پایان نامه با کلمات کلیدی قانون اساسی، آگهی های تبلیغاتی، موازین اسلامی، ارزش های اخلاقی

دانلود پایان نامه ارشد

افراد را عهده دار بوده و کم و کیف و خصوصیات کالا یا خدماتی را از طریق وسایل ارتباط جمعی معرفی نمایند.
ماده 2- سازمان های تبلیغاتی باید پس از ثبت نام مؤسسه در وزارت اطلاعات و جهانگردی، مدیر مسئول خود را به وزارت مذکور معرفی نمایند.
تبصره: واگذاری مؤسسات تبلیغاتی و کانون های آگهی باید با اطلاع وزارت اطلاعات و جهانگردی باشد.
ماده 3- هر مدیر مسئول باید دارای شرایط زیر باشد:
1- تابعیت ایران
2- اهلیت قانونی
3- نداشتن سوء شهرت و سابقه ی محکومیت مؤثر کیفری
4- داشتن حداقل دیپلم کامل متوسطه
5- دارا بودن حداقل چهار سال سابقه در امور تبلیغاتی بازرگانی با تأیید اتحادیه مربوط یا مدرک تحصیلی در رشته تبلیغات و بازاریابی
ماده 4- در صورتی که مدیر مسئول حائز شرایط مقرر در ماده 3 باشد، وزارت اطلاعات و جهانگردی موافقت با اشتغال او را به مؤسسه متقاضی اعلام خواهد کرد. هر گاه مدیر مسئول فاقد هر یک از شرایط مذکور در ماده 3 بشود و یا رعایت مقررات این آیین نامه را ننماید، وزارت اطلاعات و جهانگردی مراتب را به موسسه مربوط ابلاغ می نماید که نسبت به معرفی مدیر مسئول دیگری اقدام نماید.
ماده 5- اجازه ی تأسیس شعب و نمایندگی مؤسسات تبلیغاتی و کانون های آگهی در یک یا چند حوزه- ی معیّن با توجه به امکانات و لزوم تأسیس سازمان های تبلیغاتی به عهده ی وزارت اطلاعات و جهانگردی است.
ماده6 – وزارت اطلاعات و جهانگردی می تواند در شهرستان هایی که فاقد تشکیلات اداری است، تمام و یا قسمتی از وظایف و اختیارت خود را در این آیین نامه به فرمانداری و یا بخشداری محل تفویض کند.
ماده 7- آگهی تبلیغاتی که از طریق وسایل ارتباط جمعی (رادیو، تلویزیون، سینما، روزنامه، مجله، سالنامه، ویزیتوری و نظایر آن) پخش و انتشار می یابد و هر گونه آگهی تبلیغاتی مجاز دیگر تابع مقررات این
آیین نامه خواهد بود.
ماده 8 – انتشار جزوه، بولتن و یا هر نوع نشریه خاص تبلیغاتی مستلزم کسب اجازه از وزارت اطلاعات و جهانگردی است و اجازه مذکور فقط برای یک بار معتبر بوده و تکرار انتشار محتاج به اجازه ی مجدد خواهد بود.
ماده 9- به راه انداختن کارناوال و نمایش در معابر عمومی برای تبلیغ و عرضه خدمات با موافقت وزارت اطلاعات و جهانگردی و سایر مقامات ذی ربط مجاز است.
ماده 10- برای نمایش هر گونه فیلم و اسلاید تبلیغاتی باید قبلاً از وزارت اطلاعات و جهانگردی اجازه ی کتبی تحصیل نمود.
ماده 11- پخش و توزیع اوراق آگهی در معابر و اماکن عمومی موکول به کسب موافقت قبلی وزارت اطلاعات و جهانگردی و مقامات صلاحیت دار است.
تبصره 1: آگهی ها باید دارای شماره مسلسل باشد و نسخه ای از آن در مراکز مؤسسه حداقل برای مدت شش ماه پس از انتشار، نگهداری شود.
تبصره 2: اجازه ی تبلیغ در نمایشگاه های بازرگانی، خدماتی و صنعتی با کسب موافقت بازرگانی و با رعایت این آیین نامه از طرف وزارت اطلاعات و جهانگردی صادر می شود.
ماده 12- استفاده از تصاویر و عناوین مقامات عالیه مملکتی و تمثال پیشوایان مذهبی در آگهی های تبلیغاتی ممنوع است.
ماده 13- تحقیر و تمسخر و استهزای دیگران، تلویحاً، در آگهی های تبلیغاتی ممنوع است.
ماده 14- تبلیغ برای کالای بازرگانی و خدمات تولیدی در کودکستان ها و دبستان ها و دبیرستان ها ممنوع است.
ماده 15- تبلیغ در زمینه ی کالا و خدمات، به خصوص کالا های مربوط به کودکان، نباید موجب فریب اشخاص شود.
ماده 16- چنان چه با عرضه ی کالا یا خدمتی به خریداران، جوایزی وعده داده شود، باید بهای واحد جایزه معلوم و در صورتی که بیش از یکصد هزار ریال باشد، نمایندگان مراجع ذی ربط در جریان توزیع آن نظارت خواهند داشت.
ماده 17- ذکر مطالب خلاف واقع و گمراه کننده در آگهی های تبلیغاتی ممنوع است.
ماده 18- آگهی های تبلیغاتی در زمینه ی هر کالا یا خدمت نباید نافی کالا ها و خدمات مشابه باشد.
ماده 19- تبلیغاتی که مروج فساد اخلاقی و یا مخالف احساسات دینی و ملی و یا بر خلاف عفت عمومی باشد، همچنین انتخاب اسامی و عناوین نامأنوس ممنوع است.
ماده 20- آگاهی های مربوط به خواص مواد غذایی، آشامیدنی، بهداشتی و آرایشی طبق مقررات مربوط، مستلزم کسب اجازه از وزارت بهداری است. تبلیغ در مورد خواص دارو ها ممنوع است.
گفتار دوم: تبلیغات تجاری پس از پیروزی انقلاب اسلامی
با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1358، تحولی بنیادین در ساختار سیاسی، فرهنگی و حقوقی کشور پدید آمد؛ بسیاری از قوانین و مقررات سابق نسخ شدند و جای خود را به قوانین و مقررات جدید سپردند. با این که متون قانونی مربوط به تبلیغات بازرگانی هم از این قاعده مستثنا نبودند، اما هنوز هم مقررات جامعی در این زمینه نداریم.
در این قسمت، مروری خواهیم داشت بر قوانین و مقرراتی که هم اکنون در حوزه تبلیغات تجاری حکمفرماست. چنان که پیش از این گفته شد این متون را باید در سه طبقه اساسی، عادی و آیین نامه های اجرایی دسته بندی کرد.
بند اول : قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از «تبلیغات تجاری» به طور خاص سخنی به میان نیامده است و شاید چنین انتظاری نیز از قانون اساسی منطقی نباشد. با این حال، در بخش های مختلف این قانون قواعدی وجود دارد که بی تردید در تبلیغات تجاری نیز باید مراعات شوند. از این گذشته، همه ی قوانین بعدی (عادی و آیین نامه ای) باید با این قواعد هماهنگ بوده و مغایرتی با آن نداشته باشند.
پیش از این گفته شد که تبلیغات تجاری دست کم در حوزه های فرهنگ و ارتباطات و نیز سیاست و اقتصاد دارای تأثیر های جدی است و به همین دلیل نگاهی مختصر به اصول قانون اساسی در حوزه های یاد شده می تواند در تدوین نظام حقوق تبلیغات بازرگانی راهنمای ما باشد.
مهم ترین قواعد مذکور در این قانون عبارتند از:
اول: حفظ و توسعه ارزش های اخلاقی
نظام جمهوری اسلامی ایران بر مبنای آموزه های قرآن و سنت، حفظ ارزش های اخلاقی و تلاش برای گسترش فضیلت های انسانی را از جمله وظایف خود می داند. به همین دلیل است که نه تنها «نهی از منکر» و جلوگیری از هنجار شکنی، بلکه زمینه سازی برای رشد نیکی ها و حتی «امر به معروف» از رسالت های حکومت دینی است.
طبق اصل هشتم: «در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ای است همگانی و متقابل بر عهده ی مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت…»، و به همین دلیل بر اساس اصل سوم: «دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است … همه امکانات خود را برای … ایجاد محیط مساعد برای رشد فضایل اخلاقی بر اساس ایمان و تقوا و مبارزه با کلیه مظاهر فساد و تباهی» و «بالا بردن سطح آگاهی های عمومی در همه زمینه ها با استفاده صحیح از مطبوعات و رسانه های گروهی و وسایل دیگر» به کار برد.263
بنابراین، پیام های تجاری نه تنها نباید بر خلاف ارزش های اخلاقی جامعه باشند، که باید زمینه ساز رشد فضایل نیز گردند. طبق این اصول، رعایت موازین اخلاقی و عرفی، از حد توصیه فراتر رفته است. از این رو «آگهی تبلیغاتی نباید محتوای گفتار یا تصاویری باشد که برای اخلاق و معتقدات مذهبی و عفت عمومی توهین آمیز باشد».264
همچنین «پوشش و آرایش شخصیت های مورد استفاده در آگهی باید متناسب با عرف جامعه بوده و با موقعیت سنی و اجتماعی آن ها متناسب باشد».265
دوم: رعایت موازین شرعی و مصالح اجتماعی
ماهیت دینی نظام جمهوری اسلامی ایران ایجاب می کند که «کلیه قوانین و مقررات مدنی، جزایی، مالی، اقتصادی، اداری، فرهنگی، نظامی، سیاسی و غیر این ها باید بر اساس موازین اسلامی باشد. این اصل بر اطلاق یا عموم همه اصول قانون اساسی و قوانین و مقررات دیگر حاکم است و تشخیص این امر بر عهده فقهای شورای نگهبان است».266
از سوی دیگر، حفظ نظم اجتماعی و خودداری از ایجاد تفرقه، تنش، درگیری های قومی و مذهبی از ضرورت های انکار ناپذیر است. به همین دلیل آزادی رسانه ها برای تبلیغات و بیان مطالب نیز مقید به آن است که «مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی»267 نباشد و «با رعایت موازین اسلامی و مصالح کشور»268 صورت پذیرد.
البته به رغم آن که «دین رسمی ایران، اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری است و این اصل الی الابد غیر قابل تغییر است»،269 سه دین دیگر به عنوان اقلیت های دینی شناخته شده اند. طبق قانون اساسی «ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی، تنها اقلیت های دینی شناخته می شوند»270 که دارای احترام بوده و نباید به آنان و اعتقاداتشان توهین کرد.
از این رو «تبلیغاتی که مروج فساد یا مخالف ادیان رسمی و بر خلاف عفت عمومی باشد، ممنوع است».271
البته همان گونه که شورای نگهبان در اظهار نظر های متعدد اعلام کرده است، عبارت «ادیان رسمی» نادرست و مغایر اصل 12 قانون اساسی است. این ادیان، تنها «شناخته شده» هستند و نه «رسمی». دین رسمی در ایران تنها «اسلام» است.
به هر حال، به دلیل همین قاعده ی اساسی است که تبلیغ و ترویج کالا هایی که استفاده از آن ها شرعاً «حرام» باشد، «ممنوع» نیز تلقی می شود. ممنوعیت تبلیغ برای قمار، مشروبات الکلی و مانند آن مثال های بارز این قاعده هستند.
صدا و سیما در دستورالعمل داخلی خود نمایش مجسمه ی کامل را به همین دلیل ممنوع272 و به طور کلی مقرر کرده است که «در آگهی های رادیویی و تلویزیونی باید به ادیان رسمی کشور، آداب، رسوم،
قومیت ها، لهجه ها و گویش های مختلف به دیده ی احترام نگاه شود».273
سوم: احترام به نهاد خانواده و شخصیت زن
طبق اصل دهم: «از آنجا که خانواده واحد بنیادی جامعه ی اسلامی است، همه ی قوانین و مقررات و
برنامه ریزی های مربوط باید در جهت آسان کردن تشکیل خانواده، پاسداری از قداست آن و استواری روابط خانوادگی بر پایه حقوق و اخلاق باشد».
بنابراین باید مراقب بود تا برای مثال پیام های تجاری به توقعات بی دلیل که منجر به سخت شدن تشکیل خانواده می شود، دامن نزند. همچنین است تبلیغاتی که موجب شکاف و اختلاف خانوادگی و مشوق جدایی شوند.
در این میان، طبیعی است که بانوان نقشی اساسی دارند و به ویژه باید پاسدار منزلت و احساسات آنان بود. طبق قانون اساسی «دولت موظف است حقوق زن را در تمام جهات با رعایت موازین اسلامی تضمین نماید» و «ایجاد زمینه های مساعد برای رشد شخصیت زن و احیای حقوق مادی و معنوی او»274 را سر لوحه برنامه های خود قرار می دهد.
«استفاده یابزاری از افراد (اعم از زن و مرد) در تصاویر و محتوا، تحقیر و توهین به جنس زن، تبلیغ تشریفات و تجملات نا مشروع و غیر قانونی، طرح مطالب موجب تضاد میان زن و مرد از طریق دفاع غیر شرعی از حقوق آنان»، مصداقی از تجاوز به حریم خانواده و نادیده گرفتن منزلت زن است که در قانون مطبوعات275 ممنوع شده و در آگهی های تبلیغاتی منتشره از سوی آنان باید مورد توجه باشد؛ گر چه این مقرره را باید درباره هر رسانه ای صادق دانست و جاری کرد.
دستورالعمل تهیه آگهی های رادیویی و تلویزیونی در این خصوص شامل موارد زیر است:اصل 56: زن در نظام مقدس اسلامی از موقعیت ویژه ای برخوردار است، و قوانین و احکام مقدس اسلام برای زن جایگاه رفیعی را قائل است؛ لذا استفاده از حضور خانم ها در آگهی های رادیو – تلویزیونی، مستلزم اعمال دقت های خاصی می باشد و باید جایگاه زن مسلمان و شئون او مد نظر باشد.
اصل 57: حضور خانم ها و دختر خانم ها در آگهی های رادیو – تلویزیونی در صورت اقتضای موضوع مورد آگهی، بدون آرایش و با رعایت کامل حجاب اسلامی امکان پذیر است.
اصل 58: حضور خانم ها در آگهی هایی که وضعیت کالا و مصارف آن با نقش خانم ها بستگی نداشته باشد، مجاز نیست.
اصل 59: آگهی های رادیو – تلویزیونی نباید تداعی کننده ی این امر باشد که اشتغال و تلاش زن ایرانی محدود به امور منزل است و در عرصه های علمی و فرهنگی حضور ندارد و به طور کلی زن مسلمان ایرانی نباید تحقیر شود.
اصل 60: آگهی نباید تداعی کننده ی ترجیح بین جنس مذکر و مؤنث شود.
اصل 61: در آگهی هایی که در آن خانواده حضور دارند، نباید نقش یکی از اعضا اعم از زن، شوهر و فرزندان دختر یا پسر تحقیر شود.
اصل

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی حمل و نقل، محدودیت ها، مصرف کنندگان، آزادی بیان Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی آگهی های تبلیغاتی، مجلس شورای اسلامی، روابط عمومی، تبلیغات بازرگانی