پایان نامه با کلمات کلیدی قرآن کریم، ظلم و ستم

دانلود پایان نامه ارشد

نهصد و پنجاه سال مشغول دعوت قوم به سوی حق بود. ولی تعداد اندکی ایمان آوردند. بنابراین پیامبر الهی طبق دستور خداوند مشغول ساختن کشتی شد152 و از هر کدام حیوانات یک جفت نر و ماده سوار کشتی کرد و با یاران خود از آن عذاب الهی نجات یافت و بقیه قوم سرکش همگی حتی فرزند او نیز غرق گشتند.153
این بود سرگذشت کسانی که از اصل خود که همان خدای منان است فاصله گرفته و به سوی غیر خود حرکت کردند عاقبت چنین قومی از بین رفتن و کشته شدن جمعی آنهم توسط عذاب الهی بود.
3-2-1-2- قوم لوط
نمونه دیگری که از مصادیق از خودبیگانگی جمعی در جوامع گذشته میباشند، قوم لوط است. این قوم مسرف آنچنان دچار زشت کاری شدند که مصداق واقعی ﴿أُوْلَئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ﴾154 «آنها همانند چهارپایان هستند بلکه پستتر» میباشند.
از کارهای زشت قوم لوط گلوله پرانی با کمان و هسته انداختن به یکدیگر (و حتی در بعضی موارد شرطبندی میکردند که هسته به هر کسی خورد با او عمل زشت انجام دهند).
همچنین لباسهای فاخر و بلند میپوشیدند (که امروز رقاصههای دنیا در جهان غرب می‌پوشند و دکمههای کت و پیراهنشان را میگشودند)155 از جمله از کارهای آنها این بود که راهها را برای زشتکاری میبستند و آشکارا درمعرض دید مردم، منکرات را انجام میدادند و در تفسیر آیه ﴿وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ﴾156آمده: با یکدیگر در ملأ عام کارهای رکیک و زشت انجام می‌دادند.و در بعضی از تفاسیر کلمه «منکر» به هسته انداختن آنها تفسیر شده که آن هم به خاطر هوسهایشان بود.
از آیات قرآن استفاده میشود، که زشتکاری قوم لوط به گونهای زننده بود که در میان هیچ قوم و ملتی سابقه نداشت. چنان که لوط به آنها گفت: ﴿ وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّن الْعَالَمِينَ﴾157 «شما کار بسیار زشتی انجام میدهید که احدی از مردم جهان، قبل از شما آنها را انجام نداده است.»
به این ترتیب آنها چون بنیانگذار این فساد بودند، بار گناه کسانی را که در آینده از آنها پیروی میکنند نیز به دوش خواهند کشید، بیآنکه از گناه آنان چیزی کم شود. از دیگر زشتکاری قوم لوط این بود که، کف دست بر پشت یکدیگر میزدند، دشنامهای رکیک و زننده به یکدیگر میگفتند، بازیهای بچهگانه داشتند، قمار بازی میکردند، با انواع آلات موسیقی سر و کار داشتند، سنگپرانی کرده، متلک می‌گفتند، و در حضور جمع، خود را برهنه میکردند و …
حضرت لوط (ع) هر چه آنها را نصیحت کرد، در دل آن آلودگان و منحرفان اثر ننموده، پاسخ آنها به حضرت لوط این بود که: ﴿ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ﴾158 «اگر راستی میگویی عذاب خدا را برای ما بیاور.»
لجاجت و هوسبازی آنها تا این حد بود که سرانجام حضرت لوط (ع) با قلبی آکنده از اندوه گفت:﴿قَالَ رَبِّ انصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ﴾159 «پروردگارا مرا بر این قوم مفسد، پیروز گردان.»
بنابراین علی رغم تلاشهای زیاد حضرت لوط (ع) آنها هدایت نیافتند و مشمول عذاب الهی گردیدند و نزول عذاب بدین صورت بود که که صبحگاهان هنگام طلوع فجر، صیحه آن قوم را فرا گرفت و خدای عزوجل سنگی از گل نشاندار که نزد پروردگارت برای اسراف کنندگان در گناه آماده شده بر آنان ببارید و شهرهایشان را زیر و رو کرد و هر کس از مؤمنین را که در آن شهرها بود بیرون نمود، البته غیر از یک خانواده هیچ مؤمنی در آن شهرها یافت نشد و آن خانواده لوط بود و آن شهرها را آیت و مایه عبرت نسلهای آینده کرد تا کسانی که از عذاب الیم الهی بیم دارند با دیدن آثار و خرابههای آن شهرها عبرت بگیرند.160
همانگونه که در آیات قرآن به صراحت آمده است، علت اصلی هلاکت آن قوم زشتکاری و رواج فساد جنسی و هم جنس بازی بوده است که خروج از دائره انسانیت و گرایش به کارهای پستی می‌باشد که حتی در میان حیوانات هم مشاهده نمیشود و این چیزی نیست مگر فراموش کردن حقیقت انسانیت و از خودبیگانه شدن.
3-2-1-3- قوم عاد
نام قوم عاد در قرآن 24 بار آمده و محل زندگی آنها سرزمین «احقاف» بین عمان و یمن یا عمان و حضرموت بوده است.161 قرآن کریم در مورد حضرت هود (ع) می فرماید:
﴿وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتْ النُّذُرُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ﴾162«سرگذشت هود (برادر قوم عاد را یاد کن، آن زمان که قومش را در سرزمین «احقاف» بیم داد در حالی که پیامبران زیادی قبل از او در گذشتههای دور و نزدیک آمده بودند که: جز خدای یگانه را نپرستید! (و گفت:) من بر شما از عذاب روزی بزرگ میترسم.»
تعبیر به «اخ» برادر (برای بیان نهایت دلسوزی و صفای این پیامبر بزرگ نسبت به قوم خویش است، این تعبیر چنان که میدانیم در مورد عدهای از پیامبران بزرگ در قرآن مجید آمده است، آنها برادری دلسوز و مهربان برای اقوام خویش بودند که از هیچ نوع فداکاری مضایقه نکردند. این تعبیر ممکن است در ضمن اشارهای به ارتباط خویشاوندی میان این پیامبران و اقوامشان نیز باشد.163
از آیات قرآن برمیآید که قوم عاد، بلند قامت و نیرومند بودهاند. به همین نسبت ساختمانهای محکم و بزرگ میساختند, آنها قومی مترقی و دارای شهرهای آباد و سرزمینهای حاصلخیز بودهاند. قرآن از آنها اینگونه یاد میکند: ﴿أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ * إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ * الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ﴾164 «آیا ندیدی پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ و با آن شهر ارم با عظمت، همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود.»165
این قوم کافر و بتپرست بودند و طاغبان مستکبر خود را اطاعت میکردند: ﴿وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُواْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْاْ رُسُلَهُ وَاتَّبَعُواْ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ﴾166 «و این قوم «عاد» بود که آیات پروردگارشان را انکار کردند و پیامبران او را معصیت نمودند و از فرمان هر ستمگر دشمن حق، پیروی کردند.» چون کشورشان وسعت یافت، سر بر طغیان و سرکشی برداشتند، تا اینکه هود (ع) بر ایشان مبعوث شد.167 اما علی رغم تمام تلاشهایی که حضرت هود (ع) برای هدایت قوم خود انجام داد آنها ایمان نیاوردند و همچنان بر کفر و لجاجت خود افزودند تا اینکه بعد از سه سال قحطی و توبه نکردن قوم خیره سر عاد، ابر سیاهی در آسمان ظاهر میشود آنها گمان میکنند، میخواهد باران ببارد، ولی آن در حقیقت شروع عذاب بود:
﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتهِِمْ قَالُواْ هَذَا عَارِضٌ ممُّْطِرُنَا  بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُم بِهِ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيم﴾168«هنگامى كه آن (عذاب الهى) را بصورت ابر گسترده‏اى ديدند كه بسوى درّه‏ها و آبگيرهاى آنان در حركت است (خوشحال شدند) گفتند: «اين ابرى است كه بر ما مى‏بارد» (ولى به آنها گفته شد:) اين همان چيزى است كه براى آمدنش شتاب مى‏كرديد، تندبادى است (وحشتناك) كه عذاب دردناكى در آن است.» در واقع آنها دچار عذاب الهی شده بودند ولی از آن غذاب غافل بودند بنابراین همگی آنها در اثر کفر و الحاد مورد غضب الهی قرار گرفته و از بین رفتند. اين عذاب الهي و عمومي چيزي نيست جز نتیجه از خودبيگانگي قوم عاد و دوري از خويشتن حقيقي.
3-2-1-4- قوم یهود
از جمله اقوامی که در اثر لجاجت و گنهکاری از مصادیق جوامع از خودبیگانه محسوب می‌گردند، قوم یهود میباشد. قوم بنی اسرائیل و یهود در میان امّت ها و ملّتهای دیگر از چنان لجاجت، خباثت، قساوت، غرور، استکبار و … برخوردارند که این خصایص و ویژگیها در خباثت، غرور، قساوت و … تاریخ آنان را از دیگر مردمان متمایز کرده است. این خصایص منحصر به فرد آنان سبب شد، تا قرآن کریم اهتمام ویژهای به بیان تاریخ، اخلاق، و صفات آنان داشته باشد و ویژگیهای آنان را به صورت مفصل در قرآن کریم بیان کند. به گونهای که تاریخ هیچ یک از دیگر ادیان الاهی، این گونه در قرآن توصیف نشده است، از این رو مسئلۀ یهود آیات زیادی از قرآن را به خود اختصاص داده است و در هر یک از این آیات به یک صفت و خصیصه ای از خصایص، شیوه، روش، عادات و معتقدات بنی اسرائیل اشاره شده است. از آن جمله است قول خدای متعال که میفرماید: “و بنى اسرائیل را در آن کتاب خبر دادیم که: دو بار در زمین فساد خواهید کرد و نیز سرکشى خواهید کرد، «سرکشى‏کردنى بزرگ»169 یهود گفتند که دست خدا بسته است. دست هاى خودشان بسته باد. و بدین سخن که گفتند ملعون گشتند. دست‌هاى خدا گشاده است. به هر سان که بخواهد روزى مى‏دهد. و آن چه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است، به طغیان و کفر بیشترشان خواهد افزود. ما تا روز قیامت میانشان دشمنى و کینه افکنده‏ایم. هر گاه که آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت. و آنان در روى زمین به فساد مى‏کوشند، و خدا مفسدان را دوست ندارد.170 از این رو به آیات دیگری که برخی از صفات آنان را تبیین میکند، اشاره میکنیم.
قرآن کریم به مجموعهای از صفات زشت و ناپسند و عادتهای بد یهود اشاره میکند که در اینجا برخی از آنها را مورد بررسی قرار می دهیم:

3-2-1-4-1- تحریف کتاب آسمانی (تورات)
خدای متعال در قرآن به این صفت اشاره میکند و میفرماید: «بعضى از یهود، سخنان را از جاى خود، تحریف مى‏کنند و (به جاى اینکه بگویند: «شنیدیم و اطاعت کردیم»)، مى‏گویند: «شنیدیم و مخالفت کردیم! و (نیز مى‏گویند:) بشنو! که هرگز نشنوى! و (از روى تمسخر مى‏گویند:) راعنا [ما را تحمیق کن!]» تا با زبان خود، حقایق را بگردانند و در آیین خدا، طعنه زنند. ولى اگر آنها (به جاى این همه لجاجت) مى‏گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم و سخنان ما را بشنو و به ما مهلت ده (تا حقایق را درک کنیم)»، براى آنان بهتر، و با واقعیت سازگارتر بود. ولى خداوند، آنها را بخاطر کفرشان، از رحمت خود دور ساخته است از این رو جز عدّه کمى ایمان نمى‏آورند.»171
3-2-1-4-2- تحریف حقایق
یکی از اعمالی که قوم یهود انجام میدادند، تحریف حقایق و تغییر حقیقت اوامر الاهی بود: «بعضی از یهودان کلمات خدا را دگرگون میکنند، یعنی قوم یهود آیات و کلمات الاهی را تحریف میکردند. این تحریف گاهی تحریف لفظی و گاهی تحریف معنوی و عملی بود. جملات ادامه آیه بیانگر این است که منظور از تحریف در اینجا تحریف لفظی و تغییر در عبارت است؛ چرا که خدای متعال میفرماید: «و میگویند: شنیدیم و عصیان میورزیم»، یعنی به جای این که بگویند «شنیدیم و اطاعت کردیم، میگویند: «شنیدیم و سرپیچی کردیم.» این کلام دقیقاً مانند سخن کسی است که با تمسخر میگوید: «از شما دستور از ما نشنیدن».
3-2-1-4-3- استهزا و تمسخر
قرآن کریم سپس به قسمت دیگری از حرفهای دشمنانۀ این گروه اشاره میکند که از این طریق سلطۀ خود را بر عده ای از مردم عوام و جاهل حفظ میکنند. قوم یهود علاوه بر سلاح تحریف حقایق و خیانت در ابلاغ کتابهای آسمانی که وسیلهای برای نجات این گروه و دارو دستۀ آنها از ظلم و ستم فرعونی بود، به سلاح استهزا و تمسخر که تنها حربۀ مخالفان و دشمنان مغرور است، متوسل میشدند.
به حق در طول تاریخ، هرگز کسی، قومی لجوجتر و دشمنی سرسختتر از یهود در مقابل خود ندیده است. هر سخنی که با انگیزها و مقاصد شوم آنان سازگار نبود آن را تحریف میکردند، حتی اگر تعقل میکردند و علم پیدا میکردند که این سخن از جانب خداست!
آنان تورات را پیشاپیش تحریف کردند و به جای آیات عدالت و رحمت، غصب و تجاوز را جایگزین نمودند.
3-2-1-4-4- انکار حق
از جمله ویژگی های قوم یهود و نصارا، این است که هر یک از این دو گروه هر آنچه را که از مسائل حق و حقیقت نزد آنها است انکار میکنند و این صفت بسیار زشت و ناپسند است. پروردگار عالمیان چنین میفرماید: «با آن که کتاب خدا را مى‏خوانند، یهودان گفتند که ترسایان بر حق نیستند و ترسایان گفتند که یهودان بر حق نیستند. هم چنین آنها که ناآگاهند سخنى چون سخن آنان گویند. خدا

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی قرآن کریم، دوران جاهلیت، امر به معروف، تاریخ زندگانی Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی قرآن کریم، پیامبر اسلام (ص)، نزول قرآن