پایان نامه با کلید واژه های هویت سازمانی، ارتباط بصری، اجزای تصویر

دانلود پایان نامه ارشد

آنچه در اکثر کشورها رایج بود را کنار گذاشتند. بیشتر منتقدان هنری بر خلاف دهه های 60 و 50 میلادی از شیوه های شخصی دفاع می کردند و حاصل آن، آثاری است که به تعداد هنرمندان پدید آورنده شان متنوع اند.
در سال 1960 همزمان با رشد صنایع ژاپن و رقابت تنگاتنگ بین شرکت های بزرگ تجاری، تأسیس شد. هشت شرکت مهم صنعتی و سرمایه دار، از جمله نیکون، توشیبا، و تویوتا تصمیم گرفتند، با همکاری سه تن از طراحان گرافیک موفق برای تأسیس یک مرکز تبلیغات و طراحی گرافیک سرمایه گذاری کنند این تیم نام «مرکز طراحی نیپون»یا به اختصار«NDC» را برای خود برگزیدند. این مرکز در ابتدا دو هدف مهم را دنبال می کرد. یکی برآوردن نیازهای تبلیغاتی شرکت های بزرگ سرمایه گذار و دیگری تبدیل به اصلی ترین نهاد تبلیغات، دیزاین و هنرهای ارتباطی کشور، که در اولین سال فعالیت اش به وقوع پیوست. این مرکز تاثیر زیادی در رشد گرافیک ژاپن داشته است.
هم زمان با این تحولات شی سیدو که زمانی تاثیری ژرف بر طراحی گرافیک ژاپن گذاشته بود بار دیگر موثر واقع شد. تحول بزرگ در شی سیدو با روی کار آمدن «شینزو فوکوهارا»192 پسر سوم مؤسسِ شرکت، به وجود آمد. «شینزو، هنرمند و عکاس ماهری بود که پس از رسیدن به سمت مدیر عاملی شرکت، اعلام کرد که هدف اصلی اش شناساندن ژاپنِ مدرن به جهانیان است و این کار را نه از طریق محصولات، بلکه به وسیله تجلی هنر گرافیک و عکاسی روز در تبلیغات شی سیدو انجام خواهد داد»193 او در جهت رسمیت بخشیدن به فعالیت های هنری ، به عنوان بخشی از فعالیت های اصلی شرکت، تلاش بسیار نمود. شکل گیری هویت سازمانی شی سیدو بیش از هرکس مدیون «آیوا یامانا»194 است. تلاش او برای ایجاد شیوه هنری منسجم، منجر به ایجاد هویت بصری مستقلی برای شرکت شد، که تا به امروز نیز ادامه یافته است. این سبک تصویری جدید، هم زمان با استفاده از زیبای شناسی روز، به شدت مبتنی بر سنت های تصویری ژاپن بود. گروه شی سیدو با وام گرفتن از سبکِ تصویری تخت و بدون پرسپکتیو ژاپنی و تلفیق آن با زبان بصری تبلیغات غربی، شیوه کاملاً بدیعی را در بسته بندی ها و تبلیغات شرکت ارائه دادند. آثار خلق شده نه تنها با نمونه های غربی دوران خود در رقابت بودند، بلکه رسالت معرفی ژاپن مدرن به جهانیان را به خوبی به انجام رساندند.(تصویر2-7). شی سیدو هنوز هم در تبلیغات خود اصرار به نشان دادن ملیت ژاپنی خود دارد. مدل های اغلب پوسترهایش زنان ژاپنی هستند و بسته بندی کالا ها، هریک به نوعی تداعی کننده هویت بومی اند(تصویر2-8 ).
درگرافیک امروز ژاپن نیز، آثار بسیاری، با هویت ژاپنی، و از به هم پیوستگی منابع گوناگونی پدید آمده است، که ریشه های آن را در میان برخی از سنت های تصویری مردم این سرزمین می توان شناسایی کرد. در بخش هایی نمونه هایی از سنت های تصویری ژاپن معرفی شده است.

3-2باسمه ژاپنی
با وجود نقش غیر قابل انکار چینی ها در پیدایش چاپ، این ژاپنی ها بودند که در سده ی هشتم میلادی اولین اثر چاپی تاریخ دار را منتشر کردند. این اثر شامل طلسم ها و سرودهای بودایی بود که به دستور ملکه ی ژاپن و به دنبال سه دهه شیوع بیماری آبله به شمارگان (تیراژ) یک میلیون نسخه، چاپ و منتشر شد. از سوی دیگر، چاپ به وسیله ی باسمه های چوبی، در طول سده های هفده تا نوزده میلادی در ژاپن به اوج خود رسیده195 و این يكي از شوخي هاي تاريخ این است كه كم‌ اعتبارترين هنر ژاپن وسيلة معرفي و اشاعة هنر ژاپني در غرب، و ایجاد تحول در کل هنر آنها شده است.
گراوورسازي در اواسط قرن هجدهم، براي مصور ساختن كتاب ها و مجسم كردن زندگي مردم به كار افتاد. در آن زمان، موضوعات و روش هاي قديمي از نظر افتاده بود، و مردم ديگر به نقوش پارسايان بودايي و فيلسوفان چيني و حيوانات و گل ها رغبتي نداشتند. طبقات جديد، كه آرام آرام به اقتدار مي‌رسيدند، هنري مي‌جستند كه زندگي آنان را منعكس كند. از آنجایی که نقاشي مستلزم فراغت و هزينة بسيار بود و نقاش مي‌بايست براي تهية هر تصوير وقت فراوان صرف كند، هنرمندان جديد به هنر گراوور‌سازي196 متوسل شدند. اينان بر يك قطعه چوب نقشي حك مي‌كردند و، از روي آن، كثيري تصوير چاپي با باسمه به دست مي‌آوردند و مي‌فروختند. در آغاز، باسمه‌ها را بسادگي با دست رنگ مي‌كردند (تصویر2-11). ولي، در حدود 1740، به كمك سه مهر چوبي ياگراوور، باسمه‌هاي رنگين فراهم مي‌آوردند. به اين معني كه نخست گراووري پوشيده از رنگ سياه، سپس گراووري آلوده به رنگ سرخ، و بعد از آن گراووري آغشته به رنگ سبز را به نوبت بركاغذ مي‌فشردند. قدیمی‌ترین این نمونه‌ها، مصورسازی افسانه ی گنجی توسط تاکایوشی197 نقاش درباری سده ی دوازدهم است. این اثر را آغاز پیدایی سبک اوکی یوئه198 می‌دانند که نوعی جنبش هنر مردمی است. نقاشي اوكي‌يوئه به معنای «تصاوير دنياي ‌گذران» نوعي نقاشي طوماري روايي است كه به لحاظ شيوه و موضوع با نقاشي هاي مشابه چيني که عمدتا براي منظره نگاري به كار مي بردند تفاوت دارد؛ چرا که ژاپنی ها آن را به خدمت تجسم رويدادهاي زندگي گرفتند. در واقع هدف آن انعکاس زندگی روزمره ی توده ی شهرنشین و ارضای ذوق عامه بود که بیشتر به تصویرگری از هنرپیشه‌های تئاتر کابوکی199، صحنه‌های سیرک و شعبده‌ بازی می‌پرداخت بنابر این چندان مورد پسند طبقات ممتاز و فرهیخته جامعه ی ژاپنی نبود.200 طومارها گاه بر حسب جریان وقایع به چند قسمت تقسیم می‌شوند و هنرمند به منظور ایجاد ارتباط بصری میان اجزای تصویر و صحنه‌ها و به خاطر محدودیت طومار به دلیل باریک و دراز بودن آن، تدابیری نو می‌اندیشید. قلم‌گیری نازک و سریع، رنگ‌های تخت و غالبا درخشان، تجسم فضا از زاویه‌ دید بالا و آمیختگی جلوه‌های طبیعت‌گرایانه و تزیینی از ویژگی‌های این سبک است. در اغلب این طومارها، شوخ طبعی و طنز در روایت‌ها مشاهده می‌شود.201
باسمه‌کاری در ژاپن سابقه‌ای دیرینه داشت و نقاشان اين سبک اولين كساني نبودند كه انسان سادة معمولي را موضوع نقاشي قرار دادند؛ اي‌واسا ‌ماتابي در اوايل قرن هفدهم، با كشيدن تصويرهايي از مردان و زنان و كودكان در زمينة زندگي روزانه، طبقة ساموراي را سخت ناراحت كرده بود. ولی «ابداع باسمه های اوکی یو-ئه را اولین بار، هیشیکاوا مُرونوبو»202 (1618-1649) به نام خود به ثبت رساند»203 او علاوه بر صحنه‌های عاشقانه به نمایش جنگ آوران افسانه‌ای و تاریخی علاقه نشان می‌داد. او که حدود1660، در كيوتو طراح لباس بود، با گراوور، باسمه‌هاي فراواني براي كتاب ها و خانه‌هاي مردم فراهم ساخت. باسمه‌هاي او مانند كارت پستال هاي كنوني رواج بسيار گرفت. او کاهی چاپ هایی را که به صورت تک رنگ اجرا کرده بود با دست رنگ می کرد(تصویر2-11).
در اواسط قرن هجدهم، سوزوکی هارونوبو204(1725-1770) توانست باسمه‌هاي رنگين‌كامل تري تهيه كند.205 هارونوبو، با گراوورهاي متعدد، باسمه‌هايي به وجود آورد كه حتي به پانزده رنگ متفاوت ملون بودند او با ظرافت خاص ژاپني، به كشيدن صحنه‌هايي از عالم خوش جوانان پرداخت. در این دوره، مکتب بیجینگا206 که به معنی مطالعات زن زیبا است، رشد و گسترش یافت و در سده‌های بعد، تبدیل به قالبی محبوب و پرطرفدار گردید. در این آثار زنان ـ‌ چه پیکره‌های زنان مهم و بزرگ تاریخ و ادبیات چه زنان نه چندان محترم و زنان طبقه بازرگان و هنرپیشه‌ها‌ـ همگی با شکوه و ظرافتی مثال‌زدنی، معمولا با آرامش و وقار و سرگرم فعالیت روزانه تصویر می‌شدند؛ و پيكر متموج و در عين حال راست و رسمي زنان اشرافي، با پيچ و تاب خط و رنگ نمايش داده می شد. (تصویر2-12) در نتيجه، بدن عريان و اندام هاي زيباي ديگر به حريم نقاشي ژاپن، كه روزگاري مختص دين و فلسفه بود، راه يافت. از هنرمندان معروفی که چنین موضوعاتی را نقاشی می‏کردند و زیبایی‏های زنانه‏ و صحنه‏های عاشقانه مایه اصلی کار آنها بود می توان توري كيوناگا 207، توشوساي‌ شاراكو208، کیتاگاوا اوتامارو 209 نام برد.

سبك اوكي‌يويه که رفته رفته رو به زوال می افتاد، با ظهور دو تن از نام ورترين استادان اين مكتب، پنجاه سال ديگر بر عمر آن افزوده شد.210كاتسوهيكا هوكوسايي211(1760-1849) كه خود را «ديوانة پيرنقاشي » مي‌ناميد، شيفتة طبيعت بود. نزديك نود سال عمر كرد، و وقتی مرگ به سراغش رفت. ميل مردن نداشت؛ گفت: «اگر خدايان فقط به من ده سال ديگر عمر مي‌بخشيدند، نگارگري براستي بزرگ مي‌شدم.» از او پانصد مجلد شامل سي‌هزار تصوير از كوه و صخره و پل و آبشار و دريا به جا مانده است. مجموعه‌اي از تصاوير قلة مقدس فوجي رابه صورت كتابي با نام سي‌وشش منظره از فوجي منتشر كرد. ولي، مانند آن كاهن شيفته‌دل ‌بودايي،212هيچ گاه از فوجي دل برنكند و كتاب ديگري موسوم به يك صد منظره از فوجي فراهم آورد. در يك رشته از تصاوير خود، به نام خيال شاعران، به موضوع هاي لطيف زندگي ژاپنيان پرداخت؛ و درسال 1812 اولين جلد از دورة پانزده جلدي منگ‌وا را، كه مشتمل بر تصاويري واقع پرداز ازجزئيات زندگي روزانه بود و طنزو تمسخر در آن موج مي‌زد، انتشار داد(تصویر2-13).
اوتاگاوا هيروشيگه213 (1 796-1858) آخرين استاد بزرگ اوكي‌يويه است. حدود يك صد هزار نقش چاپي، كه به نام او مانده است، مي‌رساند كه وي محتملا بزرگترين دورنمانگار ژاپن است. دورنماهاي هيروشيگه از دورنماهاي هوكوسايي واقعي ترند. هوكوسايي تخيلات خود را در تصاوير راه مي‌داد، ولي هيروشيگه عاشق جهان بيروني با همة جلوه‌هايش بود و بسیارصادقانه نقاشي مي‌كرد. او در حدود 1830، در امتداد توكايدو، يعني جادة بين توكيو و كيوتو، به راه افتاد و، مانند يك شاعر وارسته، از مقصد و مقصود غافل شد و به صحنه‌هاي نظرگير و پرمعني سر راه دل داد. محصول اين سير و سياحت، معروف ترين كتاب او پنجاه و سه ايستگاه توكايدو بود كه در 1834منتشر شد. او همچنین سی و شش منظره از فوجي و يك صد منظره از يدو تهيه كرد214 (تصویر2-14).
حدود سال 1860 م تعدادی از باسمه های چاپی و رنگی ژاپنی به طور پراکنده راه خود را به اروپا گشودند.215 گفته می شود از نخستین تصاویر چاپی ژاپنی در پاریس برای بسته بندی کالا استفاده کرده اند؛ چرا این تصاویر در ژاپن فوق العاده ارزان بوده، اما برخی از هنرمندان اروپایی از دیدن آنها بانگ شادی برداشتند. باسمه های رنگی یا تصاویر چاپی بیشتری از ژاپن وارد شد و مجموعه داران برای به دست آوردن آنها به رقابت برخواستند. باسمه های ژاپنی کل هنر پوستر سازی را متحول کرد و نشان داد چگونه می توان به نحو مقتصدانه ای، خط و رنگ را بیان کرد؛ 216 که این خود موجد صد ها آزمايش براي يافتن اشكال هنري تازه شد. «بسیاری از اندیشمندان تاریخ هنر، معتقدند مدرنیسمِ غربی هیچ گاه، بدون تأثیر از هنر ژاپن اتفاق نمی افتاد»217 این آثار در كار نقاشان بزرگي مانند مونه و مانه و دگا و ويستلر سخت مؤثر افتاد؛ و به سلطة رنگ قهوه‌اي سوخته كه از زمان لئوناردو تا عصر ميله برنقاشي اروپا سايه افكنده بود، خاتمه داد. پيكرنگاران را به تأكيد بر روشنايي برانگيخت و به آنان آموخت كه كار آنان عكاسي نيست، بلكه نوعي شاعري است. ويستلر، با غروري كه براي هر كس جز معاصران وي خوشايند است، گفته است: «زيبايي با مرمرهاي تراشيدة معبد پارتنون يونان، و با پرندگان منقوش بر بادبزن هوكوسايي در پاي قلة فوجي‌ياما به كمال خود رسيده است».
اما همان طور که هنرغرب، تحت تاثیر ژاپن متحول شد، هنر این کشور از این تحولات و تاثیرات مبرا نبود و حتی هنرهای سنتی، از جمله باسمه های ژاپنی نیز دست خوش تغییر زیادی شد. باسمه های موسوم به یوکوهاما (۱۸۵۹ تا دهه ۱۸۷۰)روایتی بدیع از مدرنیته ژاپنی را در قرن نوزدهم در برابرمان قرار می دهند. که برخلاف باسمه های مشهور یوکیوئه که در طی قرون هجده و نوزده میلادی به تصویر کردن مناظر بومی، موضوعات تئاتر و سایر جنبه های فرهنگ و زندگی هرروزه ژاپنی می پرداختند؛ باسمه های رنگی یوکوهاما با تصاویر مسافران غربی، چندان شناخته شده نیستند. تصاویر کشتی های ذغال سوزی که با عنوان «کشتی های سیاه» ملل تجاری شناخته می شدند،

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های جنگ جهانی دوم، جنگ جهانی اول، میراث فرهنگی Next Entries پایان نامه با کلید واژه های میزان استفاده، محصولات کشاورزی، پدیده های طبیعی