پایان نامه با کلید واژه های حقوق بشر، نقض حقوق، حقوق بشر دوستانه، سازمان ملل

دانلود پایان نامه ارشد

از هرگونه اقدام مشابه که وضعيت بيت المقدس را تغيير دهد، دست بردارد.163 شوراي امنيت در قطعنامههاي 252 (1968) و 298 (1971) مصادره اموال و املاک و انتقال جمعيتها و افراد را نا معتبر بر ميشمارد و در سال 1976 نيز اعلام ميکند که اقدامات اسرائيل در جهت تغيير ترکيب دموگرافيک و ويژگيهاي جغرافيايي سرزمينهاي اشغالي و به ويژه شهرک سازي آن دولت به شدت محکوم است مجمع عمومي چندين بار دو خواسته فوق را در دفعات بعد مجددا تصريح کرد.164
شوراي امنيت در قطعنامه 446 مورخ22 مارس 1979 راي داد که عمل اسرائيل در ساخت و ساز شهرکها در مناطق فلسطيني نشين و ساير مناطق عرب نشين اشغالي از جنگ 1967 هيچگونه اعتبار حقوقي نداشته و مانع جدي در روند صلح فراگير، عادلانه و پايدار در خاورميانه است. شورا در اين قطعنامه بر لزوم اجراي کنوانسيون چهارم ژنو در مناطق اشغالي تاکيد کرد. در همين قطعنامه شورا به کميسيوني از سه عضو غير دائم خود بوليوي، پرتغال و زيمبابوه ماموريت داد تا به وضعيت ناشي از شهرک سازي در مناطق اشغالي شامل بيت المقدس رسيدگي کند.165
عليرغم درخواست همکاري مکرر کميسيون از رژيم اسرائيل کميته موفق به انجام اين بررسي نشد. کميسيون در گزارش مورخ 12 جولاي 1979 به عواقب سياست شهرک سازي اسرائيل براي جمعيت عرب ساکن مناطق اشغالي، مانند جابه جايي جمعيت تصرف زمين؛ منابع آب، ويراني خانه ها، تبعيد افراد و فشار مداوم به مهاجرت به منظور ايجاد فضا براي مهاجران يهودي به منطقه، همچنين تغييرات جدي مضر به الگوي اقتصادي و سياسي زندگي روزمره جمعيت باقي مانده عرب را گزارش کرد. کميته پس از بررسيهاي فراوان نتيجه گرفت که “رژيم اسرائيل درگير يک فرآيند گسترده، سيستماتيک و عمدي شهرک سازي در سرزمينهاي اشغالي شده است که بايد مسئوليت کامل آن را بر عهده گيرد.” اين کميته در ادامه افزود: “ارتباط شهرک سازي و کاهش جمعيت اعراب از يک سو و همچنين، تغييرات شديد و نامطلوب اقتصادي، اجتماعي براي زندگي روزانه جمعيت باقي مانده عرب وجود دارد، و…
سياست شهرک سازي، تغييرات عميق و غير قابل جبراني از نظر جغرافيايي و دموگرافيک در آن سرزمينها بر جاي خواهد گذاشت….که نقض کنوانسيون چهارم ژنو و قطعنامههاي متعدد مجمع عمومي شوراي امنيت محسوب ميشود.”166
گزارش دوم کميسيون در 4 دسامبر 1979 به شوراي امنيت ارائه شد. کميسيون در نتيجه گيري از اين گزارش تصريح کرد که سياست شهرک سازي اسرائيل عليرغم راي و درخواست شوراي امنيت ادامه يافته و اين عمل با روند صلح در منطقه ناسازگار ميباشد.167
کميسيون در گزارش سوم خود در تاريخ 25 نوامبر 1980 مجدداً به نتايج در گزارش قبلي خود تاکيد کرده همچنين اين گزارش بر روي بهره برداي اسرائيل از منابع طبيعي در مناطق اشغالي تمرکز کرده.168 اين گزارش هرگز در شوراي امنيت مورد رسيدگي قرار نگرفت.169 شورا در قطعنامه 465 (1980)، سياست شهرک سازي اسرائيل را نقض فاحش کنوانسيون چهارم 1949 ژنو دانسته است. علاوه بر آن نحوه رفتار با شهروندان اسرائيلي و فلسطيني به طرز آشکاري متفاوت و براساس تبعيض و آپارتايد است. حقوق اوليه فلسطينيها نقض ميشود.170 براين اساس ميتوان رفتار اسرائيل را هم بر اساس قواعد کلي حقوقي بين الملل و هم به شهادت نهادهاي معتبر و بي طرف جهاني، رفتار نژاد پرستانه محسوب کرد که بر مبناي حقوق کيفري بين المللي به عنوان مجموعهاي از اقدامات جنايت بار، قابل تعقيب و مجازات تلقي ميشود. اساسنامه نورنبرگ يکي از موارد جنايت عليه بشريت را نقل و انتقال افراد در سرزمينهاي اشغالي ميداند.171
براي اولين بار کميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد در فوريه 1993، تصميم گرفت که يک گزارشگر مخصوص در مناطق اشغالي معين کند آقاي رنه فل بر رئيس جمهور قبلي سوئيس به عنوان گزارشگر ويژه انتخاب شد. او در ژانويه 1994 از مناطق اشغالي بازديد کرد. او اولين کسي بود که موفق شد به طور رسمي از اين مناطق بازديد کرده و آزادانه با ساکنين مناطق اشغالي صحبت کند. وي در گزارش مورخ ژانويه 1994 ضمن اعلام عدم همکاري رژيم اسرائيل با گزارشگر ويژه، و ابراز تشکر از مقامات فلسطيني در همکاري صميمانه با گزارشگر ويژه، دو طرف فلسطيني واسرائيلي را دعوت به اقدامات لازم جهت جلوگيري اعمال خشونت آميز، که منجر به صدمه روند صلح در منطقه ميشود، کرد.172 گزارشگر ويژه عمليات انتحاري را مانعي در پيشرفت صلح در منطقه ارزيابي کرد. وي در مورد نقض حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه در مناطق اشغالي فلسطين توسط اسرائيل به مجمع عمومي گزارش کرد. ساخت راه بند ها و ايستگاههاي بازرسي، دستگيري هاي وسيع فلسطينيها توسط پليس اسرائيل و مصادره زمين فلسطينيها توسط اسرائيل نمونههاي نقض حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه در مناطق اشغالي توسط اسرائيل ميباشد.
در 25 فوريه در پي کشته شدن 30 فلسطيني در مسجد ابراهيم در هبرون توسط يک اسرائيل شهرک نشين و جملات فلسطينيها به شهرک نشينها، اين اعمال از طرف جامعه جهاني محکوم شد. به دنبال آن شوراي امنيت در قطعنامه 94 مورخ 18 مارس 1994 اقداماتي را جهت تضمين امنيت و حمايت از غير نظاميان فلسطيني در مناطق اشغالي خواستار شد. شورا در اين اعلاميه خواستار حضور نهادهاي بين المللي در منطقه، براي اعمال اين تضمين شد. شوراي امنيت، ضمن محکوم کردن جدي قتل عام، از رژيم اسرائيل خواست تا با اقداماتي مانند توقيف و ضبط سلاح در ميان شهروندان خود مانع چنين اعمال خشونت آميز و غير قانوني توسط شهرک نشينها شود.173 با توجه به افزايش خشونت در منطقه گزارشگر نقض حقوق بشر در مناطق اشغالي آقاي جورجيو/جيوکوملي (Giorgio Giacomolli) در سال 1999 از مناطق اشغالي بازديد به عمل آورد و در ماه مارس 2000 به کميسيون حقوق بشر در اين باره گزارش رسمي داد. آقاي جياکوملي در اين گزارش اعلام کرد که اسرائيل مبادرت به تخريب تنبيهي منازل فلسطينيها ورزيده است. فلسطينيها در مناطق اشغالي، از طريق اقداماتي چون بستن راهها شامل شرق اورشليم که منجر به جداسازي مناطق اشغالي از يکديگر ميشود. از حقوق بشر محروم شدند. براساس اين گزارش چنين جداسازي هايي از سال 1993 به طور سيستماتيک به فلسطينيها تحميل شده است. گزارش هم چنين بيان داشت:
سرويس امنيتي عمومي اسرائيل به طور سيستماتيک در بازجويي خود از فلسطينيهاي مظنون به تعرض امنيتي، مبادرت به شکنجه کرده است.
پس از خروج و تغيير مکان يگانهاي نظامي اسرائيل از شهرهاي اصلي فلسطيني در کرانه باختري در سال 1995 کليه زندانيان سياسي فلسطيني از اين مناطق به اسرائيل منتقل شدند که اين عمل نقض ماده 7 کنوانسيون چهارم ژنو ميباشد. بازداشت فلسطينيها بدون تفهيم اتهام و محاکمه کماکان ادامه دارد. هر چند که تعداد بازداشتها نسبت به گذشته کمتر شده است. بنا به تشخيص گزارشگر مخصوص حقوق بشر، حقوق بشر دوستانه به خصوص مقررات لاهه و کنوانسيون چهارم ژنو از مارس 2000 به بعد به کار گرفته نشده است.174
در اواخر دهه 90 جلسه فوق العاده مجمع عمومي سازمان ملل براساس قطعنامه شماره 377 مورخ سه نوامبر 1950 تحت عنوان اتحاد براي صلح تشکيل شد. توجه مجمع به طور خاص تصميم رژيم اسرائيل در مورد ساخت شهرکهاي يهودي نشين در شرق بيتالمقدس، جبل ابو غنايم و ساير نواحي را غير قانوني دانست. در اين جلسه در تاريخ 25 آوريل 1997، يک قطعنامه صادر شد. در اين قطعنامه از دبير کل خواسته شد تا موقعيت را در منطقه تحت نظر داشته باشد و يک گزارش در مورد اجراي اين قطعنامه در طي دو ماه از تاريخ قطعنامه به مجمع عمومي گزارش کند. اين گزارش به طور خاص بايد در مورد ساخت و سازهاي جديد اسرائيل در جبال ابو جنيم و ساير فعاليتهاي غير قانوني اسرائيل در شرق بيت المقدس و ساير مناطق اشغالي باشد.175 دبير کل در گزارش 26 ژوئن سال 1997 خود بيان داشت که براساس اطلاعاتي که در دسترس سازمان ملل متحد قرار گرفته تا 20 ژوئن 1997 اسرائيل ساخت و ساز شهرکها را در جبل ابو و جنيم متوقف نکرده است.176
لازم به توضيح است که هنوز اسرائيل نه تنها شهرک سازي را متوقف نکرده است بلکه با وجود فشارهاي بين المللي و حتي پس از رئيس جمهوري باراک اوباما در آمريکا شهرک سازي را گسترش هم داده است.
در قطعنامه 109/62 مجمع عمومي نگراني عميق خود را درباره تداوم نقض سيستماتيک حقوق بشر مردم فلسطين توسط اسرائيل به عنوان دولت اشغالگر ابراز کرد. از جمله موارد نقض حقوق بشر در اين مناطق ميتوان به استفاده از زور، تنبيه دسته جمعي، اشغال مجدد مناطق محاصره شده و بسته، ساختن ديوار اموال و زير ساخت و کليه اعمالي که با هدف تغيير موقعيت حقوقي طبيعت جغرافيايي، و ترکيب جمعيتي مناطق اشغالي از جمله بيت المقدس صورت پذيرفته است،177
“اساسنامه نورنبرگ يکي از موارد جنايت عليه بشريت را نقل و انتقال افراد در سرزمين هاي اشغالي ميداند.”178
بر اين اساس مي توان رفتار اسرائيل را هم براساس قواعد کلي حقوق بينالملل و هم به شهادت نهادهاي معتبر و بي طرف جهاني، رفتاري نژاد پرستانه محسوب کرد که برمبناي حقوق کيفري بينالمللي به عنوان مجموعهاي از اقدامات جنايت بار قابل تعقيب و مجازات تلقي ميشود.179

گفتار ششم: حق دريافت کمکهاي بشر دوستانه
هدف از حق کمکهاي بشر دوستانه کمک رساني به آسيب ديدگان حوادث و سوانح ميباشد. حوادث طبيعي مانند زلزله و حوادث غير طبيعي مانند جنگ، وظيفه تسهيل کمک رساني به قربانيان در مناطق اشغالي به عهده قواي اشغالگر ميباشد در حالي که رژيم اسرائيل با اعمال محاصره عليه نوار غزه گذرگاههاي اين منطقه را به روي فلسطينيان بسته است.180 دولت مصر نيز با وجود درخواستهاي مکرر مردم کشورهاي عربي و اسلامي، از بازگشايي دائم گذرگاه رفح به عنوان تنها گذرگاه ارتباطي فلسطينيان با جهان خارج خودداري ميکند.
آژانس کار و کمک به پناهندگان خاورميانه در گزارش خود به کنفرانس اعضاي عاليرتبه کنوانسيون چهارم ژنو مرکز کنفرانس بين المللي ژنو 6 دسامبر 2001 شرايط بشر دوستانه در کرانه باختري و نوار غزه در اين باره چنين گزارش داد:
“کاميونهاي آرم دار آژانس هنگام ورود يا خروج غزه با پردهاي با عنوان ممنوع روبرو شدند. مقامات اسرائيلي در کارني 181 هزينه ترانزيت را به کاميون ها تحميل کردند و از کاميونها خواستند تا کليه کالاها، به غير از کالاهاي داخل کانتينر را از کاميون ها تخليه کنند و به روي کاميون ديگر در مبادي ورودي بارگيري کنند و در نتيجه چنين دستوري، انبار آژانس در بيت المقدس بيش از 42 کاميون ده تني مملو دارو و ساير کالاهاي ضروري به منظور ارسال به غزه انباشته شدهاند. نماينده هاي بيشماري با مقامات اسرائيلي جهت يافتن راه حلي براي اين مشکل مذاکره کردند، ولي تاکنون اين مذاکرات بي نتيجه بود.
از عبور آزاد خودروها و پرسنل آژانس تحت برنامه فوق العاده آژانس فعاليت ميکنند، ممانعت شد اين ممانعت موجب ايجاد مشکل در توزيع کمکهاي بشر دوستانه آژانس شد اجازه بدهيد تا من اين امر را با يک مثال که در سپتامبر امسال به وقوع پيوست، روشن کنم. آژانس شروع به توزيع غذا در جنين در کرانه باختري کرد. در آن زمان براي يک ماه شهر تحت مقررات حکومت نظامي اداره ميشد. عرضه کالا به شهر با مشکل جدي روبرو شد. در ساعت هفت و نيم صبح روز 13 دسامبر يک کاروان شامل چهار کاميون از نابلس عازم جنين (يک مسافت 20 کيلومتري) دند. کاروان در اولين ايست بازرسي از سه ايست بازرسي در مسير راه متوقف شد عليرغم برقراري ارتباط دائم با ارتش اسرائيل کاروان نتوانست تا ساعت دو بعد از ظهر به جنين برسد. در زماني که هيات ميخواهد در عصر همان روز به نابلس بازگردد، کاروان مجددا در يم ايست بازرسي ديگر متوقف شد. تقاضاهاي متعدد براي کسب اجازه از ارتش اسرائيل براي عبور کاروان رد شد و کمي قبل از نيمه شب پرسنل آژانس وارد يک روستا در نزديکي روستاي سيلت الداهر182 وارد شد. آنها را مجبور کردند که شب را در آن روستا بگذرانند. روز بعد کاروان روستا را ترک کرد و ساعت شش و سي دقيقه صبح به نابلس رسيد، يعني در واقع حدود بيست و چهار ساعت بعد از آن که سفر را آغاز کردند.”183

مطابق مقررات مختلف کنوانسيون چهارم ژنو

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های حقوق بشر، سازمان ملل متحد، سازمان ملل، حقوق کودک Next Entries پایان نامه با کلید واژه های حقوق بشر، نقض حقوق، سازمان ملل، حقوق بشر دوستانه