پایان نامه با کلمات کلیدی تبلیغات بازرگانی، حقوق عمومی، اعداد و ارقام، صنعت گردشگری

دانلود پایان نامه ارشد

س
نیاز های هر زمان، شاخه ای بر شاخه های حقوق افزوده یا گسترده تر شود؛ مثلاً حقوق مدنی که مهم ترین شعبه ی حقوق خصوصی به شمار می رود، در ابتدا شامل همه ی رشته های آن بود و تمام روابط افراد را در زندگی در بر می گرفت. اما به تدریج با تحول زندگی اجتماعی، حقوق تجارت، حقوق کار، حقوق دریایی و امثال آن، راهی جدا در پیش گرفتند و ساز استقلال نواختند.
این استقلال طلبی ها که مفید هم واقع می شدند، تا آن جا پیش رفت که گاه شغل ها، گروه ها یا اشیای خاصی را هم در برگرفت و برای مثال، امروزه حقوق پزشکی، حقوق پرستاری، حقوق کودک،حقوق زن، حقوق ثبت، حقوق کشتی ها و ده ها نمونه ی دیگر، از اصطلاحات رایج و پذیرفته شده به شمار می روند.
حقوق تبلیغات تجاری نیز از جمله این اصطلاحات جدید است که البته بیشتر در کشور های توسعه یافته از رونق بسزایی برخوردار شده است. دلیل رشد و رواج این شاخه از حقوق تأثیر عمیق و همه جانبه ی تبلیغات تجاری بر ابعاد مختلف زندگی فردی، اجتماعی است که پیش از این به تفصیل مطرح شد.
علاوه بر آن، توسعه ی حقوق تبلیغات تجاری موجب حفظ حقوق عمومی و نیز رعایت حریم خصوصی افراد خواهد شد. تدوین شفاف و دقیق قواعدی که باید در تولید، پخش و محتوای پیام های بازرگانی مراعات شود، به صاحبان کالا و نیزکانون های تولید و پخش آگهی کمک می کند تا ناخواسته به نقض حقوق عمومی جامعه یا حقوق خصوصی شهروندان دچار نشوند. مخاطبان نیز در این صورت اطمینان بیشتری به پیام های تبلیغاتی پیدا کرده، به راحتی می توانند از طریق مراجع اداری و قضایی احقاق حق کنند. تبیین نظام حقوق و مسئولیت ها در این زمینه، همچنین روابط صاحبان کالا، کانون های تبلیغاتی و رسانه ها را تنظیم می کند و به اختلافات و نابسامانی ها پایان داده یا از دامنه آن ها می کاهد.
این دلایل و موارد مشابه آن هاست که تدوین قانون تبلیغات و سپس بارور ساختن مباحث حقوقی در این زمینه را ضروری ساخته است. نظریه پردازی، استخراج ضوابط عرفی و اتخاذ رویه های واحد، منابع مورد نیاز برای رسیدن به نظام حقوق تبلیغات تجاری هستند که البته بدون دائر کردن دروس و رشته های تخصصی به دست نخواهد آمد.
گفتار دوم: ابعاد تبلیغات بازرگانی
تبلیغات تجاری، با بهره گیری از رسانه های نوینی که با شتابی حیرت انگیز، روز به روز متنوع تر و مؤثر تر می شد، دیگر تنها یک اطلاع رسانی ساده برای پیوند میان مصرف کنندگان و تولید کنندگان نبود؛ واقعیتی بود که بر تمام عرصه های زندگی اجتماعی انسان و خود او، تأثیر های عمیق و بنیادین می گذاشت. افزون بر اقتصاد، جنبه های مختلف اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نیز از آن تأثیر می پذیرفتند و البته به نوعی بر آن نیز تأثی می نهادند و آن را به کار می گرفتند. به همین دلیل، باید تبلیغات تجاری را عنصری اساسی و تعیین کننده در سرنوشت کشور ها دانست که هم در حوزه ی داخلی و هم حوزه ی بین المللی ایفای نقش می کند، آشنایی گذرا با این واقعیت و یادآوری نمود های آن در بحث از حقوق تبلیغات تجاری از آن نظر ضرورت دارد که اهمیت قانون مربوط و زوایای پنهان و متعددی را که باید در بر بگیرد، آشکار می سازد. ساده اندیشی است که قانون تبلیغات تجاری را موضوعی ساده، تک بعدی و فارغ از واقعیت های جهان معاصر فرض کنیم. این قانون باید با در نظر گرفتن همه زمینه ها و آثار تبلیغات تجاری، به گونه ای تنظیم شود که نقطه تعادل و تعامل جنبه های متفاوت باشد؛ تکلیفی که البته دشوار است.
به این منظور، نگاهی به زمینه ها و آثار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی تبلیغات تجاری خواهیم داشت.
بند اول : ابعاد اقتصادی
آشکارترین وجهه ی تبلیغات تجاری، جنبه ی اقتصادی آن است. در نخستین و طبیعی ترین نگاه، این تولید کنندگان هستند که برای معرفی کالا یا خدمات خود و جلب نظر مشتریان به تبلیغ اقدام می کنند. تشویق مردم به مصرف، رونق بازار داد و ستد را در پی دارد. رونق بازار، اشتغال آفرین است و اشتغال نیز زمینه ساز رفاه و مصرف بیشتر. این حلقه ها همچنان تکرار می شوند و رشد و توسعه اقتصادی را برای کشور به ارمغان می آورند.
البته این امر، در صورتی است که آگهی ها برتولیدات داخلی متمرکز شوند و بنیه ی اقتصادی کشور را تقویت کنند. در غیر این صورت نتیجه بر عکس خواهد شد؛ یعنی افزایش تبلیغات، موجب وابستگی اقتصادی و عقب ماندگی خواهد شد.
تبلیغات، خواه نا خواه به رقابت سالم می انجامد و تعادل قیمت ها، بهبود روش های تولید، و تسهیل و تسریع نظام توزیع را در پی دارد، به تقویت بخش خصوصی و در نهایت سبک کردن بار دولت ها می انجامد و در یک فرایند طبیعی، دولت را از منابع سرشار عوارض و مالیات بهره مند می کند.
همین معادله در حوزه اقتصاد بین المللی نیز صادق است. معرفی مناسب و مؤثر تولید یک کشور در بازار جهانی، از مهم ترین گام ها در توسعه صادرات و افتادن در چرخه ی پیشرفت است؛ به ویژه آن که «دوره ای که ما در آن به سر می بریم، دوره ی جهانی سازی اقتصادی است. در روند تکامل سرمایه داری درسال های اخیر، دنیا کم کم شکل بازاری واحد و سراسری به خود می گیرد. اکنون از مرحله ی بین المللی شدن اقتصاد، وارد مرحله ی جهانی سازی شده ایم و در این میان، اهمیت تبلیغات، بیش از پیش افزایش پیدا کرده است؛ مخصوصاً در شرایطی که با راه اندازی تلویزیون های ماهواره ای، تبلیغات سر تا سر دنیا را فرا گرفته، نقش تبلیغات، از لحاظ اقتصادی نیز بیش تر شده است. در حال حاضر، سالیانه 300 میلیارد دلار، خرج تبلیغات در دنیا می شود که حدود نیمی از این مبلغ به آمریکا، 30 درصد به اروپا و 20 درصد به آسیا و آمریکای لاتین اختصاص دارد».5
برای کشور های در حال توسعه، مانند ایران، افزایش صادرات (در کشور ما، صادرات غیر نفتی)، در توسعه ی اقتصادی نقش حیاتی دارد و برای افزایش صادرات، بازنگری در نظام تبلیغات تجاری ضروری است. شناخت بازار های جهانی و کالا های رقیب، و به کار گیری شیوه های نو در تولید، عرضه و توزیع کالا، از جمله این نیاز هاست، اما هیچ یک بدون بهره گیری از تبلیغات نافذ و بومی شده، الزاماً به افزایش صادرات نخواهد انجامید.
صنعت گردشگری نیز از دیگر زمینه های اقتصادی است که از تبلیغات تأثیر می پذیرد؛ این صنعت در دوران ما به یکی از اصلی ترین منابع اقتصادی دولت ها تبدیل شده است؛ به گونه ای که سازمان جهانی جهانگردی (W.T.O) ، سال ورود به قرن بیست و یکم را سال پیوند ارتباطات و جهانگردی دانسته است. به اعتقاد دبیر کل این سازمان صنعت جهانگردی در سال 2000 با تولید 660 میلیون جهانگرد، به عظیم ترین صنعت آغاز قرن بیست و یکم تبدیل شده است.6
همچنین، بر اساس آمار W. T. O، 559 میلیون جهانگرد در سال 1976، به سراسر نقاط جهان سفر کرده اند؛ یعنی یک دهم کل جمعیت کره ی زمین در این سال، به منظور تفریح، گردش، گذراندن تعطیلات، تجارت، معالجه و سایر دلایلی که انسان را چند روزی از جایی به جایی و از کشوری به کشوری دیگر منتقل می کند، سفرکرده اند و این تعداد، سالانه حدود 442 میلیار دلار پول خرج کرده اند؛ یعنی رقمی معادل چندین برابر درآمد نفتی که مجموع کشور های عضو اوپک به دست می آورند.
این اعداد و ارقام، نشان می دهد که در این جا با بزرگ ترین پدیده ی جابه جایی بشری، بزرگ ترین رقمی که تا به حال به دست بشر هزینه شده است و بی تردید با درآمد زا ترین شغل قرن بیست و یکم رو به رو هستیم. پیش بینی های آماری حاکی از آن است که در سال 2020، تعداد 6/1 میلیارد نفر در کره ی زمین به عنوان گردشگر سفر، و مبلغ 2 تریلیون دلار، یعنی روزانه 5 میلیارد دلار، هزینه خواهند کرد.
جهانگردی، در سال 1995 موجبات اشتغال 212 میلیون نفر را فراهم کرده بود؛ یعنی از هر 9 نفر شاغل در دنیا، یک نفر به نحوی با جهانگردی ارتباط داشته است. این رقم در سال 2005 به 338 میلیون نفر خواهد رسید و از هر هشت شغل، یکی مربوط به صنعت توریسم خواهد بود.
این آمار نشان می دهد که صنعت تبلیغات در ربع قرن آینده با بازاری رو به رو می شود که از نظر اعداد و ارقام، حیرت انگیز است. به همین دلیل و دلایل بسیار دیگر، تبلیغات گردشگری حساسیت ویژه ای دارد.
کشور ما، با وجود این که بر اساس اعلام سازمان یونسکو، به لحاظ دارایی های تاریخی و میراث فرهنگی، جزو ده کشور برگزیده ی جهان است و از نظر استعداد های خدادادی طبیعی و تنوع اقلیمی، جزو سه کشور نخست جهان به شمار می رود و نیز با وجود داشتن بیش از یک میلیون و 600 هزارکیلومتر مساحت، برابر با مجموع مساحت چندین کشور اروپایی، از نظر درآمد گردشگری حتی جزو صد کشور اول جهان هم محسوب نمی شود.7
ناظران خارجی معتقدند: «تبلیغات بازرگانی، در میان عوامل مؤثر در گسترش صنعت گردشگری، یکی از شاخص های مهم به شمار می رود. تبلیغات صحیح، اصولی و سازنده در داخل و خارج، از عوامل مؤثر در گسترش این صنعت است. درباره ی تبلیغات داخلی، باورکارشناسان گردشگری این بوده و هست که مردم ایران، باید برای پذیرفتن گردشگران آمادگی کامل و لازم را پیدا کنند و بدانند رفتار خوب یا بد آن ها، در این منبع اقتصادی، اثر مستقیم می گذارد و سود و زیانش هم متوجه خود آن ها خواهد شد. برای آن که مردم با امور گردشگری بیشتر آشنا شوند، وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی، باید دست به یک رشته تبلیغات در رشته تبلیغات بازرگانی بزند.در تبلیغات خارجی نیز که حاصل آن، افزایش گردشگران خواهد بود، دولت و بخش خصوصی، باید از طریق بروشور، پوستر، تقویم و غیره در بازار های توریستی جهان، نسبت به جذب گردشگر، اقدام های لازم را به عمل آورند».8
بند دوم : ابعاد فرهنگی
تبلیغات تجاری تأثیری ناخود آگاه و تدریجی، اما عمیق، بر باور ها، عادت ها، آرزو ها و آداب و رسوم شهروندان باقی می گذارد، آنان را تنوع طلب، جویای رفاه و دارای حق انتخاب برتر می کند، با ورود کالاهای جدید، به ویژه خارجی، نوع زندگی ومطالبات مردم و همچنین رؤیا ها و اهداف آنان تغییر می کند.از سوی دیگر، بر اساس اصول حرفه ای «آگهی تبلیغاتی برای این که تأثیر گذار باشد، بایستی برای مخاطبان خود جذاب باشد و ارزش های مشترک را انعکاس دهد». بنابراین می توان گفت، تبلیغات مؤثر، فهرستی از فرهنگ عمومی مردم است. در گذشته و در سال 1917 نیز این مطلب به نحو دیگری مطرح شده بود؛ چنان که نویسنده ای به نام نورمن داگلاس عنوان کرد: «شما می توانید ایده آل های هر ملتی را به وسیله ی تبلیغاتشان بیان کنید».9
واتسون (Watson) و هایل (Hile) در فرهنگ مطالعات ارتباطی و رسانه ای، ذیل مدخل «تبلیغات»
گفته اند:
«اگر تبلیغات، منحصر به فروش محصولات و کالا ها باشد، انتقاد های زیادی را موجب نمی شود، اما واقعیت این است که تبلیغات، فروش تصورات، رؤیا ها و شیوه های آرمانی زندگی را نیز در بر می گیرد».10
دقیقاً به همین دلیل است که قدرت های بزرگ سیاسی و اقتصادی تلاش می کنند تا از طریق تبلیغات، عادت ها و رفتار های ملت ها را، آن گونه که می خواهند، دگرگون ساخته و به طور نامحسوس فرهنگ خود را بر آنان تحمیل کنند.
تولید انبوه که از ویژگی های عصر صنعت و مدرنیته است، علاوه بر آن که به مطلع شدن مردم از وجود محصولات تازه نیاز دارد، محتاج این نیز هست که با ایجاد تغییر در نگرش و رفتار مردم، مخاطبان ساده ی پیام را به کسانی که حاضرند مصرف کننده ی کالای خاص (تجاری یا فرهنگی) شوند، تغییر دهد و اینجا دقیقاً نقطه ی ورود یا مرز مشترک فعالیت های بازرگانی – که صنایع فرهنگی نیز امروزه جزئی از آن شده – با مطالعات فرهنگی و ارتباطات جمعی است.
هرچند تبلیغات بازرگانی در غرب، عامل رونق تجارت و صنعت، ارتقای کیفی تولید و کاهش قیمت قلمداد می شود، اما تبلیغ بی امان درباره ی ویژگی های مثبت کالا ها و خدمات، در نزد بسیاری از محققان علوم اجتماعی و ارتباطات به عنوان نوعی شستشوی مغزی خطرناک نیز قلمداد شده است. منتقدان فرهنگی معتقدند که هدف اصلی تبلیغات بازرگانی، ایجاد میل و علاقه ای است که قبل از آن وجود نداشته. آنان بر این باورند که تبلیغات تجاری صرفاً به دنبال

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی تبلیغات بازرگانی، حقوق بین الملل، حقوق تبلیغات بازرگانی، فقه امامیه Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی ابعاد سیاسی، تربیت بدنی، بازاریابی، نگرش اقتصادی