پایان نامه با کلمات کلیدی امارات متحده عربی، حمل و نقل، کنش های اجرایی، پرخاشگری

دانلود پایان نامه ارشد

عامل های شناختی در بروز لغزش ها و خطا های رانندگی و نقش نگرش بر اساس الگوی نظریه رفتار برنامه دار در تخلفات پرخاشگرانه و معمولا رانندگی بود. که نتایج نشان داد از بین کنش های اجرایی، توجه پایدار قادر به پیش بینی خطاها و تخلفات پرخاشگرانه رانندگی بود. از بین مولفه های نگرش، نگرش نسبت به پیامد رفتار رعایت قوانین و کنترل رفتاری ادراک شده پیش بینی کننده تخلفات پرخاشگرانه رانندگی بودند. نتایج کلی مطالعه به اهمیت نقش کنش های اجرایی و نگرش در رفتارهای پرخطر رانندگی را مورد تایید قرار می‌دهد.
تحقیق عریضی (1388) با استفاده از پرسشنامه رفتار رانندگی پرخطر منچستر، میانگین تخلفات عمدی رانندگان درون شهری را در بازه 0-5 بر حسب گویه های مختلف رفتار پرخطر ترین حداقل27/0 تا حداکثر 87/1 گزارش کرده اند. محمد فام و گل محمدی (1382) با استفاده از روش مشاهده مستقیم رفتار پر خطر رانندگان اتوبوس بین شهری میزان رفتارهای نا ایمن مشاهده شده در رانندگان را 4/42 درصد کل رفتارها گزارش کرده‌اند. در این تحقیق، برخی اعمال نا ایمن مانند صحبت کردن7/22 درصد، سرعت بیش از حد 5/9 درصد وعدم رعایت فاصله کافی با اتومبیل جلویی1/9 درصد بیشترین موارد بوده‌اند.
در پژوهشی که مرادی کوچی، بلاغی (1390) تحت عنوان “کیفر محرومیت از رانندگی و پیش گیری از جرایم رانندگی” انجام دادند که هدف از پژوهش حاضر بررسی کیفر محرومیت از رانندگی به عنوان یکی از مجازات های مورد استفاده برای جرایم رانندگی می پردازد و تاثیر این مجازات را در زمینه ی پیشگیری از جرایم و تخلفات رانندگی بررسی می کند. و به این نتیجه رسیدند که به رغم آن که حوادث ناشی از تصادفات، جرم محسوب می شوند، به دلیل غیرعمدی بودن اعمال مجازات بر عاملان آن، اثر پیشگیرانه ی قابل توجهی ندارد.
فرآیند صنعتی شدن، موحب توسعه ی بخش حمل و نقل و ارتباطات که از بخش‌های زیربنایی در اقتصاد هر کشور به شمار می رود، شده است. سیاست های حمل و نقل در سراسر جهان، نیازمند رشدی است تا پا به پای تمایل فزاینده برای جابجایی، توسعه یافته و کیفیت زندگی را حفظ کنند (سلمانی، 1387). توسعه ی بخش حمل و نقل، استفاده‌ی فزاینده از خودروها را موجب شده است، اما در کشورهای توسعه نیافته و غیرصنعتی، مانند ایران، به دلایل متعددی از جمله، فقدان آموزش کافی نسبت به استفاده از این وسایل، توجه بیش از حد به افزایش سطح تولید به جای توجه به حفظ ایمنی انسان ها، عدم سرمایه گذاری در سیستم های حفاظتی، عدم تناسب امکانات با تولید و نیز عدم رعایت اصول صحیح در ساخت یا استفاده از این وسایل، شاهد افزایش سوانح و حوادث ناشی از تصادفات می باشیم.
سیف نیا (1387) در تحقیقی تحت عنوان “بررسی حوادث و تصادفات جاده‌ای استان آذربایجان شرقی و ارایه راهکارهای کاهش آن” در سال 1387 به این نتیجه رسیده که میزان رشد متوفیان در استان سال 84 نسبت به سال های گذشته 26 درصد و مصدومان با نرخ رشد 19 درصد است، در حالی که این میزان برای کشور 11 درصد می باشد. از نظر وی خطای انسانی با میزان 57 درصد، عامل مشترک در بیش از 90 درصد از تصادفات است. تنها 4/2 درصد به خاطر نقص فنی وسیله نقلیه و 7/4 درصد نیز به دلیل عوامل محیطی اختصاص دارد. همچنین بیش ترین خطای انسانی در تصادفات مختص به رانندگان جوان و تازه کار است.
در پژوهشی با عنوان “نقش عوامل ساختاری برخاسته از باورها و ارزشها در رفتار کاربران ترافیکی” توسط نادری خورشیدی و همکاران در سال 1390 انجام شد، که هدف از آن نشان دادن باورها و ارزشهای دینی به عنوان قویترین عامل تاثیرگذار بر توسعه رفتار رانندگی به شمار می رفت. اسلام به ما آموخت که کشتن یک انسان برابر است با کشتن همه انسانها و زنده کردن یک انسان با زنده کردن همه انسانها برابری می کند و اینکه چگونه می توان با داشتن چنین ارزش‌هایی، خسارتهای جانی و مالی ناشی از تصادفات رانندگی را توجیه کرد. نتایج نشان داد که باورها و ساختار اجتماعی، رفتارها را شکل می دهد. فهم درست این ساختارها و برنامه ریزی در جهت تغییر آنها نیازمند تلاش جدی و صرف زمان طولانی است که بتواند ساختارهای برخاسته از ارزشهای دینی را شناسایی، و راه های برونرفت از وضعیت نامطلوب را در قالب برنامه ها ارائه کند.
یونسیان و مرادی (1384) نشان دادند که رابطه عملکرد رانندگان با تحصیلات، وضعیت تأهل، شغل و نوع اتومبیل آنها و ارتباط آگاهی رانندگان با سن آنها معنادار بود. مردی(1385) در پژوهشی در کرج نشان داد بین احترام به قانون و رعایت حال دیگران با رعایت قوانین رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بین آگاهی و رعایت قانون رابطه مثبت معنادار و بین تحصیلات و قانون گرایی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بین رعایت قانون و همکاری با پلیس رابطه معناداری وجود ندارد. شاکری نیا و محمدپور (1389) در شهررشت با پرسشنامه های رفتار رانندگی منچستر و پرسشنامه پرخاشگری اهواز و آزمون سلامت عمومی نشان دادند که متغیر پرخاشگری وسلامت روان توانستند 93% واریانس مربوط به عادات رانندگی افراد را تبیین کنند.
در پژوهشی که طبیبی، هاشمیان در سال 1390 با موضوع “تعیین کننده‌های نگرشی رانندگی با سرعت غیرمجاز در افراد نوجوان” انجام دادند. این پژوهش که با هدف بررسی باورهای شناختی رانندگی با سرعت غیرمجاز با استفاده از تئوری رفتار برنامه دار در گروه رانندگان نوجوان است، با این سوال که کدام یک از عامل‌های نگرشی یعنی، ارزیابی پیامد رفتاری، هنجار ذهنی، تصور کنترل رفتاری، هنجار توصیفی و اخلاقی می تواند قصد نوجوانان به رانندگی با سرعت غیرمجاز را پیش بینی نماید. نتایج نشان داد نوجوانانی که از رانندگی با سرعت غیرمجاز بیشتر لذت می بردند و فکر می کردند که برایشان منفعت دارد کمتر انگیزه رعایت سرعت مجاز را داشتند.
طبیبی، هاشمیان (1391) مطالعه‌ای با موضوع “عامل‌های شناختی- اجتماعی تاثیرگذار بر رفتار رانندگی با سرعت غیرمجاز: کاربرد تئوری رفتار برنامه‌ریزی شده” انجام دادند و نشان دادند در نگرش و قصد رانندگی با سرعت غیرمجاز بین زنان و مردان تفاوت وجود داشت. زنان بیش از مردان تصمیم بر رانندگی با سرعت مجاز داشتند و نگرش آنها نسبت به رانندگی با سرعت غیرمجاز کمتر منفعت طلبانه بود. آنها از رانندگی با سرعت غیرمجاز کمتر لذت می بردند و سود کمتری را در آن می دیدند. نتایج همچنین نشان داد، سن، میزان رانندگی، تجربه رانندگی و تعداد جریمه مردان بیش از زنان بود، اما، میزان تحصیلات زنان بیش از مردان بود. تعداد تصادفات گزارش شده بین زنان و مردان از نظر آماری متفاوت نبود. در سازه‌های تئوری رفتار برنامه ریزی شده زنان و مردان از لحاظ نگرش و قصد از یکدیگر متفاوت بودند. نمرات زنان در قصد و نگرش بیش از نمرات مردان بود. با افزایش سن و تجربه رانندگی نگرش، هنجار اخلاقی، هنجار توصیفی و قصد افراد نسبت به رانندگی با سرعت غیرمجاز تغییر می کرد.
در تحقیقی که با موضوع”وضعیت نگرش و رفتارهای خطرناک رانندگی در رانندگان تاکسی شهر تهران” توسط شمس و همکاران (1387) انجام شد، نتایج نشان دادند که نگرش رانندگان در دو منطقه انتخاب شده وضعیت مطلوبی دارد و بیشتر رانندگان تاکسی همیشه یا بیشتر اوقات رفتارهای خطرناک رانندگی را انجام نمی دهند. نگرش مثبت نسبت به ترک رفتارهای خطرناک، در رانندگان تاکسی تنها با سابقه رانندگی آنان رابطه معنی دار داشت و بین رفتار خودگزارشی این رانندگان و تحصیلات آن ها نیز رابطه معنی دار معکوس مشاهده شد. نوع رفتارهای خطرناک رانندگی مشاهده شده رانندگان در زمانهای مختلف روز متفاوت بود و سه رفتار خطرناک استفاده از تلفن همراه در زمان رانندگی، رعایت نکردن فاصله مناسب با خودرو جلویی و رانندگی نکردن بین خطوط شایع تر از سایر رفتارها مشاهده شد.
در پژوهشی که براتیان قرقی، کرمانشاه (1390) با عنوان “بررسی تفاوت‌های رفتاری زنان و مردان در مواجهه با سیستم اطلاع رسانی ترافیکی رادیو پیام” انجام دادند، هدف از این مطالعه بررسی سیستم اطلاع رسانی ترافیکی رادیو که از اجزای سیستم اطلاع رسانی پیشرفته در حین سفر است و در تهران آن را با نام رادیو پیام می شناسند. از جمله نتایج مطالعه آن است که مالکیت وسیله نقلیه، گوش دادن به اطلاعات رادیو پیام، سطح درآمد و سن برای مردان و میزان تحصیلات و شغل کارمندی برای زنان، از عوامل مهم در نوع نگرش آنها در رابطه با اطلاعات ترافیکی رادیو پیام است.
میزان رفتار رانندگی پرخطر در کشورهای مختلف متفاوت است. با استفاده از پرسشنامه منچستر، میانگین (بازه 0-5) تخلف عبور از چراغ قرمز راهنمایی در بریتانیا 78/0، در فنلاند 86/0، در هلند 47/0، در استرالیا 33/0، در امارات متحده عربی 69/2 (بنر227، 2007) و در ایران (اصفهان) 87/1 (عریضی، 1388) بوده است. مسابقه (یاکورس) باراننده در بزگراه در بریتانیا 87/1، در فنلاند 55/1، در هلند73/1، در امارات متحده عربی 73/1(بنر،2007) و در ایران (اصفهان) 87/1 (عریضی، 1388) بوده است. مسابقه (یل کورس) با راننده دیگری در خیابان در بریتانیا 99/0، در فنلاند 07/1، در هلند 36/1، در استرالیا50/0، در امارات متحده عربی 25/2 (بنر، 2007) و در ایران (اصفهان) 62/0(عریضی، 1388) بوده است. آمار فوق نشان می‌دهد که رفتار رانندگی پر خطر در ایران در برخی موارد بالاتر از کشورهای پیشرفته یا درحال توسعه و در برخی موارد تقریباً برابر یا حتی پائین تر است. لذا شیوه‌ی سنجش می‌تواند باعث تفاوت در نتایج رفتار رانندگی پرخطر گردد. لیکن استتفاده از پرسشنامه یکسان در فرهنگ‌های متفاوت به دلیل تفاوت های فرهنگی و زیر ساخت‌های رانندگی دشوار است. لذا در این تحقیق سعی شد که برای سنجش رفتار رانندگی پر خطر از پرسشنامه منچستر بومی شده استفاده شود که در برخی شهرهای ایران مانند اصفهان (عریضی، 1388)، شیراز (حق شناس، 1384) و سایر کشورها (بنر، 2007) استفاده شده است تا هم با نتایج برخی کشورها قابل مقایسه باشد و هم با شرایط فرهنگی ایران و مشهد تطابق یابد. الگوهای خاص رفتاری رانندگان و نیز درجه اهمیت و شیوع برخی رفتارهای پرخطر در مشهد باعث شد که برخی گویه‌ها اصلاح شود. نکته دیگر این است که نتایج تحقیقات درباره‌ی عوامل موثر بررفتار رانندگی پرخطر یکنواخت و سازگار نبوده است. تحقیقات انجام شده با مدل‌های روانشناسی بررسی شده و از مدل‌های جامعه شناسی کمتر استفاده شده است.
درباره تاثیر عوامل مختلف بر رفتار رانندگی پر خطر نتایجی متفاوتی به دست آمده است. برخی نشان داده‌اند که متغیر خردورزی به تنهایی قادر به پیش بینی 6/96 درصد موارد تصادف بوده است (رحمانی فیروز جاه و همکاران، 1385). برخی پژوهشها نگرش افراد به تخلف، قانون و پلیس را بر رفتارهای پر خطر رانندگی موثر دانسته‌اند (الدبرگ228و راندمو، 2003؛ اسکاگلیون و کاندون229، 1980؛ مومنی،1380؛ رضایی،1384؛ کلانتری و همکاران، 1384؛ علمی، 1384). برخی محققان بین سال‌های تحصیلات رسمی با میزان تخلفات رانندگی رابطه معکوس مشاهده کرده‌اند (یونسیان و مرادی، 1384؛ مردی، 1385؛ رحمانی فیروز جاه و همکاران، 1385؛ بگ ولانگی230، 1999). در حالی که برخی دیگر به نتایج خلاف آن رسیده‌اند و رابطه مستقیم معناداری بین سال‌های تحصیلات رسمی با میزان تخلفات رانندگی را گزارش کرده‌اند (حق‌شناس و همکاران، 1384). میزان انواع تخلفات رانندگی بین زنان و مردان متفاوت بوده است به طوری که در تخلف از مقررات پارک ممنوع و چراغ قرمز تفاوت نبوده ولی استفاده از موبایل، مردان بیشتر و نوشیدن، زنان بیشتر بوده است (بنر، 2007).
برخی تحقیقات نشان داده که بین سن با انجام اعمال غیرقانونی غیرخشونت آمیز رابطه منفی معنادار وجود داشته و بین سال‌های تحصیلات رسمی با میزان انواع خطاها و انجام اعمال غیرقانونی رابطه مستقیم معناداری دیده شده است (حق شناس و دیگران، 1384).

یافته های موجود در خارج از ایران:
برخی تحقیقات با رویکرد روانشناختی نشان داد که رفتار

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی درک خطر، رفتارهای پرخطر، راهنمایی و رانندگی، عوامل انسانی Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی درک خطر، رفتارهای پرخطر، طرح پژوهش، متغیر مستقل