پایان نامه با کلید واژه های شرکتهای سرمایه گذاری، عملکرد شرکت، اوراق قرضه، روابط تجاری

دانلود پایان نامه ارشد

صورت گرفته است. هنگامی که مالکان عمده شرکت خود از گروه شرکتهای سرمایه گذاری باشند مدیران پرتفوی این شرکتها نقش وکیل و سهامدارانشان نقش موکل را دارند. همزمان با ارزیابی عملکرد شرکتهای بورسی توسط مدیران پرتفوی شرکت سرمایه گذاری نقش تعیین کننده ای در تثبیت یا تنزیل موقعیت شغلی مدیران شرکت خواهد داشت. همچنین هنگامی که سهامداران نهادی از نوع نهادهای مالی باشد با توجه به تجربه، تخصص و توانایی ارزیابی مدیریتی بالای خود می توانند با استفاده از حق رای بالایی که دارد نظارت بهتر و موثرتری بر مدیریت شرکت سرمایه پذیر اعمال کند و انتظار می رود حاصل این نظارت ارائه توصیه های لازم، افزایش بازده و عملکرد شرکت سرمایه پذیر باشد (هان69 ،2006 ).
2-7- نقش سرمایه گذاران نهادی در عملکرد شرکت ها
سرمایه گذاران نهادی به دلیل دراختیار داشتن درصد قابل توجهی از سهام شرکت ها و همچنین حرفه ایی بودن در امر سرمایه گذاری، توان و انگیزه لازم در امر سرمایه گذاری و همچنین توان و انگیزه لازم برای نظارت بر شرکت ها را دارا می باشند. عموما این گونه تصور می شود که حضور سرمایه گذاران نهادی ممکن است به تغییر رفتار و عملکرد شرکت ها منجر شود این امر از فعالیتهای نظارتی که اینگونه سهامداران انجام می دهند، نشات می گیرد. محققین در این خصوص بیان می دارند که سرمایه گذاران نهادی از طریق اداره نحوه ی عمل شرکت به طریق صریح بر عملکرد شرکت نظارت می کند. کاپلان و مینتون70 در سال 2008 دریافتند که حضور سرمایه گذاران نهادی با جابه جایی زیاد مدیران ارتباط دارد که این امر نشانگر انجام وظیفه نظارتی توسط سهامداران مزبور است(صمصمار،35،1392 ).
2-8- طبقه بندی سرمایه گذاران نهادی
بخشی از تحقیقات اخیر به این نتیجه رسیده اند که همه سرمایه گذاران نهادی برابر نیستند. بعضی سرمایه گذاران نهادی روابط تجاری موجود و بالقوه ای با شرکت ها دارند و به منظور حمایت از این روابط ممکن است تمایل کمتری برای مخالفت با تصمیمات مدیریت داشته باشند. این سرمایه گذاران حساس به فشار71 نامیده می شوند. در مقابل برخی دیگر مانند شرکتهای سرمایه گذاران مستقل که به دنبال روابط تجاری با موسساتی نیستند که در آنها سرمایه گذاری می کنند، کمتر تحت فشار بوده و برای نظارت، انضباط و اعمال کنترل روی مدیران شرکت مناسب ترند این سرمایه گذارن غیرحساس به فشار72 نامیده می شوند.
میان انواع مختلف سرمایه گذاران نهادی با در نظر گرفتن تفاوت میان سهامداران نهادی حساس به فشار و غیر حساس به فشار تفاوت قائل شدند و استدلال کردند که سرمایه گذاران حساس به فشار بیشتر با تصمیمات مدیریت همراهی می کنند به این دلیل که این سرمایه گذاران ممکن است روابط تجاری موجود یا بالقوه ای با شرکت داشته باشند که نخواهند آنها را به خطر بیندازند.
سرمایه گذاران نهادی تمایل فزاینده ای دارند که از حقوق مالکیت شان برای فشار به مدیریت استفاده کنند تا آنها در جهت بهترین منافع سهامداران عمل کنند. همچنانکه سهم مالکیت این سرمایه گذاران در شرکتها افزایش می یابد، تمرکز فزاینده ای توسط قانون گذاران و محققان بر نقش آنها در نظارت، اعمال نظم و تاثیر بر مدیران شرکت وجود دارد. با وجود امکانات و استعدادهای تخصصی، سرمایه گذاران نهادی از برتری نسبی در بازار برخوردارند و در نتیجه هزینه نظارت آنها بطور نسبی کمتر است. این مسئله باعث کارائی بالاتر سطوح مدیریتی در نظارت بر اهداف سرمایه گذاری می شود. بر اساس نوع سرمایه، شرکتهای سرمایه گذاری به چهار دسته تقسیم می شوند:
شرکتهای سرمایه گذاری با سرمایه متغیر
شرکتهای سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، پیوسته با فروش سهام خود به مردم، اقدام به جمع آوری سرمایه جدید، افزایش خالص دارایی و خرید انواع اوراق بهادار در کوتاه مدت و بلندمدت می کنند. این شرکت ها به شرکتهای سرمایه گذاری مشترک نیز معروفند، در هر زمان آماده فروش و بازخرید اوراق سهام خود می باشند، به نحوی که در صورت وجود تقاضا در بازار، اوراق سهام منتشر و در صورت وجود عرضه اوراق توسط سرمایه گذاران اقدام به خرید می کنند. خرید سهام توسط شرکت به قیمتی متناسب با ارزش خالص دارای هر سهم که روزانه در پایان وقت محاسبه می شود، صورت میگیرد. لازم به ذکر است که این نوع شرکت ها ممتاز و اوراق قرضه منتشر نمی نمایند. سهام این نوع از شرکتها در بورس معامله نمیشود، بلکه خود شرکت یا کارگزاران توزیع، فروش اوراق را انجام می دهند. از آنجا که ممکن است سرمایه این شرکت ها هر روز تغییر کند، براساس ماده 8 لایحه اصلاحی قانون تجارت کشور مصوب 1347 مبنی بر اینکه سرمایه شرکت ها باید ثبت شده و مشخص باشد، امکان تشکیل این نوع شرکت ها در کشور ما وجود ندارد.
شرکتهای سرمایه گذاری با سرمایه های ثابت
این نوع از شرکت ها سرمایه گذاری دارای سرمایه ثابت هستند و بر خلاف شرکت ها سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، سهام خود را بازخرید نمی کنند. این شرکت ها می توانند اوراق قرضه و سهام ممتاز منتشر نموده و از بانکها وام بگیرند. سرمایه گذاری آنها نیز اغلب در اوراق ها مبادله و سهام شرکتهاست. سرمایه ثابت در این گونه شرکت ها موجب میشود که برای سرمایه گذاران ارزش ایجاد کند و به گونه ای امنیت برای سرمایه گذاران بین المللی و همچنین برای سرمایه گذاران کوچک فراهم نماید. قیمت سهام این شرکت ها برحسب عرضه و تقاضای بازار تعیین میشود، بنابراین میتواند کمتر یا بیشتر از خالص ارزش دارایی73 (NAV) باشند بدین ترتیب برای معامله گران، فرصتهایی فراهم می آید تا اینگونه شرکت ها مانند شرکتهای سهامی عام که به ثبت میرسند و هیئت مدیره دارند ، شکل گیرند. هیئت مدیره با هدف سرمایه گذاری و مدیریت سبد سهام، یک مشاور در سرمایه گذاری انتخاب میکند. مشاوره انجام میگیرد و یا ممکن است مدیر مربوط مسئولی را انتخاب نماید.
صندوقهای سرمایه گذاری غیرفعال
صندوقهای سرمایه گذاری غیرفعال، شبیه شرکتهای سرمایه گذاری با سرمایه بسته هستند و تعداد ثابتی گواهی سهم انتشار می دهند. این شرکت ها سهام خریداری نمی کنند و معمولا در اوراق قرضه سرمایه گذاری می کنند و تا زمان سررسید بازپرداخت آنها را نگهداری می نمایند. خرید و فروش دائمی و فعال روی اوراق قرضه موجود در سبد سهام آنها صورت نمی گیرد. عمر این شرکت ها مشخص بوده و دارای تاریخ انحلال هستند.
در بسیاری از منابع نظری، شرکت مادر یک شرکت سهامی با موقعیت مالیاتی ویژه می دانند. شرکتهای مادر با کاهش درآمد مشمول مالیات، از بازده بالایی برخوردار می گردد یکی از تعاریف شرکت مادر بیانگر آن است که چنین شرکتی باید یکی از دو ویژگی زیر را دارا باشد:
5 درصد از سود مشمول مالیات آن از سود سهام شرکتهای تابعه (زیرمجموعه) باشد.
51 درصد از سهام شرکتهای تابعه را مالک باشد.
لازم به ذکر است که شرکتهای مادر، درزمره شرکتهای سرمایه گذاری قرار ندارند و بورسهای جهان نیز آنان را بر اساس صنایع تخصصی و فعالیت شان طبقه بندی می نمایند. منافع ناشی از تاسیس شرکتهای مادر عبارتند از:
مرکزیت دادن به فعالیتهای عملیاتی برای شرکتهای سرمایه پذیر متعدد به منظور بهبود و کارایی و ارتقای عوامل موثر بر عملکرد است مانند: خرید تجهیزات و مواد خام، نمایندگی برای خرید و فروش، تهیه تسهیلات خانوارها برای ذخایر و محصولات، تهیه خدمات پس از فروش، استخدام و آموزش کارمندان.
عملکرد R & D ، خدمات تکنولوژی و امور مشابه بهبود یافته و صرفه جویی به مقیاس فراهم میشود.
افزایش توان جانه زنی و رقابت.
شرکتهای فعالیت تنوعی
این گروه از شرکت ها، شرکتهایی هستند که در چندین فعالیت تجاری یا صنایع مختلف فعالیت دارند. از ویژگیهای اصلی اینگونه شرکت ها این است که نمی توانند به یک صنعت مجزا طبقه بندی شوند و یک بخش اجرایی یا صنعت مجزا نمی توانند درآمد اصلی آنها را تولید کنند این شرکت ها در دهه های 60، 70 میلادی رشد زیادی نمودند اما در دهه 80 بسیاری از شرکت ها، دچار معضلات شدیدی شدند. طی این دوره سرمایه گذاران به این نتیجه رسیدند که ارزش کل این شرکت ها، نسبت به زیرمجموعه آنها از ارزش کمتری برخوردار است (صمصمار،35،1392 ).
2-9- دلایل رشد سرمایه گذاران نهادی
طی چند دهه اخیر فعالیتهای سرمایه گذاری در سهام و مبادلات سرمایه گذاران نهادی افزایش قابل ملاحظه ای داشته است سرمایه گذاران نهادی شامل سرمایه گذاران نهادی خارجی، صندوقهای سرمایه گذاری مشترک صندوقهای مزایای بازنشستگی، شرکتهای بیمه، بانک ها و غیره هستند مطابق سند حقیقی انجمن صنعت اوراق مبادله آمریکا (2002)، نهادهای عضو این انجمن، در سال 1965 در حدود 16 درصد اوراق مبادله را در اختیار داشتند، در حالی که این رقم در سال 2001 به 61 درصد رسید. سرمایه گذاران نهادی بعنوان گروهی فعال بیش از نصف سهام مبادله شده در بازارهای سرمایه آمریکا را در اختیار دارند و بیش از 50 درصد تمام مبادلات بازار سهام آمریکا به آنها مربوط میشود. براساس گزارش سال 2005 صندوق بین المللی پول، سرمایه گذاران نهادی متجاوز بر 45 تریلیون دلار دارایی مالی (شامل بیش از 20 تریلیون دلار سهام) را تحت مدیریت دارند. سرمایه گذاران نهادی نه تنها بازیگران مهمی در عرضه فعالیت بازارهای توسعه یافته هستند بلکه نقش و تاثیر آنها به سرعت در بازارهای نو ظهور در حال رشد است نگاهی به تاریخچه بازار سرمایه ایران، نشان می دهد که سابقه آغاز به کار سرمایه گذاران نهادی در ایران به سالهای قبل از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران باز میگردد. با این حال، رشد آن در دهه قبل چشمگیر بوده است. علاوه بر اقدامات انجام شده در سالهای اخیر، همانند تصویب قانون بازار اوراق بهادار (مصوب آذر 1384 ) به همراه موج فرآینده خصوصی سازی به دنبال ابلاغ سیاستهای اصل 44 قانون اساسی، علاوه بر مهیاسازی زمینه فعالیت سرمایه گذارن نهادی و تعریف جایگاه قانونی و حرفه ای انواع سرمایه گذاران نهادی نیاز به پیش فعالی و توسعه آنها را دو چندان کرده است. بعنوان نمونه میتوان به صدور و مجوز فعالیت 15 صندوق سرمایه گذاری مشترک و تلاش برای تشکیل نهادهای دیگر از اقداماتی است که در این زمینه گرفته است علت رشد سرمایه گذاران نهادی را در عواملی باید جست که در عرضه و تقاضا موجود برای خدمات این نهادها ریشه دارند. برای نمونه کارایی بیشتر آنها در ارائه خدمات در مقایسه با سهامداری مستقیم، موجب تسهیل سرمایه گذاری خانوارها می شود توانایی نهادها در متنوع سازی، قدرت نقدینگی بالا، اعمال کنترلهای سازمانی مناسب و قدرت بهره وری از پیشرفتهای تکنولوژی عواملی هستند که درعرضه خدمات توسط ایشان موثر می افتد. از ناحیه ی تقاضا نیز عواملی مانند تغییرات جمعیت، آگاهی و آشنایی بیشتر سهامداران جزء با بازارهای مالی و رشد سطح ثروت جامعه، بستر را برای رشد فعالیت نهادها فراهم می آورند.
عوامل فوق موجب رشد این نهادها در بازارهای مالی بودنند، لیکن وجه متمایزکننده این نهادها در مکانی است که برای تجمیع یا یک کاسه کردن ریسک74 فراهم می آورند. وظیفه اصلی نهادها، تجمیع ریسکهای سرمایه گذاران کوچک است. در این حالت ریسک برای مجموعه برابر با جمع جبری ریسک هر یک از سرمایه گذاران منفردنیست، بلکه به مراتب از آن کمتر است. بدین سبب سرمایه گذاران نهادی را می توان ابزاری برای کاهش ریسک سرمایه گذاران جزء در بازار دانست که در مقایسه با سرمایه گذاریهای مستقیم توسط سرمایه گذاران کوچک این روش به تبادل مناسب تری از ریسک-بازده می انجامد.

2-10- بخش چهارم: پاداش هیئت مدیره
گسترش روز افزون شرکتها، موجبات کثرت اشخاص درگیر را که منافع آنها به نحوی با شرکت عجین است، فراهم آورده است. این امر، بخصوص در شرکتهای سهام عام75 مشهود است. مالکان این شرکتها اقشار مختلف جامعه با سلایق و منافع متفاوت می باشند ولی قطعا همگی آنها بر هدف مشترکی که آنها به شرکت پیوند داده است اذعان خواهند داشت و آن هدف، جز تعقیب منافع شخصی نیست. آنها با این هدف پول و سرمایه انسانی76 خود را در شرکت سرمایه گذاری کرده اند که به مطلوبیت77 و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های سهامداران نهادی، بازار سرمایه، عملکرد شرکت، مالکیت نهادی Next Entries پایان نامه با کلید واژه های حق الزحمه، عملکرد شرکت، معیارهای ارزیابی، ارزیابی عملکرد