پایان نامه با کلمات کلیدی آگهی های تبلیغاتی، مجلس شورای اسلامی، روابط عمومی، تبلیغات بازرگانی

دانلود پایان نامه ارشد

ضمنی تبلیغات تجاری را در بر می گیرند و نیز ارتباط این موضوع با جنبه های روانشناسی، جامعه شناسی، اقتصادی، ارتباطی، سیاسی و مانند آن ایجاب می کند تا تدوین قانون جامع تبلیغات مورد توجه جدی قرار گیرد.
ناگفته نماند که تا کنون تلاش هایی برای تهیه پیش نویس قانون تبلیغات تجاری صورت گرفته است که از میان آن ها می توان به دو نمونه اشاره کرد: نخست پژوهشی است که گروهی از محققان به سفارش مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال 1376 انجام داده است و نتیجه آن را همراه با توضیح و دلایل توجیهی تحت عنوان «در آمدی بر پیش نویس قانون تبلیغات تجاری» منتشر کردند. پیش نویس قانون مذکور در 77 ماده تنظیم شده است.
دومین تلاش نیز در اسفند ماه 1380 صورت گرفته که معاونت امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این تاریخ و با استفاده از پژوهش های قبلی، «پیش نویس قانون تبلیغات بازرگانی جمهوری اسلامی ایران» را در 110 ماده تنظیم و پیشنهاد کرده است. این پیشنهاد با تجدید نظر بعدی در اسفند ماه 1381 به 57 ماده کاهش یافته است.
به هر حال، چنان که گفته شد، قانون مخصوص تبلیغات تجاری هنوز به تصویب مجلس شورای اسلامی نرسیده است. اما مصوبه ای در این زمینه وجود دارد که در حکم قانون مصوب قوه مقننه است.
توضیح این که «شورای انقلاب جمهوری اسلامی» در جلسه مورخ 27/12/1358، اقدام به تصویب «آیین نامه تأسیس و نظارت بر نحوه ی کار و فعالیت کانون های آگهی و تبلیغاتی» کرده است.
اهمیت این آیین نامه که هنوز هم دارای حیات و اعتبار حقوقی است، با توجه به دو نکته روشن تر می شود:
نکته ی اول: این مصوبه، گر چه به تصویب مجلس شورای اسلامی نرسیده و بنابراین، به معنای خاص کلمه «قانون» نامیده نشده است و در طبقه بندی قوانین، «قانون عادی» تلقی نمی شود، اما از آنجا که مصوبات «شورای انقلاب جمهوری اسلامی» مربوط به زمانی است که هنوز مجلس قانون گذاری وجود نداشته، در حکم قانون عادی محسوب شده و به همان اندازه معتبر است؛ به بیان دیگر، اعتبار حقوقی این «آیین نامه» نیز همانند دیگر مصوبات شورای انقلاب در حد قوانینی است که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است؛ تنها با مصوبه مجلس نسخ می شود و دستورالعمل ها، بخش نامه ها و آیین نامه های دولتی ( طبقه سوم قوانین) باید از آن پیروی کنند.
«لازم به یادآوری است که آیین نامه ی مذکور، به لحاظ عدم انتشار به موقع در روزنامه ی رسمی، از زمان تصویب تا اوایل سال 1374، ضمانت اجرا پیدا نکرده بود. در سال 1373، به سبب جلب توجه معاونت مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به نظارت بیش تر بر فعالیت های مؤسسات و کانون های آگهی ها و تبلیغات بازرگانی، لزوم تحقق ضمانت اجرای آیین نامه، طرف توجه قرار گرفت. به همین جهت، با در نظر گرفتن ماده ی 18 آن، که فعالیت مؤسسات و کانون های آگهی را «از تاریخ انتشار این آیین نامه در روزنامه ی رسمی»، به دریافت امتیاز جدید از وزارت ارشاد ملی وقت منوط ساخته بود، در فروردین ماه 1374، برای انتشار آن در روزنامه ی رسمی اقدام شد.
در نامه ی مورخ 26 فروردین 1374، مدیر کل حقوقی ریاست جمهوری، خطاب به مدیر عامل روزنامه ی رسمی جمهوری اسلامی ایران، «… در خصوص درج آیین نامه ی تأسیس و نظارت بر نحوه ی کار فعالیت کانون های آگهی و تبلیغاتی مصوب 27 اسفند ماه 1358 شورای انقلاب در روزنامه ی رسمی …»، چنین آمده بود:
«نظر به این که رو نوشت آیین نامه ی مزبور، در زمان ابلاغ به دستگاه مجری، مسامحتاً به آن روزنامه ارسال نگردیده و از طرفی در حال حاضر، دستگاه ذی ربط، به همین علت در اجراء با مشکل مواجه شده است؛ لذا، مقتضی است در اسرع وقت، نسبت به درج آن در روزنامه ی رسمی اقدام لازم، معمول فرمایند».به دنبال نامه ی مذکور، متن آیین نامه، در شماره ی 14895 روزنامه ی رسمی، مورخ سوم اردیبهشت 1374 ه ش، به چاپ رسید و مشکل ضمانت اجرای آن، از میان رفت».292
نکته ی دوم: این مصوبه از لحاظ شمول موضوعی، کاملاً عام بوده و همه رسانه ها را در بر می گیرد. ماده 15 آیین نامه مذکور تصریح می کند:
«آگهی های تبلیغاتی که از طریق رسانه های همگانی (رادیو، تلویزیون، سینما، روزنامه، مجله، سالنامه، ویزیتوری و مانند آن) پخش و انتشار می یابد، تابع مقررات مندرج در این آیین نامه می باشد».
به این ترتیب، نه تنها آگهی های مطبوعاتی، رادیویی یا تلویزیونی، که هر گونه «آگهی های تبلیغاتی که از طریق رسانه های همگانی … پخش و انتشار می یابد» ملزم به رعایت مقررات این آیین نامه است. این ماده (با چشم پوشی از نقاط ضعف و قوت مفاد آن)، نظام واحدی را بر همه انواع آگهی های تبلیغاتی حاکم ساخته است و علاوه بر نام بردن از رسانه های رایج آن زمان (به عنوان مثال ها و نه مصداق های انحصاری «رسانه های همگانی») با قرار دادن نام رسانه ها در پرانتز و افزودن قید «و مانند آن»، هیچ نوع تبلیغات عمومی تجاری را از دایره شمول خود خارج ندیده است. متن این آیین نامه به شرح زیر است:

الف )آیین نامه تأسیس و نظارت بر نحوه ی کار و فعالیت کانون های آگهی و تبلیغاتی
وزارت ارشاد ملی
شورای انقلاب جمهوری اسلامی در جلسه مورخ 27/12/1358، بنا به پیشنهاد شماره 1031/45/616 مورخ 18/7/1358 وزارت ارشاد ملی، به استناد ماده 6 قانون تأسیس وزارت اطلاعات و جهانگردی (سابق)، آیین نامه تأسیس و نظارت بر نحوه ی کار و فعالیت کانون های آگهی و تبلیغاتی را به شرح زیر تصویب نمودند:
ماده 1- منظور از کانون های آگهی و تبلیغاتی در این آیین نامه سازمان هایی هستند که کار آن ها تنظیم، تهیه، مشاوره و اجرای برنامه های تبلیغاتی و روابط عمومی و انجام دادن سایر خدمات برای معرفی و فروش کالا یا خدمات مربوط می باشد. این سازمان ها باید برای انجام دادن خدمات مورد نظر دارای تجهیزات لازم و نیروی انسانی ماهر برای قسمت های مختلف خود باشند. محل کانون های آگهی و تبلیغاتی باید تنها به امور مذکور در این ماده اختصاص یابد.
ماده 2- مأموران صلاحیت دار وزارت ارشاد ملی می توانند در تمام مواقع چگونگی فعالیت و دفاتر کانون های آگهی و تبلیغاتی را بررسی نمایند.
ماده 3- هر شخص حقیقی و یا حقوقی وقتی می تواند به فعالیت های موضوع ماده یک آیین نامه بپردازد که از وزارت ارشاد ملی پروانه بگیرد و مدیر مسئولی که حائز شرایط مندرج در این آیین نامه باشد، به وزارت ارشاد ملی معرفی نماید.
تبصره: اشخاص حقیقی و مدیر عامل (در مورد اشخاص حقوقی) باید فاقد پیشینه ی مؤثر کیفری باشند و مشهور به فساد اخلاقی نباشند.
ماده 4- مدیر مسئول باید دارای شرایط زیر باشد:
1- تابعیت ایران
2- اهلیت قانونی
3- نداشتن سوء شهرت و سابقه مؤثر کیفری
4- دارا بودن دیپلم کامل متوسطه و داشتن حداقل پنج سال سابقه ی کار مؤثر در امور تبلیغات با تأیید کمیته سازمان های تبلیغات یا مدرک تحصیلی معادل دانش نامه لیسانس در رشته های بازرگانی، روابط عمومی، بازاریابی و تبلیغات یا علوم اجتماعی.
5- عدم اشتغال در وزارت خانه ها یا مؤسسات یا شرکت های دولتی و یا اداری ها.
تبصره: یک نفر نمی تواند مدیریت مسئول بیش از یک کانون تبلیغاتی را عهده دار باشد.
ماده 5- کانون های آگهی و تبلیغاتی نباید از نظر اداری و تصمیم گیری وابسته به وسائل ارتباط جمعی و یا آگهی دهندگان باشند.
ماده 6- رسانه های همگانی مجاز نیستند به مشتریان خود به طور مستقیم تخفیفی به عنوان کارمزد آژانس بدهند و باید نرخ مصوب آگهی را دریافت نمایند. تخفیف مخصوص سازمان های تبلیغات فقط به سازمان هایی تعلق می گیرد که از وزارت ارشاد ملی و اتحادیه سازمان های تبلیغات پروانه داشته باشند.
ماده 7- وزارت ارشاد ملی می تواند کسانی را که در تاریخ تصویب این آیین نامه دارای پروانه وزارت اطلاعات و جهانگردی سابق هستند و استمرار فعالیت و صلاحیت فنی آن ها طبق بند 4 ماده 4 مورد تأیید باشد، بدون توجه به مدرک تحصیلی به عنوان مدیر مسئول بپذیرد.
ماده 8- اجازه ی تأسیس کانون های آگهی و تبلیغاتی و شعب و نمایندگی در یک یا چند حوزه با توجه به امکانات و لزوم این امر با گرفتن نظر مشورتی اتحادیه و سازمان های تبلیغات به عهده ی کمیته ی سازمان های تبلیغات می باشد.
تبصره: تغییر محل واگذاری کانون های آگهی و تبلیغاتی و یا هرگونه تغییر در مدیران سازمان های مذکور باید قبلاً به وزارت ارشاد ملی اعلام گردد.
ماده 9- در صورت فوت دارنده پروانه کانون هر گاه میان وارث شخص واجد شرایطی، درخواست پروانه کند با موافقت سایر وراث قانونی حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ موافقت وراث، پروانه به نام او صادر خواهد شد. وراث همچنان می توانند با توافق و اجازه کمیته ی سازمان های تبلیغات پروانه را به اشخاص حقیقی یا حقوقی صاحب صلاحیت منتقل کنند.
ماده 10- به منظور صدور پروانه تأسیس کانون ها و مؤسسات تبلیغاتی و رسیدگی به شکایات مربوطه به آن ها یا لغو پروانه و بر کناری یا تعلیق مدیران مسئول و تعطیل موقت یا دائم کانون های آگهی و تبلیغاتی کمیته ای به نام کمیته ی سازمان های تبلیغات در وزارت ارشاد اسلامی به ریاست معاون مربوط و مرکب از مدیر کل یا نماینده ی او و یک نفر دیگر به انتخاب وزیر ارشاد ملی و نماینده ی تام الاختیار اتحادیه ی سازمان های تبلیغات و در استان ها این کمیته متشکل از معاون استاندار و یا نماینده ی او، مدیر کل ارشاد ملی و کارشناس مربوطه تشکیل می گردد.
وظایف کمیته به شرح زیر است:
الف) رسیدگی و تصمیم گیری در مورد درخواست های صدور پروانه تأسیس کانون های آگهی و تبلیغاتی و یا گشایش شعبه و یا نمایندگی.
ب) رسیدگی و تصمیم گیری در مورد شکایاتی که از کانون آگهی و تبلیغاتی یا مشتریان آن ها می رسد. چنان چه متقاضی از تصمیم متخذه در استان شاکی باشد می تواند مراتب را جهت رسیدگی به کمیته ی مرکزی اعلام نماید.
پ) صدور اخطار کتبی یا تعطیل تا سه ماه یا لغو پروانه ی کانون های آگهی و تبلیغات بر حسب درجه ی تخلف.
تبصره: انتقال پروانه کانون های آگهی و تبلیغاتی با رعایت مفاد این آیین نامه و با تصویب کمیته مجاز است؛ به شرط آن که انتقال گیرنده و یا انتقال گیرندگان هم از حقیقی یا حقوقی شرایط لازم المندرج در این آیین نامه را داشته باشند.
ماده 11- در مواردی که پروانه ی کانون های آگهی و تبلیغاتی یا شعبه یا نمایندگی آن به عللی تعلیق گردد، کانون یا شعبه با نمایندگی آن موظف است از تاریخ ابلاغ تعلیق از انجام و قبول تعهدات تازه خودداری کنند.
ماده 12- سازمان های تبلیغاتی و مؤسسات انتشار دهنده آگهی در تنظیم آگهی های تبلیغاتی خود مکلف به رعایت نکات زیر می باشند:
الف) آگهی های تبلیغاتی باید با موازین شرعی و قانونی کشور منطبق باشند.
ب) استفاده از تصاویر و عناوین مقامات عالی رتبه ی مملکتی و تمثال مذهبی و شخصیت های تاریخی و فرهنگی کشور در آگهی هایی که هدف آن ها ارائه ی کالا های مصرفی و خدمات مشابه می باشد ممنوع است.
پ) آگهی های تبلیغاتی نباید خدمات یا کالاهای دیگران را بی ارزش یا فاقد اعتبار جلوه دهد.
ت) در آگهی های تبلیغاتی ادعاهای غیر قابل اثبات و گمراه کننده نباید گنجانده شود.
ث) آگهی تبلیغاتی نباید محتوای گفتار و یا تصاویری باشد که برای اخلاق و معتقدات مذهبی و عفت عمومی توهین آمیز باشد.
ج) در آگهی های تبلیغاتی نمی توان از قول منابع علمی ادعاهایی به عمل آورد که از طرف منابع موثق علمی تأیید نشده باشد.
چ) تبلیغ کالا های بازرگانی و خدمات تجارتی در کودکستان ها، دبستان ها و دبیرستان ها ممنوع است.
ح) تحقیر و استهزا دیگران تلویحاً و یا تصریحاً در آگهی های تبلیغاتی ممنوع است.
خ) تبلیغاتی که مروج فساد یا مخالف ادیان رسمی و بر خلاف عفت عمومی باشد ممنوع است.
د) تعیین جایزه در مقابل تشویق به خرید و مصرف ممنوع است.
ماده 13- آگهی های مربوط به خواص مواد غذایی، آشامیدنی، بهداشتی و آرایشی طبق مقررات مربوطه مستلزم گرفتن اجازه قبلی از وزارت بهداری و بهزیستی است.
تبصره: تبلیغ در مورد خواص دارو ها ممنوع است مگر

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با کلمات کلیدی قانون اساسی، آگهی های تبلیغاتی، موازین اسلامی، ارزش های اخلاقی Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی صدا و سیما، جبران خسارت، برنامه های تلویزیونی، برنامه های تلویزیون