پایان نامه با کلید واژه های اعداد و ارقام

دانلود پایان نامه ارشد

گردشگري بدان توجه لازم شود. در سند مربوط به چشم انداز يک مقصد گردشگري به اين پرسش پاسخ داده خواهد شد: مقصد گردشگري مي خواهد در آينده چه بشود؟
ب: تعيين و شناسايي مأموريت، ويژگي ها و اجزاء آن
در اين مرحله ويزگي ها و اجزا مأموريت يک مقصد گردشگري مورد بحث قرار مي گيرد. در اين ارتباط پيتر دراکر پدر مأموريت نوين دنيا معتقد است که طرح پرسش: فعاليت ما چيست؟ مترادف با اين پرسش است که ماموريت ما چيست؟ بيانيه ماموريت مقصد گردشگري جمله يا عبارتي است که بدان وسيله مقصود يک مقصد گردشگري از مقصود مقاصد گردشگري مشابه متمايز مي شود و بيان کننده علت وجودي مقصد گردشگري بشمار مي آيد. در تدوين ماموريت قبل از هر اقدامي بايد منطقه اي که توسعه گردشگري آن مدنظر است از لحاظ بررسي عوامل خارجي و عوامل داخلي مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. بررسي فرصت ها، تهديدات، نقاط قوت و ضعف باعث مي شود که ماموريت به صورت واقع گرايانه تدوين شود، همچنين با داشتن يک مأموريت روشن مي توان استراتژي هاي قابل اجرا را تدوين نمود، بنابراين تعيين مأموريت و عوامل خارجي و عوامل داخلي با يکديگر مرتبط هستند. اهميت تعيين ماموريت در مديريت استراتژيک به تحقيق اثبات شده است. تحقيقات بيانگر اين بوده است که سيستم هاي داراي عملکرد عالي داراي سند ماموريت مستند بوده اند ( ديويد؛ 1379، ص 173). با توجه به اين نکات ماموريت يک مقصد گردشگري مشتمل بر نه جزء مي باشد. با توجه به ماموريت مقصد گردشگري بايد بتوان به پرسش هاي زير پاسخ داد:
گردشگران: گردشگران مقصد گردشگري چه کساني هستند؟
محصولات يا خدمات: محصولات و خدمات اصلي گردشگري مقصد چيست؟
بازارها: از نظر جغرافيايي مقصد گردشگري در کجا رقابت مي کند؟
فن آوري: آيا مقصد گردشگري از پيشرفته ترين فن آوري ها استفاده مي کند؟
توجه به بقاء، رشد و سودآوري: آيا مقصد گردشگري براي رشد و سلامت مالي از تعهد لازم برخوردار است؟
فلسفه: باورها، ارزش ها و اولويت هاي اخلاقي اصلي مقصد گردشگري چيست؟
ويژگي ممتاز: مقصد گردشگري داراي چه مزيت رقابتي يا شايستگي ممتاز است؟
توجه به تصور مردم: آيا مقصد گردشگري نسبت به مسائل اجتماعي، جامعه و محيط واکنش مناسب نشان مي دهد؟
توجه به کارکنان: آيا کارکنان و يا نيروي انساني به عنوان يک دارايي ارزشمند براي مقصد گردشگري به حساب مي آيند؟

پ: تعيين اهداف
اهداف نتايجي هستند که از تعقيب استراتژي ها بدست مي آيند. آن ها باعث مي شوند که عملکردهاي مقصد گردشگري بر اساس معيارهاي خاصي انجام شود و براي کارکنان به منبع مهمي براي ايجاد انگيزه و هويت تبديل مي شوند و آن ها را تشويق به انجام بهتر کار مي کنند. با دستيابي به اهداف مي توان به ماموريت يک مقصد گردشگري جامه عمل پوشاند. اهداف بايد با هم سازگاري عمودي و سازگاري افقي داشته و يکديگر را تقويت و تاييد نمايند. در ابتداي فرآيند برنامه ريزي گردشگري هيچ موضوعي ضروري تر از تدوين اهداف به نظر نمي رسد. تعيين اهداف از آن جهت با اهميت به شمار مي رود که نتايج مورد انتظار و دلخواه را از توسعه گردشگري در يک منطقه بيان مي کنند (سازمان جهاني گردشگري 1379: 32). در تدوين اهداف قبل از هر اقدامي بايد منطقه اي که توسعه گردشگري آن مدنظر است از ابعاد مختلف مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. اين تجزيه و تحليل موجب مي شود که اهداف به صورت واقع گرايانه تدوين شده و قابليت دست يابي آن ها امکان پذير باشد.

2-1-3-3 مرحله ورودي
الف: تعيين عوامل داخلي و خارجي مؤثر بر تدوين استراتژي
اين مرحله شامل ارزيابي محيط خارجي و ارزيابي محيط داخلي است. در اين مرحله عوامل خارجي و عوامل داخلي مؤثر بر مقصد گردشگري با استفاده از دو تکنيک ماتريس ارزيابي عوامل خارجي (EFE) و ماتريس ارزيابي عوامل داخلي (IFE) شناسايي شده و مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرد. اين عوامل در نمودار 2-3 (دلبري، 1383: 104) به نمايش گذاشته شده است.
نمودار2-3: الگوي عوامل موثر بر تدوين راهبردهاي توسعه مقصد گردشگري

منبع: (دلبري؛ 1383، 104)

ب: ماتريس ارزيابي عوامل خارجي (EFE):
برنامه ريزان راهبردي با استفاده از ماتريس ارزيابي عوامل خارجي مي توانند عوامل اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، بوم شناسي، زيست محيطي، سياسي، دولتي، قانوني، فناوري و رقابتي را مورد ارزيابي قرار دهند. اين عوامل موجب خلق فرصت ها و تهديداتي براي يک مقصد گردشگري مي شوند.
مقصود از فرصت ها و تهديدات خارجي، رويدادها و روندهاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، بوم شناسي، محيطي، سياسي، رقابتي و … است که مي توانند به ميزان زيادي در آينده به منطقه منفعت يا زيان برسانند. فرصت ها و تهديدات به ميزان زيادي خارج از کنترل است، از اين رو از واژه خارجي يا بيروني براي آن ها استفاده مي کنند (ديويد، 1384: 35). براي تهيه ماتريس ارزيابي عوامل خارجي بايد پنج مرحله را به شرح زير طي کرد:
1- پس از بررسي عوامل خارجي، عوامل شناخته شده اي را بايد فهرست کرد که موجب بروز فرصت يا تهديد براي مقصد گردشگري مي شوند.
2- به اين عوامل وزن يا ضريب داده مي شود. اين ضريب ها از صفر (بي اهميت) تا 1 (بسيار مهم) مي باشند. ضرايب، نشان دهنده اهميت نسبي يک عامل مي باشند. اغلب، به عواملي که موجب فرصت يا موفقيت مي شوند ضريب بيشتري ( در مقايسه با عوامل تهديد کننده) داده مي شود. (ولي اگر عوامل تهديد کننده نيز شديد باشند، بايد به آن ها ضريب بالايي داد). با مقايسه مقاصد گردشگري رقيب و پس از بحث گروهي و توافق نظر ميان اعضا مي توان وزن ها و ضرايب را تعيين کرد. مجموع اين ضرايب بايد 1 شود.
3- به هر يک از عواملي که موجب موفقيت مي شود امتياز 1 تا 4 داده مي شود. اين عدد بيانگر ميزان اثربخشي استراتژي هاي کنوني سيستم در نشان دادن واکنش نسبت به عامل مزبور مي باشد. عدد 4 به معناي اين است که واکنش بسيار عالي بوده، عدد 3 يعني واکنش از حد متوسط بالاتر، عدد 2 يعني واکنش در حد متوسط و عدد 1 بدين معني است که واکنش ضعيف مي باشد. اين امتيازها بر حسب اثربخشي استراتژي هاي سيستم تعيين مي شوند. امتياز ها بر اساس فعاليت مقصد گردشگري مورد نظر و ضرائب (که در مرحله دوم تعيين شده اند) با توجه به صنعت گردشگري تعيين مي گردند.
4- ضريب هر عامل در امتياز مربوطه ضرب مي شود تا نمره نهايي به دست آيد.
5- مجموع نمره هاي نهايي هر عامل محاسبه مي شود تا بتوان مجموع نمره نهايي مقصد گردشگري را تعيين کرد.
در ماتريس ارزيابي عوامل خارجي، صرف نظر از تعداد عواملي که موجب فرصت يا تهديد مي شوند هيچ گاه مجموع نمره هاي نهايي سيستم بيش از 4 و يا کمتر از 1 نمي شود. ميانگين اين جمع 5/2 مي شود. اگر مجموع اين اعداد به 4 برسند بدين معني است که سيستم در برابر عواملي که موجب تهديد و فرصت مي شوند، به صورتي بسيار عالي واکنش نشان مي دهد. به بيان ديگر، سيستم در استراتژي هاي خود به شيوه اي موفقيت آميز از فرصت هاي موجود استفاده مي نمايد و اثر عواملي را که موجب تهديد مي شوند به پايين ترين ميزان ممکن مي رساند. عدد يک بيانگر اين است که سيستم در تدوين استراتژي هاي خود نتوانسته است از عواملي که فرصت يا موقعيت ايجاد مي کنند بهره برداري نمايد و يا از عواملي که موجب تهديد مي گردند، احتراز نمايد. درک عواملي که در ماتريس ارزيابي عوامل خارجي به کار مي آيند بسيار مهم تر از ضرايب يا امتيازي است که به اين عوامل مي دهند. جدول 2-3 شکل نمايي يک ماتريس ارزيابي عوامل خارجي را نشان مي دهد.

جدول 2-3: ماتريس ارزيابي عوامل خارجي (EFE)
رديف
عوامل کليدي خارجي
ضريب
امتياز
نمره نهايي
O1
.
.
O10
T1
.
.
T10

جمع

1
_
X
ماخذ: (ديويد، 1379)

پ: ماتريس ارزيابي عوامل داخلي (IFE):
ماتريس ارزيابي عوامل داخلي، حاصل بررسي استراتژيک عوامل داخلي سيستم مي باشد. اين ماتريس، نقاط قوت و ضعف اصلي داخلي مقصد گردشگري را تدوين و ارزيابي مي کند. نقاط قوت و ضعف داخلي در زمره فعاليت هاي قابل کنترل مقصد گردشگري قرار مي گيرند که در حال حاضر مقصد گردشگري آن ها را به شيوه اي بسيار عالي يا بسيار ضعيف انجام مي دهد. يکي از فعاليت هاي اصلي و ضروري مديريت استراتژيک اين است که نقاط ضعف و قوت منطقه را شناسايي، و آن ها را ارزيابي کند. بايد کوشيد استراتژي هايي به اجرا درآيند که نقاط قوت داخلي تقويت شود و ضعف هاي داخلي برطرف گردند يا بهبود يابند. براي تهيه يک ماتريس ارزيابي عوامل داخلي بايد به قضاوت هاي شهودي تکيه نمود. بر همين اساس نبايد روش هاي عملي را به گونه اي تفسير کرد که آن ها را تنها راه توانمند، ارزنده و جامع به حساب آورد. درکي عميق از اين عوامل بسيار بيش از اعداد و ارقام واقعي اهميت دارد. مي توان با طي 5 مرحله ماتريس ارزيابي عوامل داخلي را تهيه کرد.
اين پنج مرحله به شرح زير است.
1- پس از بررسي عوامل داخلي، بايد مهم ترين عوامل را فهرست کرد. عوامل انتخابي بايد در برگيرنده نقاط قوت و ضعف سيستم انتخابي باشند.
2- به اين عوامل، از صفر (کم اهميت) تا 1 (بسيار مهم) ضريب داده مي شود. ضريب هر عامل، بيانگر اهميت نسبي آن در موفقيت سيستم در صنعت مورد نظر است. صرف نظر از اينکه آيا عامل مورد نظر نقطه ي قوت يا ضعف داخلي مي باشد، بايد به عاملي که داراي بيشترين اثر بر عملکرد منطقه است، بالاترين ضريب را داد. مجموع اين ضريب ها بايد برابر 1 شود.
3- به هر يک از عوامل امتياز 1 تا 4 داده مي شود. امتياز 1 بيانگر ضعف اساسي، امتياز 2 بيانگر ضعف کم، امتياز 3 بيانگر نقطه قوت ، امتياز 4 نشان دهنده قوت بسيار بالاي عامل مورد بحث مي باشد.
4- براي تعيين نمره هاي نهايي هر عامل، بايد ضريب هر عامل را در امتياز آن ضرب کرد.
5- مجموع نمره هايي نهايي هر عامل را محاسبه کرده تا نمره نهايي مقصد گردشگري مشخص شود.
صرف نظر از تعداد عواملي که در ماتريس ارزيابي عوامل داخلي قرار داده مي شود، جمع نمرات نهايي بين 1 تا 4 خواهد بود و ميانگين آن ها 5/2 مي باشد. اگر نمره نهايي کمتر از 5/2 باشد، بدين معني است که سيستم از نظر عوامل داخلي دچار ضعف است و اگر اين نمره بيش از 5/2 باشد، بيانگر اين است که سيستم يا منطقه از نظر عوامل داخلي داراي قوت است. اگر يک عامل داخلي يا خارجي به صورت همزمان، داراي نقاط مثبت و منفي باشد، اين عامل را بايد دو بار در ماتريس مربوطه قرار داد و براي هر نوبت به آن ضريب و رتبه داد. جدول 4-3 شکل نمايي يک ماتريس ارزيابي عوامل داخلي را نشان مي دهد.
جدول 3-3: ماتريس ارزيابي عوامل داخلي (IFE)
رديف
عوامل کليدي داخلي
ضريب
امتياز
نمره نهايي
S1
.
.
S10
W1
.
.
W10

جمع

1
_
X
ماخذ: (ديويد، 1379)

3-1-3-3 مرحله مقايسه:
در چارچوب تدوين استراتژي ها، مرحله مقايسه دربرگيرنده روش هايي است که مي توان از آن ها استفاده کرد و به شناسايي استراتژي هاي مناسب دست يافت. در اين تحقيق از ماتريس تهديدات، فرصت ها، نقاط ضعف و نقاط قوت (SWOT) براي اين منظور استفاده شده است.
اين ماتريس متکي به اطلاعاتي است که از مرحله نخست به دست آمده اند و فرصت ها و تهديدات خارجي را با نقاط قوت و ضعف داخلي مقايسه مي کند. براي اينکه بتوان استراتژي هاي گوناگون امکان پذير را به شيوه اي اثربخش ارائه نمود، فرايند مقايسه عوامل داخلي و خارجي نقشي مهم و سرنوشت ساز ايفا مي کند.

ماتريس تهديدات، فرصت ها، نقاط قوت و نقاط ضعف (SWOT)
اين ماتريس يکي از ابزارهاي بسيار مهم در فرايند تدوين استراتژي است که بوسيله آن اطلاعات مقايسه مي شود و مي توان با استفاده از آن چهار نوع استراتژي ارائه نمود: استراتژي SO، استراتژي ST، استراتژي WT و استراتژي WO. مقايسه کردن عوامل اصلي داخلي و خارجي از مشکل ترين بخش هاي تهيه ماتريس SWOT است و به قضاوت هاي خوبي نياز دارد و نيز چيزي به عنوان بهترين عوامل وجود ندارد. در اجراي استراتژي هاي SO سيستم با استفاده از نقاط قوت داخلي مي کوشد از فرصت هاي خارجي بهره برداري نمايد. در برنامه ريزي استراتژيک تلاش بر آن است که سيستم در

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره رضایت مشتری، رضایت مشتریان، سنجش عملکرد Next Entries پایان نامه با کلید واژه های استراتژي، جذابيت، داخلي