پایان نامه با کلید واژه های نیروی انسانی، برنامه های تلویزیون، عملکرد سازمان، بهای تمام شده

دانلود پایان نامه ارشد

و همچنین نام های که ریشه در تاریخ و باور منطقه دارند به تعلق خاطر مخاطب نسبت به برنامه کمک می نماید.
2-2-2-4- 3- آرم برنامه
آرم از اجزای مهم برنامه های تلویزیون است که معمولاً از ترکیب یک قطعه موسیقی کوتاه با برخی عناصر کلامی و گاه جلوه های صوتی (افکت43) متناسب با نوع رسانه و مقتضیات برنامه مورد نظر بر اساس ایده ای خاص طراحی و ساخته می شود و به عنوان نشانه آغاز یا پایان و گاه بخش های فواصل برنامه به کار می رود.
2-2-2-4-4- لزوم تناسب برنامه
1- شکل ارائه
ترکیب فرم های مورد استفاده باید برای طرح و انتقال موضوع مناسب و کارآمد باشد. مثلاً برای آنهایی که پرداختن به آنها مستلزم بحث و تحلیل کارشناسانه و تخصصی است فرم میزگرد از فرم های دیگر مناسب تر است. به علاوه اگر مشارکت مخاطب نیز در چنین برنامه ای مورد باشد از تلفن و میزگرد نیز باید در خلال میزگرد بهره گرفت.
2- مدت برنامه
مدت برنامه باید متناسب با ظرفیت و کشش موضوع و ضرب آهنگ انتقال گفتار باشد. چنانچه موضوعی در 15 دقیقه قابل طرح باشد نباید یک برنامه 30 دقیقه ای به آن اختصاص داد.
3- کیفیت ضبط و پخش
شرایط زنده یا تولیدی بودن برنامه ها در بخش ضوابط و شاخص های شکلی تنظیم جدول پخش بصورت مبسوط تعیین گردید.

2-2- 2- 5- تکنولوژی و مدیریت رسانه
همچنان که شتاب پیشرفت های تکنولوژی شدت می یابد ،درک پیامدهای استراتژیک تکنولوژی خصوصاً برای مدیران رسانه اهمیت بیشتری خواهد یافت. بسیاری از شرکت های رسانه ای که به تولید موضوعاتی با حساسیت زمانی می پردازند. بایستی به میزان کافی به اهمیت ظهور و ادغام تکنولوژی هایی مثل اینترنت واقف باشند و چگونگی سازش با آن را دریابند. تغییرات بر گرفته شده از تکنولوژی در حال تبدیل شدن به یک معیار و قاعده هستند و لذا مدیران رسانه باید بر فرهنگ سازمانی ،الگو های کاری یکنواخت و پیش داوری های موجود جهت مواجهه در خور، به این تغییرات غلبه کنند. وظیفه یک مدیر رسانه تبدیل تکنولوژی به یک مزیت سازمانی است، بدین منظور مدیر باید نقش سازمانی و تاثیر تکنولوژی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد ( ناپلی ،2006).
2-2-2-5-1- انواع رویکرد مدیران رسانه به تکنولوژی
شیوه نگرش یک مدیر رسانه به تکنولوژی ، عملکرد سازمانی را متأثر می سازد .
یک سازمان ممکن است قبل از به کارگیری تکنولوژی سه روش را مورد استفاده قرار دهد:ساختاری 44،وظیفه تکنولوژی 45 و فنی – اجتماعی 46 که هر یک متناسب با اینکه مدیریت چگونه می تواند تکنولوژی را کنترل کرده و در نتیجه تا چه میزان با عدم اطمینان و ریسک مواجه خواهد شد متفاوت خواهند بود.
• رویکرد ساختاری
روش ساختاری بر تاثیر ابزار رسمی مثل قوانین و سلسله مراتب سازمانی تمرکز دارد. این شیوه تکنولوژی را به مانند یک ابزار مدیریتی برنامه ریزی شده و کنترل شده مورد استفاده قرار می دهد که تصمیمات آگاهانه و سنجیده ای پیرامون کاربردهای تکنولوژی اتخاذ می کند. در این خصوص، ساختار به منزله ابزاری است که تکنولوژی را به عنوان وسیله ای برای اداره کردن افراد در نظر می گیرد (لویت ،1995) .
یک مدیر ساختارگرا ، اعتقاد دارد رفتار کارمند نه تنها به واسطه آموزش مهارت های جدید به وی تغییر نمی کند بلکه به واسطه تغییر ساختار سازمان نیز دچار تغییر نمی شود. تغییر رفتاری و نگرشی به وسیله ابزارهایی مثل قوانین ، شرح شغل ها و ساختار پاداش که تکنولوژی بخشی از هر یک از آنهاست به وجود می آیند (باچانان ،1985) .
• رویکرد تکنولوژی – وظیفه ای
روش وظیفه تکنولوژیک از طریق تمرکز بر تاثیر مستقیم و آشکار تکنولوژی بر فرد و سازمان رویکرد ساختاری را تکمیل می کند. یک مدیر با رویکرد وظیفه ای تکنولوژیکی به تکنولوژی به عنوان چیزی که تحت کنترل قرار گرفته و عکس العمل قابل سنجشی در سازمان دارد می نگرد . این مدیر به امید افزایش بهره وری، به وسیله بهبود فرآیندها و وظایف روزمره کاری، یک تکنولوژی را بر می گزیند (ژان لوبلان47 و دیگران،1388).
• رویکرد فنی – اجتماعی
روش فنی – اجتماعی در بین رویکردهای ساختاری و وظیفه ای – تکنولوژیکی قرار می گیرد.در این رویکرد مدیر همچنان که بر نیازها و کنش های کاربران تکنولوژی تأکید دارند ویژگی ها و مشخصه های تکنولوژی را نیز مورد بررسی و مطالعه قرار می دهد. مدیران فنی اجتماعی، فرد و تکنولوژی را در حال تعامل با یکدیگر برای سود آوری سازمان می بینند.آنها هدف تکنولوژی را پویا و متغیر دانسته که بایستی بر اساس سودمندی ادراک شده آن مورد استفاده قرار گیرد.
این مدیران دریافته اند که برنامه ریزی اجتماعی و روانشناختی در پیاده سازی تکنولوژی جدید نقش مهمی بر عهده دارد.آنها تنها بر اساس اهداف،تکنولوژی را مورد ارزیابی قرار نمی دهند بلکه فرآیند تغییری که تکنولوژی به ارمغان می آورد و تأثیر آن برانگیزه ها ، مهارت ها و شایستگی سازمانی را نیز مورد توجه قرار می دهند.
سه روش فوق الذکر، به این نکته اشاره دارد که مدیریت در مواجهه با تکنولوژی بایستی یک گرایش اساسی داشته باشد.این روش ها بر عنصر کنترل تأکید دارند؛ اگرچه، برخی تحقیقات نشان می دهند که مدیران به تکنولوژی، بر مبنای هزینه و بازار می نگرند.
علیرغم تمام این مطالب مدیران به هنگام اتخاذ تکنولوژی در خلاء اتفاق نمی افتد.داشتن این هدف مشخص می کند که فرآیند پذیرش یا رد تکنولوژی چگونه تحقق می یابد. مدیران باید یاد بگیرند که تأثیر تکنولوژی بر مدیریت ،کارمند و رفتار بازار را سریع تر پیش بینی می کنند و بدین منظور فرآیند پذیرش باید مورد مطالعه قرار گرفته و با توجه به زمینه مناسب صورت گیرد.تکنولوژی می تواند اثرات مختلفی داشته باشد مانند: مطلوب/ نامطلوب ،مستقیم/ غیر مستقیم،پیش بینی شده/ پیش بینی نشده .

کیفیت چشم انداز
————————————————————————-
نا مطلوب پیش بینی نشده

نمودار2-1- انواع تاثیرات داخلی تکنولوژی (ژان لوبلان و دیگران،1388).
رویکردهای ساختاری، وظیفه تکنولوژیکی و رویکرد فنی – اجتماعی هر کدام ریشه در گرایش نسبتاً متفاوتی مدیریتی دارند.که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. اکثر مدیران مدرن امروزی از اشکال مختلف رویکرد فنی – اجتماعی بهره می گیرند. یک شرکت رسانه ای به دلایل خاص که مربوط به خودش است یک تکنولوژی را انتخاب می کند. پس از آن این تکنولوژی برای کارکنان معرفی می گردد. نحوه تعامل کارکنان با تکنولوژی بسته به کارکنان و طبیعت کار به روش های مختلف می تواند باشد.ادراکات مدیریت و عکس العمل های کارکنان ،زمان تطبیق تکنولوژی را تعیین می کند که پس از آن تکنولوژی رد و یا مورد پذیرش قرار می گیرد.در نتیجه تکنولوژی بر کارکردهای مدیریتی شامل برنامه ریزی ،سازماندهی ،تامین نیروی انسانی ،انگیزش و کنترل اثر می گذارد و تکنولوژی یک مدیر را مجبور به فعالیت در یک فضای مملو از تغییر و تطبیق های دائمی می کند. نحوه و زمان فعالیت های مدیر بر آینده سازمان تاثیر شگرفی بر جای می گذارد.

نمودار 2-2- نحوه تاثیر تکنولوژی بر مدیران رسانه (دفلور و دتیس، 1383(

فناوری تلویزیون با آزمایش های الکترونیکی در اواخر دهه 1920 شروع شد و در دهه 1930 به صورت وسیله ارتباطی در حال رشد باقی ماند. پیشرفت تلویزیون در خلال جنگ جهانی دوم موقتاً متوقف شد اما با پایان دهه 1940 این وضعیت با گسترش آن در کشور به عنوان یک رسانه تعدیل و جبران شد. در دهه 1950 توسعه و گسترش تلویزیون ادامه یافت. طی تاریخ کوتاه خود، فناوری تلویزیون به صورت قابل ملاحظه ای در حال تغییر و پیشرفت بوده است. محتوای برنامه ها غنی و پربار شده است. بینندگان تلویزیون افزایش یافته اند. در بدو کار گیرنده های خانگی، تصویری سیاه و سفید را که به زحمت به ابعاد یک کیف بغلی می رسید، نشان می دادند. نسبت به معیارهای امروزی کیفیت تصویر بسیار پایین بود اما مردم مجذوب ایده ارسال تصاویر به وسیله امواج به منازل بودند. حتی به به نظر می رسید تجارت رو به پیشرفت گذاشته، همه چیز در حال تحول است. طولی نکشید که تازگی تلویزیون از بین رفت، بینندگان مشکل پسندتر شده و برنامه های خاصی را طلب می کردند. آنها خواستار صفحات نمایشگر بزرگ و عاقبت کنترل کامل بر مطالبی شدند که می دیدند. وقنی فناوری جدید برای جامه عمل پوشیدن به این خواست ها فراهم آمد ، مردم به سرعت آنها را قبول کردند. صفحات نمایشگر بزرگتر از انواع سابق شدند. فرستنده ها و گیرنده های جدید تصاویر را پایدارتر و رنگ ها را در تلویزیون دلپذیرتر ساختند. تلویزیون کابلی حق انتخاب زیادی را برای بینندگان فراهم آورد. نوارهای ویدئویی، تلویزیون را به پرده کوچک سینما تبدیل کردند.گیرنده های مجهز به کنترل از راه دور دستی شدند، و این امکان برای بییندگان فراهم آمد که از دیدن آگهی های تجارتی در اثنای برنامه ها برخوردار شوند (دفلور و دتیس، 1383: 275) .

2-2- 2- 6- طبقه بندی برنامه های تلویزیون
در سازمان صدا و سیما، برنامه های تلویزیونی بر پایه ویژگی های فنی و اقتصادی تولید آن ها و با در نظر داشتن بهای تمام شده برنامه در چهار طبقه “الف” و “ب” و “ج” و “د” تعریف و طبقه بندی می شوند. در هر طبقه، مجموعه ای از برنامه ها قرار می گیرند که در این شاخصه ها مشترک اند: 1) نیروی انسانی 2) تجهیزات و وسایل 3) مواد مصرفی 4) بودجه 5) خدمات (لابراتور، دوبلاژ، دکور و …) 6) زمان برنامه.
• طبقه “الف”
برنامه های پویا نمایی و کلیپ و داستانی بسیار سنگین ویدئو یا فیلم (35 و 16 میلیمتری) که به سبب ویژگی های محتوا و شکل و نیاز بهره جویی وسیع از نیروی انسانی کارآمد و خلاق، تجهیزات، امکانات و دکور و … در مکان های متعدد و با شیوه های پیشرفته تولید شوند. جزوات مربوط به طبقه بندی در مورد این برنامه ها موارد سخت افزاری متعددی را بر شمرده اند که حداقل سه محل اجرا، سه دوربین یا کرین، 9 میکروفن، 3 بوم و بوم هیدرولیک، 7 امکان میز نور، 72 ساعت استودیو برای تولید یک ساعت برنامه، 8 نفر مجری یا بازیگر، دکور متحرک، سه جلوه ویژه بصری و … را شامل می شود.
• طبقه “ب”
برنامه های داستانی، عروسکی، نیمه پویا نمایی و پویانمائی های علمی – آموزشی سنگین و نیمه سنگین ویدئو یا فیلم (16 میلیمتری) که محتوا و شکل آنها ضرورت و ظرفیت استفاده از عوامل و امکانات در حد گسترده و فراوان را ندارد. در جزوات طبقه بندی برای ای برنامه ها نیز موارد مختلفی ذکر شده است: دو محل اجرا، اثاث و لوازم صحنه و دکور متحرک، حداقل سه دوربین، 5 تا 7 امکان میز نور، حدود 30 ساعت استودیو برای تولید یک ساعت برنامه، حداقل 4 نفر مجری یا بازیگر، حداقل 5 میکروفن و بوم و …..
• طبقه ” ج”
ساختارهای بسیار زیادی در این طبقه قرار می گیرند. برنامه های مستند محض، مستند گزارشی، مسابقات تلویزیونی، گرافیک پویا نمایی، پویا نمایی رایانه ای ویدئو، و همچنین فیلم (16 میلیمتری) در این طبقه قرار می گیرند. برنامه های ترکیبی نیز با این شرط در طبقه «ج» قرار می گیرند که، برنامه های ترکیبی – نمایشی لااقل نیمی از آنها به شکل میان پرده کار شده باشند و برنامه های ترکیبی بدون نمایش نیز به شرط داشتن حداقل 6 بخش تلویزیونی. مختصات برنامه های «ج» در جزوات طبقه بندی موارد از این قبیل است: یک محل اجرا، دکور غیر متحرک، اثاث و وسایل صحنه، دو یا سه دوربین، حدود 12 ساعت استودیو برای هر ساعت برنامه، حداقل 3 میکروفن بوم، 2 تا 5 مجری یا بازیگر و ….
• طبقه “د”
برنامه های ترکیبی و گزارشی ساده و سبک ویدئویی که ساخت آن ها از نظر شکل و شیوه به حداقل تجهیزات ، نیروی انسانی و امکانات نیاز داشته باشند. این برنامه ها را در جزوات طبقه بندی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های ارتباط جمعی، وسایل ارتباط جمعی، برنامه های تلویزیون، اوقات فراغت Next Entries پایان نامه با کلید واژه های رضایتمندی، پخش تلویزیونی، استفاده و رضامندی، مسئولیت پذیری