پایان نامه با کلید واژه های جامعه مقصد

دانلود پایان نامه ارشد

اجتماعي، زيست محيطي به ذينفعان در جامعه ميزبان است. اين فرايند شامل توسعه فيزيکي، يک برنامه ي جامع و يکپارچه براي گردشگري در مقصد، به وضوح بيانگر مجموعه اي از اهداف و مقاصدي است که ارائه دهنده تمرکز براي انجام طرح و ايجاد سيستم هاي نظارت و ارزيابي پيشرفت به سوي اهداف و مقاصد و رويکرد برنامه ريزي که شامل ارزيابي فرصت ها و تهديد هاي موجود و پيش بيني آن در يک محيط است. (فالکنر71، 1994).
امروزه کشورهايي که بيشتر به توسعه اقتصادي خود مي انديشند به صنعت گردشگري و فراغت به عنوان يک ضرورت مهم مي نگرند. به همين دليل گردشگري در اغلب کشورها بخصوص کشورهاي غربي گسترش و پيشرفت فوق العاده اي يافته به طوري که فرانسه به تنهايي در سال 2010 پذيراي بيش از 768 ميليون گردشگر بوده است که نسبت به ساير کشورها فاصله ي قابل توجهي دارد (سازمان جهاني گردشگري 2011). سازمان جهاني گردشگري مدعي است که فقدان برنامه ريزي موجب بسياري از نتايج منفي توسعه گردشگري مقصدها شده است. در واقع در حال حاضر برنامه ريزي استراتژيک براي گردشگري مقصد به رسميت شناخته شده و ضروري است که منابع مقصد را براي آينده ي مديريت پايدار و منافع مختلف زيست محيطي، مالي، جامعه و رضايت گردشگر حفظ کند(هال، 2000).
استراتژيک در برنامه ريزي و توسعه گردشگري پايدار، به دنبال دستيابي به سه هدف اساسي استراتژيک است: حفاظت از ارزش منابع گردشگري، افزايش تجارب بازديد کنندگان که در تعامل با منابع گردشگري هستند و حداکثر کردن بازده اجتماعي، اقتصادي، و زيست محيطي به ذينفعان در جامعه ميزبان است.( هال، 2000). نيازهاي برنامه ريزي مقصد در يک چشم انداز گسترده ، شامل زمان و چارچوب فضايي، به طوري که در برنامه ريزي گردشگري مقصد و فعاليت هاي تصميم گيري مورد نياز است، بيشتر خواهد بود. نويسندگاني مانند برام ويل و لين72(1993) ذکر کرده اند که با برنامه ريزي جامع و تدوين استراتژي، حفظ فرايندهاي زيست محيطي، حفاظت از ميراث فرهنگي بشر و تنوع زيستي و حفظ بهره وري در دراز مدت به نفع نسل هاي آينده خواهد بود. در حالي که ريچي (1999) نيز شناسايي جنبه هاي برنامه ريزي را براي توسعه گردشگري پايدار لازم مي داند و نياز به يک افق برنامه ريزي بلند مدت، چشم انداز يکپارچه و اثرات زيست محيطي، اقتصادي، اجتماعي، يکپارچه سازي برنامه ريزي گردشگري و توسعه اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي گسترده تر را در دستور کار برنامه ريزي مقصد قرار داده و اطمينان از رويکرد برنامه ريزي گردشگري و توسعه را که منعکس کننده ي روند گسترده تر انتظارات بوده، با توجه به سطح مشاوره در مشارکت جامعه، لازم مي داند. اين اظهارات منعکس کننده ي اهميت برنامه ريزي استراتژيک در زمينه مقصد گردشگري بوده و در دستيابي و يا تلاش براي دست يابي به اهداف گردشگري پايدار در نظر گرفته شده است.
با توجه به مطالب فوق نياز به يک برنامه ريزي در حوزه ي گردشگري احساس مي شود و يکي از رويکرد هاي برنامه ريزي گردشگري، استفاده از برنامه ريزي راهبردي براي رسيدن به آينده ي مطلوب است. در اين خصوص برنامه ريزي راهبردي براي توسعه صنعت گردشگري در سطح بين الملل مورد استفاده قرار گرفته است. در اين جهت بسياري از کشورهاي جهان در رقابتي نزديک به دنبال کسب منافع و مزاياي هر چه بيشتر، اجتماعي، اقتصادي و سياسي در کشور هاي متبوع و بالا بردن سطح اشتغال ناشي از بهينه سازي اين صنعت هستند. يقينا بهره برداري از فرصت هاي موجود در صنعت گردشگري، مانند هر فعاليت ديگري مستلزم اتخاذ سياستهاي اصولي و طرح برنامه هايي مبتني بر تحقيقات و مديريت علمي مي باشد (هال و جنکينز، 1378).

5-4-2 : روش ها، مدل ها و تکنيک هاي برنامه ريزي راهبردي
انجام فعاليت هاي خاص گردشگري و برنامه ريزي مربوط به مناطق جغرافيايي و يا مقصد گردشگري، پديده ي جديدي نيست. توسعه گردشگري بدون بهره مندي از درک آن، پس از جنگ جهاني دوم به سرعت رشد کرد و عمدتا داراي چارچوب توسعه و استراتژي بود. با اين حال دهه 1960 ودهه 1970 بيشتر احتياط ها و ديدگاه هاي انتقادي در مورد گردشگري وجود داشت (جعفري 1990). در سال هاي مختلف فرايندها و روش هاي برنامه ريزي گردشگري مقصد ظهور کردند، که تا حد زيادي منعکس کننده پارادايم هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و زيست محيطي است. در جدول 2-2 روش هاي مختلف برنامه ريزي گردشگري در تحولات سياست ها شرح داده شده اند. (آيري 1983،کوپر 1995، دين 1992، گتز1986، گادفري 1996، هال1998، لاندبرگ1972). اين روش هاي مختلف برنامه ريزي گردشگري که توسط محققان ارائه شده در دوره هاي مختلف زماني به مرور زمان تکامل يافته اند.
جدول 2-2 تکامل برنامه ريزي گردشگري
دوره هاي زماني
توسان و جنکينز(1998)
هال (1998)
جعفري(1990)
گتز (1986)/
هال (2000)
1950-1960
دوران توسعه بدون برنامه ريزي
ساده کردن سياست ها
تدافعي
حمايتي
1960-1970
عرضه جهت دار

بازار يابي و عرضه

اقتصادي
1970-1980
تقاضاي جهت دار


احتياطي
فيزيکي و فضايي
1980-1990
يکپارچه


مبتني بر دانش
جامعه
1990-2000-
مشارکتي
مشارکت هاي عمومي و خصوصي
خط مشي عمومي
پايدار
منبع: ليزا روهانن73، سپتامبر 2010
تجارب برخي از مقصدهاي گردشگري در برجسته کردن اين واقعيت است که توسعه صنعت گردشگري به طور کامل کنترل نشده و ميزان تخريب منابع فيزيکي و اجتماعي بر اساس آن، تا حدودي به گردشگري و جامعه مقصد بستگي دارد (باتلر74 1980، داکسي75 1975، فورميکا و اويسال76 1996،گان 1994، هال 2000، اينسکيپ 1991،لاندبرگ 1972، ويل 1994). بنابراين مقصد ها با دقت در برنامه ريزي توسعه به احتمال زياد به تجربه موفقيت آميز سطح رضايت بالاي گردشگر، منافع اقتصادي مثبت و حداقل اثرات منفي بر روي محيط هاي اجتماعي، اقتصادي، فيزيکي و محلي دست خواهند يافت (تيموتي77 1999). در زمينه گردشگري برنامه ريزي گسترده به پيش بيني و تنظيم تغيير براي کاهش مسائل منفي توسعه از طريق ارتقا توسعه منظم و افزايش مزاياي اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي گردشگري به منطقه اشاره دارد، در حالي که نياز هاي ساکنان و مهمانان را نيز برآورده مي کند (اينسکيپ 1988_1991، جانسن وربک1992،جنکينز1991، ماتيسون و وال 1982، مورفي1985، تيموتي 1999، ون هارسل 1994). همچنين مي توان به عنوان يک فرايند تصميم گيري سازماني براي تعيين طراحي و توسعه گردشگري در آينده در نظر گرفته شود. (چادويک 1971، هايوود1988، اينسکيپ 1991، ويل 1994).
در حالي که روش هاي برنامه ريزي گردشگري مختلف در طول سالها تکامل يافته، رويکرد برنامه ريزي گردشگري پايدار به عنوان يکي از جامع ترين و پذيرفته ترين روش ها پديد امده است و مي تواند به طور کلي به عنوان آرمان هاي اصلي هر يک از روش هاي برنامه ريزي ذکر شده ي قبلي باشد. مفهوم توسعه پايدار به وجود آمده در پاسخ به نگراني هاي گسترده بين المللي از مسائل زيست محيطي و به عنوان راه حل ممکن براي جلوگيري از تخريب منابع زيست محيطي و اجتماعي توسط اين صنعت بوده و به دليل اين واقعيت است که صنعت گردشگري به منابع وابسته است (کوپر 1995، مورفي 1998). با اين حال، رويکرد پايدار براي برنامه ريزي گردشگري بايد جهت گيري استراتژيک و بلند مدت داشته باشد و به موجب آن برنامه ريزي استراتژيک جايگزين رويکرد هاي مرسوم برنامه ريزي شود (هال 2000، سيمپسون2001، داتون و هال 1989).
1-5-4-2 مدل فرآيند برنامه ريزي راهبردي استونر و فريمن78
استونر 9 مرحله را براي برنامه ريزي راهبردي پيشنهاد مي کند:
1. تعيين هدف؛ 2. شناسايي هدف هاي کنوني؛ 3. تجزيه و تحليل محيط؛ 4. تجزيه و تحليل منابع؛ 5. شناسايي فرصت هاي استراتژيک و تهديد ها؛ 6. تعيين ميزان تغييرات استراتژيک؛ 7. تصميم گيري استراتژيک؛ 8. اجراي استراتژيک و 9. اندازه گيري و کنترل پيشرفت

نمودار 1-2: مدل برنامه ريزي راهبردي استونر و فريمن

2-5-4-2 مدل برنامه ريزي راهبردي برايسون79
برايسون يک فراگرد هشت مرحله اي براي برنامه ريزي راهبردي تدوين نموده است، مراحل فراگرد مورد نظر به شرح زير است:
1- آغاز فراگرد برنامه ريزي و حصول تفاوق درباره آن
2- تعيين و شناسايي دستورهاي زماني
3- روش ساختن رسالت و ارزش هاي سازماني
4- ارزيابي محيط خارجي: فرصت ها و تهديدها
5- ارزيابي محيط داخلي: قوت ها و ضعف ها
6- شناسايي مسائل راهبردي که سازمان با آن مواجه است
7- تنظيم رابردهايي براي مديريت مسائل راهبردي و
8- برقراري ديدگاه سازماني کارساز براي آينده.
اين 8 مرحله بايد به نتيجه گيري و ارزيابي عملکرد برنامه منتهي شود. همچنين نويسنده در کتاب تأکيد مي نمايد که اقدام، نتيجه گيري و ارزشيابي بايد در هر مرحله از فراگرد صورت پذيرد. به بيان ديگر، نبايد تا پايان فراگرد منتظر ماند. ولي بايد توجه داشت که اين امور، بخشي تفکيک ناپذير و جزئي از فراگرد محسوب مي شود.

نمودار 2-2: مدل فرآيند برنامه ريزي راهبردي برايسون

3-5-4-2 مدل فرايند برنامه ريزي راهبردي کاتلر80
در مديريت بازاريابي، کاتلر يک مدل مشابه ارائه کرد(نمودار 3-2). گروس و نيبر81 (2004) اين مدل را به عنوان پايه اي براي مدل مديريت دارايي هاي غير انتفاعي قرار دادند.

تجزيه و تحليل
خارجي

ماموريت کسب و کار تدوين و اهداف تدوين تدوين اجرا بازخورد و
استراتژي برنامه کنترل

تجزيه و تحليل
داخلي

منبع: کاتلر، 2003
نمودار 3-2: مدل فرايند برنامه ريزي استراتژيک کاتلر

4-5-4-2 مدل تعديل شده از کاتلر با سياست مختلف بازيگران
مدل فرايند برنامه ريزي استراتژيک کاتلر(2003) يکي از پر استناد ترين مدل برنامه ريزي استراتژيک است، اصول زير براي تنظيم اين مدل پيشنهاد شده است:
-تدوين استراتژي(در اين مورد گزينه هاي سرمايه گذاري از قبيل نوسازي،تخريب ،فروش و يا تعمير و نگهداري) نه تنها وابسته به فرموله کردن هدف و يا سياست، بلکه در تدوين سياست(داخلي و خارجي) بازيگران است.
-اين بازيگران مي توانند اصول سياست و تجزيه و تحليل خود را داشته باشند.
-اصول سياست ها به طور کامل در خود توسعه نيافته هستند، اما تاثير متقابل با ماموريت کسب و کار و اصول سياست از ديگر بازيگران وجود دارد.
اين مدل دو راه را براي مديريت کسب و کار جهت تدوين استراتژي نشان مي دهد. اولين و مستقيم ترين راه از طريق بسط گام به گام اين ماموريت از طريق اهداف سازماني است، راهنماي عمودي، با استفاده از روش هاي برنامه ريزي دقيق همراه نيست. راه دوم، راه غير مستقيم تر است از طريق تعامل با اصول سياست ديگر بازيگران، در سمت راست نمودار نشان داده شده است، اين نتايج در مدل 5_2ارائه شده است.

نمودار 4-2:مدل تعديل شده کاتلر با سياست مختلف بازيگران

5-5-4-2 مدل فرآيند برنامه ريزي استراتژيک ون دن بروک82
امروزه تعدادي از مدل هاي فرايند برنامه ريزي استراتژيک در دسترس هستند، که اغلب به دنبال يک رويکرد مشترک هستند. اکثر مدل ها عبارت اند از: توسعه بيانيه ماموريت، و پس از تجزيه و تحليل، ساخت و اجراي اهداف، اهداف عملياتي و استراتژي ها. علاوه بر اين تعدادي از مدل هايي با هدف در بخش غير انتفاعي وجود دارد.( به عنوان مثال برايسون 2004،آليسون و کاي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره شرکتهای بیمه، وفاداری مشتری، رضایت مشتری Next Entries پایان نامه درباره بیمه گذار، عرضه کننده، نام تجاری