پایان نامه با کلید واژه های سود سهام، ارزش بازار، بازده مورد انتظار، انتشار سهام

دانلود پایان نامه ارشد

آزاد ، وجوه نقد اضافي و اوراق بهادار قابل داد و ستد (قابل انتقال) منهاي بدهي و سهام ممتاز. از آنجا که در اين مدل ارزش گذاري به طور کامل وابسته به انتظارات آينده است بنابراين اين مدل با ورودي هاي مختلف آسيب پذير است.
فرانسيس وهمکاران (2000) مشاهده کرده اند که به طور ميانگين 82 درصد از ارزش شرکت به وسيله ي ارزش نهايي قابل تعيين است. فرانسيس (2000) شکل خاص مدل جريان نقدي آزاد را به شرح زير نشان مي دهد.
V_fcf=∑_(t=1)^T▒〖(1+WACC)〗^(-t) 〖FCF〗_t+〖(1+WACC)〗^(-T) 〖TV〗_fcf+ECMS-D-ps
FCF=(sales-OpeExp-DepExp)×(1-t_c )+DepExp-∆wc-CapExp
TV=〖FCF〗_(t+1)/(WACC-g)
V = ارزش بازار
WACC= ميانگين موزن هزينه سرمايه
FCF= جريان نقدي آزاد
ECMS= نقد اضافي و اوراق بهادار قابل داد و ستد ( قابل انتقال)
TV= ارزش نهايي
D= بدهي
OpeExp= هزينه عملياتي
DepExp = هزينه استهلاک
Wc= سرمايه در گردش
CapEXP= مخارج سرمايه
PS= سهام ممتاز
TC= ماليات شرکت
g = رشد مورد جريان نقدي آزاد
2-1-13-1 اجزاي مدل جريان نقدي آزاد
ارزش بازارا
ارزش بازار ، قيمت فروش سهام در بازار است ، اين ارزش را عرضه و تقاضاي بازار مشخص مي کند. و ارزش جاري بازار نيز عبارت از ارزش بازار کل سهام منتشر شده از سوي شرکت در بازار سهام را ارزش جاري مي ناميم ، که از حاصل ضرب قيمت بازار يک سهم در تعداد کل سهام شرکت بدست مي آيد (شهرآبادي ، 1389).
ميانگين وزني هزينه ي سرمايهم
هزينه سرمايه هر شرکت ، حداقل نرخ بازدهي است که آن شرکت بايستي بدست آورد تا بازده مورد نظر سرمايه گذاري فراهم شود ، از آنجا که در سرمايه گذاري طرح ها و پروژه هاي سرمايه گذاري از منابع مالي مختلفي مانند وام ، اوراق قرضه ، سهام عادي ، سهام ممتاز و … استفاده مي شود. هر يک از اين گروه ها خواهان ميزان مشخص بازدهي مي باشند که به تناسب ريسک مربوط به آن مي باشد هر چه اين ريسک بيشتر باشد ، سرمايه گذار نرخ بازده بالاتري را طلب مي کند و در نتيجه هزينه ي سرمايه ي آن منبع بالاتر خواهد بود.
شرکت هايي که در منابع پر خطر فعاليت مي کنند ، سرمايه ي گرانتري دارند ، لذا بايد پروژه هايي انتخاب کنند که بازده بالاتري دارند ، پس هزينه سرمايه به طور خلاصه عبارت است از : حداقل نرخ بازدهي که تحصيل آن براي حفظ ارزش بازار شرکت (با قيمت سهام آن)ضروري است براي محاسبه ميانگين هزينه سرمايه در ابتدا بايستي با منابع تأمين مالي آشنا شده و هزينه سرمايه ي هر يک را اندازه بگيريم و در پايان ميانگين اين هزينه ها را حساب کنيم.
منابع اصلي تأمين مالي عبارتند از :
الف) کليه بدهي هاي بلند مدت و کوتاه مدت که جهت استفاده از آنها بايستي هزينه بهره پرداخت شود.
ب) سهام، مخارج سهام عادي و سود انباشته.
الف) هزينه بدهي ها: بدهي ها عمدتاً شامل وام هاي رهني ، تسهيلات بانکي ، اوراق قرضه و ساير بدهي هاي بلند مدتي است که توسط بانک ها ، مؤسسات مالي و ساير اشخاص حقيقي و حقوقي تأمين مي شود. بدهي هاي کوتاه مدت با هزينه بهره نيز زماني در اين گروه از بدهي ها شامل مي شوند که جهت سرمايه گذاري بلند مدت تهيه شده باشند ، در غير اين صورت در مجموع اين بدهي ها لحاظ نمي گردد ولي در هر حال چنانچه شرکت همواره از اين بدهي ها به عنوان ابزار تأمين مالي استفاده کند ، بايستي هزينه اين گونه بدهي ها در محاسبه ي ميانگين موزون هزينه سرمايه منظور شود. جهت تأمين هزينه ي بدهي بايستي بهره ي آن بدهييا هر ميزان سود ثابتي که به اعتبار دهنده پرداخت مي شود را با در نظر گرفتن نرخ ماليات محاسبه کرد بدين صورت که
k_d = هزينه بدهي پس از کسر ماليات (نرخ مؤثر بدهي)k_d=k_m (1-t)
k_m = هزينه ي بدهي قبل از کسر ماليات
t = نرخ ماليات ساليانه ي شرکت
بدين دليل در محاسبه هزينه بدهي ، نرخ ماليات را لحاظ مي کنم که هزينه بهره يک هزينه قابل قبول از لحاظ مالياتي است ، لذا باعث يک مزيت مالياتي براي اينگونه بدهي ها مي گردد مانند آن است که بخشي از هزينه بهره توسط دولت پرداخت مي شود و در شرايط اقتصادي فعلي ايران ، اولاً : عمده بدهي ها با بهره از نوع کوتاه مدت بوده و عمدتاً نرخ بهره آنها ثابت است لذا اين منابع در تأمين مالي شرکت ها نسبتاً کم اهميت يا بي اهميت است.
علاوه بر اين برخي شرکت ها وضعيت خاصي دارند که با پيش فروش محصولات خود ، تأمين مالي مي کنند و با اين کار محاسبه هزينه بدهي و مقايسه آن در بين شرکت ها مشکل است.
ب) هزينه سهام ممتاز : جهت محاسبه هزينه سهام از رابطه زير k_p=D/p_n استفاده مي شود.
D = سود ساليانه سهام ممتاز
k_p = هزينه سهام ممتاز
P_n = خالصي قيمت فروش سهم ممتاز در سالnام
الف: از آنجا که سهام ممتاز از لحاظ مالياتييک هزينه قابل قبول نمي باشد لذا همانند بدهي ها به تعديل مالياتي نياز ندارند
ب: در شرايط فعلي ايران ، سهم ممتاز تا تعريف عمومي که از آن وجود داردجائي ندارد پس بحث هزينه تأمين مالي از طريق سهام ممتاز در ايران جائي براي بحث باقي نمي گذارد.
ج) هزينه سهام عادي و سود انباشته : تأمين مالي شرکت از طريق حقوق صاحبان سهام به دو شکل انجام مي شود ، يکي از طريق سود انباشته (سرمايه داخلي) و ديگري از طريق انتشار سهام عادي (سرمايه خارجي). از آنجا که معمولاً شرکت بخش يا تمام سودي را که بايد به سهم عادي پرداخت کند ، به نمايندگي از آنها مجدداً در شرکت سرمايه گذاري مي کند. (سود انباشته) ، لذا انتظار سهامداران از سود انباشته آن است که حداقل بازدهي مانند سهام ممتاز داشته باشند. بنابراين هزينه تأمين مالي از طريق سود انباشته با هزينه سهام عادي برابر است با اين تفاوت که در محاسبه آن ، هزينه ي انتشار و فروش وجود ندارد ، از سوي ديگر بدليل اينکه سهامداران عادي در هنگام دريافت سود ، پس از اعتبار دهندگان و صاحبان سهام ممتاز قرار دارند ، پس ، هزينه تأمين مالي از طريق سهام عادي و بدنبال آن از طريق سود انباشته بيش از هزينه تأمين مالي از طريق بدهي ها و سهام ممتاز است. براي بدست آوردن هزينه سهام عادي روش هاي مختلفي وجود دارد که در اينجا به چهار روش اشاره مي شود:
الف) مدل بدون رشد
ب) مدل رشد گوردون
ج) مدل صدف ريسک
د) مدل قيمت گذاري دارائيهاي سرمايه اي
1. مدل بدون رشد1
اين مدل ، ساده ترين روش در تعيين ارزش سهام عادي مي باشد که در آن ميزان سرمايه گذاري شرکت در هر حال به اندازه گيري دارائيهايي فرض شده است و به اين ترتيب ظرفيت توليد و توان کلي سود شرکت ثابت مي ماند. همچنين فرض بر اين است که شرکت تمام سود خود را پرداخت مي کند و آن را سرمايه گذاري ننموده است يعني EPS=DPS بنابراين، سود ساليانه (هزينه سهام عادي) به صورت اقساط مساوي بلند مدتي در مي آيد که به شرح زير محاسبه مي شود.
(1)
k_e=DPS/p_0 =EPS/p_0
p_0 = قيمت سهام عاديدر اول سال جاري
DPS= سود تقسيمي هر سال
EPS= سود هر سهم
k_e= نرخ بازده مورد انتظار سهامداران عادي (هزينه سهام عادي)
از آنجا که انتشار سهام جديد هزينه مازادي به عنوان انتشار و فروش سهام دارد ، پس به جايp در مخرج معادله فوق خالصي وجوه حاصل از صدور سهام جديد جايگزين مي گردد.

k_e=DPS/(p_0 (1-f))=EPS/(p_0 (1-f))
F= نرخ هزينه انتشار و فروش سهام
به اين ترتيب ، هزينه ي تأمين مالي از طريق انتشار سهام جديد بيش از هزينه تأمين مالي از محل سود انباشته خواهد بود.
مهمترين ايراد بکارگيري مدل بدون رشد در شرکت هاي ايران در اين نکته است که EPS شرکت ها معرف سود حسابداري آنها مي باشد که به دليل رشد چشمگير نرخ سود ، در سالهاي اخير سودهاي حسابداري محاسبه و گزارش شده بيش از سود واقعي آنها بوده ، ايراد ديگر که به مدل مذکور وارد است ، عبارتست از عدم تقسيم کامل سود کسب شده مي باشد EPS≠DPS
مدل رشد گوردونم
اگر چه در برخي از شرکت ها مي توان از مدل بدون رشد استفاده کرد ولي قالباً انتظار مي رود که سود سهام شرکت ها افزايش يابد و بطور کلي تا آينده قابل پيش بيني سود سهام تقريباً به همان نرخ رشد توليد ناخالص ملي اسمي (GNP + نرخ تورم)رشد يابد بنابراين ، با اين فرض که سود سهام (سود تقسيمي) با نرخ رشد ثابت (g) افزايش مييابد. سود سهام هر يک از سالهاي آينده با فرض فرمول D_0 〖(1+g)〗^t=D_t پيش بيني مي گردد. با استفاده از اين فرمول مي توان سهام را ارزشگذاري کرد به اين ترتيب جريانات نقدي مورد انتظار آتي را بدست آورد (سود سهام) و ارزش فعلي آتي را محاسبه کنيم با جمع تمامي اين ارزش هاي فعلي ارزش سهام مشخص مي شود.
(3)
p_0=(D_0 (1+g))/((1+k_e))+(D_0 〖(1+g)〗^2)/〖(1+k_e)〗^2 +(D_0 〖(1+g)〗^n)/〖(1+k_e)〗^n =∑_(t=1)^n▒(D_0 〖(1+g)〗^n)/〖(1+k_e)〗^n
که در فرمول فوقT=1 2 3…n
فرمول فوق با فرض ثابت بودن g به صورت زير خلاصه مي شود:
(4)
p_0=(D_0 (1+g))/((k_e-g))+D_1/((k_e-g)) , k>g
که در آن k_e= نرخ بازده مورد انتظار سهامداران
p_0 = قيمت جاري سهام
D_0 = آخرين سود تقسيمي هر سهم
g = نرخ رشد مورد انتظار سود سهام
D_1= سود تقسيمي رشد يافته در پايان سال
مدل نرخ رشد ثابت اولين بار توسط گوردون معرفی گرديد و به نام وي خوانده شد. با حل معادله ي فوق k_e هزينه سهام عادي بشرح زير محاسبه مي شود.
(5)
k_e=D_1/p_0 ×g
نرخ رشد مورد انتظار با سود ناشي از تغييرات قيمت + نرخ بازده سود سهام = نرخ بازده مورد انتظار سهامداران
به عنوان مثال اگر سهمي به قيمت p_0=1000ريال خريداري شود و سود سهام دريافتي مورد انتظار مبلغ D_1=50ريال يکسال بعد از همين روز باشد و همچنين انتظار داشته باشيم که در آينده با نرخ 10 % رشد کند در اين صورت بازده مورد انتظار 15 % خواهد بود.
k_e=50/1000×./.10= ./.15
از آنجائيکه صدور سهام جدید مستلزم پرداخت هزينه هاي صعودي فروش سهام مي باشد ، لذا در مخرج کسر ، خالص وجوه حاصل از فروش سهام منظور مي گردد و بدين ترتيب هزينه تأمين مالي از طريق انتشار سهام عادي جديد بيش از هزينه تأمين مالي از محل سود انباشته خواهد بود.
(6)
k_e=D_1/(p_0 (1-f))+g
F= نرخ هزينه انتشار فروش سهام
مدل صرف ريسک
براساس اين مدل ، هزينه ي حقوق صاحبان سهام عادي شرکت با افزودن 2 تا 4 درصد باعث ريسك (پاداش) صرف به نرخ بهره اوراق قرضه بلند مدت شرکت ها محاسبه مي شود.
از آنجايي که تعين صرف ريسک جنبه ي قضاوتي دارد لذا پيش بينيK_e نيز براساس قضاوت انجام مي گيرد. در نتيجه با اين روش نمي توان نرخ دقيقي از حقوق صاحبان سهام عادي به دست آورد.
رويکرد ارزيابي ريسک (مدل انتظاريCAPM)

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های صاحبان سهام، حقوق صاحبان سهام، ارزش شرکت، ارزش سهام Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع اخوان ثالث، مهدی اخوان ثالث، ادبیات فارسی، شورهای اسلامی