پایان نامه با کلید واژه های تمرین مقاومتی، گروه کنترل، جامعه آماری، اکسیژن مصرفی

دانلود پایان نامه ارشد

در تحقیقی که توسط سوریوان48 وهمکاران درسال2006 انجام شد نقش TGF-β1درگسترش و تنظیم توده عضلانی رت های نوزاد بررسی شد. در کالبد شکافی اولیه نقش خانواده TGF-β1 در تنظیم عضله اسکلتی در اوایل دوران رشد (بعد از تولد) ، وارتباط آن با سنتز پروتئین که شاخصی در عضله اسکلتی رت های نوزاد می باشد اندازه گیری شد. یافته های حاصله از 10 رت نوزاد نشان داد که مقدار زیاد TGF-β1 همراه با کاهش سنتز پروتئین در عضله رت های نوزاد می باشد. مقدار زیاد میوستاتین موجود در استخوان ((BMP-2 و((BMP-7 با گسترش در توده عضلانی رت های نوزاد افزایش پیدا می کند که با پروتئین سنتازارتباط منفی دارد. فولیستا تین بازدارنده چندین عضو از خانواده TGF-β1 می باشد که می تواند از طریق تکثیر سلول های ستاره ای باعث هیپر تروفی شود. مقدار زیاد (BMP-2) و(BMP-7) همبستگی مثبتی با گیرنده (BMP-RIA) داشت. تزریق فولیستا تین سنتز پروتئین وفسفوریلاسیون را افزایش داد. در نتیجه خانواده TGF-β1 به صورت مستقیم وغیر مستقیم در تنظیم پروتئین سنتاز عضله در طول نوزادی در گیر است که با افزایش سن رت های نوزاد و TGF-β1 نشان از کاهش پروتئین سنتاز داشت (76).
در تحقیقی که توسط سزارکو وهمکاران در سال 2006 صورت گرفت پاسخ سرمی سطوحی از فاکتورهای رشدی TGF-β, VEGF , 49PDGF, بعداز فعالیت شدید ورزشی در افراد جوان بررسی شد. که در تحقیق 14 مرد جوان ورزشکار فعالیت فیزیکی و ورزشی شدیدی را انجام دادند. نمونه خونی قبل و بلافاصله و دو ساعت بعد از ورزش گرفته شد. محتوای سرم PDGF,TGF-BETA , VEGF با استفاده از روش ELISA اندازه گیری شد. سطوح سرمی PDGF به طور موثر ازng/ml 7/1بلافاصله بعد از فعالیت به ng/ml 64/4 افزایش پیدا کرد و بعد از دو ساعت فعالیت به ng/ml 3/3 رسید. سطوح سرمی TGF-β به طور چشمگیری از ng/ml 58/20 به ng/ml 37/55 بلافاصله بعد از فعالیت و بعداز دو ساعت فعالیت بهng/ml 03/40 رسید. سطوح سرمی VEGF به طور موثری از pg/ml83/91 بهpg/ml 61/165 بلافاصله بعد از فعالیت ودو ساعت بعد از فعالیت به pg/ml22/137 رسید. مشاهده افزایش سطوح فاکتورهای رشد می تواند مراحل سازگاری ارگان های بدن با تمرینات بدنی را در گیر سازد. در نتیجه فعالیت بدنی می تواند باعث افزایش فاکتورهای رشد ازجمله TGF-β شود (14).
در تحقیقی که توسط ایشی کاوا50و همکاران در سال2006 انجام شد، اثر TGF-β1 را در سوخت چربی در فعالیت استقامتی بررسی کردند که در تست این فرضیه از آنالیز گازها در حین دویدن روی تردمیل و تزریق بازدارنده TGF-β1 در مغز موش ها استفاده شد. غلظت سوبسترای های انرژی در دو گروه آنتی بادی TGF-β1 و گروه کنترل مقایسه شد که مشخص شد در گروه دریافت کننده آنتی بادی TGF-β1، غلظت پلاسمایی اسید چرب آزاد و کتون بادی نسبت به گروه کنترل کمتر بود.گازهای تنفسی در حین دویدن روی تردمیل بعد از کاهش مجازی کورتیکو تروپین در مغز توسط استرسین (بازدارنده گیرنده کورتیکوتروپین ) آنالیز شد و تفاوتی در نسبت تبادل تنفسی و اکسیژن مصرفی در دویدن با شدت 60 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی مشاهده نشد (46).
درتحقیقی که توسط بنسامون51 وهمکاران در سال 6 200 انجام شد هدف از تحقیق بررسی تغییرات وابسته به سن در شکل وخواص مکانیکی تاندون در(TIEG)-152، القا اولیه ژن TGF-β بود. موش ها در دو گروه القا شده ژن TGF-βو کنترل در سن های یک ساله، سه و پانزده ماه، مورد استفاده قرار گرفتند. خواص مکانیکی تاندون دم جدا شده از این موش ها با استفاده از تک محوری تعیین شد آزمون با کشش سطح شیبدار s/ mm05/0 و با فشار 10درصد و استراحت s/ mm5 انجام شد. پارامترهای مکانیکی سطح شیب دار اندازه گیری و ثبت شد. توسط میکروسکوپ الکترونی ساختار دسته تاندون دم مشخص شد. تفاوت معنی داری بین گروه القا شده ژن TGF-βو کنترل در 1 یا 15 ماه سن حاصل از آزمون های مکانیکی را نشان نداد. ولی در موش های با سن 3 ماهگی تفاوت مشاهده شد.در الکترومیکروسکوپی افزایش اندازه تارچه در تاندون گروه موش های 3 ماهگی نسبت به گروه کنترل مشاهده گردید این داده ها نقش مهمی برای القا ژنTGF-β در ریز تاندون و قدرت نشان می دهد وثابت شده است که TGF-βیک عامل مهم در درمان وقدرت تاندون است. برای شناسایی TGF-βاز طریق القا ژن صورت گرفت (9).
در تحقیقی که توسط اٌ کامٌتو53 و همکاران در سال 2005 صورت پذیرفت به تعیین اثر کاهش وابسته به سن در سطوح سرمی TGF-β1 در افرادسالم جامعه ژاپن پرداخته شد. در مجموع از 55 کودک سالم دارای سن ا تا 14 سال و 44 بزرگسال سالم دارای سن 21 تا 67 سال استفاده شد. نتایج بدست آمده حاکی از همبستگی منفی معنی دار بین سن و سطوح سرمی TGF-β1 وجود داشت. نشان داده شد که با افزایش سن سطوح سرمی این فاکتورکاهش یافته بود (62).
در تحقیقی که توسط کالدرون54 و همکاران در سال 2001 انجام شد به بررسی نقش متفاوت TGF-β1 و ANP دهلیزی قلب در تنظیم هیپتروفی قلبی ناشی از تمرین پرداختند. در این تحقیق تعدادی رت ماده نژاد اسپراگ –دالی با وزن 170±150 گرمی به صورت جداگانه به ورزش ارادی پرداختند.پس از 3و6 هفته ورزش ارادی نسبت وزن بطن چپ به وزن بدن افزایش یافته بودودرتحقیق mRNA بیان ژن TGF-β1 در بطن چپ افزایش داشت در حالی که mRNA TGF-β3 در بطن چپ نسبت به موش های که تحرکی نداشتند تغییر معنی داری نداشت. در هیپرتروفی بطن چپ نسبت ANPدهلیزی قلب موش های تمرینی نسبت به موش های کم تحرک mRNA مشابهی داشتند فقط تفاوت آن ها در mRNA TGF-β1 بودکه در رت های تمرینی بیشتر بود. نتایج نشان داد افزایش بیان TGF-β1 در هیپتروفی قلب ممکن است به بازسازی میوکارد کمک کند. در نتیجه TGF-B1 در هیپرتروفی قلب موش های با تحرک افزایش داشت ونسبت ANPدهلیزی موش های با تحرک نسبت به بی تحرک ها مشابه بود (18).
در تحقیقی که توسط وردی55 وهمکاران در سال 2001 انجام شد به بررسی تغییرات در سطح سرمی TGF-β1 و IL-4 پس از ایجاد آسیب که (توسط حرارت به موش ها وارد شده بود) در موش بررسی شد. در تحقیق از موش نر نژاد Sprague-Dawleyبا وزن 400 ±300 گرم استفاده شد و به 50٪ کل سطح بدن موش ها آسیب وارد شده بود. موش ها 1 ساعت تا 8 ساعت پس از آسیب کشته شدند. نمونه خون از ورید تحتانی جمع آوری شد. سطح سرمی TGF-β1 و IL-4 توسط کیت ELISA اندازه گیری شد. موش هایی که یک ساعت پس از آسیب کشته شدند افزایش سطوح سرمی مشاهده شد ولی موش هایی که 8 ساعت پس از آسیب کشته شدند سطوح سرمی آن ها نسبت به گروه یک ساعتی کاهش داشت. این نتایج نشان داد که سطوح سرمی TGF-β1 و IL-4 بلا فاصله با آسیب افزایش پیدا کرده وبا افزایش التهاب در بدن همراستا می باشد (88).
همانگونه که مشاهده می شود، تحقیقات زیادی در زمینه اعمال بیولوژیک TGF-β1 در نمونه های انسانی وحیوانی به انجام رسیده است. این تحقیقات شامل نقوش آنتی اکسیدانی، التهابی، متابولیسمی و رشدی TGF-β1 می باشند. با این وجود علیرغم مشخص بودن نقش بارز TGF-β1 در منع فرایند رشد وتمایز سلولی، در مورد پاسخ این فاکتور به عنوان عاملی احتمالی در روند هایپرتروفی عضلانی متعاقب انجام تمرین مقاومتی اطلاعاتی وجود ندارد. لذا تحقیق حاضر در صدد آن شد که برای اولین بار نقش احتمالی TGF-β1 در هایپرتروفی ناشی از ورزش مقاومتی و همچنین پاسخ سریال زمانی این فاکتور به تمرین مقاومتی را مورد بررسی قرار دهد.

3-1. مقدمه
همان طور که در فصل اول بیان گردید هدف از این تحقیق، تاثیرات سریال زمانی تمرین مقاومتی بربیان TGF-β1 و هایپرتروفی عضلانی در رت های نر نژاد ویستار می باشد. در این فصل به شرح و توضیح روش شناسی تحقیق شامل روش تحقیق، جامعه آماری، نحوه انتخاب نمونه ها، ابزار و وسایل اندازه گیری متغیر های تحقیق و روش تجزیه و تحلیل داده ها پرداخته شد.

3-2. روش و طرح تحقیق
تحقیق حاضر از نوع تجربی بود که با طرح تحقیق پس آزمون با گروه کنترل انجام شد.

3-3. جامعه آماری و نحوه انتخاب آزمودنی ها

3-3-1. جامعه آماری
جامعه آماری تحقیق ، شامل رت های نر نژاد ویستار بود.
3-3-2. نمونه تحقیق
نمونه آماری این تحقیق را 48 رت نر نژاد ویستار تشکیل می دهند که به طور تصادفی به دوگروه کنترل (24=n) و تجربی (24=n) تقسیم شدند.گروه تجربی تحقیق حاضر نیز از سه گروه تشکیل شد. 1)گروهی که بعد از سه هفته اعمال تمرین مقاومتی تشریح شدند ( 8=n )
2) گروهی که بعد ازپنج هفته اعمال تمرین مقاومتی تشریح شدند ( 8=n )
3) گروهی که بعد ازهشت هفته اعمال تمرین مقاومتی تشریح شدند ( 8=n ) برای هر یک از گروه های تجربی ،گروه کنترل موازی خود تشریح شدند. تعداد نمونه در هر گروه بر اساس مقالات موجود تعیین گردید.

3-4. متغیر های تحقیق

3-4-1. متغیر مستقل
1- تمرین مقاومتی
3-4-2. متغیر وابسته
1- بیان TGF-β1 در عضله FHL بعد از سه هفته تمرین مقاومتی
2- بیان TGF-β1در عضله FHL بعد از پنج هفته تمرین مقاومتی
3- بیان TGF-β1 در عضله FHL بعد ازهشت هفته تمرین مقاومتی
4- سطوح سرمی TGF-β1بعد از سه هفته تمرین مقاومتی
5- سطوح سرمی TGF-β1بعد از پنج هفته تمرین مقاومتی
6- سطوح سرمی TGF-β1بعد ازهشت هفته تمرین مقاومتی
7- وزن عضله FHL بعد از سه هفته تمرین مقاومتی
8- وزن عضله FHL بعد از پنج هفته تمرین مقاومتی
9- وزن عضله FHL بعد ازهشت هفته تمرین مقاومتی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلید واژه های تمرین مقاومتی، تمرینات مقاومتی، گروه کنترل، فیزیولوژی Next Entries پایان نامه با کلید واژگان وفاداری مشتری، سفارشی سازی، رضایت مشتری، وفاداری مشتریان