پایان نامه با کلمات کلیدی سرطان پستان، تصویر ذهنی، عملکرد جنسی، کیفیت زندگی

دانلود پایان نامه ارشد

و عملکرد جنسی گردد. با توجه به افزایش استفاده از تکنیک های جراحی نگهدارنده در این بیماران مطالعات زیادی به مقایسه تصویر ذهنی در بیماران تحت ماستکتومی با جراحی نگهدارنده پستان پرداخته اند. بدین منظور مطالعه ای در یونان توسط آناگنوس توپولوس و همکاران99 با عنوان تصویر ذهنی از جسم خویش در زنان مبتلا به سرطان پستان درمان شده با ماستکتومی یا جراحی نگهدارنده پستان و به منظور تعیین روایی و پایایی نسخه یونانی مقیاس تصویر ذهنی انجام شد.
این پژوهش توصیفی مقطعی(موردی شاهدی) روی 70 زن مبتلا به سرطان پستان تحت ماستکتومی و جراحی نگهدارنده پستان در مقایسه با 70 زن سالم مراجعه کننده برای ماموگرافی با روش نمونه گیری مستمر از کلینک های سرطان انجام گرفت. بیماران تحت جراحی (ماستکتومی رادیکال تعدیل شده، جراحی نگهدارنده پستان و بازسازی پستان) با تشخیص سرطان پستان اولیه، سن بالای 18سال، بدون سابقه بیماری سرطان قبلی وارد پژوهش شدند، در ضمن بیمارانی که از نظر ذهنی قادر به پر کردن پرسشنامه نبوده، دارای بیماری روانی و تحت شیمی درمانی بودند از مطالعه خارج شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه ای شامل اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه استاندارد مقیاس تصویر ذهنی (BIS) 10 آیتمی استفاده شد. برای آنالیز از تجزیه و تحلیل عامل اکتشافی (EFA)100 با استفاده از اصول محوری عاملی با چرخش غیرمستقیم برای درک ساختار عامل 10 آیتمی BIS استفاده شد. از آمار توصیفی و کا اسکور، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون مجدد و رگرسیون خطی چندگانه هم استفاده شد.
یافته ها نشان داد از 70 زن مبتلا به سرطان پستان 30 درصد تحت ماستکتومی و 70 درصد تحت لامپکتومی قرار گرفتند تنها 4 نفر بازسازی پستان را انجام دادند. اکثریت نمونه ها بالای 60 سال، دارای تحصیلات دبیرستانی، متاهل و دارای فرزند بودند. 9/22 درصد بیماران شیمی درمانی و 9/32 درصد آنها رادیوتراپی و بقیه درمان ترکیبی را دریافت کرده بودند. 6/47 درصد از بیماران ماستکتومی شده و 4/69 درصد از بیماران لامپکتومی شده 5 سال یا کمتر از زمان جراحی شان می گذشت. ارتباط آماری معنی داری بین دو گروه بیمار و سالم از نظر زمان، سن، تحصیلات، تاهل، وضعیت مالی، محل سکونت وجود نداشت. اما زنان مبتلا به سرطان پستان به طور معناداری مسن تر از گروه سالم بودند (001/0P). در یافته های حاصل از BIS نمره 0 نشانه عدم اختلال و 1-3 نشانه افزایش اختلال با BI بود که 3/34 تا 9/62درصد بیماران مبتلا به سرطان پستان رنج بیشتر از صفر را نشان دادند. که شیوع نگرانیهای BI در زنان با جراحی نگهدارنده پستان کمتر از ماستکتومی بود. کمترین میزان امتیاز صفر مربوط به گروه ماستکتومی بود در حالیکه کمترین میزان امتیاز 3 برای گروه درمان شده با جراحی نگهدارنده پستان بود. در ضمن 30% بیماران رضایت با بدن پایینی داشتند این در حالی بود که 6/38 درصد زنان سالم در گروه کنترل نیز رضایت از بدن کمی را بیان می کردند.
به طور کلی مقایسه دو گروه جراحی شده از بیماران مبتلا به سرطان پستان نشان داد که زنان با جراحی ماستکتومی احساس جذابیت کمتر، خودآگاهی و عدم رضایت بیشتر از زخم و اجتناب از تماس با مردم داشتند و نگرانیهای عمومی BI بیشتر به گروه ماستکتومی شده تعلق داشت. اگرچه مطالعه فوق به علت وجود گروه سالم به عنوان گروه مقایسه از قوت خاصی برخوردار بود، لیکن محدودیتهایی هم داشت. نخست به علت تعداد کم بیمارانی با بازسازی پستان بررسی نقش بازسازی پستان روی BI ممکن نبود. از طرفی چون مطالعه از نوع توصیفی مقطعی بوده، مانع از بررسی دقیق BI در طی زمان شده است. مطالعات طولی برای بررسی ماهیت پویای BI و تغییرات ناشی از درمان های مختلف سرطان بر روی آن لازم است. محدودیت سوم این بود که به نقش بیماران سرطانی در تصمیم گیری برای نوع جراحی اشاره ای نشده بود (6).
سازگاری با سرطان پستان فرایند پیچیده ای است. که تحت تاثیر تغییرات تصویر ذهنی ناشی از برداشتن پستان و آلوپسی ناشی از شیمی درمانی می باشد، و بنظر می رسد که علایم ثانویه ناشی از درمان سرطان سهم بسزایی در مشکلات تطابقی این بیماران دارند. در سالهای اخیر توجه به تصویر ذهنی این بیماران افزایش یافته است، و در تحقیقات مختلف عوامل موثر بر تصویر ذهنی مورد بررسی قرار گرفته است . در این راستا موریرا و همکاران101 مطالعه ای با عنوان «بررسی طولی درباره تصویر ذهنی و سازگاری روانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان در طی دوره بیماری در پرتغال» انجام دادند. که در دو مرحله102T1 بعدازجراحی و T2 شش ماه پس از اتمام درمان های کمکی بود. که روی 56 بیمار مبتلا به سرطان پستان از بخش ژنیکولوژی بیمارستان دانشگاهی در مرکز پرتغال تصویر ذهنی در حیطه سرمایه گذاری ظاهر103، خودآگاهی ظاهر، شرم104 و رضایت از ظاهر بررسی شد. معیارهای ورود شامل زنان با تشخیص اولیه سرطان پستان، بدون انجام درمان کمکی قبل از جراحی، بدون وجود متاستاز واضح یا عود موضعی در طی مطالعه، عدم وجود اختلال روانی اخیر و سن 18 سال و بالاتر بودند. پس از گرفتن رضایت نامه در مرحله اول (T1) پرسشنامه در طی دوره بستری (2-4روز) بعد از عمل جراحی —پر شد. 6 ماه بعد از انجام درمانهای کمکی با بیماران تماس گرفته شد و پرسشنامه ها برای شرکت کنندگان پست شد.
در شروع کار 87 بیمار مبتلا به سرطان پستان وارد مطالعه شدند. از این میان 3 نفر به علت کامل نکردن پرسشنامه از مطالعه خارج شده، از 84 نفر باقی مانده 56 نفر(7/66%) هردو بار در مطالعه شرکت کردند. میانگین زمان T1 , T2 برابر 74/2± 39/10 ماه بود. برای جمع آوری اطلاعات از یک پرسشنامه 24 آیتمی (DAS24105) بررسی «خودآگاهی از ظاهر» استفاده شد که 10 عبارت آن براساس مقیاس لیکرت از 1(کمترین استرس) تا 4 (بالاترین استرس) و 14 عبارت آن از 0(غیر قابل اجرا) تا 4 (بالاترین استرس) می باشد. امتیاز نهایی پرسشنامه از 10 تا 96 بوده که امتیاز بالاتر ناراحتی از ظاهر را نشان می دهد. مقیاس بعدی شرم بدن بوده، که دارای 4 آیتم براساس مقیاس 4 قسمتی لیکرت از 1(اصلا)تا 4 (خیلی زیاد) می باشد. که امتیاز بالاتر نشانه سطح بالای شرم می باشد. رضایت از ظاهر توسط یک سوال براساس مقیاس10 قسمتی از 1(فوق العاده ناراضی) تا 10 ( فوق العاده راضی) بررسی شد. برای بررسی سرمایه گذاری ظاهر از 20 عبارت 5 قسمتی از 1(کاملا مخالفم) تا 5(کاملا موافقم) استفاده شد. برای بررسی کیفیت زندگی از پرسشنامه WHOQOL-BREF 26 آیتمی استفاده شد که دارای 4 حیطه روابط اجتماعی، جسمی، روانی و محیط براساس مقیاس 5 قسمتی لیکرت می باشد، که امتیاز بالاتر نشانه کیفیت زندگی بهتر است. مقیاس افسردگی و اضطراب بیمارستانی (HADS) با 14 آیتم که از 0 تا 3 امتیاز دهی می شد، استفاده گردید ودارای دو زیر مجموعه بوده که امتیاز کلی برای هر کدام از 0-21 می باشد، که امتیاز بیشتر نشانه وجود علایم بیشتر است.
نتایج نشان داد که میانگین سنی شرکت کنندگان 39/52 بوده، اکثریت آنها متاهل، دارای تحصیلات بالا و تحت جراحی ماستکتومی و رادیوتراپی و شیمی درمانی قرار گرفته بودند. در بررسی ابعاد تصویر ذهنی تنها شرم و خجالت از بدن در طی زمان بیشتر شده بود. بطور کلی در بیمارانی که تحت ماستکتومی قرار گرفته بودند شرم و خجالت بیشتر و رضایت پایین تری از ظاهر خود در مرحله دوم بررسی وجود داشت. همچنین اضطراب در طی زمان کاهش یافته بود. در زمینه ارتباط متغیرهای دموگرافیک و بالینی با متغیرهای اصلی تحقیق بین سن و خودآگاهی از ظاهر، تحصیلات و حیطه اجتماعی کیفیت زندگی (02/0=p)، وضعیت تاهل و خودآگاهی از ظاهر (02/0=p) جراحی و شرم از بدن (01/0=p) و رضایت از ظاهر (01/0=p) ارتباط معنی دار به دست آمد. در تجزیه و تحلیل رگرسیونی در مرحله دوم خود آگاهی از ظاهر با افسردگی (04/0=,p39/0=β)، خود آگاهی از ظاهر با کیفیت زندگی روانی (01/0=,p29/0=β) و جسمی(04/0=,p32/0=β) و شرم از بدن با کیفیت زندگی جسمی(05/0=,p42/0=β) ارتباط معنی داری را نشان داد.
یافته های این مطالعه نشان داد که نیاز به گسترش دانش در زمینه تصویرذهنی از جسم و ابعاد آن و پیشگویی کننده های آن و نقش شان در سازگاری روانی در میان بیماران مبتلا به سرطان پستان وجود دارد. اگرچه این مطالعه طولی و آینده نگر قادر بود تا به بررسی مفهوم چند بعدی تصویر ذهنی بپردازد، اما دارای محدودیتهایی نیز بود که شامل تعداد کم نمونه ها، پایین بودن ثبات درونی حیطه اجتماعی کیفیت زندگی و بررسی نکردن بعد رفتاری تصویر ذهنی از جسم و نهایتا مناسب نبودن زمان اولین مرحله مطالعه برای بررسی دقیق تصویر ذهنی می باشد(33).
تغییرات جسمی و روانی ناشی از تشخیص سرطان پستان و درمان آن علاوه بر تاثیر روی تصویر ذهنی در عملکرد جنسی بیماران نیز موثر است که این مسئله در بیماران جوان و با فعالیت جنسی بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. بدین منظور بخت و همکاران مطالعه ای با هدف مقایسه تصویر ذهنی از جسم خویش و اختلال عملکرد جنسی در زنان مبتلا به سرطان پستان با زنان سالم انجام دادند. این مطالعه روی 20 زن با تشخیص سرطان پستان از یک کلینیک پزشکی سرطان در بیمارستان مصطفی خمینی تهران انجام شد. معیار های ورود در مطالعه شامل سن کمتر از 50 سال، متاهل بودن، فعال بودن از نظر جنسی، داشتن جراحی پستان، و کامل شدن دوره شیمی درمانی می باشد. و زنان یائسه، یا با سابقه جراحی لگن از مطالعه خارج شدند. برای گروه کنترل نیز 20 زن با همان مشخصات دموگرافیک از خانواده سالم بیماران مبتلا به سرطان پستان انتخاب شدند.
برای جمع آوری نمونه ها از پرسشنامه 106MBSRQ و FSFI107 استفاده شد. پرسشنامه MBSRQ 69 آیتمی براساس یک مقیاس5 قسمتی از عدم رضایت تا رضایت کامل نمره دهی می شود، شامل10 زیرمجموعه آگاهی از ظاهر، ارزیابی ظاهر، ارزیابی تناسب، آگاهی از تناسب، ارزیابی سلامت، آگاهی از سلامت و آگاهی از بیماری، رضایت از نواحی بدن، دلمشغولی با اضافه وزن و خود رده بندی وزن می باشد. که آلفا کرونباخ زیرمجموعه ها 70/0 تا 91/0 و پایایی براساس آزمون مجدد 71/0 تا 94/0 می باشد. پرسشنامه خودگزارش دهی عملکرد جنسی شامل 19 عبارت در 6 حیطه (تمایل، انگیزش، تحریک، ارگاسم، رضایت و درد) می باشد. که در ایران روایی و پایایی آن تعیین شده است. سرانجام با استفاده از پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک، تصویر ذهنی و اختلال عملکرد جنسی داده ها جمع آوری شد. محققان طی مراجعه به کلینیک سرطان طی مصاحبه با بیماران پرسشنامه ها را تکمیل می کردند.
یافته ها نشان داد که اکثریت نمونه ها بین 35-50 سال بوده، تحصیلات دبیرستانی دارند. تفاوت آماری معنی داری در امتیاز کل عملکرد جنسی دو گروه سرطان پستان و گروه سالم وجود نداشت (15/1=t ، 316/0P). اما در دو گروه مورد مطالعه در زیر مجموعه های تمایل جنسی (47/2=t، 01/0P) ، تحریک جنسی (04/4=t ، 01/0P)، رضایت جنسی (94/2- =t ، 01/0P) و درد (73/4=t ، 01/0P) ارتباط معنی داری وجود دارد. همچنین تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه در امتیاز کلی تصویر ذهنی وجود دارد (01/3=t ، 01/0P).
سرطان پستان و درمان آن ممکن است منجر به یک مشکل مهم با عملکرد جنسی فرد شود. اگرچه در این مطالعه بین امتیاز کل عملکرد جنسی ارتباط معنی داری یافت نشد، اما برخی از حیطه ها تفاوت معنی داری را در دو گروه نشان دادند. این مطالعه دارای محدودیت هایی نیز می باشد. اول اینکه در این مطالعه نمونه ها محدود به زنان جوان بودند و روی زنان مسن تر انجام نشد. دوم اینکه نقش شوهر به عنوان شریک جنسی در این مطالعه نادیده گرفته شده بود (39).

روش پژوهش
اين فصل مشتمل بر مباحث روش پژوهش و ملاحظات اخلاقي است و مواردي که تحت عنوان روش پژوهش ارائه مي گردد، شامل نوع پژوهش، جامعه پژوهش، نمونه پژوهش، مشخصات واحدهای مورد پژوهش، حجم نمونه و روش نمونه گيري، محيط پژوهش، ابزار گردآوري داده ها، اعتبار و اعتماد علمي، روش گردآوري اطلاعات و تجزيه و تحليل داده ها مي باشد.

نوع پژوهش :
این پژوهش مطالعه ای مقطعی تحلیلی می باشد که در آن به تعیین عوامل

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی کیفیت زندگی، سرطان پستان، تصویر ذهنی، شیمی درمانی Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی سرطان پستان، کیفیت زندگی، تصویر ذهنی، شیمی درمانی