پایان نامه با کلید واژه های نتيجه، پيامد، اخروي، كافران

دانلود پایان نامه ارشد

يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ).
نجوا كردن براي توصيه به صدقه و كمك به ديگران، يا انجام كار نيك، يا اصلاح در ميان مردم از روي اخلاص، نه تنها مانعي ندارد بلكه اجري عظيم به همراه دارد. اين مطلب در آيه 114 ذكر شده است (لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُم‏ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً).
آيات 146 و 147و 162 نتيجه اخروي ايمان عملي و حقيقي، را دور بودن از عذاب و برخورداري از اجري عظيم بيان كرده اند (ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ ) (147)، (…وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً) (146)، (لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً ) (162).
آيه 152 (وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ أُولئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ) پيامد اخروي كسانى كه به خدا و رسولان او ايمان آورده و ميان احدى از آنها فرق نمى‏گذارند را رسيدن به پاداش كامل اعمال خود مي داند.
نتيجه ايمان و عمل صالح نه تنها در يافت كامل پاداش هاي اخروي است بلكه خداوند از فضل خويش بر آن نيز مي افزايد. اين نكته در آيه 173 ذكر شده است (فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ …).
آيه 144 به مومنان هشدار داده كه پيامد دوستي با كافران و تكيه بر ايشان براي عزيز شدن، جرم و قانون‏شكنى آشكار و شرك به خداونداست كه با توجه به قانون عدالت پروردگار موجب استحقاق مجازات شديدى است‏ (…أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبِيناً ) (144).
2-1-7-5-2-2- پيامد اعمال مخالفان حق (منافقان، كافران، مشركان، كافران اهل كتاب)
پيامد دنيوي اعمال مخالفان حق را در خط قوانين تكويني بررسي كرديم و پيامد اخروي اعمال مخالفان حق را در اينجا بررسي مي كنيم. همه انسان ها بايد از عواقب خطرناك اعمال زشت خود در آخرت بيمناك باشند زيرا خداوند مراقب است و به هركس نتيجه عملش را بر طبق عدالت مي دهد. اين امر درآيه1 ذكر شده است ( إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً ). آيه 2 خوردن اموال يتيمان و عوض كردن آن با مال نامرغوب را گناهي بزرگ دانسته و آيه 10 پيامد اخروي آن را سوختن در آتش معرفي كرده است (وَ آتُوا الْيَتامى‏ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى‏ أَمْوالِكُمْ إِنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً ) (2)، (إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى‏ ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً ) (10).
آيه 29 به مومنان دستور داده كه به اموال يكديگر تجاوز نكنند و خود را به هلاكت نيندازند و آيه 30 سوختن در آتش را به كساني كه از اوامر مطرح شده دراين آيه،روگردان شوند وعده داده است (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً) (29)، ( وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ ناراً ) (30).
آيه 111 ( وَ مَنْ يَكْسِبْ إِثْماً فَإِنَّما يَكْسِبُهُ عَلى‏ نَفْسِهِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ) انجام هرگناه را به ضرر فاعل آن مي داند كه طبق علم و حكمت الهي پاداش و نتيجه آن را دريافت خواهد كرد.
آيه 123 ( مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً ) علاوه بر نكته بالا، نيافتن هيچ يار و ياوري را براي گناهكاران در آخرت، اضافه كرده است.
طبق آيه 14، ( وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ ) نافرماني از خداو رسول6و تجاوز از احكام الهي نتيجه اش جاويدان ماندن در جهنم و چشيدن عذاب هاي خوار كننده است. آيات131 و 170 قدرت خداوند بر كيفر اخروي كافران به خدا و رسول6 را متذكر شده اند (وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً ) (131)، (يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْراً لَكُمْ وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ) (170).
پيامد كفر عذاب هاي خوار كننده مي باشد كه اين نكته در آيات 102 و 37 ذكر شده است (إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ) (102)، (الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ يَكْتُمُونَ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً) (37).
طبق آيه 38 (وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً فَساءَ قَرِيناً ) نتيجه انفاق همراه با ريا و عدم ايمان به خداو روز قيامت همنشيني با شيطان مي باشدو آيه 39 ( وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً ) اين افراد را مذمت مي كند كه چرا ايمان نياوردند تا از پاداش هاي بزرگ الهي در آخرت محروم نشوند.
آيه 42( يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً) بيانگرحال كافران و خطاكاران در روز قيامت است كه آرزو مي كنند اي كاش خاك بودند. آنها اين آرزو را مي كنند چون نتايج اعمالشان را به چشم خود مي بينند.
تاخير در توبه و مردن با حالت كفر، نتيجه اش عذاب هاي دردناك الهي است و آيه 18 بيانگر اين مطلب است ( وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ). آيه 46 كافران اهل كتاب را به خاطر مسخره كردن و ديگر اعمال زشتشان دور از رحمت الهي مي داندكه قطعا اگر ايشان توبه نكنند، نتيجه اش محروم بودن از رحمت الهي در آخرت نيز مي باشد. (…وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ للَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلا يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً ). آيه 55 (فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى‏ بِجَهَنَّمَ سَعِيراً) پيامد باز داشتن مردم از راه خدا را ورود به جهنم سوزان مي داند.
آيه 56 (إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ ) نتيخه اخروي كفر را، وارد شدن به جهنم و سوختن در آتش بيان كرده به گونه اي كه هر گاه پوستهاى تن آنها در آن بريان گردد و بسوزد پوستهاى ديگرى به جاى آن مي رويد تا كيفر را بچشند.
پيامد اخروي كشتن مومن از روي عمد، جاودان ماندن در جهنم، خشم و غضب الهي، دوري از رحمت حق و چشيدن عذابي عظيم است كه اين نتايج در آيه 93 بيان شده است (وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً).
آيه 97 (إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً ) پيامد سستي در امر هجرت از سرزمين كفررا ، منزل گرفتن در جهنم كه بد جايگاهي است مي داند.
آيه 115(وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى‏ وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً ) نتيجه اخروي مخالفت با رسول6بعد از روشن شده حق و پيروي از راهى جز راه مومنان را ،داخل شدن در جهنم ذكر كرده و آن را بد منزلي براي اهلش مي داند. آيه 119(وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً ) پيروان و دوستان شيطان را زيان ديده، در دنيا و آخرت معرفي كرده است زيرا آنها ( يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً ) (120) به آرزوها ووعده هاي شيطان فريفته شدند كه نتيجه اش( أُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً)(121) منزل گرفتن در جهنم براي هميشه و نيافتن هيچ راه گريزي است.
طبق آيه 140 (إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً ) پيامد اخروي اعمال زشت منافقان در دنيا، همراه شدن با كافران و ورود به جهنم است. آيه 145 (ِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيراً ) مكان آنها را در پست ترين نقاط جهنم بيان كرده در حالي كه هيچ يار و ياوري ندارند. آيه 138(بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ) عذاب هاي آنها را بيسار دردناك توصيف كرده است. نتيجه اخروي كفر ورزيدن به خداوند، رسولان الهي و تبعيض قائل شدن بين ايشان، چشيدن عذاب هاي خوار كننده است و اين مطلب در آيه 150و 151 بيان شده است ( إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلاً ) (150)، ( أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ) (151). پاداش كافران اهل كتاب، عذاب دردناك است كه اين مطلب در آيه 161 ذكر گرديده است ( …وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً ).
آيه 168 و 169 نتيجه كفر و ظلم را دور شدن از مغفرت الهي و راه راست، ورود به جهنم و خالد بودن در آن ذكر كرده است (إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً) (168)، ( إِلاَّ طَرِيقَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً) (169).
آيه 172(… وَ مَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً ) نتيجه تكبر و استنكاف از عبوديت و بندگي خدا را حضور در روز قيامت و دريافت مجازات كامل آن بيان كرده است.

2-1-8-

بررسي خط ارتباطي هشتم: مومنان

1.ويژگيهاي مومنان
2- پيامد اعمال مومنان

جدول1 بخش 2-1 – 8 :تقسيم بندي دسته هاي اصلي فرعي خط ارتباطي ” مومنان”
ويژگيهاي مومنان

36-37-38-57-59-60-61-65-74-76-77-80-81-82-88-92-95-97-100-114-122-124-125-136-137-139-143-152-173-174-175-
پيامداعمال

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های قيامت، حسابرسي، پيامد، ويژگي Next Entries پایان نامه با کلید واژه های ظلم و ستم