پایان نامه با کلمات کلیدی افزایش سرمایه، قیمت سهام، عدم اطمینان

دانلود پایان نامه ارشد

طی دوره سرمایه گذاری. این میزان تغییرات را بر حسب درصد بیان می کنند که نشان دهنده درصدی از مبلغ سرمایه گذاری است و به آن نرخ بازده سرمایه گذاری می گویند. نرخ بازده عامل بسیار مهمی در تصمیم گیری های مالی جهت سرمایه گذاری به شمار می رود. بازده معمولاً از دو بخش تشکیل می شود:

سود دریافتی2 : مهمترین جزء بازده سودی است که به صورت جریانات نقدی دوره ای سرمایه گذاری بوده و می تواند به شکل بهره یا سود تقسیمی باشد. ویژگی متمایز این دریافت ها این است که منتشر کننده، پرداخت هایی را به صورت نقدی به دارنده دارایی پرداخت می کند. این جریانات نقدی با قیمت اوراق بهادار نیز مرتبط است.
سود (زیان ) سرمایه3 : دومین جزء مهم بازده، سود (زیان ) سرمایه است که مخصوص سهام عادی است ولی در مورد اوراق قرضه بلند مدت و سایر اوراق بهادار با درآمد ثابت نیز مصداق دارد. به این جزء که ناشی از افزایش (کاهش ) قیمت دارایی است، سود ( زیان ) سرمایه می گویند. این سود (زیان ) سرمایه ناشی از اختلاف بین قیمت خرید و قیمت زمانی است که دارنده اوراق قرضه قصد فروش آنها را دارد. این اختلاف می تواند سود یا زیان باشد.
مجموع این دو جزء بازده کل اوراق بهادار را تشکیل می دهد و نرخ بازده اوراق بهادار که معیاری جهت تصمیم گیری سرمایه گذاران جهت سرمایه گذاری است به شرح زیر محاسبه می گردد:
r_it=(( P_it-P_(it-1) )+D_it)/P_(it-1) (2-1)
rit= نرخ بازده یک قلم دارایی
Pit= قیمت سهام در انتهای دوره
Pit-1=قیمت سهام در ابتدای دوره
Dit= سود تقسیمی در طی دوره (ابزری و همکاران،1386)
به طور کلی عواید حاصل از نگهداری یک دارایی در طول یک دوره، بازدهی دوره ی نگهداری نامیده می شود. روش های مختلفی برای اندازه گیری بازدهی حاصل از سرمایه گذاری وجود دارد، از جمله این روش ها می توان به بازده موزون پولی و بازده موزون زمانی اشاره کرد (عبده تبریزی و شریفیان،1387).
منافع حاصل از مالکیت ممکن است به شکلهای مختلفی به سهام داران پرداخت شود که عمده ترین آنها عبارتند از : (گل ارضی،1379، ص53)
سود نقدی؛
افزایش سرمایه از محل اندوخته (سهام جایزه)؛
افزایش سرمایه از محل مطالبات و آورده نقدی؛
تجزیه سهام؛
تجمیع سهام؛
برای حالت «1» با استفاده از فرمول 2-3 می توان نرخ بازده هر سهم را محاسبه نمود. برای حالت های «2 و3» فرمول محاسبه نرخ بازده به صورت زیر خواهد بود:
r_it=(D_t+P_t (1+α +β )-(P_(t-1)+ Cα ))/(P_(t-1)+Cα) ×100 (2-2)
که در آن؛
Dt= سود نقدی پرداختی؛
α= درصد افزایش سرمایه از محل مطالبات و آورده نقدی؛
β= درصد افزایش سرمایه از محل اندوخته؛
C= مبلغ اسمی پرداخت شده توسط سرمایه گذار بابت افزایش سرمایه از محل آورده نقدی (و مطالبات).
البته، چنانچه زمان وقوع هر یک از حالت های فوق، قبل از پرداخت (برگزاری مجمع) باشد، یا به عبارت دیگر چنانچه مجمع عمومی فوق العاده (در رابطه با افزایش سرمایه ) قبل از برگزاری مجمع عمومی عادی (در رابطه با تقسیم سود )باشد، در آن صورت فرمول، به صورت زیر خواهد بود:
r_it=([(D_t+P_t )(1+α+β) ]-(P_(t-1)+cα))/(P_(t-1)+cα)×100 (2-3)
نمادهای به کار رفته همان نمادهایی هستند که در فرمول 2-2 به کار رفته اند. به هنگام تجزیه ی سهام، شرکت تصمیم به کاهش ارزش اسمی می گیرد؛ که در اینصورت تعداد سهام در دست سهام داران به نسبتی که سهام تجزیه شده است، افزایش می یابد و قیمت سهام در بازار نیز به همان نسبت، کاهش خواهد یافت. بازده سهم در چنین شرایطی از رابطه زیر بدست می آید؛
r_it=(〖SP〗_t-P_(t-1))/P_(t-1) (2-4)
که در آن:
S= تعداد سهام جدید می باشد.
«تجمیع سهام» حالتی است که شرکت به دلیل پایین بودن ارزش اسمی، تصمیم به افزایش ارزش اسمی سهام می گیرد. تجمیع یا ترکیب سهام، از یک سو باعث کاهش تعداد سهام شرکت و از سوی دیگر باعث افزایش قیمت سهام در بازار می شود. با توجه به اینکه افزایش قیمت سهام، در چنین شرایطی واقعی نبوده و از تجمیع سهام، ناشی شده است؛ لذا، عامل تعدیل بازده، با « علامت منفی» در رابطه ظاهر می شود:
r_it=([(1-1/Z)(P_t ) ]- P_(t-1))/P_(t-1) (2-5)
که در آن:
Z= تعداد سهامی است که طبق مصوبه ی شرکت، تبدیل به یک سهم شده است.

2-1-2)طیف تعاریف ریسک و الگوهای فکری ریسک در مدیریت مالی
با بررسی اجمال نظریات مختلف مشاهده می شود که با توجه به دیدگاههای مختلف تعارف متفاوتی از ریسک وجود دارد. صاحب نظران با تکیه بر دیدگاههای مختلفی که نشعت گرفته از اصول حاکم بر مکاتب جامعه شناختی و مدیریتی است تعاریف متعددی که در بر گیرنده نقطه نظرات آنها نسبت به ریسک بوده، ارائه داده اند.
رو4 (1976) در مقدمه کتاب خود یعنی «آناتومی ریسک» بطور مقتصر شیوه تعریف ریسک و مشکلات تحقیقات جاری را که به معرفی تعریفی از ریسک کمک می کند، اینگونه آورده است: «مطمئناً تحلیل یک مفهوم به ظاهر ساده زمانی که انسانها اصالت به عمل می دهند، راه حل چشمگیری بدست نخواهد داد، موضوع ریسک واقعاً بسیار پیچیده است».
تعریف ریسک از دیدگاه نایت5 (1921) نیز دارای چنین احساس مثبت بر عقل گرایی خوشبینانه است. او می گوید ریسک عبارت از موقعیتی است که در آن تصمیم گیرنده سه ویژگی دارد .
درک ساختار مسئله،
عدم درک کامل نتایج انتظار،
توانایی ذهنی جهت تعیین احتمال وقوع هر یک از نتایج مورد انتظار.
در چنین دورانی، یعنی زمانی که عقل گرایی علمی خوشبینانه در اوج حرکت فکری خود بود و اسالت به عمل داده می شد، تعارف ریسک دارای ویژگی های زیر بود:
1 – دیدگاه مثبتی از ریسک ارائه می شود .
در این دیدگاه، دانشمندان ریسک را ناشی از ابهام در موارد مطلوب و نا مطلوب در یک تصمیم گیری می دانند، در حقیقت ریسک از هر عاملی که موجب عدم اطمینان در تصمیم گیری می شود، ناشی می گردد.
2 – قابل اندازه گیری باشد .
ریسک زمانی کاربرد علمی دارد که برای صاحب نظران قابل اندازه گیری باشد، بنابراین ریسک باید به گونه ای تعریف شود که قابلیت اندازه گیری به صورت کمی داشته باشد.
با مرور زمان و تغییر طرز فکر و نگرش جامعه، دیدگاه منفی تر نسبت به ریسک ارائه گردید. در این دیدگاه صاحب نظران بر عوامل نا مطلوب ایجاد کننده ریسک (خسارت و ضرر و زیان ها) بیشتر تأکید داشته و معتقدند که ریسک باید نشان دهنده تاثیر عوامل نا مطلوب در یک تصمیم گیری باشد.
رو(1977) در این دیدگاه ریسک را به شکل زیر تعریف می کند :
«پتانسیلی برای درک نتایج منفی و ناخواسته یک پدیده»
وایلت6 (1901) نه تنها رابطه ریسک با عدم اطمینان را تشریع می کند، بلکه به عنوان نتیجه منفی یک تصمیم نیز می نامد، او ریسک را اینگونه تعریف می کند:
«عدم اطمینان عینی و کمی شده با توجه به وقوع یک حادثه ناخواسته»
و در نهایت دننبری7(1974) با تعریف ریسک به عنوان «عدم اطمینان برای ضرر» به جنبه منفی تری از ریسک اشاره می کند.
شکل شماره یک نشان دهنده طیف تعاریف مختلف از ریسک است.

«دیدگاه منفی» «دیدگاه مثبت»

شکل شماره 2-1: طیف تعاریف ریسک(بقایی،1380)

در یک سوی طیف، تعاریفی که درای دیدگاه مثبت از ریسک است مطرح می شود. در این تعاریف اولا ریسک باید قابل اندازه گیری بوده و ثانیا تمام عوامل مطلوب یا نا مطلوب، با توجه به توزیع احتمال وقوع پدیده، مورد توجه قرار گیرد . در سوی دیگر طیف تعارفی که دارای دیدگاه منفی نسبت به ریسک است مطرح می شود، در این تعاریف اولاً ریسک باید عینی و کمی باشد، ثانیاً با توجه به توزیع احتمال وقوع پدیده فقط عوامل نامطلوب در ایجاد ریسک مد نظر قرار می گیرد. در میان این دو سوی نیز تعاریفی وجود دارد که از نقاط مشترک دو دیدگاه استفاده می کند.
بر اساس مطالب مطروحه الگوهای فکری که می توان بر اساس آن ریسک را تعریف، ارزیابی و تخمین زد، عبارتند از:
الف-تغییر پذیری در اندازه شاخص
در این الگوی فکری، ریسک به منزله ی تغییر پذیری در کل محدوده شاخص مورد نظر (محدوده مطلوب یا نا مطلوب) است. بطور مثال، زمانی که از بازده صحبت می کنیم، تغییر پذیری در بازده ( ناحیه مثبت و منفی ) تشریح کننده ریسک است. معیارهای مورد استفاده در مدل هایی که از این الگوی فکری استفاده می کنند عبارتند از:
واریانس
انحراف استاندارد
حدود اطمینان
ب- تغییر پذیری در ناحیه نامطلوب شاخص
شاید این الگوی فکری زاویه واقع بینانه تری از ریسک مطرح کند. در این الگوی فکری احتمال وقوع نتایج منفی یک سرمایه گذاری، عامل تشریح کننده ریسک به شمار می رود. معیار های مورد استفاده در مدل هایی که از این الگوی فکری تبعیت می کنند عبارتند از:
نیم واریانس
توزیع احتمال ضرر
حداقل کردن احتمال ضرر
ج-تغییر پذیری نسبت به اندازه آرمان هر شاخص
در این الگوی فکری، ابتدا تصمیم گیرنده باید اندازه آرمان شاخص را تعیین و سپس تغییر نا پذیری شاخص نسبت به اندازه مشخص شده را به عنوان اساسی برای تعریف، ارزیابی و تخمین ریسک مد نظر قرار دهد. معیار های مورد استفاده در مدل هایی که از این الگو تبعیت می کنند عبارتند از:
ماکزیمم کردن احتمال بازده آرمان
نیم واریانس بازده آرمان
توزیع احتمال بازده های زیر آرمان
(بقایی،1380)

2-1-3)ریسک8 وانواع آن
زیان بالقوه قابل اندازه گیری یک سرمایه گذاری را ریسک می نامند. در فرهنگ و بستر ریسک به معنی شانس و احتمال آسیب و یا زیان و ضرر تعریف شده، و تعریف مالی و مقداری ریسک، توزیع احتمال بازده هر سرمایه گذاری می باشد. در فرهنگ مدیریت رهنما ، در تعریف ریسک آمده است:« ریسک عبارت است از هر چیزی که حال یا آینده دارایی یا توان کسب درآمد شرکت ، موسسه یا سازمانی را تهدید می کند.» وستون وبریگام در تعریف ریسک یک دارایی می نویسند: ریسک یک دارایی عبارت است از تغییر احتمالی بازده آتی ناشی از آن دارایی. «نیکلز» مفهوم ریسک را از ابعاد مختلف مدنظر قرار داده وآن را از نظر مفهومی به دو دسته تقسیم می کند. وی معتقد است واژه ریسک به احتمال ضرر، درجه احتمال ضرر، و میزان احتمال ضرر اشاره دارد. در این راستا ریسک احتمال خطر هم احتمال سود و هم احتمال زیان را در بر می گیرد. در حالی که ریسک خالص صرفاً احتمال زیان را در بر می گیرد و شامل احتمال سود نمی شود، مانند احتمال وقوع سیل.
هر نوع سرمایه گذاری با عدم اطمینان هایی مواجه می گردد که بازده سرمایه گذاری را در آینده مخاطره آمیز می سازد. ریسک یک دارایی سرمایه ای بدین خاطر است که این احتمال وجود دارد که بازده حاصل از دارایی کمتر از بازده مورد انتظار است. بنابراین ریسک عبارتست از احتمال تفاوت بین بازده واقعی و بازده پیش بینی شده و یا می توان گفت ریسک یک دارایی عبارتست از تغییر احتمالی بازده آتی ناشی از آن دارایی. وستون بریگام، ریسک یک دارایی نظیر اوراق بهادار را تغییر احتمال بازده آتی ناشی از دارایی می داند. بنابر این با معیار پراکندگی بازده دارایی، ریسک را می توان انحراف معیار نرخ بازده تعریف نمود. پس می توان پراکندگی بازده های ممکنه از بازده مورد انتظار را با واریانس محاسبه وبعنوان یک معیار از ریسک تلقی نمود.
در یک تعریف کلی می توان چنین بیان داشت که « نوسان پذیری بازده سرمایه گذاری را ریسک سرمایه گذاری می نامند». به عبارت دیگر، هر قدر بازده یک قلم سرمایه گذاری بیشتر تغییر کند، سرمایه گذاری مزبور ریسک بیشتری دارد. معیاری که جهت اندازه گیری تغییرات نرخ بازده از آن استفاده می شود، انحراف معیار نام دارد و به شرح زیر محاسبه می شود:
σ= ∑_(i=1)^n▒〖 (R_i-¯R)〗^2 P_i (2-6)
σ= انحراف معیار

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی تمرکز مالکیت، متغیر مستقل، ارزش بازار Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی نرخ بهره، ریسک تجاری، ریسک سیستماتیک