پایان نامه با کلید واژگان افغانستان

دانلود پایان نامه ارشد

خاورميانه در همان روزها در شکل (4–15) نمايش داده شده است. از طرفي براي تشخيص بهتر پديده ياد شده داده‌هاي تصاوير ماهواره‌اي زمين‌آهنگ متئوست در باند حرارتي فرورسرخ و طول موج 5/11 ميکرومتر با فواصل زماني 3 ساعت براي ماه آوريل استخراج شد. اين تصاوير نشان‌دهنده حضور يک سيستم چرخندي با تاوايي مثبت در روزهاي ابتداي ماه آوريل بر روي خاورميانه است که در روزهاي 7 و 8 آوريل بر روي ايران مستقر شده و در روز نهم آوريل درست بر روي زون فرورانشي مکران و کانون سطحي زلزله شمال سراوان دچار اغتشاش و تشديد چرخندگي شده است شکل‌هاي (4–16)، (4–17) و (4–18) به ترتيب نشان‌دهنده سري تصاوير ماهواره‌اي زمين‌آهنگ متئوست در باند حرارتي فرورسرخ براي منطقه خاورميانه در طي روزهاي 7 و 8 و 9 آوريل 2013 مي‌باشند. به نظر مي‌رسد سامانه اتمسفري ياد شده در قالب يک سردچال اتمسفري از هنگامي که در موقعيت کانون سطحي زلزله سراوان قرار گرفته به دليل اثر تصاعد گازهاي گلخانه‌اي ناشی از طبيعت لرزه خيزی منطقه گسلی سراوان و يونيزاسيون هوا، دچار اغتشاش شده است. اين اغتشاش در چرخش ابرهاي سطوح بالايي اتمسفر و در يک مقياس همديد در طي روزهاي مورد مطالعه به وضوح قابل مشاهده است. سامانه ياد شده پس از 9 آوريل رو به ميرايي گذاشته و سپس ناپديد شده است.

4–2–2– نتيجه گيري سطح اول
در اين سطح از انجام پژوهش، تغييرات زماني و مکاني تعدادي از متغيرهاي اتمسفري به طور همديد بر مبناي داده‌هاي زماني دربرگيرنده تاريخ وقوع زلزله مورد تحليل قرار گرفت و نتايج نشان داد که مقادير رطوبت ويژه سطحي، شار گرماي نهان سطحي و سرعت باد سطحي به طور ناگهاني در روزهاي 8 و 9 آوريل يعني در حدود يک هفته قبل از زلزله سراوان افزايش پيدا کرده‌اند. همچنين مشاهده تصاوير ماهواره‌اي برگرفته شده از سنجنده MODIS ماهواره‌هاي Terra و Aqua و ماهواره METEOSAT نيز نشان‌دهنده وجود توده‌هاي گرم ابري موج دار در سطوح پاييني اتمسفر و الگوي چرخشي ابرها در سطوح بالايي آن است. همچنين علاوه بر زنجيره فعل و انفعالاتي همچون تصاعد ناهنجاري گازهاي دي‌اکسيدنيتروژن و اُزون و وقوع پديده محلي گلخانه‌اي و تشکيل ناهنجار ابرها، يک هسته فروبار قوي بر روي منطقه کانون سطحي زلزله در ارتفاع ژئوپتانسيل سطوح مختلف اتمسفر تشخيص داده شد که خود باعث وقوع ناهنجاري‌هاي اتمسفري متعددي شده است. چنين به نظر می‌رسد که تصاعد گازهاي گلخانه‌اي ناشی از طبيعت تکتونيکی منطقه نقش مهمي را در برانگيختن و تحريک متغيرهاي اتمسفري، تغييرات سطوح مختلف فشار، اغتشاش هوا و چرخش ناهنجار ابرها در فاصله تقدم زماني يک هفته پيش از زلزله 8/7 درجه ريشتري سراوان بر عهده داشته است. اين نتايج فرضيه وجود رابطه بين اقليم و زلزله و به بياني ديگر همپيوندي بين ليتوسفر و اتمسفر را با توجه به روابط زماني و مکاني بين فعاليت‌هاي لرزه‌خيزي زمين و ناهنجاري‌هاي رخداده اتمسفري براي يک زلزله بزرگ (بالاي 6 درجه ريشتر) در خاورميانه و ايران تأييد مي‌کند. نتايج به دست آمده در سطح اول چه در بخش جمع‌بندي ادبيات جهاني و چه در بخش مطالعه موردي زلزله سراوان به روشني تأييد کرد که حداقل 9 پديده اتمسفري قبل از رخداد زمين‌لرزه‌هاي بزرگ دچار تغييرات مي‌شوند. اين پديده‌ها که در شکل (4–19) نشان داده شده‌اند شامل تخليه گازهاي واکنش‌پذير در اتمسفر، تغييرات دماي هواي سطحي، پديده محلي گلخانه‌اي، تخليه شار گرماي نهان سطحي، بارش‌هاي ناهنجار، ابرهاي ناهنجار، تلاطم غيرعادي هوا، چرخندزايي و تغييرات فشار هوا مي‌باشند. در سطوح بعدي زنجيره روابط پنهان بين اين پديده‌ها در شرايط قبل از وقوع زلزله تشريح خواهد د تا امکان تعريف آنها در رديف پيش‌نشانگرهاي اقليمي و اتمسفري زلزله فراهم گردد.

شکل (4–7): سري زماني فشار هواي سطحي و دماي هواي نزديک به سطح در منطقه کانون سطحي زلزله
سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–8): سري زماني سرعت باد سطحي و تخليه رطوبت ويژه در منطقه کانون سطحي زلزله
سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–9): سري زماني تخليه شار گرماي نهان سطحي و نرخ بارش در منطقه کانون سطحي زلزله
سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–10): سري زماني تبخير و تعرق و بازتابش موج بلند سطحي زمين در منطقه کانون سطحي زلزله
سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–11): a. رطوبت ويژه و b. سرعت باد نزديک به سطح منطقه خاورميانه در روز 8 آوريل 2013
منبع: سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–12): a. پوشش ابري و b. نرخ بارش منطقه خاورميانه در روز 8 آوريل 2013
منبع: سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–13): a. ناهنجاري فشار هواي سطحي و b. ارتفاع ژئوپتانسيل در سطح 500 هکتوپاسکال
منبع: سازمان ملي هوا– اقيانوس‌شناسي آمريکا، 2014

شکل (4–14): متوسط ارتفاع ژئوپتانسيل در سطح a. 1000 هکتوپاسکال و b. 850 هکتوپاسکال
منبع: سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–15): متوسط ارتفاع ژئوپتانسيل در سطح a. 500 هکتوپاسکال و b. 300 هکتوپاسکال
منبع: سازمان ملي هوا– فضاي آمريکا، 2014

شکل (4–16): سري تصاوير ماهواره‌اي متئوست در باند حرارتي فرورسرخ براي 7 آوريل 2013
منبع: سازمان اروپايي بهره برداري از ماهواره‌هاي هواشناسي ، 2014

شکل (4–17): سري تصاوير ماهواره‌اي متئوست در باند حرارتي فرورسرخ براي 8 آوريل 2013
منبع: سازمان اروپايي بهره برداري از ماهواره‌هاي هواشناسي ، 2014

شکل (4–18): سري تصاوير ماهواره‌اي متئوست در باند حرارتي فرورسرخ براي 9 آوريل 2013
منبع: سازمان اروپايي بهره برداري از ماهواره‌هاي هواشناسي ، 2014

شکل (4–19): تغييرات بررسي شده براي پديده‌هاي اتمسفري قبل از رخداد زمين‌لرزه‌هاي بزرگ
تهيه کننده: نگارنده، 1393

4–3– سطح دو: اکتشاف و استقراي رابطه پارامترهاي اقليمي و زلزله‌هاي خاورميانه
4–3–1– ارزيابي نقش تنش‌هاي لرزه‌خيزي در ناهنجاري‌هاي اتمسفري
4–3–1–1– بررسي مناطق لرزه‌خيزي خاورميانه
بر اساس پايگاه داده‌هاي زلزله بالاي 6 درجه ريشتر از 2002 تا 2013 که از مرجع اصلي سازمان زمين‌شناسي ايالات متحده آمريکا USGS براي منطقه خاورميانه جمع‌آوري شده بود، حدود 39 زلزله در 8 منطقه لرزه‌خيزي آناتولي (شرق و غرب)، زاگرس، البرز، کرمان، مکران، سليمان، هندوکش و پامير مورد توجه قرار گرفتند که در شکل (4–20) بر روي توپوگرافي رقومي منعکس شده‌اند. در اين بين حدود 10 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 2/6 درجه ريشتري در سال 2002، 4/7 درجه ريشتري در سال 2002، 6/6 درجه ريشتري در سال 2004، 0/6 درجه ريشتري در سال 2004، 5/6 درجه ريشتري در سال 2005، 2/6 درجه ريشتري در سال 2007، 6/6 درجه ريشتري در سال 2009، 2/6 درجه ريشتري در سال 2009، 3/6 درجه ريشتري در سال 2010 و 0/6 درجه ريشتري در سال 2011 با عمق کانوني 110 تا 225 کيلومتري در منطقه هندوکش و در کشورهاي افغانستان و تاجيکستان به وقوع پيوسته‌اند. منطقه هندوکش در شمال پاکستان و افغانستان تحت تاثير تکتونيک فشارشي و فرورانشي صفحه هندوستان به زير اوراسيا، محل رخداد زلزله‌هاي بزرگي با عمق کانوني بيشتر از 200 کيلومتر بوده‌اند. زلزله‌هاي با عمق کانوني نسبتا کمتر در منطقه کوهستاني پامير به طور معمول درامتداد گسل روراندگي اصلي پامير با پوسته شکننده رخ مي‌دهند. حاشيه‌هاي غربي و شرقي گسل پامير ترکيبي از مکانيسم‌هاي روراندگي و امتداد لغز مي‌باشند. حدود 4 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 1/6 درجه ريشتري در سال 2002، 0/6 درجه ريشتري در سال 2007، 7/6 درجه ريشتري در سال 2008، 1/6 درجه ريشتري در سال 2011 با عمق کانوني 10 تا 25 کيلومتري در اين منطقه و در کشورهاي افغانستان و قرقيزستان به وقوع پيوسته‌اند. در مجاورت جنوب شرقي افغانستان و غرب پاکستان صفحه هندوستان به طور مايل نسبت به صفحه اوراسيا قرار گرفته و در نتيجه مجموعه کمربند روراندگي و چين خوردگي کوهستان سليمان به وجود آمده است.گسل خوردگي‌هاي اين منطقه شامل گسلش‌هاي مايل، معکوس و امتداد لغزي است که غالبا زلزله‌هاي کم‌عمق اما مخرب را به وجود مي‌آورند. حدود 4 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 3/6 درجه ريشتري در سال 2002، 6/7 درجه ريشتري در سال 2005، 0/6 درجه ريشتري در سال 2008، 4/6 درجه ريشتري در سال 2008 با عمق کانوني 10 تا 35 کيلومتري در اين منطقه و در کشورهاي افغانستان و پاکستان به وقوع پيوسته‌اند. در امتداد ساحل جنوبي پاکستان و سواحل جنوب شرقي ايران شکاف تکتونيکي مکران سيماي غالب ژئومورفولوژيک منطقه را با فرورانش فعال صفحه عربستان به زير صفحه قاره‌اي اوراسيا رقم زده است. اگر چه زون فرورانشي مکران نرخ همگرايي نسبتا کمي دارد اما معمولاً زلزله‌هاي بزرگ و خسارت باري را به وجود آورده است. حدود 4 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 0/6 درجه ريشتري در سال 2005، 2/7 درجه ريشتري در سال 2011، 8/7 درجه ريشتري در سال 2013، 1/6 درجه ريشتري در سال 2013 با عمق کانوني 15 تا 85 کيلومتري در اين منطقه و در کشورهاي ايران و پاکستان به وقوع پيوسته‌اند. در شمال غربي زون فرورانشي فعال مکران مجموعه برخوردهاي صفحات عربستان و اوراسيا کمربند چين خوردگي و روراندگي کوه‌هاي زاگرس را به وجود آورده است که در سراسر مناطق غربي ايران گسترده شده است. حدود 5 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 5/6 درجه ريشتري در سال 2002، 0/6 درجه ريشتري در سال 2006، 1/6 درجه ريشتري در سال 2006، 1/6 درجه ريشتري در سال 2008 و 4/6 درجه ريشتري در سال 2013 با عمق کانوني 10 تا 20 کيلومتري در اين منطقه و در کشور ايران به وقوع پيوسته‌اند. برخورد صفحات عربستان و اوراسيا همچنين باعث ايجاد پوسته شکننده‌اي در کوه‌هاي البرز شمال ايران شده است. در همين ارتباط 2 زلزله بزرگ 3/6 درجه ريشتري در سال 2004 و 4/6 درجه ريشتري در سال 2012 با عمق کانوني 10 تا 15 کيلومتري در اين منطقه و در کشور ايران به وقوع پيوسته‌اند. در شرق ايران بر روي منطقه کرمان هم زلزله‌هاي مخربي که برخاسته از عملکرد ذاتي گسل‌هاي معکوس و امتداد لغز مي‌باشند به وقوع پيوسته‌اند. براي مثال حدود 4 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 6/6 درجه ريشتري در سال 2003، 4/6 درجه ريشتري در سال 2005، 7/6 درجه ريشتري در سال 2010، 2/6 درجه ريشتري در سال 2011 با عمق کانوني 10 تا 15 کيلومتري در اين منطقه و در کشور ايران به وقوع پيوسته‌اند. در امتداد حاشيه شرقي مديترانه هم مجموعه‌اي از بر هم کنش‌ها ميان صفحات آفريقا، عربستان و اوراسيا حرکات انتقالي غرب سوي بلوک آناتولي را براي در جهت بستن حوضه مديترانه به وجود آورده است. حدود 6 زلزله بزرگ شامل زلزله‌هاي 5/6 درجه ريشتري در سال 2002، 1/6 درجه ريشتري در سال 2003، 4/6 درجه ريشتري در سال 2003، 1/6 درجه ريشتري در سال 2010، 1/7 درجه ريشتري در سال 2011 و 0/6 درجه ريشتري در سال 2012 با عمق کانوني 5 تا 35 کيلومتري در غرب و شرق اين بلوک و در کشورترکيه به وقوع پيوسته‌اند.

4–3–1–2– بررسي و تحليل برانگيختگي پارامترهاي اتمسفري نرخ بارش و شار گرماي نهان
در اين سطح از پژوهش تلاش شده است تا پديده‌هاي ناهنجار اتمسفري ناشي از واکنش‌هاي طبيعي تخليه انرژي‌هاي تنشي ليتوسفري به عنوان پيش‌نشانگرهاي عام زلزله در نظر گرفته بشوند. جديدترين پژوهش ها در زمينه ادبيات موضوعی در جهان نشان داده است که افزايش ناگهاني مقادير نرخ بارش و شار گرماي نهان به عنوان پيش‌نشانگرهاي عمومي پيش از اغلب زلزله‌ها قابل مشاهده است. در همين رابطه داده‌هاي سري زماني روزانه اقليمي سازمان NASA در طي بازه زماني يک ماهه (20–15 روز پيش و 15–10 روز پس از زلزله‌هاي اصلي) براي دو متغير اتمسفري ياد شده استخراج شدند که بعد از تعيين ناهنجاري و پردازش تحت شبکه، براي 39 زلزله مورد مطالعه به ترتيب در شکل‌هاي (4–21) تا (4–59) نمايش داده شده‌اند. پس از جمع‌آوري

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژگان سنجش از دور Next Entries دانلود پایان نامه درمورد اکوتوریسم، توسعه اکوتوریسم، استان کرمان، استان کرمانشاه