پایان نامه با کلمات کلیدی سازگاری اجتماعی، رشد اجتماعی، سازگاری خانوادگی، احساس امنیت

دانلود پایان نامه ارشد

کارایی شغلی داشته باشد.
3) نشانه های جسمانی: گاهی تنها علامت سازگاری نامناسب به شکل آسیب به بافت های بدن جلوه می کند. یک شخص بهنجار دارای سازگاری خوب نباید از نشانه های جسمانی رنج بکشد.
4) پذیرش اجتماعی: بعضی از افراد سازگار از نظر اجتماعی مورد پذیرش هستند، یعنی افرادی هستند که دیگران آنها را می پذیرند.
نورمن تالن26معیارهای زیر را برای سازگاری خوب بر می شمارد:
الف) احساس های ذهنی خوب: شخصی که از سازگاری خوب برخوردار است باید از ترس های روان رنجوری و اضطراب رها باشد و از لحاظ روانشناختی احساس آسودگی و آرامش نماید. این افراد در زندگی خود دارای معنا هستند.
ب) پیشرفت شخصی و اجتماعی: فرد باید بتواند توانایی بالقوه خود را برای منفعت شخصی و رفاه جامعه تا جایی که امکان دارد شکوفا کند. او باید قادر به خود شکوفایی که هدف نهایی زندگی است دست یابد. او باید ارتباط های مناسبی را در جامعه و در توافق با هنجارهای جامعه برقرار کند.
ج) توانایی کار کردن: بر این اساس سازگاری به عملکرد فیزیکی و فعالیت های ذهنی مناسبی با قابلیت های فرد اطلاق می شود.
در این رابطه لوتن2720 ویژگی را به عنوان اشکال مختلف رفتار در افراد خوب سازگار یافته به شرح زیر ارائه می دهد:
1. فرد سازگار هم قادر و هم خواهان گرفتن مسئولیت مناسب با «من» خود می باشد.
2. فرد سازگار در تجاربی که متعلق به محدوده رشد سنی اوست با لذت شرکت می کند.
3. فرد سازگار مایل به پذیرش تجارب و مسئولیت های مربوط به نقش و موقعیت خویش در زندگی است.
4. فرد سازگار با اشتیاق به حل و فصل مشکلاتی که بر سر راه خویش می بیند، می پردازد.
5. فرد سازگار با از بین بردن موانع رشد از شادکامی خویش لذت می برد.
6. فرد سازگار قادر است تا در حالت تعارض و نگرانی و ناکامی تصمیماتی بگیرد.
7. فرد سازگار تا زمانی که عوامل جدید و مهمی وارد صحنه نشده اند به انتخاب روش خویش وفادار است.
8. فرد سازگار به جای دلیل تراشی برای شکست هایش از آنها عبرت می گیرد.
9. فرد سازگار از اندیشه های خویش برای مطرح کردن برنامه های عملی استفاده می کند.
10. فرد سازگار موفقیت خویش را بیش از حد بزرگ نمی کند. (نوابی نژاد، 1371)
روش ها و اشکال سازگاری
به نظر می رسد به تعداد انسان ها روش های حل مشکل یا سازگاری وجود دارد اما می توان به اصول کلی و اولیه ای جهت یکسان سازی روش های سازگاری دست یافت.
اسکات28(1989) انواع سازگاری را به این صورت عنوان می کند:
الف) سازگاری تحصیلی
ب) سازگاری بین فردی یا اجتماعی
ج) سازگاری خانوادگی
سازگاری آموزشی یا تحصیلی: مجموعه واکنش هایی است که توسط آن یک فرد ساختار خود را برای پاسخی موزون با شرایط محیط مدرسه و فعالیت هایی که آن محیط از دانش آموز می خواهد تغییر دهد، در نتیجه هر عاملی که این پاسخ گویی را در محیط جدید با مشکل مواجه کند، زمینه ای برای ناسازگاری او در این محیط فراهم ساخت. بدین ترتیب ضوابط سازگاری مدرسه ای دانش آموزان و فعالیت های مورد نظر آن بررسی می گردد. دانش آموزی که بتواند به این ضوابط پاسخ مثبت دهد، طبیعی و سازگاری قلمداد می شود و کسی که نتواند به این ضوابط پاسخ مثبت دهد، ناسازگار محسوب می گردد. (یمینی دوزی، 1373)
سازگاری تحصیلی می تواند به اجزایی تقسیم شود که اهم آن اجزا عبارت است: رضایت از مدرسه و حضور و پافشاری به آن، رقابت در نظر معلمان، نمرات پیشرفته تحصیلی، دوست داشتن توسط معلمان، قضاوت معلمان در سازگاری مدرسه، عملکرد با مسئولین مدرسه و… (اسکات، 1989)
سازگاری بین فردی و اجتماعی: مکانیسم هایی است که توسط آن یک فرد توانایی تعلق به یک گروه را می یابد که لازمه آن بروز تغییراتی در فرد می باشد که موجب یکپارچه شدن مکانیسم هایی می شود که توسط آنها گروه، یک عضو جدید را می پذیرد. به نظر ریموند بودون29(به نقل از محمدخانی، 1389) برای اینکه سازگاری اجتماعی فرد عملی باشد لازم است:
الف) افکار و برخورد گروه در تضاد با افکار و برخوردهای فرد که مشخص کننده تعلق او به یک گروه است، نباشد.
ب) افکار و برخوردهای گروه در تضاد با برخوردهای عمیق فرد نباشد بطوری که سیستم ارزشی مرتبط، شخصیت او را دچار مشکل کند.
وقتی از چگونگی سازگاری مطلوب صحبت می شود باید شرایطی را که سازگاری در آن به وقوع می پیوندد مورد توجه قرار بگیرد. ممکن است افرادی در موقعیتی که دیگران نمی توانند خود را در آن سازگار کنند، رفتاری سازگارانه داشته باشند و یا بعضی دیگر در یک زمان به خوبی با یک موقعیت ترسناک یا دشوار سازگار شود ولی در زمان دیگر رفتار ناسازگارانه داشته باشد. (آزاد، 1377)
سازگاری خانوادگی: مکانیسم هایی که توسط آن یک فرد احساس امنیت و اعتماد نسبت به اعضای خانواده باید طی یک دوره طولانی از مراقبت پایدار و واقعی، این نیاز فرد را برآورده کنند. احساس امنیت از طریق صحبت کردن به کودک و تایید او حاصل می شود. کودک باید احساس کند که صمیمانه دوستش دارند و او را به عنوان یک فرد تایید می کنند. او در صورتی می تواند نگرش مثبت و پایدار نسبت به زندگی داشته باشد که محبت و تایید پایداری از طرف خانواده بدست آورد. (سیف و همکاران، 1373 به نقل از اسماعیلی، 1388)
این نوع سازگاری از طریق رضایت کودکان از خانواده هایشان و درجه دوستی آنها با والدین ارزیابی می گردد که از یافته ها چنین بر می آید که سازگاری خانوادگی با سازگاری آموزشی ارتباط نزدیک دارد و سازگاری اجتماعی نیز با سازگاری آموزشی ارتباط دارد و این ابعاد سازگاری بر هم تاثیر نموده و از یکدیگر تاثیر می پذیرند. (اسکات، 1989)
الگوها و روش های کسب سازگاری
سازگاری از راه های مختلفی از جمله ترس، دفاع، گریز، کناره گیری، اضطراب و استفاده از ساز و کارهای سازگاری صورت می پذیرد. به عبارت دیگر الگوهایی که افراد برای رسیدن به سازگاری از آنها استفاده می نمایند متفاوت است.
سلیمی و شاه طلبی (1381) ساز و کارهای سازگاری را در قالب 9 طبقه شامل کناره گیری، جبران، همانند سازی، فرافکنی، سرکوبی، دلیل تراشی، خیال بافی، واکنش وارونه و جابجایی ذکر کرده و مورد بررسی قرار داده اند. (به نقل از حسن زاده، 1387)
مکانیسم های دفاعی که در بالا ذکر شد شیوه های غیر ارادی و تقریباً ناخودآگاه و غیر منطقی برای کاهش اضطراب و حفظ شخصیت هستند که تعریف واقعیت و خود فریبی کم و بیش در آنها به چشم می خورد و گاهی برای کسب سازگاری، افراد به آنها متوسل می شوند. (شفیع آبادی و ناصری، 1386)
سایر روش های کسب سازگاری عبارتند از:
1. سازش از طریق دفاع و مقاومت
2. سازش از طریق حمله و هجوم
3. سازش از طریق ترس های غیر منطقی
4. سازش از طریق فراموشی و عقب ماندن در مسائل
5. سازش از طریق بیماری جسمی
6. سازش از طریق اختلالات روانی و رفتاری
7. سازش از طریق بروز تنش
سازگاری اجتماعی
سازگاری اجتماعی جریانی است که در آن روابط افراد و گروه های مختلف طوری تنظیم و برقرار شده که رضایت آنها تامین شده است. (شریعتمداری، 1369)
سازگاری اجتماعی به وضعیتی گفته می شود که افراد یا گروه ها، رفتار خود را به تدریج و از روی عمد یا غیر عمد تعدیل می کنند تا با فرهنگ موجود سازگاری نمایند مانند رعایت عادت ها، عرف و تقلید به عبارتی واکنش هایی است که شخص برای رعایت محیط اجتماعی از خود نشان می دهد و آنها را به علت هماهنگی شان با معیارهای اجتماع و پذیرفته شدنشان از طرف آن، اساس رفتار خود قرار می دهند.
سازگاری اجتماعی به عنوان مهم ترین نشانه سلامت روان از مباحث مهمی است که توجه جامعه شناسان، روان شناسان، روان کاوان و به ویژه مربیان را در دهه های احیر به خود جلب نموده است. سازگاری اجتماعی ممکن است با تغییر دادن خود یا محیط به دست آید. (محرم زاده، 1384)
روابط اجتماعی از مهم ترین نیازهای انسان است که مهم ترین عامل در رشد اجتماعی محسوب می شود و این فرآیندی پویا و مداوم است که انسان برای تامین نیازهای خود درصدد برمی آید تا با دیگران ارتباط برقرار کند و در این ارتباط اگر نیازهای انسان به خوبی برآورده نشود، مشکلات متعددی برایش پدید می آید که دچار تعارض و عدم تعادل می شود. پس می توان گفت تطابق با سازگاری اجتماعی که بطور کلی سازگار شدن با حیات جمعی است از مهم ترین اصول در بررسی رفتار اجتماعی انسان است. در این تطابق، انسان با اخذ اصول و قواعد یا هنجارهای اجتماعی صفت همانند شدن با دیگران را کسی می کند. این هنجارها در ابعاد مختلف زمان و مکان تفاوتی چشمگیر و در مواردی غیر قابل انطباق و مقایسه دارند که الگوهای اصلی کار آنها را محتویات و فرهنگ جامعه به مفهوم عام تشکیل می دهد. هرچقدر در اجتماع هنجارهای بیشتر اخذ گردیده و مورد توجه قرار گیرند تطابق اجتماعی بیشتر و در نتیجه انحرافات کمتر است. آنچه در این مورد دخالت دارد عوامل و شرایط متعددی است که از جهات مختلف و از داخل و خارج در جامعه موثر می افتد. (پورمقدس، 1376)
سازگاری انسان دو جنبه دارد؛ سازگاری انسان با خویش و محیط درون و سازگاری انسان با دیگران و پیرامون. این دو محیط درونی و بیرونی که انسان با آن سازگار می شود در حقیقت دو روی یک سکه است و با هم روابطی بسیار پیچیده و نزدیک دارند، متاسفانه بسیاری از حوائج و خواسته های آدمی به آسانی برآورده نمی شوند و گاهی ارضا در برابر موانع و مشکلات گوناگون مستلزم تلاش و فعالیت بسیار است که معمولاً همیشه هم مثمر ثمر واقع نمی شود و چه بسا ناکامی به دنبال دارد. مساله اساسی این است که انسان چگونه خود را با عواقب ناکامی و عدم ارضای نیازهایش تطبیق دهد؟ هرچند موجود زنده در مقابل تغییرات دگرگونی های محیطی که در آن قرار دارد رفتار خود را نیز تغییر می دهد و راه های تازه پیدا می کند تا بتواند احتیاجات خود را تامین نماید. بنابراین قدرت یادگیری و انعطاف پذیری در رسیدن به سازگاری یک خصلت ضروری و ضامن بقاء یک ارگانیزم زنده است. به ویژه در شرایطی که محیط در حال دگرگونی و بی ثباتی باشد می توان موجوداتی را تجسم نمود که در تنازعات شکست خورده و شاید از صفحه هستی محو شده اند و از لحاظ تئوری تکامل توانایی یادگیری، حائز اهمیت است. حیوانات تکامل نایافته عموماً به اتکاء غرائز و مکانیزم های رفتاری ذاتی با محیط خود سازگاری پیدا می کنند ولی در انسان انعطاف پذیری، قدرت تفکر و یادگیری، واکنش های غریزی او را کاملاً تحت شعاع قرار داده است. (کیانی، 1389)
در جریان سازگاری اجتماعی، مساله اساسی برخورد غرائز و انگیزه های انسان با مقتضیات و ضرورت های زندگی اجتماعی، مساله ای که نقطه آغاز تئوری های «زیگموند فروید» درباره ساخت شخصیت انسان به شمار می رود. این تلاش، برخورد و کشمکش با محیط اجتماعی که به تدریج به درون کشیده می شود و منشأ تعارض روانی ناکامی و اضطراب می گردد، از مباحث عمده روانشناسی سازگاری است و باید دانست که در جریان سازگاری نقش مهم را خود شخص ایفا می کند و حتی در جریان روان درمانی، روانکاو فقط به شخص کمک می کند تا موقعیت ایجاد کند تا شخث بتواند طرز فکر و رفتار خود را مورد بررسی قرار دهد و از نو طرز برخورد با مشکلات و تطبیق با محیط را فرا گیرد و درمانگر در این راه شخص را به معنای معمولی درمان نمی کند. (پورمقدس، 1376)
غرض از مطلوب ترین سازگاری آن است که فرد از همه جنبه های زندگی خویش کاملاً راضی و خوشحال باشد و به سطحی از توانایی های خود برسد که در کلیه تماس هایش با محیط احساس شادمانی کند و از ادامه حیات مشعوف گردد. اما به ندرت این نوع سازگاری بوسیله فرد در همه روابط حاصل می شود لیکن اگر خوب بنگریم چنین سازگاری مطلوب نیست زیرا سازگاری کامل در همه جنبه های زندگی به رکود و خمودگی فوق العاده بدنی روانی و بدنی منجر می شود و نیروی محرکه زندگی را عاطل می سازد. (اردبیلی، 1374)
شاید بتوان گفت که رشد اجتماعی مهم ترین جنبه رشد وجود هر شخص است. معیار اندازه گیری رشد اجتماعی هر کس، میزان سازگاری آن با دیگران است. این دیگران شامل همه است. از دوستان، معلمان، افراد خانواده و بستگان تا همسایگان و حتی کسانی که برای

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی عقده حقارت، توانایی ها، تغییر رفتار، روابط اجتماعی Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی محدودیت ها، بهداشت روان، سلامت روان، تجربه دینی