پایان نامه با کلمات کلیدی دوره قاجار

دانلود پایان نامه ارشد

اوليه شهر آبدانان در سال 1307.ش و پس از اجراي طرح اسکان عشاير، با يکجا نشين کردن عشاير منطقه بنيان نهاده شد. از لحاظ ترکيب قومي و انساني، آبدانان فعلي از اقوام لر، لک و کرد تشکيل شده است. شهر فعلي آبدانان در دوره قاجار به عنوان جزئي از ولايت پشتکوه تحت حاکميت واليان پشتکوه لرستان بود و در سال 1316.ش يکي از بخش هاي شهرستان ايلام به عنوان شهرستاني از استان پنجم يا کرمانشاهان شد. در آن زمان مرکزيت آبدانان، آبادي آبدانان بوده است. بنا بر تقسيم بندي جديد در سال 1342.ش و جدا شدن ايلام از کرمانشاهان به عنوان استان، آبدانان به عنوان بخشي از شهرستان دهلران به حساب آمد تا اينکه در سال 1362 جهت سهولت در دسترسي به خدمات در دوره جنگ از دهلران جدا شده و به شهرستان دره شهر ملحق شد. بالاخره آبدانان در سال 1374.ش به عنوان شهرستاني مستقل با مرکزيت شهر آبدانان درآمد( همان: 122-121).
3-12-1-3-آب و هواي شهرستان
– بر اساس تقسيم بندي کوپن، آبدانان در منطقه با آب و هواي نيمه بياباني تا کوهپايه اي قرار ميگيرد. اما عواملي چون وجود ارتفاعات کبيرکوه و دينارکوه ، همجواري با جلگه هاي خوزستان نيز بيابان هاي عراق باعث وجود تنوع اقليمي در منطقه شده است. بر اين اساس شهرستان آبدانان داراي 2 نوع اقليم متفاوت است:
– آب و هواي گرم و خشک: اين نوع آب و هوا در شرق و جنوب شرق شهرستان آبدانان وجود دارد ودشت هاي مورموري، مولاب و کلات را شامل مي شودکه به ويژگي هاي آب و هوايي دزفول و دهلران شباهت دارد.
– آب و هواي کوهپايه اي: اين نوع آب و هوا که در ارتفاعات با ارتفاع متوسط 1500 متر( از سطح آب هاي آزاد) قرار گرفته است، بخش عمده اي از شهرستان را در بر مي گيرد، بطوريکه شهر آبدانان و روستاهاي تابعه در اين محدوده قرار مي گيرند( همان: 96).
– مهمترين سازند هايي که در منطقه آبدانان رخنمون دارند، عبارتند از:
– سازند سروک و سحرگاه: از اواخر دوران سوم ( کرتاسه)است که در کبيرکوه رخنمون دارند.
بطورکلي آبدانان داراي دو گروه ناهماري کوه و دشت است:
2-12-1-4-کوهها:
– کبيرکوه: اين کوه که بزرگترين و منظم ترين رشته کوه استان ايلام و شهرستان آبدانان است، داراي حدود 170 کيلومتر طول در جهت شمالغربي ــ جنوبشرقي است که 81 کيلومتر آن، مرز شمال شهرستان آبدانان را تشکيل مي دهد. بلندترين قله اين کوه در شهرستان آبدانان، قله فيلمان با ارتفاع 2273 متر است که در کنار آن قله هاي ديگري چون دماغه انار ( ليت انار) با ارتفاع 2203 متر قرار دارند.
– از نظر ارتباطي، اين رشته کوه مهمترين عامل بن بست و انزواي شهرستان آبدانان نسبت به مرکز استان و نيز مناطق ديگر کشور است.
– دينار کوه: اين رشته کوه با ارتفاع 2600 متر از سطح آبهاي آزاد و در جهت شمالي ــ جنوبي در غرب آبدانان واقع شده که از جنوبشرقي به سياهکوه متصل مي شود. جنس اين کوه بر خلاف کبيرکوه که از سنگ آهک است، تماما از گچ است که همين مسئله باعث شده تا همه منابع آبي که از اين کوه سرچشمه مي گيرند، همگي شور يا تلخ باشند.
به دليل اينکه اين کوه نزديکترين قله مرتفع به مرزهاي بيناللملي است، داراي اهميت استراتژيک بسيار بالايي است. به جز کوه هاي نامبرده، کوههاي ديگري چون سياه کوه و دالپري نيز در شهرستان هستند( همان: 92-91).
2-12-1-5-دشت هاي آبدانان
– دشت آبدانان: اين دشت همانطور که قبلا ذکر شد، از رسوبات ناشي از شسته شدن رسوبات دوران چهارم تشکي شده و رودخانه آبدانان آن را به دو بخش شرقي و غربي تقسيم مي کند. دشت مذکور در منطقه بين کو ه دينار و کبيرکوه قرار گرفته است.
– دشت مولاب و کلات مورموري: دشت مولاب کلات دومين دشت مهم شهرستان است که در مجاورت جلگه پست خوزستان است. اين دشت از اراضي نسبتا هموار ناشي از شستگي سازند هاي گچساران و آغاجري تشکيل شده است. رودخانه هاي سياه گاو، آب فتح و آب مورموي ( جيخاو) در اين دشت جريان دارند( همان: 93).
2-12-1-6-آبهاي شهرستان آبدانان
رودخانهي دويرج: اين رودخانه که از دامنههاي کبيرکوه در منطقه سراب آبدانان در شرق شهر آبدانان سرچشمه مي گيرد، پس از دريافت شعباتي مثل شورابه، آب گل گل و جيقاو( آب مورموري) با طي مسير 188 کيلومتر از منطقه موسيان عبور کرده و به عراق مي ريزد.
رودخانه چم کبود: اين رودخانه هم از دامنه کبيرکوه سرچشمه مي گيرد، سپس به رودخانه آبدانان ميريزد.
رودخانه سياهگاو: اين رودخانه هم از کناره هاي کبيرکوه در شرق آبدانان سرچشمه مي گيرد که پس از طي مسيري نسبتاً طولاني در منطقه اي به نام فتح به کرخه مي ريزد.
رودخانه مولاب ( رقابيه) و ورازان(گرازان) ديگر رودخانههاي شهرستان مي باشند( همان: 111-110).
2-12-1-7-پوشش گياهي
شهرستان آبدانان داراي 2 نوع پوشش گياهي مجزاست: 1. زاگرس استپ 2. پست و گرمسيري
– زاگرس استپ: اين نوع پوشش گياهي که بخش وسيعي از شهرستان را در بر مي گيرد، در مناطق نيمه جنگلي و مرتعي شهرستان قابل رويت مي باشد. در اين نوع پوشش گياهي گونههايي چون: بلوط، بنه، کيکم، بادام کوهي، زالزالک، ارژن، انجير کوهي و سرخ بليک وجود دارند.
– پوشش گياهي پست و گرمسيري: اين نوع پوشش گياهي در مناطق جنوب و جنوب شرق شهرستان وجود دارد و مهمترين گونه گياهي آن که بارز است، درختچه و گاهي درختان کنار است( همان: 117-115).
منطقهي مورد بررسي داراي اقليم نيمه خشک است که در ارتفاعات 800 تا 1300 متر از سطح آبهاي آزاد را در بر مي گيرد. بر اساس اندازه گيريهاي ايستگاه باران سنجي آبدانان، متوسط بارندگي سالانه در اين منطقه، 644 ميليمتر( بين 350 تا 940 ميليمتر) در سال است. ميانگين دما نيز بين 10- تا 35+ در نوسان است که متوسط آن 18 درجه سانتيگراد است( کياني 1385: 21).
منطقهي مورد بررسي از نظر پوشش جنگلي در جوامع جنگلي بلوط ـ بنه، بنه ـ بادام قرارداشته و گونههاي غالب منطقه را بلوط ايراني و بنه (خنجوک يا کلخونگ ) و چاتلانقوش تشکيل مي دهند. علاوه بر گونه هاي مذکور، گونه هاي زير نيز به صورت مخلوط يا پراکنده در بين توده اي جنگلي ديده مي شوند:
1. زالزالک
2. بادام کوهي ( ارژن)
3. کيکم( کرکو)
4. بادامک( بخورک)
از گونه هاي علفي منطقه نيز مي توان به انواع شکر تيغال، فستوکا، برمدس و در مناطق باز جنگلي به گون نيز اشاره کرد( همان: 22)
3-12-2-پيشينه بررسي ها در شهرستان آبدانان
بررسي هاي باستانشناسي شهرستان آبدانان براي اولين بار به صورت هدفمند در سال 1379 و با سرپرستي عباس مترجم آغاز شد. نامبرده در اين بررسي، بخشهاي مرکزي و سراب باغ را مورد بررسي قرار مي دهد. در سال بعد اين بررسي ها را يعقوب محمديفر با همکاري عباس مترجم ادامه مي دهند و فصل دوم بررسي هاي باستانشناسي شهرستان آبدانان را در بخشهاي نامبرده از شهرستان ادامه ميدهند ( مترجم 1379؛ محمدي فر 1380) .
در سال 1384 آقاي ابراهيم مرادي فصل سوم بررسيها را در بخش مورموري از توابع شهرستان که در قسمت جنوب و جنوب شرق شهرستان واقع است را انجام مي دهد و آثار باستاني منطقه نامبرده را مورد بررسي، شناسايي و ثبت قرار ميدهد( مرادي 1384).
فصل چهارم بررسي هاي باستان شناسي شهرستان آبدانان، در سال 1387 و به سرپرستي آقاي علياکبر احمدي در بخش مرکزي اين شهرستان به انجام رسيد ( احمدي 1387).
در نتيجهي بررسيهاي باستانشناسي انجام شده در نقاط مختلف شهرستان، آثار باستاني تمام شهرستان که شامل مناطق جنوب ، شرق و غرب شهرستان شد، مورد بررسي، شناسايي و ثبت قرار گرفت و تنها جايي از شهرستان که بدون بررسي برجاي مانده بود، بخش هاي شمالي و شمالغربي بخش مرکزي به مرکزيت دهستان انجيره بود که بنا بر طرح پيشنهادي از سوري سازمان ميراث فرهنگي، صنايعدستي و گردشگري استان ايلام، در اين فصل قرار شد آثار باستاني اين قسمت از شهرستان مورد بررسي قرار گرفته و شناسايي و ثبت شوند.
3-12-3-اهداف بررسي
اولين و مهمترين هدف اين طرح، بررسي و شناسايي محوطه هاي باستاني واقع در قسمت شمالي بخش مرکزي آبدانان به منظور ارائه وضعيت کمي و کيفي آنها براي تکميل نقشه باستانشناسي کشور و نيز نقشه الگوي پراکندگي محوطهها براي جلوگيري از تخريب آنها در اثر عمليات هاي عمراني و از قبيل آن بوده است. از ديگر اهداف طرح، شناسايي و بررسي محوطه هاي باستاني واقع در مناطق جنوبي پشتکوه به منظور بهدست دادن الگوي پراکندگي اين محوطه ها در دوران مختلف است. با شناسايي محوطه هاي باستاني در اين منطقه از پشتکوه، وضعيت اين منطقه در دوران هاي گوناگون باستانشناسي تا حدي معلوم شده و زمينه براي انجام مطالعات باستانشناسي بيشتر در آينده فراهم ميگردد.

3-12-4-منطقه مورد بررسي
منطقه مورد بررسي بر اساس طرح اعلام شده از سوي سازمان ميراثفرهنگي، صنايعدستي و گردشگري استان ايلام، بخش شمال غربي شهرستان است که در محدوده بخش مرکزي قرار مي گيرد. اين منطقه که قسمت شمالي بخش شمالي شهرستان است، از شرق به روستاي گنداب، از جنوب به منطقه قدح بالا و پايين، از غرب به منطقه ميانهوار و از شمال نيز محدود به پادامنههاي کبيرکوه است. اين منطقه که منطقه اي کاملا کوهستاني است داراي چشمه هاي فراوان، رودخانههايي که پس از به هم پيوستن رود هايي مثل ميمه را به وجود مي آورند و نيز جنگل هاي نسبتاً انبوه است که همين امر خود زمينه مناسبي را براي وجود عشاير فراهم مي آورد، به ويژه اينکه زمين هاي کشاورزي در مقايسه با مراتع بسيار کم ميباشند ( شکل 3-2).
طي بررسيهاي باستانشناختي انجام شده در شهرستان آبدانان، تنها در فصل چهارم اين بررسي ها آقاي احمدي به وجود آثاري مثل محوطه گيژه در منطقه بين روستاهاي گنداب و انجيره اشاره کرده است.
3-12-5-روش بررسي
بررسي باستانشناسي بخش مرکزي شهرستان آبدانان، به صورت پيمايشي فشرده و گام به گام به انجام رسيده است. در اين بررسي تمام منطقه به صورت گام به گام بررسي شده و تنها در جايي که منطقه قابل رويت بوده و امکان استفاده از وسيله نقليه با اولويت شناسايي آثار بوده، از ماشين جهت بررسي استفاده شده است، علاوه بر اين براي تعيين کارايي روشهاي مختلف نمونهبرداري آماري منطقه براي بار دوم با استفاده از اين روشها مورد بررسي و نمونهبرداري قرار گرفت. طي بررسي فشرده 19 محوطه مربوط به عصر آهن تا دوران اسلامي شناسايي و تبت شد(جدول 3-14 و 15). در ادامه محوطههاي به دست آمده از روشهاي مختلف نمونهبرداري آماري مورد بحث قرار ميگيرد..

3-12-6-روش يا چارچوب کار
براي انجام بررسي به روش نمونهبرداري مساحت منطقه مورد بررسي تعيين و تمام آنبا شبکههايي مربعي شکل هماندازه يا نوارهايي با برش عرض پوشانيده ميشود.براي بخش مرکزي آبدانان مساحت کل – منطقه محصوربين روستاي گنداب( شرق) منطقه قدح بالا و پايين( جنوب)، ميانه وار( غرب) و محدوده پادامنههاي کبيرکوه ( شمال) – حدود 269 هکتار بود که سطح تمام آن در ابتدا با مربعهايي به مساحت 1هکتار پوشانده شد.بعد از که سطح آماده نمونهبرداري شد روشهاي نمونهبرداري زير روي سطح محوطه اجرا شد.
3-12-7-نمونهبرداري تصادفي ساده
3-12-7-1-روش کار
– شمارهگذاري شبکهها: براي استفاده از روش تصادفي لازم است که در ابتدا تمام شبکهها شماره گذاري شوند. زيرا همانطور که ازنام اين روش پيدا است بايد از بين شبکهها دست به انتخاب تصادفي نمونه زد، بههمين دليل از گوشه شمالغربي منطقه شروع به شماره گذاري کرده و 269 شماره ليست گرديد.

3-12-7-2-تعيين حجم نمونه: بعد از شمارهگذاري شبکهها نوبت به يکي از اصليترين بخشهاي کار نمونهبرداري يعني تعيين حجم نمونه با دقت معين ميرسد.زيرا با وجود امکان استفاده از روشهاي مختلف اغلب کوشش ميشود حجم نمونه با معلوم بودن دقت خواسته شده براي نمونهبرداري و ضريب اعتماد معين ، تعيين شود( شيراني، 1364: 33). يک نمونه مناسب آنقدر بزرگ است که ميتواند معرف دقيق جامعهاي باشد که محقق ميخواهد نتيجه تحقيق را به آن تعميم دهد و در عين حال آنقدر کوچک است که از نظر دستيابي به آزمودنيها، صرف هزينههاي مالي و دقت، و پيچيدگي تجزيه تحليل دادهها،

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی نمونهبرداري، بررسي، محوطههاي Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی بررسي، نمونهبرداري، مرکزي