاریخی و میراث فرهنگی غنی است. اما آنچه فکر کارشناسان را به خود معطوف کرده، این است که چگونه این سه عنصر گردشگری، محیط و ورزش را می توان با هم تلفیق کرد و سیاستی را در کشور بنا کرد تا اقشار مختلف جامعه بتوانند در ضمن بازدید طبیعی و فرهنگی از کشور خود و یا سایر کشورها، ورزش کردن را نیز در کنار خانواده خود و در محیط زیستی سالم و به دور از آلودگی انجام دهند.
در این راستا پیشنهاد تشکیل کمیسیون گردشگری و ورزش به هیأت اجرائی کمیته ملی المپیک ارائه شد و آیین نامه آن در تاریخ 19/08/80 تصویب شد و اهداف در نظر گرفته شده مندرج در آیین نامه نیز بر طبق اساسنامه کمیته بین المللی المپیک در جهت توسعه جنبش المپیک تعیین گردید. اهداف آن:
1) توسعه امر بازی و ورزش برای خانواده ها 2) پر کردن اوقات فراغت 3) ایجاد ارتباط سالم بین اقشار مختلف جامعه 4) حفاظت از محیط زیست 5) آشنایی هرچه بیشتر مردم با میراث فرهنگی و طبیعی 6) ایجاد اشتغال و تشویق آحاد مردم به منظور مشارکت در فعالیت های فرهنگی، ورزشی، طبیعت گردی و ایران گردی (کرباسی کاخکی، 1391).
گردشگری اسکی
یکی از اشکال پرطرفدار گردشگری ورزشی، سفر به مناطق مرتفع به منظور انجام ورزش اسکی است. اسکی به شکل امروزی آن در دهه 60 توسط نوردهایم که اهل تله مارک نروژ بود، ابداع شد. از سال 1905 اسکی از ورزش های المپیک به حساب آمد اما از سال 1932 که المپیک ورزش های زمستانی در لیک پلاسید34 برگزار شد، اسکی در صدر فعالیت های تفریحی زمستانی در شمال آمریکا قرار گرفت. همچنین توسعه آن به عنوان بخشی از گردشگری زمستانی مورد توجه بیشتری قرار گرفت. همزمان با جنگ جهانی دوم، اسکی به عنوان شکلی از گردشگری انبوه پدیدار شد. دهه 60 آغاز توسعه عظیم در ورزش اسکی می باشد و به طور همزمان بازاریابی انبوه فعالیت های ورزشی در این دهه انجام شد. این حرکت در کوه برف که منطقه ای مخصوص اسکی در ورمونت است آغاز شد (ریچی و ادیر، 2004).
گردشگري اسکی امروزه در مناطق کوهستانی کشورهاي توسعه یافته، جایگاه ویژه اي یافته است و به دلیل طرفداران بسیار و بازتاب هاي فراوان اقتصادي در جهت بالا بردن مشاغل محلی و افزایش رفاه اقتصادي، به عنوان یک استراتژي رشد و توسعه اقتصادي در دستور کار برنامه هاي توسعه منطقه اي در جهان قرار گرفته است. این گردشگري که اغلب در مناطق روستایی و حاشیه شهري شکل می گیرد، قشر خاصی از جامعه شهري را مخاطب قرار داده و انتظار می رود که تحول و توسعه را در مناطق کوهستانی، به همراه داشته باشد (بدري و وثوقی، 1388). هر چند برف در کشورهاي در حال توسعه اغلب مصیبت به بار می آورد، اما در کشورهاي توسعه یافته به “طلاي سفید” مشهور شده است. فعالیت های گردشگری زمستانی، سهم بسزایی در اقتصاد این کشورها دارد (سربیولنت و نورنشا35، 2007).
گردشگری اسکی به مقدار برف کافی بستگی دارد. در واقع بدون برف کافی، داشتن گردشگری اسکی سودآور، به ندرت امکان پذیر خواهد بود (الساسر و بورکی36، 2002). کشورهاي اتریش، سوئیس، آلمان، انگلستان، کانادا، ایالات متحده آمریکا، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، استرالیا و نیوزیلند به عنوان کشورهاي پیشرو در گردشگري اسکی در جهان مطرح هستند و برخی از مناطق در این کشورها به درآمد گردشگري اسکی شدیداً وابسته شده اند (بدري و وثوقی، 1388).
در مجموع باید اذعان داشت که این قبیل گردشگري ها، مدت هاست که به دلیل طرفداران بسیار و بازتاب هاي فراوان اقتصادي در جهت بالا بردن مشاغل محلی و افزایش رفاه اقتصادي، به عنوان یک راهبرد رشد و توسعه اقتصادي در دستور کار برنامه هاي توسعه منطقه اي قرار گرفته است. بخصوص در مناطقی که امکان توسعه دیگر بخش هاي اقتصاد با محدودیت اساسی رو به روست. بنابر نظر برخی محققان، اساساً توسعه فعالیت هاي گردشگري زمستانی در مناطق کوهستانی دنیا، نتیجه نبود کارایی فعالیت هاي سنتی در درآمدزایی، توسعه مزارع و ساختارهاي اجتماعی است. حتی با پذیرش واقعیت فصلی و کوتاه مدت بودن دوره آن (حداکثر 6 ماه در سال) در بعضی مناطق جهان بیش از نیمی از درآمد سالیانه جوامع محلی از این طریق تأمین می شود (بدري و وثوقی، 1388).
4-2-1-2 تاریخچه اسکی در ایران
در کتاب مصطفی اعلم مترجم کتاب راهنمای اسکی گفته شده که در برخی دهات کردستان اهالی از مدت ها پیش در فصل زمستان برای شکار و رفتن از دهی به ده دیگر از تخته های دراز و باریک استفاده می کردند که هنوز هم بین ساکنان این نواحی رواج دارد. اسکی به عنوان ورزش در اواسط دهه 1310 شمسی یعنی تقریباً 80 تا 85 سال پس از برگزاری اولین مسابقه اسکی در جهان از اروپا وارد ایران شد (شریفی اردانی، 1380).
در ارتباط با کشور عزیزمان ایران باید گفت که اگر چه ایران در منطقه گرم و خشک واقع شده اما بر اساس شاخص اقلیمی ساخت پیست های اسکی، در سراسر زاگرس و بخش های زیادی از البرز امکان ایجاد پیست های اسکی و فضاهای بازی های برفی وجود دارد. در این میان مناطق زاگرس مرکزی، لرستان، همدان، فارس مرتفع، کهگیلویه و بویراحمد و چهار محال و بختیاری با توجه به برخورداری کوه های برف گیر با ارتفاع بیش از 1 هزار متر که فصل ماندگاری برف در برخی از مناطق آن ها تا بیش از 3 ماه طول می کشد، مطلوب ترین زمینه را برای گسترش ورزش های زمستانی فراهم می کند (محمد کریمی، 1391).
گردشگري اسکی در ایران، با وجود برخورداري از پتانسیل هاي مناسب طبیعی، علاقه مندان فراوان و در پی داشتن تأثیرات و پیامدهاي بسیار در توسعه فضایی، همواره مورد بی توجهی قرار گرفته است. وجود تعداد محدودي پیست فعال که اغلب آن ها بدون امکانات، اقامتگاه، بالابر و غیره هستند، حاکی از آن است که گردشگري اسکی در ایران، هنوز به جایگاه مطلوب خود دست نیافته است37 (بدري و وثوقی، 1388). نکته مهمی که در ارتباط با گردشگري اسکی نباید از نظر دور داشت، این است که تفریح و ورزش در قلب گردشگري اسکی قرار داشته و جزء جدایی ناپذیر آن محسوب می شود. در واقع گردشگري اسکی اغلب سفر، ورزش و تفریح را با خود به طور توأم به همراه دارد (بدري و وثوقی، 1388).
شناخت مکان های مناسب و مستعد احداث پیست اسکی، لزوم مطالعات امکان سنجی را برای ما آشکار می سازد.

مطالعه امکان سنجی
مطالعه امکان سنجی، که به عنوان تحلیل امکان سنجی نیز شناخته می شود، مطالعه ای اولیه جهت تعیین امکان پذیر بودن اجرای یک پروژه می باشد. نتایج حاصل از این تحلیل در تصمیم گیری درباره اینکه پروژه اجرا شود یا خیر، استفاده می گردد. این ابزار تحلیلی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژگان گردشگری ورزشی، رشد اقتصادی، افزایش درآمد Next Entries پایان نامه با کلید واژگان امکان سنجی، زیست محیطی، منابع طبیعی