پایان نامه با کلید واژگان کاربری اراضی، اراضی شهری، رفاه عمومی

دانلود پایان نامه ارشد

، 1392).
2-6-3- شهرداریها و ژئو کالچر
نقش شهرداریها در بسط و توسعه فرهنگ محلی منطقه می تواند بسیار مهم قلمداد گردد با حفظ هویت فرهنگی و ملی و تاریخی در منطقه و برگزاری جشنواره و بازارچه های محلی و صنایع دستی تا حدود بسیار زیادی در آشنایی جوانان با فرهنگ غنی و سوابق تاریخی و فرهنگی در یک منطقه دارد .در ادامه برخی از مواد قانون جامع مدیریت شهری در ارتباط با امور فرهنگی و اجتماعی که پایه گذار و بسط دهنده فرهنگ شهروندی و شهرنشینی می باشد آمده است :

جدول (2-2)قانون جامع مدیریت شهری ابلاغی به شهرداری های کل کشور(1392)
ردیف
قوانین فرهنگی – اجتماعی، ابلاغی به شهرداری های کل کشور
مواد و اصل ها
1
شهرداری موظف است ، نسبت به تهیة پیوست فرهنگی ، بر اساس نظام نامة مصوب شورای انقلاب فرهنگی موضوع ماده 2 قانون برنامه پنجم توسعة جمهوری اسلامی ایران مصوب 15/10/1389 برای طرح های مهم و جدید اقدام کند ، طرح های مهم طرح هایی است که توسط سازمان نظام شهرداری ها تعریف و به تصویب شورای عالی استان ها می رسد.

ماده 190
2
از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون ، مدیریت خدمات اجتماعی، فرهنگی ، هنری، ورزشی و تفریحی در محدوده و حریم شهر بر عهدة شهرداری است. اختیارات و وظایف وزارتخانه ها، موسسات دولتی و شرکت های دولتی در امور مذکور ، به استثنای اختیارات سیاست گذاری ، برنامه ریزی و نظارت کلان در سطح ملی ، به شهرداری محول می گردد.

ماده 191
ادامه جدول (2-2)
3
شهرداری مکلف است در حوزه های اجتماعی، فرهنگی، هنری، و ورزشی ، تصدی فعالیت ها را به بخش غیر دولتی، سازمان های مردم نهاد ، مدیریت محله و عامة مردم و.اگذار نماید، به نحوی که صرفاً سیاست گذاری ، برنامه ریزی و نظارت آن ها به عهدة شهرداری باشد. در مواردی که ارائة خدمات توسط بخش های مذکور عملی نباشد، شهرداری صرفاً با موافقت شورای اسلامی شهر می تواند راساً تکالیف مربوط را انجام دهد و به محض رفع مانع و حصول شرایط لازم برای واگذاری ، آن ها را واگذار نماید .
ماده 192
4
شهرداری مکلف است برنامة پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی را تهیه و پس از تصویب شورای اسلامی شهر اجرا نماید. دستگاهها ، نهادها و سازمان های ذیربط موظف اند در این خصوص با شهرداری همکاری نمایند. بعلاوه مکلف اند نتایج حاصل از پژوهش های خود را در این زمینه در اختیار شهرداری قر ار دهند.
ماده 193
5
بمنظور توانمند ساختن جامعة مدنی ، شهرداری موظف است:
الف- زمینة مشارکت شهروندان و سازمان های مردم نهاد را در تصمیم گیری مرتبط با امور اجتماعی و فرهنگی فراهم نماید.
ب- نسبت به توسعة تعامل و ارتباط با جامعة مدنی از طرق مختلف از جمله برگزاری همایش ها، اقدام نماید.
ج- نسبت به آموزش شهروندان در حوزه های اجتماعی و فرهنگی ، مطالعه ، برنامه ریزی و اقدام نماید.

ماده 194
6
برای بهره گیری هر چه بیشتر از ظرفیت های علمی ، فرهنگی ، اجتماعی ، مالی و استعداد های اقشار مردم از جمله بانوان، خیرین( به خصوص با جهت گیری وقف)، بازنشسته ها و نوجوانان در فعالیت های اجتماعی و فرهنگی، شهرداری موظف است ساز و کار لازم و هدفمندی فراهم نموده و پس از تصویب شورای اسلامی شهر اجرا نماید .
ماده 195
7
شهرداری مکلف است نسبت به تاسیس و ادارة انواع مراکز مشاوره، از طریق بخش خصوصی اقدام نماید.
ماده 196
8
شهرداری موظف است نسبت به توسعة ورزش همگانی از طرق مختلف ، از جمله ایجاد، توسعه و نگهداری مجموعه های ورزشی ، تفریحی و فرهنگی، بسط مشارکت های مردمی در حوزة تربیت بدنی اقدام نماید. همچنین شهرداری ها می توانند با تصویب شورای اسلامی شهر نسبت به تاسیس باشگاه های فرهنگی ورزشی اقدام و در سطح ورزش باشگاهی و قهرمانی نیز فعالیت نمایند.
ماده 197
9
شهرداری مکلف است به جمع آوری و اسکان موقت متکدیان و بی خانمان ها است و پس از آن با بررسی و تعیین جایگاه اجتماعی و توانمندسازی اقتصادی آنان ، نسبت به سامان دهی و اشتغال آن بخش از افراد متکدی و بی خانمان که توانایی کار کردن ندارند، تعیین تکلیف نماید.

ماده 198
ادامه جدول (2-2)
10
شهرداری می تواند در جهت تسهیل ازدواج جوانان از طرق مختلف، از جمله از امکانات مالی و تسهیلاتی خود استفاده نماید. ضوابط به کارگیری امکانات و نحوة اجرا به پیشنهاد سازمان نظام شهرداری ها، به تصویب شورای عالی استان ها خواهد رسید.

ماده 199
11
سازمان نظام شهرداری ها موظف است برنامة ارتقای شاخص های کیفیت زندگی را تهیه و پس از تصویب شورای عالی استان ها جهت اجرا به شهرداری ها ابلاغ نماید. دستگاهها ، نهادها و سازمان های ذیربط موظف اند در اجرای این برنامه با شهرداری ها همکاری نمایند.
ماده 200
منبع: پیش نویس قانون جامع مدیریت شهری ، مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران(1392)

2-6-4- شهرداری و درآمد پایدار
در آمدزایی پایدار یکی از دغدغه هایی است که شهرداری ها در سال های اخیر با آن روبرو بوده اند .
درآمد زایی با درامد زایی پایدار متفاوت است . زمانی که به درامد زایی پایدار می اندیشیم نمی توان از هر منبعی کسب در آمد کرد و نگاه شهرداری به موضوع درآمد زایی بایستی نگاهی بلند مدت و زیر بنایی باشد، درآمد زایی پایدار بدین معناست که درامد از منابعی و به گونه ای کسب شود که حقوق آیندگان پایمال نشده ، کیفیت زندگی کاهش نیابد و منابع حیاتی برای استفاده نسل های آتی از بین نرود. دو مقوله مهم در این زمینه عبارت است :

1- کسب درآمد بیشتــر
2- کاستن از بار هزینه ها
کسب درامد بیشتر برای شهرداری به کمک افزایش منابع درامدی ، ارائه خدمات جدیدتر و متنوعتر توسط شهرداری و بهره برداری کارامد تر از منابع انجام می پذیرد.
کاستن از هزینه نیز به کمک حذف موازی کاری ها، کاهش برون سپاری های امور شهرداری ، کاهش هزینه های مربوط به مراسم ها، جوان سازی بدنه شهرداری، افزایش پویایی سازمانیوایجاد هسته های خلاق و نو آور صورت می گیرد، طبعاً هر چه کفه هزینه ها به صورت منطقی سبک تر شود و کفه در آمد ها سنگین تر شود شهرداری سازمانی ثروتمند خواهد بود.هر شهری چه کوچک و چه بزرگ ، از قابلیت های خاصی برخوردار است که اگر بر اساس آنها برنامه ریزی شود، می تواند منابع درآمدی پایداری را تعریف کند(لطیفی ،1392).

2- 7- برنامه ریزی کاربری اراضی شهری
برنامه ریزی به طور اعم و برنامه ریزی منطقه ای به گور اخص پدیده ای جدید و نو می باشد. این علم در گذشته به صورت سنتی و تجربی انجام می گرفته است؛ اما در عصر تکنولوژی و همگام با توسعه علوم اقتصادی و اجتماعی و کالبدی به صورتی نو و با بهره گیری از روشهای کمی،کیفی، و کامپیوتری ظاهر گشته است.افزایش جمعیت و نیاز بشری از یک سو و محدودیت ها از طرف دیگر ، لزوم تفکر برنامه ریزی را مطرح نمود . بنابراین، برنامه ریزی در هر زمان و مکانی متاثر از اهدافی است که این اهداف خود در پی نیازها مطرح می گردد.امر کشاورزی، ازدیاد سطوح زیر کشت و بالارفتن سطح تولید و کم کم قدرت اقتصادی مناطق را فزونی داده ، و ایجاد مسکن و برخورداری از زندگی بهتر را باعث گردید(زیاری،1393).
2-7 -1 – تعریف برنامه ریزی کاربری اراضی شهری
برنامه ریزی کاربری اراضی شهری ، ساماندهی مکانی و فضایی فعالیتها و عملکرد های شهری براساس خواستها و نیازهای جامعه شهری است و هسته اصلی برنامه ریزی شهری را تشکیل می دهد. به عبارت دیگر برنامه ریزی کاربری اراضی ، علم تقسیم زمین و انتظام فضایی مناسب و کارا صورت می گیرد . در این برنامه ریزی تلاش می شود که الگوهای اراضی شهری به صورت علمی مشخص شود و مکان یابی فعالیتهای مختلف در شهر در انطباق و هماهنگی با یکدیگر و سیستم های شهری قرار گیرد. برنامه ریزی کاربری اراضی شهری به مثابه سلسله اقداماتی نظام یافته است که برای رفع نیازهای مادی و فرهنگی انسان که به نوعی با زمین مرتبطند صورت می گیرد. تعاریف فوق را می توان چنین خلاصه کرد :
برنامه ریزی اراضی شهری ، مجموعه ای از فعالیت های هدفمند است که محیط مصـنوع را سـامان می بخشد و در حد مقدور، خواسته ها و نیازهای جوامع شهری را در استفاده از اراضی فراهم می آورد(زیاری،1393).
2-7-2- اهداف برنامه ریزی کاربری اراضی شهری
پس از شناسایی مسائل و مشکلات ، تعیین اهداف بر اساس فرصت ها و تهدیدها مهمترین گام در برنامه ریزی است. در برنامه ریزی کاربری اراضی شهری اهداف به دو دسته تقسیم می شود : کلان و خرد(زیاری،1393).
الف ) اهداف کلان :
اهداف ایده آل و مطلوب بلند مدت ، کیفی و مبهمی هستند که از ارزشها و آمال جامعه نشــأت می گیرند. بر این اساس اهداف کلان در برنامه ریزی کاربری اراضی شامل موارد جدول 2-3 می شود.

جدول 2-3 اهداف کلان در برنامه ریزی اراضی شهری
ردیف
نوع اهداف
موارد عمده
1
اهداف زیست محیطی
پیشگیری از تخریب زمین ، حفظ پیوند شهر و طبیعت ، توسعه منابع ، حفظ منابع تاریخی و فرهنگی، گسترش فضای سبز ، مکانیابی صنایع و خدمات مزاحم ، ایمنی از سوانح.

2
اهداف اقتصادی
استفاده بهینه از زمین ، پیشگیری از سوداگیری زمین، تعدیل حقوق مالکیت ، استفاده از اضافه ارزش زمین در جهت منافع عمومی .

3
اهداف اجتماعی
کاهش نابرابری در استفاده از زمین ، افزایش تسهیلات و خدمات عمومی ، گسترش فضای جمعی ، بهسازی بافتهای قدیمی ، زیبا سازی محیط شهری ، تقویت هویت محله ای ، اعتلای کیفیت کاربریها و غیره .
4
اهداف کالبدی- فضایی
توزیع متعادل کاربریها ، پیشگیری از تداخل کاربریهای ناسازگار ، حفظ تناسب در توسعة عمودی و افقی ، تشویق تنوع و اختلاط کاربریها، حفظ تناسب میان توده و فضا ، تدوین معیارها و استاندارد های مناسب کاربری و غیره
منبع : مهدی زاده ( 1379) ، ص 77.

ب) اهداف خرد یا ویژه :
این اهداف وسیله ای برای دستیابی به اهداف کلان و نقطه ای است که برای دستیابی به آن کوششهای برنامه ریزی شکل می گیرد . اهداف خرد یا ویژه در برنامه ریزی کاربری اراضی شهری عبارتند از :
1. کارایی . این هدف از طریق تشخیص مناسب ترین نوع استفاده از یک قطعه زمین، که بیشترین فایده را با کمترین هزینه به دست می دهد، حاصل می شود و به واسطه همین امر توسعه شهر به صورت منطقی و با در نظر گرفتن رفاه عمومی صورت می گیرد و سلامتی مردم نیز تضمین می شود و با مکان یابی منابع آلوده ساز در خارج از منطقه شهری از آثار آلودگیهای مختلف شهری و کانونهای آلوده ساز جلوگیری می گردد.
2. برابری . هدف برنامه ریزی کاربری زمین از برابری این است که با کاربری صحیح و برنامه ریزی شده، دسترسی تمامی گروهها را به تسهیلات مورد نیاز و همچنین توزیع منافع حاصل از آنها را به طور برابر و متوازن برای گروههای مختلف جمعیت شهری فراهم آورد.
3. پایداری. پایداری در کاربری اراضی به این معنی است که از امکانات و توان بالقوه هر قطعه زمین چنان بهره گیری شود که این توان نه تنها کاهش نیابد و ازبین نرود ، به طور مداوم بر ظرفیت و ایستایی آن افزوده گردد.
4. رفاه عمومی . یکی از عوامل مهم و موثر در تعیین اهداف برنامه ریزی کاربری اراضی شهری، ملاحظات رفاه عمومی است. عوامل تعیین کنندة رفاه عمومی عبارتند از:
الف) تندرستی ب) ایمنی ج) آسایش و د) امنیت
در تأمین تندرستی و ایمنی جامعه به این نکات توجه می شود:
الف) در نظر گرفتن تمهیداتی در برابر بیماریهای مسری و حفاظت مراکز بهداشتی.
ب) برخورداری از روشنایی مناسب و تابش خورشید و حفظ زیبایی متعادل.
ج) محافظت در برابر آلودگی ها ( آلودگی آب و هوا ، صدا و غیره ).
د) ایجاد فرصتهایی برای زندگی خانوادگی
عوامل تعیین کنندة دیگر مانند آسایش و راحتی بیانگر دسترسی آسان ساکنان به خدمات و امکانات شهری است. هدف سازگاری و امنیت نیز با جنبه های ادراکی محیط شهری یا با دلپذیر بودن محیط شهری با کار و زندگی و اوقات فراغت و تلاش برای رفع مخاطرات محیط طبیعی و محیط مصنوعی در مکان گزینی فعالیتهای مختلف ارتباط دارد(زیاری،1393).
2-8- پایداری شهری، جهانی شدن و فقر

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژگان محیط زیست، مدیریت شهری، محیط زیست شهری Next Entries پایان نامه با کلید واژگان استان گیلان، زیست محیطی، تحلیل داده