پایان نامه با کلمات کلیدی توسعه گردشگری، محیط زیست، صنعت گردشگری، افزایش درآمد

دانلود پایان نامه ارشد

عادلانه را ایجاد می کند، ممکن است بین تقاضای گردشگری و منافع ساکنین شهر یا منطقه مورد بحث تضاد ایجاد نماید.
• در کشورها یا مناطق در حال توسعه ، حجم هزینه های اقتصادی ایجاد زمینه گسترش گردشگری بمراتب بیشتر از مناطق ثروتمند یا کشورهای توسعه یافته است و احتمال پیش آمدن اینگونه هزینه ها در کشورهای در حال توسعه به مراتب بیشتر از کشورهای توسعه یافته است.
• توسعه گردشگری ممکن است باعث افزایش قیمت املاک محلی شود.این امر اگر چه برای مالکین این زمین ها خوشایند است ولی برای خریداران بالقوه محلی که برا ی تهیه مسکن یا محل کار متقاضی زمین ناگوار می باشد.
• در صورتیکه توسعه گردشگری منحصر به مناطق جغرافیایی خاص از کشور شود، عدم توازن اقتصادی مناطق را به دنبال خواهد داشت.
• توسعه گردشگری موجب جابجایی در اشتغال افراد بومی می گردد.به عنوان نمونه کارگران کشاورزی را به بخش خدمات منتقل می کند و جامعه را از تولیدات کشاورزی محروم می سازد و یا ماهیگیران را به قایقرانان تفریحی تبدیل و ماهیگیری را در منطقه منسوخ می کند.
از دیگر پیامدهای بالقوه منفی گردشگری می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
• ایجاد فشارهای تورمی با تزریق پول بر اقتصاد جامعه و افزایش درآمد مردم
• فشار فزاینده برای واردات کالاهای عمومی غیر استراتژیک.
• فصلی بودن فرصت های شغلی گردشگری که منجر به پایین بودن سطح درآمدها خواهد شد.
• تحمیل هزینه های سنگین توسعه تاسیسات زیربنایی بر اقتصاد منطقه
• رشد اشتغال نیروی کار در بخش خدمات با بهرهئری اندک در بخش تولید
• جابجایی در اشتغال افراد بومی و منسوخ شدن برخی فعالیت ها
• افزایش هزینه زندگی ساکنان منطقه
• افزایش عبور و مرور و راهبندان ها در معابر
• افزایش میزان مالیات شاغلین در منطقه.
• وابستگی بیش از اندازه منطقه به صنعت گردشگری و یک بعدی شدن فعالیت های اقتصادی منطقه
• با رونق گردشگری قیمت برخی کالاها افزایش می یابد و افزایش قیمت زمین و مسکن می انجامد.
(معصومی،1385،38-34)
پیامدهای بالقوه مثبت:
در مورد پیامدهای بالقوه مثبت اقتصادی، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• سرمایه گذاریهای گردشگری در یک منطقه گردشگر پذیر به توسعه محدوده اطراف آن منطقه نیز کمک بسیار می کند.بسیاری از کشورها اعم از توسعه یافته یا در حال توسعه اهمیت این وجه توسعه گردشگری را در مناطق محروم کشور خود ایجاد می کنند.
• در گزارش کنفرانس مسافرت بین المللی و گردشگری سازمان ملل متحد که در سال 1963 در روم برگزار شد بر این نکته تاکید شده است که گردشگری نه فقط به عنوان یک منبع درآمد ارز خارجی مهم است، بلکه یک عامل مهم در استقرار منابع گوناگون و توسعه مناطق کمتر توسعه یافته به شمار می رود.همچنین تاکید شد که در برخی موارد توسعه گردشگری تنها وسیله ایجاد پیشرفت اقتصادی برای نواحی کمتر توسعه یافته ای که از سایر منابع، محروم هستند به شمار می رود.با بهره گیری حساب شده از توسعه گردشگری می توان زمینه توسعه اقتصادی-اجتماعی بسیاری از مناطق محروم را فراهم آورد.بسیاری از مناطق عقب مانده از لحاظ اقتصادی دارای مکان های دیدنی، مناظر زیبا و جاذبه های فرهنگی هستند. توسعه گردشگری در اینگونه مناطق یک عامل اساسی در کاهش عدم تعادل و افزایش اشتغال و درآمد به شمار می رود.
• در کشورهایی که وضع کلی اقتصادی آنها بستگی به سیر نوسانات قیمت های مواد اولیه صادراتی دارد و از نظر موازنه پرداخت های خود دچار عدم تعادل بوده اند ،توسعه گردشگری سبب استقرار ثبات و تعادل در اقتصاد این کشورها می گردد.
• مطالعات انجام شده توسط “فرانک میشل”17 در کنیا نشان داده است که گردشگری نقش قابل توجهی در توسعه و ارتقاء شاخص های توسعه در مناطق در حال توسعه دارد.
• تزریق پول و ارز به جامعه و کمک به بهبود تراز پرداختها.
• تسریع جریان پول در اقتصاد جامعه.
• گردشگری ،معمولا دسترسی به خدمات را برای ساکنان جامعه که قادر به ایجاد سایر خدمات از جمله امکانات ورزشی،خدمات اغذیه و … نیستند را سهل می کند.
• تقویت بنیه اقتصادی منطقه.
• افزایش صادرات پنهان.
• افزایش درآمد دولت از بابت مالیات.
• افزایش بازرگانی درون مرزی.
• ایجاد بازارهای جدید برای تولیدات محلی.
• بهبود استفاده از زمین.
• گردشگری اقتصاد محلی را تنوع می بخشد،بخصوص در نواحی روستایی که اشتغال کشاورزی ممکن است پراکنده یا غیر کارآمد باشد.

گردشگری مطلوب
از نقطه نظر کارشناسان اقتصادی گردشگری مطلوب آن است که میزان درآمد و ارز وارد شده به منطقه و کشور بیشتر از میزان ارز و پول خارج شده باشد و با حداقل تعداد گردشگر ورودی، حداکثر درآمد حاصل گردد به عبارتی هزینه سرانه هر گردشگر وارد شده به منطقه بیشینه باشد.از این روی از نقطه نظر اقتصادی همواره تاکید بر پذیرش گردشگر از کشورهای با وضع اقتصادی بهتر است.البته این دسته از گردشگران نیاز به امکانات مناسب خود دارند که معمولا نیاز به سرمایه گذاری بیشتری را از طرف جامعه میزبان می طلبد.لذا در نظر گرفتن توان جامعه میزبان در آماده نمودن تاسیسات و تجهیزات مورد نیاز باید مد نظر باشد.
از نقطه نظر برنامه ریزان منطقه ای بدست آوردن منافع اقتصادی برای منطقه هدف اصلی نیست، بلکه توزیع مناسب درآمد ،توزیع مناسب فرصت های شغلی،هدایت منافع به سوی مردم محلی، کاهش نابرابری و بطور کلی استفاده از فعالیت گردشگری برای هدایت هر چه بیشتر منطقه به سوی تعادل و توازن،مطرح می باشد.(همان،41-38)

2-3-5-2 بعد محیطی صنعت گردشگری:
محیط زیست به مفهوم کلی خود شامل محیط طبیعی و محیط فیزیکی است که بستر فعالیت انسان می باشد. رابطه انسان و محیط را به سه گروه می توان طبقه بندی کرد:
• در وهله اول محیط تنها به عنوان بستر فعالیت ها به حساب می آید و مستقیما با نوع فعالیت رابطه معقول دارد. طرح فعالیت باید طوری باشد که به محیط آسیب نرساند.
• محیط مکانی است که ویژگی های محیط می توانندبر نوع فعالیتی که در آن انجام می شود اثرات کلی یا عمومی بگذارند.فعالیت هایی چون خرید ،استراحت در بسیاری از فضاها هم انجام می شوند ولی اگر در فضایی با صفا و شادی بخش انجام شوند لذت بخش تر خواهند بود.کیفیت محیط می تواند از موقعیت محیط موثرتر باشد.
• نوع سوم از رابطه متقابل بین محیط و انسان این است که محیط یا مکان در کانون فعالیت قرار گیرد.بخش بزرگی از گردشگری در این گروه قرار می گیرد.بسیاری از افراد و گردشگران با این هدف به مسافرت می روند که در محیط طبیعی و بازدید از آثار تاریخی با پرداختن به فعالیت هایی چون قدم زدن ،تماشای حیات وحش و گردش در مناطق خوش منظره تجربه هایی کسب کنند.
ارتباط محیط و فعالیت گردشگری بدین گونه است که:
• بسیاری از اشکال و پدیده های محیطی جاذبه هایی برای گردشگری هستند.
• امکانات و زیر ساخت گردشگری بر روی محیط ایجاد می گردند.
• توسعه گردشگری و استفاده گردشگر از یک ناحیه می تواند اثراتی بر روی محیط داشته باشد.(همان،46-45)

اهمیت و پیامدهای بالقوه محیطی گردشگری را می توان از سه دیدگاه مورد توجه قرار داد:
1.پیامدهای بالقوه منفی،2. پیامدهای بالقوه مثبت ،3. گردشگری مطلوب
پیامدهای بالقوه منفی:
در مورد پیامدهای بالقوه منفی محیطی، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• تولید زباله، آلودگی آبها از فاضلاب تصفیه نشده، اضافه نمودن غذا و مواد خارجی، نشت مواد نفتی از قایقها
• آلودگی هوا، آب ، صدا و منظر.
• ایجاد تاسیسات فیزیکی گوناگون و به زیر ساخت و ساز رفتن اراضی کشاورزی
• بروز مشکلات کاربری زمین مانند: توسعه نواری یا خطی فروشگاهها در طول جاده های نزدیک جاذبه ها
• ظهور و وفور ابنیه با طراحی و کیفیت بصری بد و نامناسب.
• آلودگی و شلوغی ترافیک سواره و پیاده.
• تمرکز ناکارآمد خدمات رفاهی مانند آب آشامیدنی، نیروی برق و امکانات ارتباط از راه دور در دوره اوج استفاده.
• تخریب جنگل ها، تالاب ها و سایر زیستگاههای منحصر به فرد و خاص.
• از دست رفتن خدمات زیست محیطی رایگان سیستم های طبیعی.
• تمرکز غیر عادی حیوانات وحشی
• بد نما شدن مناطق به علت استفاده بی رویه، ایجاد تاسیسات، بدون در نظر گرفتن زیبایی شهر و لوله کشی های گاز و سیم کشی برق برای تاسیسات گردشگری بطور موقت، همه موجب بد منظر شدن منطقه و نوعی آلودگی بصری می شوند.
• شیوع بیماری های مسری.

پیامدهای بالقوه مثبت
• در مورد پیامدهای بالقوه مثبت محیطی، می توان به موارد زیر اشاره کرد(همان ،53-51):
• نوسازی ساختمانها و آثار و سایت های تاریخی موجود.
• تغییر نوع استفاده از ساختمانهای قدیمی براساس نیازهای جدید، به عنوان نمونه:(تبدیل حمام به سالن پذیرایی)
• بهبود پرداخت ها برای حفاظت از سایت های باستانی و بناهای تاریخی و بخش های با ارزش معماری.
• توسعه زیر ساختها.
• افزایش آگاهی ساکنین نسبت به محیط طبیعی و فرهنگی، افزایش حامیان طبیعت و ترویج افکار دوستدار محیط زیست که در نهایت به جلوگیری از آلودگی و به زوال رفتن محیط کمک می کند.
• استفاده منطقی از منابع بالقوه گردشگری در آن نواحی که امکانات کمی برای توسعه دارند را بیشتر محتمل می کند و زمینه ایجاد درآمد را در میان بومیان فراهم می آورد.

گردشگری مطلوب:
تمامی فعالیت های گردشگری در محیط بوقوع پیوسته و یا به نوعی به محیط زیست انسان وابسته می باشند. از اینرو فعالیت گردشگری و محیط دو پدیده جدایی ناپذیر هستند که تبعا دارای اثراتی متنوع بر روی هم خواهند بود. نوع و بزرگی اثر بستگی به شدت و گستردگی فعالیت گردشگری در محیط و ظرفیت پذیرش محیط دارد.از نظر متخصصان محیط زیست،گردشگری مطلوب آن نوع از گردشگری می باشد که پیامدهای منفی آن بر محیط در حداقل میزان ممکن و پیامدهای مثبت آن در حداکثر میزان ممکن باشد.این نوع رابطه گردشگری و محیط نه تنها صدمه ای بر محیط نمی زند بلکه فواید و اثرات مثبتی بر محیط داشته و به حفاظت هر چه بیشتر محیط در برابر صدمات احتمالی منتهی می گردد.متخصصان محیط زیست نه تنها به کاهش و تحدید رابطه گردشگری و محیط معتقد نیستند بلکه به گستردگی آن با ملاک قرار دادن ظرفیت پذیرش محیط و ملاحظات زیست محیطی تاکید دارند.

2-3-5-3 بعد فرهنگی- اجتماعی گردشگری:
محیط فرهنگی اجتماعی بستر فعالیت صنعت گردشگری به شمار می رود.بنابراین فرهنگ، جامعه و گردشگری ارتباط متقابل با یکدیگر دارند.پذیرش گردشگران در یک منطقه از نظر اجتماعی و فرهنگی ، در قالب احیای آداب و رسوم و سنتها شکل می گیرد و بازدید گردشگران از این جوامع به یک تجربه و خاطره ی گردشگری منتهی می گردد. نوع و نحوه برخورد میزبان-گردشگر را در یک منطقه می توان از سه دیدگاه مورد توجه قرار داد:
1.پیامدهای بالقوه منفی،2. پیامدهای بالقوه مثبت ،3. گردشگری مطلوب
(یزدی و سقایی، 1390،87)
پیامدهای بالقوه منفی
طرفداران این دیدگاه ،هر تغییری بخصوص نا هنجاری را نتیجه توسعه گردشگری می دانند.مانند بی احترامی به سنن و فرهنگ،ازدحام توریستها و بر هم خوردن آسایش ساکنین محلی،نارضایتی ساکنین ،افت فرهنگی و از دست رفتن هویت فرهنگی و… .
واقعیت این است که امروزه در اکثر کشورهای بزرگ صنعتی اروپایی و آمریکایی در شهرهای بزرگ،سرمایه گذاری در امر تفریحات،سرگرمی هاو گذراندن اوقات فراغت،مشروب فروشی ها وعشرتکده ها روز به روز بیشتر می شودو حتی وجود این مراکز در بسیاری از شهرهای بزرگ مثل لندن،پاریس،نیویورک،لاس وگاس،واشنگتن،فیلادلفیاو لس آنجلس و بستن ،موجب شده است تا این شهرها به علت این مراکز پول ساز اغلب دو نوبتی کار کنند(شکویی،حسین،1365،215).به همین علت چنانچه نسبت به اثرات اجتماعی،فرهنگی و بهداشتی جهانگردان این گونه کشورها بی توجه باشیم باید خود را برای پرداخت هزینه های سنگین آنها از جمله رواج بیماریهای جنسی،ایدز و امثال آن آماده کنیم.
در سطور زیر به برخی از اثرات منفی توسعه گردشگری که گروه مخالف توسعه گردشگری بر آنها تاکید دارند اشاره می گردد:
• بیان و انتقال بد فرهنگ و آداب و رسوم منطقه بازدید شده توسط جهانگردان به مردم

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی جاذبه های گردشگری، توسعه گردشگری، پوشش گیاهی، جاذبه های طبیعی Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی آثار تاریخی، حقوق بین الملل، توسعه گردشگری، محدودیت ها