پایان نامه با کلمات کلیدی روابط عمومی، جهانی شدن، فناوری اطلاعات، گروههای اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

پیدایش خلاهایی در سازمان های دولتی شد که پیامدهای شدید اجتماعی، اقتصادی و سیاسی داشت. دولت برای درمان این مشکل در روابط عمومی، از طریق ارائه دوره های روابط عمومی برگزاری سمینار در بخش دولتی، اجازه دادن به دانشگاهها برای تدریس این رشته و یا بازآموزی کارگزاران روابط عمومی به رویکردهای عملیتری روی آورد(محسنیان راد، 1377 : 24 – 23 ).دومین تجربه انجمن روابط عمومی، با تلاش و همت زنده یاد«محمد ملازم» که مسئولیت اداره کل تبلیغات دولت را در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمان جناب آقای سید محمد خاتمی عهده دار بود، از سال 1369 آغاز شد و با تشکیل اولین مجمع خود در خرداد 1370 پا به عرصه ظهور نهاد. آن طور که سوابق نشان می دهد باید از زنده یاد محمد ملازم، جواد قاسمی، میرزا بابا مطهری نژاد، حمید صدیق پور، سید محمد صحفی، محمد حسین بهداد فر، محمد حسین پرداختچی و مهدی صمدی به عنوان موسسان انجمن روابط عمومی در این دوره نام برد(روابط عمومی، 1390 : 43 ). نخستین دوره کارشناسی روابط عموی در گروه آموزشی ارتباطات اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی درتهران بازگشایی شد.همچنین دوره آموزش دیگری در مراکز آموزش مدیریت دولتی معادل لیسانس ایجاد شد و دانشگاه آزاد اسلامی نیز به ایجاد دوره کارشناسی روابط عمومی در گروه آموزشی ارتباطات اجتماعی اقدام نمود.دانشگاه امام صادق(ع) چهارمین مرکز آموزش عالی بود که به تاسیس رشته فرهنگ و ارتباطات اقدام نمود(محسنیان راد،1384 : 122 ).
2-1-2-3 موقعیت روابط عمومی در ایران کنونی
از جمله فعالیتهای حوزه روابط عمومی در سالهای 69 و 70 به صورتجلسات شورایی به نام «شورای مدیران روابط عمومی وزارتخانه ها، سازمانها و نهادهای عضو هیئت دولت» مکاتباتی در رابطه با تاسیس انجمن روابط عمومی ایران در سال 1370 و فعالیتی به نام «انتخاب روابط عمومی برتر» در دبیرخانه شورای هماهنگی تبلیغات دولت بر می خوریم که نشاندهنده توجه خوب دولت به روابط عمومی در این سالهاست.اولین دوره انتخاب روابط عمومی برتر کشور در شهریور 1370 برگزار شد، در این دوره 24 سازمان که بیشتر آنها را وزارتخانه ها تشکیل می دادند، شرکت داشتند. در آن زمان انتخاب روابط عمومی برتر به صورت جشنواره برگزار نمی شد، بلکه به منظور هر چه سالمتر برگزار شدن این انتخاب توسط یک نماینده از هیئت دولت بدون وابستگی به وزارتخانه ها صورت می گرفت. در دوره اول هیئت داوران را اساتیدی چون دکتر محسنیان راد، دکتر بدیعی و مهندس رمضانیان پور و… تشکیل می دادند و اداره کل تبلیغات و اطلاع رسانی وزارت ارشاد کتابی به نام:« جشنواره روابط عمومی های کشور دوره اول تا دهم» در تابستان 84 منتشر کرده و گزارش تفصیلی این فعالیت در آن کتاب موجود است (مطهری نژاد، 1387 : 20- 21 ).در چند سال اخیر شمار انتشارات در رشته روابط عمومی(به صورت مقاله و کتاب) به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یافته است. در مجموع تحولات اخیر از جمله : رشد رسانه های مکتوب و الکترونیکی،ایجاد رشته کارشناسی در زمینه روابط عمومی در آموزش عالی و افتتاح دوره دکترای ارتباطات اجتماعی در دانشگاه علامه طباطبایی و دکترای فرهنگ ارتباطات در دانشگاه امام صادق(ع) و شرایط اجتماعی مناسب که الزاما همکاری و تفاهم متقابل بین مردم،دولت و نهادها را می طلبد، نوید آینده امید بخش را برای رشد و توسعه روابط عمومی در ایران می دهد(محسنیان راد،1384 : 124- 123 ).
2-1-3- انقلاب ارتباطات، ظهور جوامع اطلاعاتی و تحول روابط عمومی
امروزه شاهد انقلاب جدید در زمینه اطلاع یابی، اطلاع رسانی، جهانی شدن ارتباطات در فضای مجازی و ظهور جامعه اطلاعاتی هستیم. اثرات اجتماعی ناشی از اشاعه فناوری اطلاعات و ارتباطات بسیار چشمگیر بوده و در حال متحول ساختن همه جوانب جهانی است که در آن زیست می کنیم. روابط عمومی در جوامع اطلاعاتی نقش مهمی در امر آگاه سازی، ارائه سرویس ها و خدمات به تک تک افراد جامعه خواهد داشت. ویژگیهای خاص روابط عمومی دیجیتال سبب تسهیل دسترسی شهروندان و مخاطبان به اطلاعات و خدمات مورد نیاز، بهبود پاسخگویی، ساده سازی فرآیندهای ارتباطات و کاهش هزینه ها خواهد شد. در این بخش مباحث مرتبط با جامعه اطلاعاتی، جهانی شدن، شکلگیری اقتصاد دانش و اثر این تحولات بر روابط عمومی مورد بررسی قرار می گیرد.
2-1-3-1- جهانی شدن و تحول روابط عمومی در اقتصاد جدید
از نظر مجتهد زاده، نظریه جهانی شدن بیان می کند که:
«حرکت، خصیصه جوامع انسانی است. روند جهانی شدن مشتمل بر به حرکت درآمدن آزاد سرمایه، اطلاعات، کالا و نیروی کار و تحول در سازوکار این حرکت ها است» (مجتهدزاده، 1380 :779 ).
جهانی شدن به عنوان یک پدیده در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در دنیا مطرح است. هر چند بر جنبه اقتصادی آن تاکید می گردد و اکثر مردم جهان عمدتا آن را با جنبه اقتصادی می شناسند. یکپارچگی اقتصادی1، یکسان سازی و کوچک شدن جهان که به نام دهکده جهانی معروف شده است، از جنبه های مهم جهانی شدن است. جهانی شدن، با ابداع تکنولوژی، کاهش هزینه حمل و نقل ارتباطات و بالاخره افزایش سطح زندگی مردم همراه بوده است. یکی از ابعاد مهم جهانی شدن توسعه بازارهای مالی است. حجم خدمات مالی، همراه با توسعه اقتصادی کشورها و جهانی شدن اقتصاد در حال رشد است. استفاده از فناوریهای جدید ارتباطات راه دور کامپیوتر به توسعه بانکداری و تجارت الکترونیکی منجر شده است. چارچوبهای قانون گذاری در یک کشور به شکل فزاینده ای بر ارتباطات سازمانی در کشور دیگر تاثیر خواهد داشت.
وایت و مازور می گویند، چنانچه جهانی شدن تجارت یک واقعیت است، پس جهانی شدن استراتژی ارتباطات و برنامه ها نمی تواند غیر قابل تصور باشد(50: 1995 White and Mazur ,).
ویک فیلد بیان می دارد که در بافت جهانی جدید، کارشناسان روابط عمومی نه تنها می بایست مهارت ارتباطی داشته باشند بلکه در اقتصاد و سیاست جهانی، میانجی گری و انسان شناسی فرهنگی نیز مهارت کسب نمایند(36: 2000 Wakefield ,).
اصطلاح«اقتصاد جدید» به تدریج رواج یافته و چشم انداز جدیدی را ترسیم می کن که با گسترش فناوری اطلاعات همراه است. یک تعریف کلی از اقتصاد جدید به عملکرد اقتصاد در عصر اطلاعات اشاره دارد. در چنین اقتصادی، فناوری اطلاعات و ارتباطات2 (ICT) گسترش و اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. اقتصاد اطلاعاتی به طور کل مبتنی بر معرفت و دانش و اطلاعات است. اهمیت اطلاعات چنان گشته است که در کنار زمین، کار و سرمایه به عامل چهارم و مجزای تولید تبدیل شده است ظهور شرکت های چند ملیتی، ارتباطات و تلفیق راهبردی موسسات بزرگ اقتصادی و تغییر و تحول در روابط شبکه فعالیتهای اقتصادی، تجارتی و دولتی ازجمله مشخصه های فعالیت های اقتصاد جهانی است. چنین دگرگونی هایی باعث رشد بهره وری نیروی کار و بهره برداری بهتر از منابع می شود. در اقتصاد جدید با پیشرفتهای خیره کننده در پردازش، نگهداری و انتقال اطلاعات، می توان کاربرد فناوری اطلاعاتی را در تمامی زوایای حیات اجتماعی مشاهده کرد. به طور کلی آنچه «انقلاب ارتباطات» نامیده می شود زیر بنای مدل جدید کسب و کار را شکل داده و نیز تاثیرات اجتماعی و اقتصادی را تسهیل می نماید.
(2: 1998 Gouillart and Kelly in Verwey ,)
کسب و کار از مدل سودمحور عصر صنعتی به مدل مسئولیت اجتماعی تغییر کرده است و اخیرا به سوی روابط کار اشتراکی منتسب به مدل جوامع مشترک پیش می رود. در مدل جوامع مشترک سازمان، سیستم اقتصادی – اجتماعی است که ثروت در آن طی همکاری تولید می شود. تمرکز کسب و کار بر دانش است از آنجا که مفهومی غیرعلنی و قابل انتقال است و ارزش آن هنگامی که توزیع و تقسیم می شود بیشتر می گردد، متفاوت از تمرکز بر سرمایه عمل می کند و لذا سازمان ها نسبت به چگونگی رفتارشان به گروههای اجتماعی نیز همچون سودآوری شان ارزیابی می شوند(16-10 :2000 Halal,). تمامی این روابط مشترک میان سازمان ها، گروههای اجتماعی و جامعه به طور روزافزون مهمتر شده است و قابل درک است که نیاز به تعدیل نمودن و هماهنگ ساختن جامعه اهمیت می یابد. افزایش پیچیدگی جامعه، سیستم های مختلف اجتماعی را به تقلیل نمودن داوطلبانه مسئولیت مشترک برانگیخته است و به این شکل اعتماد ایجاد می کند و به سودآوری بلند سازمان کمک می کند(13: 2003 Holmstrom,). تغییرات در محیط کسب و کار، بر عملکرد سازمان ها تاثیر داشته است و لذا روابط عمومی نیز متاثر شده است. تحول روابط عمومی با چهار روند مرتبط می شود. اول افزایش تعداد موسسات بزرگ، دوم افزایش ماهیت تغییر، درگیری و مفابله در جامعه، سوم نوآوری های تکنولوژیکی در ارتباطات که جامعه ای آگاه را بوجود آورده اند و در آخر افزایش افکار عمومی و دموکراسی در دهه 90 (26: 1995 Seitel ,).
پیچیدگی و تنوع ماهیت فرهنگ، توسعه، اقتصاد و موارد سیاسی اجتماعی بر اثربخشی فعالیتهای اجتماعی موثر است. این عوامل کلان محیطی همچنین بر شیوه عملکرد روابط عمومی موثرند. چالش قرن بیست و یک برای کارشناسان روابط عمومی قرار دادن این بخش به عنوان قسمتی از اعصاب استراتژیک سازمان است (8&5: 2003 Opukah ,).
2-2- بخش دوم: تعریف مفاهیم پژوهش
2-2-1- تعاریف روابط عمومی:
روابط عمومی اکنون در سراسر جهان یک رشته علمی شناخته شده و صنعتی با میلیونها متخصص می باشد. امروزه تقریبا هر سازمان دولتی و خصوصی کم و بیش آگاهانه از استراتژیها، برنامه ها و تکنیکهای روابط عمومی بهره می گیرد. این استراتژیها بهواسطه ارتباطات در حال گسترش و توسعه، اجرا و تکمیل شده و ارائه می گردد. شیوه هایی که به منظور ایجاد و مدیریت ارتباطات مثبت با گروههای اجتماعی طراحی شده اند. جستجو برای ارائه یک تعریف از روابط عمومی که در سطح وسیع قابل قبول باشد بحثی ادامه دار است و بخشهای تئوری و عملی روابط عمومی هنوز بر یک تعریف توافق ننموده اند. فرهنگ بین المللی و بستر روابط عمومی و بستر روابط عمومی را چنین تعریف کرده است:( 5 Cutlip,1964: ).
«1- فعالیتهای یک صنعت، اتحادیه، شرکت، حرفه، دولت ویا سازمانهای دیگر برای ایجاد و نگهداری روابط صحیح و مفید با گروههای خاصی از مردم مانند مشتریان، کارکنان، سهامداران و یا عموم مردم به منظور تطبیق خود با محیط و توجیه خود در جامعه 2- کیفیت اعمال فوق و یا درجه توفیق آنها در افزایش تفاهم عامه از سازگاری اقتصادی و اجتماعی سازمان 3- هنر یا حرفه سازمان دادن و توسعه فعالیتهای فوق»
لغت روابط عمومی در زبان آلمانی«offentlichkeitarbeit» بسیار جالب معادله یابی شده و مفهوم آن این است «کار در میان عامه، به همراه عامه و برای عامه3» (:11 2004 Valin,)»
چنانچه مشاهده می شود تعریف آلمانی به میزان بیشتری در مقایسه سایر تعاریف ارائه شده به اثرگذاری بر«فضای عمومی4» متمایل است.
لانگ و هازلتون، روابط عمومی را کارکرد ارتباطی مدیریت می دانند که از طریق آن سازمانها با محیط خود سازگار می شوند، آن را اصلاح می کنند و تغییر می دهند، یا آن را حفظ می کنند تا به اهداف سازمانی دست یابند (201 :1999 Hutton,). همچنین گرونیک استاد برجسته دانشگاه مریلند در این باره معتقد است:( :2 Grunig, 1992)
«روابط عمومی، مدیریت ارتباط میان یک سازمان و همگانهایی است که به آن سرو کار دارند.»
بررسی انجمن روابط عمومی آمریکا در پاسخ این سوال که روابط عمومی چیست؟ به این نتیجه رسید که روابط عمومی قسمتی از وظایف و مسئولیتهای مدیریت هر موسسه است که با انجام آن علائق عمومی تجزیه و تحلیل و خواسته های عمومی روشن می شود، خط مشی ها و عملیات موسسه برای عموم مردم بیان و اقدامات لازم برای ایجاد حسن تفاهم در آنها به عمل آید(وارنابی و دیگران، 1377 : 80). از سوی انجمن بین المللی روابط عمومی نیز فعالیتهای روابط عمومی: «مدیریت اعتبار، تلاش پایدار و برنامه ریزی شده به منظور برقرار کردن و حفظ تفاهم دو جانبه میان سازمان و مخاطبانش» تشریح شده است (DTI, 2003:10).
با توجهی دقیق به تعاریف فوق چنین استنباط می گردد که روابط عمومی اصولا شامل سه مرحله اساسی به قرار زیر می باشد:
اطلاع از

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی روابط عمومی، شرکت ملی، افکار عمومی، جنگ جهانی اول Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی روابط عمومی، افکار عمومی، اجتماعی و فرهنگی، اجرای برنامه