پایان نامه با کلید واژه های پوشش گیاهی، استان گیلان، استان فارس، نفوذپذیری

دانلود پایان نامه ارشد

د (1999Cheifets et al., ).
1-2-6-4-زبانگنجشک (ون) (Fraxinus excelsior):
جنس ون از خانواده Oleaceae میباشد، از این جنس در حدود 50 گونه پهنبرگ درختی و درختچهای شناسای شده که در اروپا، شمال آفریقا، غرب آسیا و شمال آمریکا گسترش دارند. نام علمی زبان گنجشک (Fraxinus excelsior) از نام لاتین یونانی این درخت اقتباس شده است. نامهای این درخت در زبان انگلیسی شامل Ash-Tree، Taller و Birds Tongue میباشد. انتشار این گونه در ایران، جنگلهای شمال میباشد و از نوده گرگان آستارا و همچنین در جنگلهای کلیبر در ارسباران انتشار دارد و کم و بیش با گونه اصلی مخلوط است. پوست تنه آن صاف و خاکستری مایل به قهوهای است و دارای تاج کروی شکل میباشد. پشت برگهای آن را کرکهای مخملی به رنگ قهوهای روشن پوشانیده است. برگهای این درخت کبود رنگ نیزهای با انتهای کشیده و با دندانههای فاصلهدار است و هر رگبرگ آن به دندانهای منتهی میشود. میوه آن بالدار نیزهای کوتاه با قاعده باریک و انتهای درشت است (ثابتی، 1381). زبانگنجشک درخت بزرگی است که با ارتفاع 25 تا 30 متر قطر برابرسینه 80 سانتیمتر هم میرسد. ریشه زبانگنجشک عمیق و ریشههای جانبی گسترده و قوی تولید مینماید. درخت زبانگنجشک روشنایی پسند است و به همین جهت تاج سبک و تنک پیدا میکند. اما در جوانی در سایه هم میتواند رشد کند. بر روی خاکهای کلسیمدار صخرهها و سنگهای آهکی و همچنین خاکهای واریزهای قهوهای جنگلی مستقر میباشد، در مقابل سرما مقاومت زیادی از خود نشان میدهد ولی نهالهای جوان آن از سرمای بهاره آسیب زیاد میبینند. رشد زبانگنجشک و دیرزیستی آن در حدود 120 تا 150 سال است. این درخت از 20 سالگی بار خیز میگردد و از آن پس همه ساله میوه فراوان میدهد. بذر آن معمولا در بهار سال دوم سبز میشود. پاجوشها و ریشه جوشهای فراوانی میدهد لذا از ازدیاد آن، هم از راه بذر و هم از راه پاجوشها است. درون چوب زبانگنجشک به رنگ سفید و یا کمی صورتی است. چوب آن نیمه سنگین و نیمه سخت است و خاصیت ارتجاعی و خمش زیاد دارد. چوب زبانگنجشک در نجاری، مبلسازی، چرخسازی (گاری)، واگن سازی، بشکهسازی، ابزار کشاورزی مخصوصا پرههای ماشینهای درو مصرف میگردد (ثابتی، 1381).
1-2-6-5-ارغوان (Cercis siliquastrum):
خانواده Cercis دارای جنسی با نه گونه که در مناطق گرم و معتدل نیمکره شمالی توزیع شده است. این جنس توانایی قابلتوجهی در مناطق مرطوب و نیمهخشک، از طریق سازگاری در مورفولوژی برگ دارد. برگ این گونه در مناطق مرطوب نازک و قلبی شکل با راس نوک تیز، در حالی که در محیط نیمهخشک، ضخیم و اغلب شبیه کلیه با راس گرد است. این تفاوتها به نظر ژنتیکی میرسد. نویسندگان مختلف به شکل برگ به عنوان یک ویژگی برای آزمایش حالات مختلف تغییر فیزیولوژیکی در تکامل این گونه و بیوماس مرتبط با آن دانستهاند (2012W. Fritsch and C. Cruz,). جهت كاشت در فضاي سبز شهري، احياء و غنيسازي اين گونه در رويشگاه طبيعي آن و ساير مناطق خشك و نيمهخشك ميبايست به نيازهاي اين گونه توجه كافي داشت. گونه ارغوان در مناطقي با خاكهاي داراي رس، سيلت، مواد آلي خاك، كلسيم و پتاسيم بالا در جهتهاي شمالي و با شيب زياد استقرار مییابد (رضائی پور و همکاران، 1390).

2-1-پیشینه تحقیق:
2-1-1-منابع داخلی:
مجد طاهری و جلیلی (1375) با بررسی تأثیر کاشت گونههای کاج تهران و اقاقیا برخصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک در پارک جنگلی چیتگر به این نتیجه رسیدند که خواص فیزیکی و شیمیایی خاک منطقه تحت دو گونه تفاوت معنیداری دارند، به طوری که طبق نتایج حاصله گونه اقاقیا در مقایسه با کاج تهران میزان ازت کل خاک را افزایش میدهد. گونهی سوزنیبرگ کاج نیز باعث افزایش اسیدیته و فسفر خاک نسبت به اقاقیا گردیده است.
ردایی (1377) تأثیر جنگلکاری با گونه نوئل را روی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک مورد مطالعه قرار داد. فاصله کاشت درختان 2×2 متر بود نمونهبرداری خاک با روش ضربدر به تعداد نمونه در سه عمق و به تعداد 16 پروفیل در خاک انجام دادند. نتایج ایشان نشان داد که در منطقه مورد بررسی، سنگ مادری آهکی، بافت خاک رسی، ساختمان خاک تودهای، نفوذپذیری خاک پایین و واکنش خاک نزدیک به خنثی بوده است. بافت سنگین خاک در این منطقه باعث پراکندگی سطحی ریشههای نوئل، و حساس به کمبود آب شده بود. همچنین نوئل به علت ایجاد تولید هوموس خام در چرخه نیتروژن اختلال ایجاد کرده بود و در نهایت ایشان به این نتیجه رسید که رویشگاه مورد مطالعه جهت کاشت مناسب نبوده است.
گرجی بحری و همکاران (1377) در بررسی توده دست کاشت 9 ساله توسکا ییلاقی محدوده باغ اکولوژیک نوشهر متوسط رویش قطری سالانه را 72/1 سانتیمتر و متوسط رویش ارتفاعی سالانه را 8/1 متر محاسبه نمودند.
پوربابایی (1377) تنوع زیستی گونههای چوبی در جنگل استان گیلان را بررسی نمود. ایشان شاخص تنوع سیمیسون، شانونوینر و شاخص بریلون را برای محاسبه تنوع زیستی و یکنواختی به کار برد و از شاخصهای غنای مارگالف و منهینیک برای ارزیابی غنا استفاده کرد. نتیجه مطالعه ایشان نشان داد، در افزایش تنوع زیستی، یکنواختی مهمتر از غنا میباشد در حالی که در تابع شانون-وینر شاخصهای غنا مهمتر هستند.
احمدی و همکاران (1379) در مطالعه خود تحت عنوان بررسي ارتباط خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك و تغذيه عناصر معدني آن توسط درخت سرخدار در جنگل تحقيقاتي واز (غرب مازندران) چهار سري از جنگل تحقيقاتي که داراي تودههاي خالص و آميخته سرخدار بودند، انتخاب نمودند، در هر سري يک قطعه نمونهبرداري به مساحت پنج هکتار پياده کردند، و در مرکز هر کدام از قطعه نمونهها يک پروفيل خاکشناسي حفر نمودند، ضمن تشريح آن از نظر صفات ظاهري و فعاليت حياتي (موجودات زنده و ريشه دواني)، از هر افق نمونهبرداري لازم براي انجام آزمايشات فيزيکي و شيميايي خاک به عمل آوردند. علاوه بر آن، از برگ 10 درخت سرخدار جهت انجام آزمايشات تغذيه گياه نمونهبرداري کردند. خصوصیات فيزيکي و شيميايي خاک (هدايت الکتريکي، اسيديته، دانه بندي، ازت، پتاسيم، فسفر، منيزيم، کلسيم) و خصوصیات شيميايي برگها (ازت، فسفر، پتاسيم، کلسيم، منيزيم، روي و آهن) اندازه گيري نموند. نتايج به دست آمده از اين بررسي نشان داد که سرخدار در چهار سري جنگل واز روي چهار تيپ خاک رشد ميکند که عبارتند از: Typic Haploxerolls, Lithic Rendolls, Typic Eutrochrepts, Typic Xerorthents در مجموع ميزان عناصر غذايي موجود در خاک با ميزان جذب عناصر غذايي توسط درخت سرخدار ارتباط کامل داشته و در بعضي موارد حتي ميزان عناصر در برگ بيش از مقدار آن در عصاره خاک است.
یکتاش (1382) تنوع زیستی گونهای و فراوانی فلور کف در مناطق جنگلکاری شده با گونهی (Picea abies) و جنگل طبیعی پهنبرگ در لاجیم مازنداران را مورد مقایسه قرار داد. وی با استفاده از شاخص تنوع شانون پی برد که تنوع رویشگاه درختان جنگلی پهنبرگ 229/1 و در رویشگاه جنگکاری شدهی سوزنیبرگ 7963/1 میباشد.
پوربابایی و همکاران (1383) به مقایسه تنوع زیستی گیاهی جنگلکاری توسکای ییلاقی با جنگلکاری آمیخته ون-پلت در منطقه تنیان صومعه سرای گیلان پرداختند. برای این کار به ترتیب 17 و 18 قطعه نمونه از جنگلکاریهای توسکای ییلاقی، آمیخته ون–پلت برداشت کردند. نتایج نشان داد تنوع (شانون- وینر)، یکنواختی و غنا در جنگلکاری آمیخته ون-پلت بیشتر از جنگلکاری توسکا ییلاقی بود.
صیاد و همکاران (1383) به مقایسه رویش ویژگیهای کیفی جنگلکاریهای 19 ساله خالص و آمیخته صنوبر دلتوئیدس (100% صنوبر، 33% توسکا و 67% توسکا و 33% صنویر، 50% صنوبر و 50% توسکا و 100% توسکا) پرداختند. نتایج نشان داد که تیمارهای آمیخته صنوبر، قطر برابر سینه و ارتفاع کل بیشتری را نسبت به صنوبرهای تیمار خالص داشتند. از نظر کیفی نیز تقریبا وضعیت بهتری داشتند به طوری که ارتفاع هرس شده و قطر تاج بیشتری را داشتند. توسکای ییلاقی در تیمارهای آمیخته از نظر زندهمانی، سطح مقطع برابر سینه، قطر تاج، ارتفاع، ارتفاع هرس و اکثر ویژگیهای کیفی تفاوتی را با تیمار خالص نشان ندادند، در حالی که قطر برابر سینه کمتری را نسبت به تیمار خالص نشان دادند. در کل تأثیر آمیختگی توسکای ییلاقی را در جنگلکاریهای صنوبر دلتوییدس مثبت ارزیابی نمودند.
آزاد فر (1383) درتحقیقی بر روی راش شرقی در جنگل شصت کلاته، طی مراحل رویشی که انجام داد به این نتیجه رسید که غلظت عناصر ماکرو و میکرو در برگ و خاک توده مورد مطالعه نیاز بالای این گونه را به پتاسیم، کلسیم و منیزیم نشان داد و فسفر به عنوان عامل محدود کننده رشد این گونه شناخته شد.
صیاد و حسینی (1384) در تحقیقی تحت عنوان مقایسه تغذیه و بازگشت عناصر غذایی در جنگلکاریهای خالص و آمیخته صنوبر، به بررسی برگهای زنده و مرده این گونهها پرداختند. نتایج نشان دادکه ازت موجود در برگهای زنده و مرده توسکا ییلاقی بیشتر از صنوبر دلتوییدس است که نشان دهنده چرخش بیشتر منیزیم توسط صنوبر دلتوییدیس است در حالی که فسفر و پتاسیم تفاوت معنیداری نداشتند. مقدار ازت در تیمار آمیخته با توسکا بیشتر از خالص بوده که بیانگر تأثیر مثبت توسکا ییلاقی در جذب ازت است.
مشکی (1384) به بررسی تأثیر برخی گونههای پارک جنگلی سوکان بر خواص فیزیکی و شیمیایی خاک سه گونه کاج، اقاقیا و تاغ پرداخت، در مجموعه به این نتیجه رسید که پوشش گیاهی تأثیر مثبتی بر روی خواص فیزیکی و شیمیایی خاک دارد و گونه کاج نسبت به دو گونه دیگر از این لحاظ از وضعیت بهتری بر خوردار بوده است.
کاظمی و همکاران (1385) در برررسی تحت عنوان بررسی سازگاری گونههای چوبده دستکاشت در کوهپایههای خضر (قم) که با گونههای بومی و غیربومی کاشت شده بود (کاج تهران، سرو شیراز، سرو نقرهای، ون، اکالیپتوس، ارغوان، زیتون، و……)پرداختند، و به این نتیجه رسیدند که گونههای کاج، سرو خمرهای، زبانگنجشک، انار و نارون سازگاری خوب و اکالیپتوس و اقاقیا دارای حساسیت متوسط، و سرو شیراز و سرو نقرهای دارای حساسیت زیاد نسبت به شرایط ادافیکی و اقلیمی عرصه جنگلکاری منطقه داشتند.
بردبار و همکاران (1385) بررسی پتاسیل ذخیره کربن در جنگلکاریهای اکالیپتوس (Eucalyptus Camaldulensis Dehnh) و آکاسیا (Acacia salicina Lindl) در مناطق غربی استان فارس پرداختند. جهت تعیین مقدار کربن ذخیره شده در خاک، نیمرخهای را حفر و آزمایشهای مربوطه را انجام دادند. در نهایت میزان ذخیره کربن خاک دو گونه اکالیپتوس به ترتیب میزان 227/0 و 131/0 تن در هکتار در سال و در توده آکاسیا میزان 9/0 تن در هکتار در سال برآورد کردند.
اشرفی و همکاران (1386) در پژوهشی تحت عنوان بررسی پوشش علفی جنگل در جنگلکاریهای سوزنیبرگ و پهنبرگ در منطقه جواهرده که در سال1361 جنگلکاری شده بود به مطالعه پوشش علفی بستر کف جنگل در داخل تودههای سوزنیبرگ و پهنبرگ و مقایسه آنها با یکدیگر جهت دستیابی به گروههای اکولوژیکی موجود در منطقه پرداختند. نتایج نشان داد که در تودههای گونههای سوزنیبرگان به علت تاج گستردهتر آنها نور کمتری نسبت به عرصه پهنبرگان وجود دارد که علت آن تعداد زیرگروههای اکولوژیکی و میزان تراکم گونههای انحصاری، گونههای ترجیحی، میزان تنوع گونهای و ارتفاع کمتر گونههای علفی در سوزنیبرگان بود.
رادمنش (1386) تحقیقی به منظور تأثیر گونههای درختی روی بر خی از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک در جنگل داربکلا انجام داد، در سه رویشگاه گونههای پهنبرگ افرا پلت، بلوط بلندمازو و سوزنیبرگ کاجبروسیا و یک رویشگاه جنگل طبیعی تحقیق را انجام داد، به این نتیجه رسید که درصد رطوبت اشباع، وزن مخصوص ظاهری، درصد رس، pH خاک، آهک و کلسیم تبادلی در توده افرا پلت از همه تودهها بیشتر بود. درصد سیلت و شن در جنگل طبیعی از سایر مناطق بیشتر بود. هدایت الکتریکی، pH، مواد آلی موجود درلایههای سطحی و درصد ازت و نسبت کربن به

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درباره 39BF.experimental.constract، 38-39MB.theoretical.costruct، 66-67Mbeta.teoretical.construc، 67BF.experimental.construct Next Entries پایان نامه با کلید واژه های پوشش گیاهی، زیست محیطی، رگرسیون، مواد غذایی