پایان نامه با کلید واژگان نشاط اجتماعی، کمال گرایی، الگوهای ارتباط

دانلود پایان نامه ارشد

رابطه تفریح و شادی» توسط”لوین سان و گراف(1973)”صورت گرفته آن ها در روش درمانی خود به نام درمان با فعالیت های شادی بخش کشف کردند که فعالیت های شادی بخش حالت عاطفی افراد را تا پایان روز تحت تاثیر قرار می دهند. تفریح می تواند افراد را شاد کند و از آنجا که تفریح بر خلاف ارتباطات، شغل و شخصیت ما تحت تاثیر کنترل ماست و به راحتی می تواند تغییر کند اهمیت زیادی دارد(همان: 183).
تحقیقی تحت عنوان «بررسی رابطه بین شوخی و شادی» توسط “راچ و کارل”در سال 1998 انجام شد. آن ها در مطالعه ای 263 آمریکایی و 151 آلمانی بزرگسال را بررسی کردند. راچ بین پرسشنامه شادی و مقیاس احساس شوخی همبستگی بسیار بالایی بدست آوردند(80 درصد و بیشتر) این آزمون اندازه می گیرد که مردم چقدر موضوعات و چیزها را خنده دار احساس می کنند. سایر مقیاس های مربوط به شوخی نیز همبستگی آن ها با سلامتی و همچنین توانایی شروع شوخی را نشان داده اند. آن ها نتیجه گرفتند که افراد شاد بیشتر می خندند و احساس بهتری از شوخی دارند(آگاریل، 1363: 45).

2-1- 4- تحقیقات داخلی

در تحقیق”بررسی میزان نشاط اجتماعی در شهر بوشهر و عوامل موثر بر آن” که صدرلله محتشم(1391) نگارش کرده است، نتیجه گیری شد که مجموعه ای از عوامل فردی و فرافردی( نظیر سن، جنس، تاهل، دینداری و اعتماد اجتماعی)، در تقویت و یا کاهش نشاط در افراد جامعه تاثیر دارند. چنان که بین این عوامل و نشاط اجتماعی رابطه معنادار وجود دارد.

“جعفر هزار جریبی، پروانه آستین فشان(1388)”در تحقیقی تحت عنوان «بررسی عوامل موثر بر نشاط اجتماعی(با تاکید بر استان تهران)» اظهار می کنند: مجموعه مطالعات نشان داد که تقويت نشاط اجتماعی در جامعه به صورت تک علّتی نیست بلکه مجموعه ای از عوامل فردی و فرا فردی(مثل احساس محروميت، ارضای نيازها، احساس مقبوليت نزد ديگران، احساس عدالت توزيعی، فضای عمومی جامعه، پايگاه اقتصادی و اجتماعی) در تقويت و يا کاهش نشاط در افراد جامعه تأثير دارند.
به لحاظ روش شناسی، تحقيق در دو سطح توصيفی و تحليلی(همبستگی) انجام شده و برای شناخت عوامل مرتبط با نشاط اجتماعی از آزمون های شدت همبستگی و رگرسيون چند متغيره استفاده شد. جامعه آماری شامل افراد ۱۵ تا ۶۵ سال ساکن در استان تهران و حجم نمونه تحقيق ۲۰۰۰ نفر است. نتايج حاصل از ترکيب گويه ها در خصوص احساس نشاط اجتماعی در بين پاسخگويان حاکی از اين است که احساس نشاط در بين ۱۸درصد از پاسخگويان در حد کم و بسيار کم می باشد و در مقابل ۲۸ درصد پاسخگويان از احساس نشاط بالايی برخوردار هستند. يافته ها بيانگر متوسط بودن اين احساس در بين اکثريت پاسخگويان است به اين معنی که ۵۴ درصد احساس نشاط اجتماعی خود را در سطح متوسط ارزيابی کرده اند.
پارامتر توسعه ای نشاط اجتماعی مرکب از متغیرهای بسیاری است که به نظر می آید در تحقیقات انجام شده، متغیرهای اصلی و تبیین کننده واریانس نشاط اجتماعی مربوط به متغیرهای امید به آینده، ارضای نیاز عاطفی و مقبولیت اجتماعی است.
“سجاد عبدالله پور(1389)”دانشجوی مقطع کاردانی رشته آموزش ابتدایی مرکز تربیت معلم علامه طباطبایی اردبیل، «نقش ورزش در سلامت روانی– اجتماعی» را این چنین بیان می کند: ورزش و فعالیت بدنی در صورتی که به صورت منظم و مستمر صورت گیرد آثار مفیدی در فرد برجای می گذارد. آثار اجتماعی و روانی ورزش در فرد عبارت است از: کمک به فرد در جریان اجتماعی شدن و سازگاری با محیط، کمک به فرد در تکامل شخصیت مناسب، پر کردن اوقات فراغت و جلوگیری از انحرافات اجتماعی به خصوص در دوران جوانی، تصحیح و تکمیل اخلاق مناسب و آماده کردن فرد برای رعایت حقوق دیگران، کمک به فرد در جریان فرهنگ سازی و داشتن فرهنگی مناسب. همچنین هنگام ورزش با توجه به فعل و انفعالاتی که در بدن صورت می گیرد بیماری هایی از قبیل: افسردگی، اضطراب و استرس، آلزایمر که در طول عمر به سراغ آدمی می آیند به تدریج از میان می روند.

“علی اصغر کلاهی و فاطمه قربانی”تحقیقی تحت عنوان «نشاط زندگی معلمین شهر بابل» به روش توصیفی مقطعی با مشارکت 270 نفر از معلمین زن و مرد 20 تا 65 ساله شهر بابل با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای و تصادفی انجام دادند.
آنان به این نتیجه رسیدند که در مجموع نشاط زندگی معلمین زن 9 درصد کمتر از معلمین مرد است. و بین مدرک تحصیلی و تدریس در مقاطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان اختلاف معنی داری از نظر نشاط زندگی مشاهده نشد.
“مهسا قاضی عسگر، مهرناز امیدی و ساغر پاکدشت”کارشناسان دفتر توسعه و نظارت بر امور عمومی دانشگاه علوم پزشکی، تحقیقی با عنوان «بررسی عوامل موثر بر نشاط اجتماعی» در راستای ارتقای سلامت جامعه بین 130 نفر از افراد 20 تا 50 سال ساکن در منطقه 18 تهران به روش نمونه گیری خوشه ای انجام دادند و نتیجه گیری کردند که احساس نشاط در بین 34 درصد از پاسخگویان در حد کم و بسیار کم است.
در مقابل 19 درصد پاسخگویان از احساس نشاط بالایی برخوردار هستند. یافته های آن ها بیانگر متوسط بودن این احساس در بین اکثریت پاسخگویان است به این معنی که 47 درصد احساس نشاط اجتماعی خود را در سطح متوسط ارزیابی کرده اند. بر اساس نتیجه گیری آن ها، احساس نشاط اجتماعی، میزان امید به آینده، میزان ارضای نیازها، نگرش مثبت به فضای اخلاق عمومی، در بین پاسخگویان، متوسط و در مقابل احساس همبستگی اجتماعی، احساس امنیت و احساس عدالت اجتماعی در سطح پایینی ارزیابی شده است. همچنین میزان پایبندی به ارزش های دینی بین پاسخگویان در سطح بالایی قرار دارد و هر چقدر افراد یک جامعه در رسیدن به اهداف مورد انتظار خود موفق باشند رضایت ذهنی آنان بالا رفته و این امر سبب افزایش نشاط خواهد شد.
یافته های طرح پژوهشی «بررسی نشاط اجتماعی و رابطه آن با میزان رضایت از زندگی و سلامت زنان» از “الهه پوراکبران” نشان داد که حدود 70 درصد از 200 نفری که در تحقیق شرکت داشتند اعلام کردند که یکنواخت بودن زندگی، عدم تفریحات مناسب، داشتن مشکلات زیاد به ویژه مشکلات اقتصادی و محدودیت هایی که در جامعه برای زنان هست را علت شاد نبودن خود دانستند و همچنین از مهمترین عللی که برای شاد نبودن نام بردند نداشتن انگیزه و هدفی مشخص در زندگی است. که البته داشتن انگیزه نیز خود مستلزم روحیه خوب و مناسبی است که اکثر نمونه های پژوهش ما از آن نمره خوبی نگرفتند. همچنین نتایج نشان داد فقط 20 تا 30 درصد زنان از زندگی و شرایط روحی خود راضی هستند.
«بررسی رابطه رضایت شغلی با شادی و سرزندگی در بین اعضای هیات علمی دانشگاه علمی دانشگاه اصفهان» عنوان تحقیقی است که که توسط”کبری تقی زاده”در سال 1385 به انجام رسیده است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل 256 نفر عضو هیات علمی که از این تعداد نمونه ای با حجم 80 نفر به صورت نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین شاخص های ماهیت کار همکاران، میزان حقوق، فرصت های ارتقاء و ترفیع، رضایت شغلی و شادی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد اما بین متغیرهایی چون سن، جنس، سابقه کار، وضعیت تاهل و رتبه علمی رابطه ای وجود ندارد.
«تاثیر الگوهای ارتباطی خانواده با شادی در گروهی از دانش آموزان دبیرستانی شهر شیراز» عنوان تحقیقی است که توسط “بهرام جوکار و مهدی رحیمی”در سال 1386 به انجام رسیده است. هدف پژوهش بررسی تاثیر الگوهای ارتباطی خانواده از جمله الگوهای توافق کننده، کثرت گرا، محافظه کننده و بی قید بر میزان شادی در بین دانش آموزان بود. روش پژوهش از نوع مقطعی است. شرکت کنندگان در پژوهش 200 دانش آموز(100 دختر و 100 پسر) دبیرستانی شهر شیراز بودند که با روش خوشه ای چند مرحله ای تصادفی، نمونه گیری شدند. یافته ها نشان دادند که بین الگوهای ارتباطی خانواده از نظر میزان تاثیرگذاری بر شادی، تفاوت معناداری وجود دارد. نتیجه گرفته شد که جهت گیری گفت و شنود، در مقایسه با جهت گیری همنوایی به ویژه در پسران عامل اصلی در ارتباطات خانوادگی است که شادی بیشتر را در پی دارد.
«بررسی میزان شادی و عوامل همبسته آن در میان دانشجویان دانشگاه های اصفهان» عنوان تحقیقی است که توسط “جعفری و همکاران”در سال 1383 به انجام رسیده است که هدف پژوهش تعیین میزان شادی و عوامل همبسته(شناختی- رفتاری- دموگرافیکی) آن بود. از جامعه آماری 23130 نفر و حجم نمونه 727 نفر انتخاب شده اند به طوری که 324 نفر از دانشجویان دختر بودند.

نتایج پژوهش نشان می دهد بین متغیرهای جنس، وضعیت تاهل، سال ورود، محل زندگی، وضعیت شغلی، محل تحصیل با شادی رابطه وجود ندارد ولی بین سن و شادی همبستگی پایینی وجود دارد.
از سوی دیگر بین عوامل شناختی- رفتاری چون روابط اجتماعی، خوشبینی، بیان احساسات، سطح
توقعات پایین، فعالیت، از بین بردن احساسات منفی، صمیمیت، برنامه ریزی، خود بودن، توجه به زمان حال، اولویت دادن به شادی، خلاقیت، دوری از نگرانی، پرورش شخصیت سالم و شخصیت اجتماعی با میزان شادی همبستگی معناداری وجود دارد. قوی ترین همبستگی بیان احساسات و ضعیف ترین همبستگی از بین بردن احساسات منفی با دیگران است. مهمترین عامل موثر بر شادی دانشجویان بیان احساسات است که به تنهایی توانسته حدود 40 درصد واریانس شادی را تبیین کند در مجموع همه عوامل 60 درصد از واریانس شادی را در پژوهش حاضر تبیین نموده اند.
«تحلیل جامعه شناختی موثر بر میزان شادی سرپرستان شهر اصفهان» عنوان تحقیقی است که در سال 1387 توسط “محمد گنجی”صورت گرفته است. هدف پژوهش سنجش میزان احساس شادی سرپرستان خانوارهای شهر اصفهان و عوامل اجتماعی- فرهنگی موثر بر آن است. از نظر کنترل شرایط پژوهش یک بررسی پیمایشی از نظر وسعت پهنانگر و از نظر زمانی مقطعی است. جامعه آماری آن کلیه سرپرستان خانوارهای شهر اصفهان می باشد که در سال 1385، 441782 نفر بوده اند و حجم نمونه مقتضی بر اساس فرمول کوکران 384 نفر تعیین شده است که به دلیل توزیع پرسشنامه 394 نفر مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج بدست آمده از پژوهش به شرح زیر است: میانگین احساس شادی در بین سرپرستان خانوارها 23/56 بوده و از بین متغیرهای زمینه ای و جمعیت شناختی مورد مطالعه شادی سرپرستان بر حسب جنس، وضعیت تاهل، نوع مسکن، استعمال سیگار، شغل، میزان تحصیلات، وضعیت سلامتی روحی و جسمی متفاوت است. همچنین متغیرهای سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی، رضایت از امکانات منطقه ای، میزان برخورداری از حقوق شهروندی، وضعیت اوقات فراغت، درآمد، میزان منزلت نقشی، دین داری، ورزش و موسیقی با احساس شادی رابطه مستقیم وجود دارد.

«بررسی رابطه بین شادمانی با میزان کمال گرایی دانشجویان اصفهان» عنوان تحقیقی است که توسط “فاطمه بهرامی و سمانه مختاری”در سال 1385 صورت گرفته است که در این تحقیق گفته شد امروزه مردم دچار نوعی افسردگی و اضطراب و به طور کلی هیجانات منفی شده اند. فشار های روانی که از منبع استرس زای مختلف بر مردم وارد می شوند تمام ابعاد زندگی آنها را دربر می گیرد. مردم همواره از گذشته با حسرت یاد می کنند که گذشته خوبی نداشتند. حال را به سختی می گذرانند و با ترس و تردید به آینده می نگرند. به دنبال این مسائل تاکید بر آن است که به جای توجه بر بیماری ها و درمان آنها راه هایی برای افزایش شادی یافته شود.
شاید یکی از راه های آن شناخت منابع شادی باشد و کمال گرایی به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار بر میزان شادی از جمله ویژگی های شخصیتی است که تعیین ارتباط آن با شادمانی می تواند در جهت افزایش توجه به خصلت کمال گرایی و اتخاذ شیوه های درمانی برای کاهش آن در جهت افزایش شادمانی موثر واقع شود. به این منظور از بین دانشجویان اصفهان به صورت تصادفی تعداد 60 نفر که(30 دختر و 30 پسر) را شامل می شود به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند؛ پس از نمونه گیری پرسشنامه شادمانی آکسفورد و مقیاس کمال گرایی اجرا شد. نتایج نشان

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژگان نشاط اجتماعی، برون گرایی، سرمایه اجتماعی Next Entries پایان نامه با کلید واژگان نشاط اجتماعی، سلامت روان، بهداشت روان