پایان نامه با کلید واژه های سرمایه در گردش، مدیریت سرمایه، نسبت بدهی، صاحبان سهام

دانلود پایان نامه ارشد

ن می‌کنند و درعین‌حال، مقدار وجه موردنیاز برای تهیه و تامین‌مالی دارایی‌های جاری و منابع تأمین‌کننده این وجوه را مشخص می‌سازند. (تروئل و سولانو، 2006، ص 6)10
تصمیمات مربوط به تأمین مالی بلند‌مدت لازم برای پشتیبانی مالی از دارایی‌های جاری واحد انتفاعی را در بر‌می‌گیرد؛ و آن بخش از دارایی‌های جاری است که بر بدهی‌های جاری فزونی دارد و از طریق استقراض بلند‌مدت و حقوق صاحبان سهام پشتیبانی مالی شده است. هر واحد انتفاعی که نسبت جاری بیش از یک دارد، سرمایه در گردش مثبت دارد. برای سطح معینی از بدهی‌های جاری، هر چه آن در واحد انتفاعی بیشتر باشد نسبت جاری بالاتری خواهد داشت. قراردادهای وام‌های بلند‌مدت شامل مواردی ناظر بر نگهداری مبلغ معینی از آن می‌باشد. (جهانخانی و همکاران،1386، ص 5)
به‌طورکلی مدیریت سرمایه در گردش بیشتر به مدیریت دارایی‌های جاری اشاره دارد که درگیر دو فرایند است:
1- پیش‌بینی وجه نقد موردنیاز
تغییر در میزان عملیات شرکت می‌تواند تأثیر سریعی بر سطح سرمایه در گردش موردنیاز بگذارد. برای مثال اگر قیمت مواد خام افزایش یابد، وجه نقد بیشتری برای خرید مواد اولیه لازم است، در چنین شرایطی حتی اگر شرکت بتواند قیمت فروش کالای تولیدی خود را افزایش دهد، نیاز بیشتری برای پشتیبانی فروش خواهد ‌بود. یک مدیر آگاه و هوشیار فعالیت‌های عملیاتی را تحت نظر داشته و بر اساس آن سطح موردنیاز برای دوره‌های آتی را برآورد می‌کند.
2- تأمین وجوه
زمانی که وجوه موردنیاز پیش‌بینی شد، مدیر مالی باید آن را از بهترین منابع و با کمترین هزینه برای دوره مالی موردنظر تأمین کند.
برای مدیریت سرمایه در گردش کارا و مؤثر در یک شرکت، پیش‌بینی و تأمین وجه موردنیاز شرکت یک هدف است. به‌طورکلی، آن بدین معنی است که وجوه نقد، حساب‌های دریافتنی و موجودی کالا در سطحی حفظ شوند که بتوانند برای پرداخت صورت‌حساب‌های کوتاه‌مدت و تعهدات جاری شرکت مناسب و کافی باشند. (جهانخانی و همکاران،1386، ص 6)
اهمیت مدیریت سرمایه در گردش
مدیریت سرمایه در گردش شامل جنبه‌های مختلفی است که آن را موضوع مهمی برای مطالعه می‌سازد. برخی از جنبه‌ها به شرح زیر است:
1- زمان صرف شده در ارتباط با مدیریت سرمایه در گردش
مطالعات نشان می‌دهد که بیشتر وقت مدیریت مالی صرف عملیات داخلی روزانه شرکت می‌شود. عملیاتی که به‌سادگی تحت عنوان “مدیریت سرمایه در گردش ” می‌گنجد. ازآنجاکه زمان زیادی صرف عملیات آن می‌شود مطالعه کامل موضوع در طول دوره‌های مدیریت مالی صحیح به نظر می‌رسد.
2- سرمایه‌گذاری در دارایی‌های جاری
به‌طورکلی دارایی‌های جاری بیش از نیمی از کل دارایی‌های یک موسسه را تشکیل می‌دهند. ازآنجاکه این دارایی‌ها، سرمایه‌گذاری‌های عمده‌ای به‌حساب می‌آیند و نظر به این‌که سرمایه‌گذاری‌های به نسبت فراری هستند ارزش توجه کامل مدیر مالی را دارند.
3- اهمیت مسئله برای مؤسسات کوچک
مدیریت سرمایه در گردش به‌ویژه برای شرکت‌های کوچک پر‌اهمیت است یک موسسه کوچک می‌تواند با اجازه کارخانه و تجهیزات، میزان دارایی‌های ثابت خود را کمینه سازد، اما راهی برای دوری از سرمایه‌گذاری در دارایی‌های جاری ندارد؛ بنابراین آن‌ها برای مدیر‌مالی شرکت‌های کوچک از اهمیت بیشتری برخوردار است. به‌علاوه به علت عدم دسترسی مدیر‌مالی آن‌ها به بازارهای سرمایه و اعتبارات بلند‌مدت شرکت باید به‌طورجدی بر اعتبارات تجاری و وام‌های کوتاه‌مدت بانکی تکیه کند. این‌ها هر دو بر سرمایه گردش خالص اثر می‌گذارند، زیرا باعث بالا رفتن بدهی‌های جاری می‌شود.
4- رابطه بین رشد فروش و دارایی‌های جاری
رابـطه بین رشـد فـروش و نـیاز به تأمین مالی دارایی‌های جاری، رابـطه نزدیک و مستقیم است.
افزایش فروش باعث ایجاد نیازهای مشابه سرمایه‌گذاری در موجودی‌های اضافی می‌گردد. (رضا شباهنگ،1385، ص 61-60)
استراتژی‌های مختلف سرمایه در گردش
شرکت‌ها می‌توانند با به‌کارگیری استراتژی مختلف در رابطه با مدیریت سرمایه در گردش، میزانی نقدینگی شرکت را تحت تأثیر قرار دهد. این سیاست‌ها را میزان مخاطره و بازده آن‌ها مشخص می‌نماید. مدیران سرمایه در گردش به دودسته تقسیم می‌شوند: مدیران محافظه‌کار، مدیران متهور (جسور). (دلف و مارک، 2005، ص 578)11
سیاست محافظه‌کارانه در مدیریت سرمایه در گردش باعث خواهد شد که قدرت نقدینگی بیش‌ازحد بالا برود. در اجرا آن سعی می‌شود که مخاطره ناشی از ناتوانی بازپرداخت بدهی‌های سررسید شده به پایین‌ترین حد ممکن برسد. مدیر، در ایـن روش، می‌کوشد تا مقدار زیادی دارایی جاری (که نرخ بازده آن‌ها پایین است) نگه‌داری نماید. ازاین‌رو، شرکت‌هایی که چنین روشی را پیش می‌گیرند به‌اصطلاح دارای بازده و مخاطره12 اندک خواهند ‌‌‌بود.
استراتژی دارایی‌های جاری13
داشتن نوعی استراتژی در امور سرمایه در گردش مستلزم تعیین و حفظ سطح معینی از هر یک از اقلام دارایی‌های جاری و کل دارایی‌های جاری می‌گردد.
استراتژی بدهی‌های جاری14
استراتژی محافظه‌کارانه: مدیر محافظه‌کار می‌کوشد تا در ساختار سرمایه شرکت، میزان وام‌های کوتاه‌مدت را به حداقل برساند. او برای تهیه دارایی‌های جاری، می‌کوشد تا از وام‌های بلندمدت که بهره شناور دارند استفاده کند؛ اما مدیری که بیش‌ازحد محافظه‌کار است، می‌کوشد به‌جای گرفتن این وام‌ها از منابع دیگری (سرمایه صاحبان سهام) استفاده نماید. (علی میرتونی،1388، ص 32)
سیاست‌های مطلوب مدیریت سرمایه در گردش
سیاستی که یک مدیر مالی در مورد اداره امور سرمایه در گردش شرکت در پیش می‌گیرد ممکن است با توجه به دارایی‌ها و بدهی‌های جاری باشد. به‌طور مثال امکان دارد که مدیری هم در مورد دارایی‌های جاری و هم در مورد بدهی‌های جاری محافظه‌کارانه عمل کند، درحالی‌که مدیر دیگری، در هر دو مورد، سیاست جسورانه در پیش گیرد. بیشتر مدیران شرکت‌ها سیاستی را اتخاذ می‌کنند که ازنظر مخاطره و بازده در وضعیتی به نسبت متعادل قرار گیرند، سیاست متعادل برای مدیریت سرمایه در گردش دارای خصوصیات زیر است:
1- حجم دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری در حد متعارف است.
2- اقدامات جسورانه درزمینهٔ دارایی‌های جاری در سایه سیاست‌های محافظه‌کارانه درزمینهٔ بدهی‌های جاری، خنثی می‌شود.
بنابراین می‌توان در دامنه متعادل و در محدوده اقدامات امکان‌پذیر، حدود مخاطره و بازده را تعیین نمود همچنین در این نگاره ویژگی آن‌ها متعلق به اجرا سیاست‌های مربوط به سرمایه در گردش را که حاصل اجرا هر یک از سیاست‌ها (در خصوص دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری)‌است،‌نشان داده‌شده است. (وکیلی فرد و همکاران،1384، ص 104)
خط‌مشی‌های سرمایه در گردش
دارایی‌های جاری، دارایی‌های هستند که در طول یک دوره مالی (معمولاً یک سال) قابل‌تبدیل به وجه نقد می‌باشند. این دارایی‌ها از طریق حساب‌های مختلف در ترازنامه مشخص می‌شوند.
به‌طورکلی وجه نقد برای خرید مواد اولیه15، پرداخت به کارگران و دیگر هزینه‌های تولید کالا به کار گرفته می‌شود.
زمانی که موجودی کالا به فروش می‌رسد، حساب‌های دریافتنی به وجود می‌آید، وصول حساب‌های دریافتنی برای موسسه، نقدینگی ایجاد می‌کند. (فاضری و پترسون،2002، ص 336)16
سرمایه در گردش شرکت از دو بخش متمایز تشکیل می‌شود:
سرمایه در گردش ثابت17 (دائم)
این دارایی‌ها بر مبنای دوام شرکت در تمام سال موردنیاز هستند و شامل وجه نقد، دریافتنی‌ها و موجودی‌هایی هستند که دست‌کم باید موجود باشند تا عملیات شرکت در هر زمان انجام گیرد.
سرمایه در گردش متغیر18
نشان‌دهنده دارایی‌های اضافی است که در مواقع به‌خصوص در طول سال موردنیاز هستند. به‌طور مثال نگهداری موجودی کالای مازاد که برای حمایت و پشتیبانی در دوران رونق بازار باید نگهداری شود. در این دوره حساب‌های دریافتنی نیز افزایش خواهد داشت و باید برنامه‌ریزی مالی مناسبی برای کنترل آن ایجاد نمود، همچنین وجه نقد اضافی برای افزایش آن ضروری می‌باشد. (رهنمای رودپشتی و همکاران،1387، ص 7)

اهداف خط‌مشی‌های سرمایه در گردش
خط‌مشی‌های شرکت برای مدیریت سـرمایه در گـردش بر اسـاس سـه هدف زیر طـراحی می‌گردد:
1- نقدینگی مناسب و کافی
اگر شرکتی نقدینگی کافی برای بازپرداخت بدهی‌های خود را در موعد مقرر نداشته باشد، با مشکلات مداوم و مستمر روبرو خواهد بود. یکی از مهم‌ترین اهداف، تعیین سطح مناسب نقدینگی برای اداره عملیات روزانه شرکت است.
2- کاهش مخاطره
در انتخاب منابع تأمین مالی، هزینه بهره وام‌های کوتاه‌مدت و سایر بدهی‌های کوتاه‌مدت پائین تر از بهره بدهی‌های بلندمدت می‌باشد. ولی شرکت‌ها باید دقت کنند که افزون بر میزان دارایی‌های جاری موجود، تعهدات کوتاه‌مدت برای خود ایجاد نکند. یکی از بااهمیت‌ترین وظایف مدیر مالی جهت کاهش مخاطره عدم توانایی پرداخت بدهی‌های جاری، ایجاد هماهنگی مناسب بین دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری است.
3- کسب افزایش ارزش شرکت
شرکت سرمایه در گردش را به همان دلیلی نگه می‌دارد که سایر دارایی‌ها را نـگه می‌دارد هدف اساسی شرکت از نگهداری سرمایه در گردش، به بیشینه رساندن ارزش فعلی سهام عادی و ارزش شرکت است. شرکـت نباید دارایی‌های جاری بی‌مصرف را به مـیزان بیـش از دارایی‌های ثابت بی‌مصرف نگه‌داری نماید. سرمایه‌گذاری وجه نقد مازاد، کاهش موجودی‌ها، جمع‌آوری سریع دریافتنی‌ها و حذف تأمین مالی‌های پرهزینه، همه و همـه به بالا بردن ارزش شرکت کمک می‌کنند. (وکیلی فرد همکاران،1384، ص 112)
محاسبه تغییرات سرمایه در گردش
به دو روش می‌توان تغییرات سرمایه در گردش را محاسبه کرد:
روش اول: استفاده از اقلام جاری
بدهی‌های جاری – دارائی‌های جاری = سرمایه در گردش خالص
(1 ) ∆NWC = ∆CA – ∆CL ∆NWC = تغییر در سرمایه در گردش
= ∆CA تغییر در دارائی‌های جاری
= ∆CL تغییر در بدهی‌های جاری
روش دوم: استفاده از اقلام غیر جاری

(2) ∆NWC =∆ SE –∆LTA+∆LTL
∆NWC = تغییر در سرمایه در گردش
∆ SE = تغییر در حقوق صاحبان سهام
∆LTA= تغییر در دارائی‌های بلندمدت
∆LTL=تغییر در بدهی‌های بلندمدت(همان مأخذ).
عوامل مؤثر در تعیین میزان سرمایه در گردش
عوامل زیادی ممکن است بر روی سرمایه در گردش و سیاست‌های سرمایه در گردش سازمان تأثیر بگذارد در اینجا چند مورد از مهم‌ترین این عوامل که از اهمیت بیشتری برخوردارند توضیح داده می‌شود.
1.مدیریت وجه نقد
شرکت‌ها استراتژی‌های مدیریت وجه نقد خود را بر محور دو هدف تعیین می‌کنند:
1)تهیه و تأمین وجه نقد برای انجام پرداخت‌های شرکت.
2)به حداقل رساندن موجودی‌هایی که در شرکت به‌صورت راکد باقی می‌ماند. (ریموند.پی نوو،1989)19.
پلاک وکوکورک نیز اهداف مدیریت وجه نقد را افزایش نقدینگی،کنترل جریان نقدی،افزایش ارزش سرمایه و کاهش هزینه‌های سرمایه بیان کرده‌اند و در مطالعه‌ای که در جمهوری چک داشتند به این نتیجه رسیدند که بسیاری از فعالیت‌های بانکداری و خزانه‌داری در جمهوری چک بر روی مدیریت وجه نقد متمرکزشده‌اند و با توجه به این تحقیق استدلال می‌شود که مدیریت مناسب وجه نقد بر روی مدیریت سرمایه در گردش تأثیر خواهد گذاشت چراکه بر روی مدت‌زمان وصول مطالبات و مدت‌زمان پرداخت بدهی‌ها تأثیر می‌گذارد و آن‌ها را در سطح بهینه نگه می‌دارد(پولاک،2007)20
2.نسبت بدهی
با این نسبت کل وجوهی که از محل بدهی‌ها تأمین‌شده محاسبه می‌شود و از تقسیم کل بدهی‌ها بر کل دارائی‌ها به دست می‌آید.چیو وچنک در مطالعه‌ای که بر روی عوامل مؤثر بر مدیریت سرمایه در گردش داشته‌اند،دریافتند که نسبت بدهی ارتباط منفی معناداری با تراز نقدینگی خالص و نیازمندی‌های سرمایه در گردش و درنتیجه با مدیریت سرمایه در گردش دارد و هر چه میزان نسبت بدهی بالاتر باشد میزان سرمایه در گردش لازم برای عملیات روزمره‌ی سازمان کاهش می‌یابد.

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های سرمایه در گردش، مدیریت سرمایه، تحلیل عامل، تحلیل عاملی Next Entries پایان نامه با کلید واژه های سرمایه در گردش، تحلیل عامل، تحلیل عاملی، مدیریت سرمایه