پایان نامه با کلمات کلیدی روابط عمومی، شرکت ملی، افکار عمومی، جنگ جهانی اول

دانلود پایان نامه ارشد

داشت. پس از انتشار این اعلامیه دیگر برای موسسات امکان نداشت مانند دوران گذشته نسبت به مردم بی اعتنا باشند و یا مانند دوران کارگزاری مطبوعات مردم را فریب دهند و اغوا نمایند. حالا دیگر دوره ای بود که باید مردم را نسبت به همه امور موسسه آگاه و مطلع کرد (کاتلیپ و سنتر،1350: 45-46). در تابستان 1906 «لی» از طرف شرکت راه آهن پنسیلوانیا به عنوان رییس شرکت استخدام شد و این اولین بار بود که کارشناسان روابط عمومی برای چنین سهم مهمی استخدام شد. این سمت به او اجازه می داد که در ردیف روسای شرکت در اتخاذ سیاست و خط مشی شرکت دخالت داشته و اظهارنظر کند. در تمام این مدت«لی» کلمه«پابلیسیتی» را به جای روابط عمومی به کار می برد. ولی با موفقیت های پی در پی که نصیب او شد، دید وسیعی نسب به روابط عمومی پیدا کرد و تشخیص داد که «پابلیسیتی» با انتشار مطالب درباره یک شخص و یا یک موسسه تنها یک جنبه از فعالیتهای روابط عمومی است(همان منبع،47). «لی» با تدابیر خود اساس روابط عمومی امروز را به وجود آورد. با اینکه او تا سال 1919 اصطلاح روابط عمومی را به کار نمی برد ولی اصول تکنیکی را که امروزه از طرف عموم کارشناسان روابط عمومی به کار می رود او ابداع کرد. از جمله اشخاص معدودی بود که تشخیص داد که انتشار مطلب و تبلیغ درباره یک موسسه یا شخص در صورتی که با عمل صحیح تایید و پشتیبانی نگردد، بی فایده خواهد بود. هر موسسه یا سازمانی به اعتبار عمل و خدمتی که انجام می دهد، تحصیل شهرت می کند. «لی» به اهمیت جنبه انسانی فعالیتهای صنعتی و بازرگانی خوب واقف بود و همواره سعی داشت که مفهوم انسانی ارقام و اعداد را برای مردم و موسسات روشن نماید(همان منبع:48 ).
2-1-1-2- جنگ جهانی اول(1918- 1914)
روابط عمومی تا جنگ جهانی اول، جنبه تدافعی داشت. در دوران جنگ جهانی اول بود که جنبه تهاجمی پیدا کرد. تا پیش از این، عده معدودی از موسسات تبلیغات تجاری، تنها شعبه ای برای انجام فعالیتهای انتشاراتی پابلیسیتی داشتند اما پس از جنگ تعداد آنها بسیار زیاد شد و موسسات بازرگانی و صنعتی بزرگ، واحد روابط عموم را در درون خود دایر کردند. در این دوره، موسسات آموزشی و رهبران مذهبی نیز مروج تغییر زمان و تجهیز افکار عمومی شده و به تدریج،اداره روابط عمومی در دانشگاهها نیز به وجود آمد.کلیساها دریافتند که فعالیتهای انتشاراتی و روابط عمومی می تواند تضمینی برای بقای آنها باشد. در این زمان«آیوی لی» معتقد بود که هر سازمانی به اعتبار عمل و خدمتی که انجام می دهد، به شهرت خواهد رسید. از سال 1914 بود که دولت آمریکا نیز فعالیتهای ارتباطی گسترده ای را در جهت قبولاندن ایده آلها و مقاصد جنگی خود به مردم آغاز کرد(مطهری نژاد،1387 : 17 ).
2-1-1-3- در فاصله بین دو جنگ جهانی
روابط عمومی که بر اثر حوادث جنگ جهانی اول، قوت و نیرو گرفته بود به سرعت رواج پیدا کرد.کلیه سازمانهای دولتی و موسسات خصوصی و عام المنفعه در آمریکا متوجه اثر و قدرت روابط عمومی شدند و به استخدام کارشناس روابط عمومی و تنظیم برنامه های روابط عمومی پرداختند. در این دوره، «ادوارد برنیز» به عنوان یک کارشناس درجه یک، قهرمان روابط عمومی پس از جنگ بود. او از اصطلاح «تامین رضایت مردم» به جای روابط عمومی استفاده نمود و اصطلاح«مشاور روابط عمومی» را نیز برای اولین بار به کار برده و رواج داد(کاتلیپ و سنتر،1350 : 52). در همین سال با آغاز بحران بزرگ اقتصادی در آمریکا و دیگر نقاط جهان، روابط عمومی وارد مرحله جدیدی شد. در دوران پس از جنگ اول جهانی، دانشمندان جامعه شناس در پیشرفت روابط عمومی نقش موثری داشتند. جامعه شناسان با مطالعات و تحقیقات خود در رابطه با افکار عمومی، توجه اجتماع را از قدرت افکار عمومی و نقش ارتباطات معطوف نمودند. در این دوره که بازاریابی و تحقیقات اجتماعی و رای گیری برای اطلاع از افکار عمومی نسبت به اشخاص و نهادها، متداول گردید. در همین سالها بود که ایجاد وفاق بین منافع خصوصی و مصالح عمومی و اجتماعی به عنوان هدف غایی فعالیتهای روابط عمومی در آمریکا، مد نظر قرار گرفت (مطهری نژاد ،1387: 17 ).
2-1-1-4- جنگ جهانی دوم ( 1945- 1939 )
جنگ جهانی دوم آهنگ پیشرفت روابط عمومی را سریعتر ساخت. در این زمان، اداره اطلاعات جنگی آمریکا توسط یک روزنامه نگار معروف تاسیس می شود. این زمانی است که هدف روابط عمومی در موسسات صنعتی آمریکا به افزایش میزان تولید و جلب همکاری کارگران بود. انجمن روابط عمومی آمریکا و انگلستان به طور همزمان در سال 1948 میلادی تاسیس شدند. در آلمان پس از جنگ نیز به سبب رونق اقتصادی صنعتی و استقرار رژیم دموکراتیک، روابط عمومی رشد قابل توجهی داشت. اما در فرانسه، پیشرفت روابط عمومی به آهستگی انجام می شد تا اینکه با پیشگامی کمپانیهای نفتی، در سال 1952 میلادی، یک دانشگاه روابط عمومی با نام « در خانه شیشه ای» تاسیس گردید. در پایان این بخش مهمترین موجبات پیدایش حرفه روابط عمومی را می شمریم: پیشرفت شگفت وسایل ارتباطی، بسط آموزش و پرورش و افزایش روزافزون تعداد با سوادان، پیدایش و حمل ونقل سریع که فاصله ها را از میان برداشته، به کار بردن شیوه اقناع و ترغیب به جای زور و ارعاب و تهدید، توسعه حق رای و حقوق سیاسی افراد، تمایلات تساوی طلبانه، توقعات روزافزون مردم از دولتها و انتظارات دولتها از مردم و پشتیبانی و همکاری بیشتر و… (مطهری نژاد،1387 : 18).
2-1-2- تاریخچه روابط عمومی در ایران
آنچه ما اکنون به عنوان روابط عمومی، چه از نظر حرفه و چه از نظر اصطلاح، باز می شناسیم برای نخستین بار در شرکت نفت ایران پدیدار گشته است. در میان موسسات و سازمانهای بخش خصوصی و دولتی در ایران، شرکت ملی نفت ایران برای اولین بار و پیش از همه دفتر روابط عمومی را تاسیس نمود. در شرکت سابق نفت ایران و انگلیس تا سال 1330 یک دفتر اطلاعات و مطبوعات وجود داشت و این دفتر رابط بین این شرکت و مطبوعات بود. پس از ملی شدن صنعت، دفتری تحت همان عنوان در شرکت ملی نفت ایران تشکیل گردید و عنوان همین دفتر بود که بعدا به روابط عمومی تبدیل شد (میر سعید قاضی، 1390 : 26 ).در مرداد ماه 1332، دکتر«حمید نطقی» به مدیریت روابط عمومی شرکت ملی نفت ایران منصوب شد و به این ترتیب روابط عمومی با مفهوم امروزین آن رسما آغاز به کار نمود.از جمله همکاران دکتر نطقی که به سبب خدمات علمی گسترده اش در تاریخ روابط عمومی ایران، پدر روابط عمومی ایران نام گرفت،«ابوالقاسم حالت» و «ابوالفضل مرعشی» بودند (مطهری نژاد، 1387 : 18 ). نخستین سمینار روابط عمومی نیز در ایران در تاریخ 30 آذر سال 43 توسط شرکت نفت در آبادان و دومین سمینار روابط عمومی در 13 مهر 44 در کرمانشاه از سوی شرکت نفت برگزار گردید. وزارتخانه ها و موسسات بزرگ دیگر در ایران، به اقتباس از این شرکت و سالها پس از تاسیس دفاتر روابط عمومی عمل کردند پس از تشکیل واحدهای روابط عمومی در ایران، نیاز به آموزش مسئولین روابط عمومی و کارکنان این واحدها احساس گردید. برای این منظور وزارت اطلاعات و جهانگردی سابق، اقدام به تشکیل کلاسهای کوتاه مدت آموزشی نمود (میرسعیدقاضی، 1390 : 26) .نخستین کتاب فارسی روابط عمومی را «علی اکبر دیباج» تالیف کرد که با سرمایه گذاری شرکت ملی نفت ایران در سال 1966 میلادی انتشار یافت. چهار سال بعد نخستین موسسه آموزشی روابط عمومی با عنوان «موسسه عالی مطبوعات و روابط عمومی» در تهران افتتاح شد. در میان بنیانگذاران این موسسه می توان از موسسه کیهان، دانشگاه تهران، شرکت ملی نفت ایران نام برد. هدف این موسسه عالی عمدتا تربیت روزنامه نگار و کارگزار روابط عمومی بود( محسنیان راد، 1377 : 22) در سال 1347 نام این موسسه عالی، به «موسسه عالی علوم ارتباطات اجتماعی» تغییر یافت و در سال 1350 به دانشکده «علوم ارتباطات اجتماعی» تبدیل گردید (میرسعیدقاضی ،1390 : 27). جالب است بگوییم که مدیریت گروه آموزشی روابط عمومی این موسسه دکتر حید نطقی به عهده داشت که یکی از سازمان دهندگان دفتر روابط عمومی شرکت ملی نفت ایران بوده است(محسنیان راد، 1377 : 22). همزمان با این تحولات، اولین «انجمن روابط عمومی ایران» در اسفند ماه 46 با حمایت از سوی شرکت ملی نفت ایران با «هدف شناساندن ارزش و اهمیت روابط عمومی» به مدیران و مسئولان و بالا بردن سطح علمی و تجربی دست اندر کاران این رشته تشکیل شد. اما این انجمن در فعالیتهای داخلی و خارجی موفقیت چندانی به دست نیاورد و بعد از مدتی منحل شد ودر عمر کوتاه خود در سال 47 میزبان کنگره جهانی انجمن بین المللی روابط عمومی IPRA شد (روابط عمومی، 1390 : 43 – 42 ) از این زمان به بعد تعداد زیادی از موسسات بخش دولتی و خصوصی واحدهای روابط عمومی تشکیل دادند. پاره ای از فعالیتهای دفاتر روابط عمومی عبارت بود از : 1)جمع آوری بریده جراید 2)توجیه بالاترین مقام اداری سازمان نسبت به پوشش خبری رسانه ها 3)نگارش بیانیه های خبری و ارسال آن به رسانه ها 4)تهیه جوابیه مطبوعات و پاسخ به انتقادات و شکایات 5) کمک به تهیه طرحهای تبلیغات تجاری 6)هماهنگی فعالیتهای امور همگانی در مناسبتهای ملی و مذهبی 7)تهیه کتابچه ها، کتابهای راهنما، پوستر و بروشورها 8)برگزاری جلسات و سمینارها برای کارمندان و کارگران 9)تهیه و توزیع خبرنامه کارمندان و کارگران. نه تنها این فعالیتها بر اساس مبنای منظمی صورت نمی گرفت. بلکه فعالیتهایی نظیر تحقیقات، بخش افکار عمومی و اندازگیری میزان موفقیت فعالیتهای ارتباطی(درون سازمانی برون سازمانی) نیز مورد فراموشی واقع شده بود. در نتیجه روابط عمومی عمدتا به یک اقدام غوغا سالاری یک سویه برای تبلیغ شاه، مقامات یک سازمان مشخص و یا دولت به طور عام تبدیل شده بود (محسنیان راد،1377 : 22 ).
2-1-2-1- روابط عمومی از انقلاب اسلامی تا پایان جنگ ایران و عراق (1979 – 1988.م )
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن 57، پاره ای از روابط عمومی ها، به ویژه روابط عمومی واحدهای بزرگ، به گمان اینکه در خدمت رژیم سابق قرار داشتند از سوی نسل نخستین مدیران و موسسان، مورد بی اعتنایی قرار گرفتند. در حقیقت قضاوت بر مشروعیت روابط عمومی بر اساس فعالیتهای آنها در موسسات دولتی زمان شاه قرار گرفت. رشته روابط عمومی نیز از فهرست رشته های دانشگاهی کشور حذف شد (میرسعیدقاضی ، 1390 : 41 ). وزارت اطلاعات و جهانگردی در خرداد ماه 58، توسط شورای انقلاب به وزارت ارشاد ملی و حدود یک سال و نیم بعد به وزارت ارشاد اسلامی تغییر نام یافت. روابط عمومی ایران که پیش از پیروزی انقلاب، در خدمت دولت بود و صرفا جنبه تشریفاتی داشت، پس از پیروزی انقلاب، جنبه تبلیغاتی پیدا کرد و دفاتر روابط عمومی با مدیریت افراد مذهبی و انقلابی، تحت عنوان «دفاتر روابط عمومی و ارشاد اسلامی» فعالیت خود را آغاز نمود که با وقوع جنگ تحمیلی با وقفه ای طولانی مواجه شد(مطهری نژاد، 1387 : 19 ).از این رو دفاتر روابط عمومی عنوان جدیدی به خود گرفتند، «روابط عمومی و ارشاد» یکی از مسئولیتهای اساسی روزمره این دفاتر برقراری نماز در درون سازمان و موسسات به طور منظم و عمدتا در ظهرها بود…علاوه بر این از کارمندان روابط عمومی خواسته می شد تا مراسم ویژه ای را برای روزهای ملی و مذهبی، طراحی،سازماندهی و هماهنگ کنند. در سال 1979. م عراق به ایران حمله کرد و روابط عمومی برای پشتیبانی از فعالیتهایی که برای بسیج و احترام به شهدا صورت می گرفت؛ به کار گرفته شد (محسنیان راد، 1377 : 23 ).
2-1-2-2- روابط عمومی پس از جنگ ایران و عراق
حرفه روابط عمومی در ایران اکنون از یک دوره انتقال گذر می کند و ظاهرا در حال کسب اعتبار و شناخت است. این چشم اندا با وضع روابط عمومی بلافاصله پس از پیروزی انقلا ب در تضاد است که رشته نوپای روابط عمومی از فهرست رشته های آموزش عالی در ایران حذف شد. دولت در آن زمان چنین استدلال می کرد که «تعهد به جمهوری اسلامی» بر «آموزش و تربیت کارشناسان و حرفه ایها» که احتمالا به ایدئولوژی نظام التزام ندارند، تقدم دارد. در طول چند سال محدود این خط مشی موجب

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی روابط عمومی، بانکداری الکترونیک، مدیران و کارکنان، توسعه بانکداری الکترونیک Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی روابط عمومی، جهانی شدن، فناوری اطلاعات، گروههای اجتماعی