پایان نامه با واژگان کلیدی ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ، ﻣﯿﺎن، واﺣﺪﻫﺎي، ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ

دانلود پایان نامه ارشد

ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ در ﭼﺎرﭼﻮب ﺑﺮداﺷﺖ ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ

ﺑﺮداﺷﺖ ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ ﯾﮑﯽ از روﻧﺪﻫﺎي روشﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻋﻠﻢ ﺟﺪﯾﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺗﻼش ﺑﺮاي ﺧﺮوج از ﺑﺤﺮان ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻤﯽ در آﻏﺎز ﺳﺪة ﺑﯿﺴﺘﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮدﯾﺪ. ﺑﺮداﺷﺖ و ﻧﮕﺮش ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ رﯾﺸﻪ در زﯾﺴﺖﺷﻨﺎﺳﯽ و ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﻣﺪرن دارد و ﻣﺪﻋﯽ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاري روش ﻋﻠﻤﯽ ﯾﮑﺴﺎن، ﺑﺮاي ﻋﻠﻮم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺠﻠﯽ آن را ﻣﯽ ﺗﻮان در ﺗﺌﻮري ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد. (GST)ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ2

ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺗﻌﺎرﯾﻒ ﻣﺘﻌﺪدي از واژة ﺳﯿﺴﺘﻢ اراﺋﻪ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ؛ ﺑﻨﺎﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ اراﺋﻪ ﺷﺪه در ﻓﺮﻫﻨﮓ وﺑﺴﺘﺮ، ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از ﯾﮏ واﺣﺪ ﭘﯿﭽﯿﺪه، ﻣﺘﺸﮑﻞ از اﺟﺰاي ﻣﺘﻌﺪد و ﻣﺘﻨﻮع ﮐﻪ ﻫﺪف ﯾﮑﺴﺎﻧﯽ را ﭘﯿﮕﯿﺮي

. ﮐﺎﭘﻼن ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاي از ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ و ﻣﺠﺰاي از ﻣﺤﯿﻂ (Anthony, 1965:4)ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﻮاﻋﺪ رﻓﺘﺎري ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ رواﺑﻂ دروﻧﯽ اﯾﻦ ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ و رواﺑﻂ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ

. ﺑﻨﺎﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ آﻧﺎﺗﻮل راﭘﻮﭘﻮرت ﮐﻠﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ واﺳﻄﮥ (Kaplan, 1957:4)ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﮐﻨﺪ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ اﻋﻀﺎﯾﺶ، ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﮐﻞ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽﺷﻮد و روﺷﯽ ﮐﻪ ﻫﺪﻓﺶ ﮐﺸﻒ ﻧﺤﻮة ﺗﺤﻘﻖ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺎﻟﺘﯽ در ﮔﻮﻧﺎﮔﻮنﺗﺮﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎﺳﺖ ﻧﻈﺮﯾﮥ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ ﻧﺎم دارد (دوﺋﺮﺗﯽ و ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﻣﯽ ﺗﻮان ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاي از ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺗﺼﻮر ﮐﺮد ﮐﻪ در ﮐﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ .ﻓﺎﻟﺘﺰاﮔﺮاف، (224 :1372 ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻮده و در درون ﻣﺮزﻫﺎي ﺧﺎﺻﯽ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻫﻢﭼﻨﯿﻦ ﻗﻮاﻋﺪ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮ رواﺑﻂ آﻧﻬﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.

ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در داﺧﻞ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﺑﺰرگﺗﺮ، ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﮐﻮﭼﮑﺘﺮي (ﺧﺮده ﺳﯿﺴﺘﻢ) وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﺎن ﺑﺮﺗﻮن در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﺮده ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدي ﺧﻮد ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان آن را ﻣﺠﺰا و ﻣﻨﻔﮏ ﺳﺎﺧﺖ (ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ در ﺣﺎﻟﺖ اﻧﻔﮑﺎك، ارﺗﺒﺎط ﻋﻤﻠﮑﺮدي آن ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺸﻬﻮد ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد)، ﯾﮏ ﺳﻄﺢ ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ اﺷﺎره ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪه از رواﺑﻄﯽ دارد ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ واﺣﺪﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در آن ﺳﻄﺢ را در ﺑﺮﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ در ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ، وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ دارﻧﺪ؛ ﻫﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺮزﻫﺎﯾﯽ دارد ﮐﻪ آن را از ﻣﺤﯿﻂ ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯿﺶ ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﻣﯽﺳﺎزد. ﻫﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ، ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺷﺒﮑﻪاي ارﺗﺒﺎﻃﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺟﺎزة ﺟﺮﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻦ اﻃﻼﻋﺎت را ﻣﯽدﻫﺪ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﺑﻪ ﺳﺎزﮔﺎري دﺳﺖ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. ﻫﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ، دروﻧﺪادﻫﺎ و ﺑﺮوﻧﺪادﻫﺎﯾﯽ دارد. ﺑﺮوﻧﺪاد ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دروﻧﺪاد ﯾﺎ ﺑﻪ اﺻﻄﻼح، ﺑﺎزﺧﻮرد ﺑﻪ آن ﺳﯿﺴﺘﻢ وارد ﺷﻮد (ﻫﻤﺎن).

General Systems Theory -١

واژة ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﺮوزه در ﻋﺮﺻﮥ ﻋﻠﻢ ﺳﯿﺎﺳﺖ و رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﻧﯿﺰ ﮐﺎرﺑﺮد وﺳﯿﻌﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ؛ در اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ اﺷﮑﺎل زﯾﺮ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد: (1 ﯾﮏ ﭼﺎرﭼﻮب ﻧﻈﺮي ﺑﺮاي ﻣﺪون ﺳﺎﺧﺘﻦ دادهﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﭘﺪﯾﺪهﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﯽ (2 ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاي ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ از رواﺑﻂ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﮥ ﻣﻔﺮوض از ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﯽ اﺳﺘﻮار اﺳﺖﻣﺜﻼً. ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ. (3 ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاي از رواﺑﻂ ﻣﯿﺎن ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﯽ در ﯾﮏ ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ادﻋﺎ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮده اﺳﺖ ـ ﻣﺜﻼً ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ دﻫﮥ 1950 و (4 ﻫﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ از ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﮐﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ(ﭘﯿﺸﯿﻦ: .(223

ﻧﮕﺮش ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ، رواﺑﻂ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﭘﺪﯾﺪهﻫﺎ و ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻄﺮح در آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ در ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان آن را ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ ﻧﺎﻣﯿﺪ. ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻬﺎر ﻣﺘﻐﯿﺮ ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ اﺳﺎﺳﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ؛ واﺣﺪﻫﺎ، ﮐﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ، ﻗﻮاﻋﺪ و ﻣﺮزﻫﺎ. واﺣﺪﻫﺎي ﺗﺸﮑﯿﻞ دﻫﻨﺪه ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﻣﺘﻨﻮع ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻃﯿﻒ ﮔﺴﺘﺮدهاي از ﺑﺎزﯾﮕﺮان، ﺷﺎﻣﻞ ﮐﺸﻮرﻫﺎ، ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ و ﻣﻨﻄﻘﻪاي، ﺷﻬﺮوﻧﺪان و ﺷﺮﮐﺖﻫﺎي ﭼﻨﺪ ﻣﻠﯿﺘﯽ را ﺷﺎﻣﻞ ﮔﺮدد. ﮐﻨﺶﻫﺎي ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻧﯿﺰ ﺷﺎﻣﻞ رواﺑﻂ دﯾﭙﻠﻤﺎﺗﯿﮏ، ﺗﺠﺎرت و ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ و اﻧﻮاع رﻗﺎﺑﺖﻫﺎ و ﺟﻨﮕﻬﺎ ﻣﯽﮔﺮدد و در دورهﻫﺎي ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﻣﺘﻔﺎوت ﻫﺮ ﯾﮏ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﮐﻨﺶ ﻏﺎﻟﺐ و ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ. در اﮐﺜﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ ﻗﻮاﻋﺪ و ﻣﻘﺮرات و ﻋﺮفﻫﺎي آﺷﮑﺎر و ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺑﺮ رواﺑﻂ ﻣﯿﺎن واﺣﺪﻫﺎي ﺗﺸﮑﯿﻞ دﻫﻨﺪه ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺣﺎﮐﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و رواﺑﻂ ﻣﯿﺎن واﺣﺪﻫﺎ و روﻧﺪﻫﺎ را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ. و ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮر از ﻣﺮزﻫﺎ، ﺧﻂ ﻓﺎﺻﻞ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ، ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﯾﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در وراي آن، ﮐﻨﺶﻫﺎ و ﻣﺮاودات ﻣﯿﺎن واﺣﺪﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ دﻫﻨﺪة ﺳﯿﺴﺘﻢ، اﺛﺮي ﺑﺮ ﻣﺤﯿﻂ آن ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ و ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺤﯿﻂ ﻫﻢ اﺛﺮي ﺑﺮ واﺣﺪﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻧﺪارد. ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﯾﺎد ﺷﺪه در ﻗﺎﻟﺐ ﺳﻪ ﻣﻔﻬﻮم اﺳﺎﺳﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎر، ﻓﺮآﯾﻨﺪ و ﮐﺎرﮔﺰار، در ﻣﺠﻤﻮع ﺳﺎﺧﺖ ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺷﮑﻞ ﻣﯽدﻫﻨﺪ. از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ دﯾﮕﺮي ﺧﺮده ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎﯾﯽ را در ﺧﻮد ﺟﺎي داده اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺧﺮده

.ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ در رواﺑﻂ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ، ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ (ﻗﺎﺳﻤﯽ، (1384

ﻧﮑﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان از ﻧﮕﺮش ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ در رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﭼﺎرﭼﻮب و در ﺗﻠﻔﯿﻖ ﺑﺎ ﭘﺎراداﯾﻢﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن رواﺑﻂ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ ﻫﻤﭽﻮن ﻧﺌﻮرﺋﺎﻟﯿﺴﻢ و ﻧﺌﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ ﺑﻬﺮه ﺑﺮد. ﺑﻬﺮهﮔﯿﺮي از ﭼﺎرﭼﻮب ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ در ﺗﺤﻠﯿﻞ رواﺑﻂ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ ﺿﻤﻦ ﻧﻈﻢﺑﺨﺸﯽ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﻣﮑﺎن ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي دادهﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط و اراﺋﻪ ﻣﺪل ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن را ﻣﯿﺴﺮ ﻣﯽﺳﺎزد.

(1-1-2ﭘﺎراداﯾﻢ ﻧﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯽ و ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ

از اواﺧﺮ دﻫﮥ 1960 و در دﻫﮥ 1970 در وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﺧﺼﮥ آن ﻋﺒﺎرت ﺑﻮد از ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ و رواﺑﻂ ﻣﺘﻌﺪد و ﻣﺘﺪاﺧﻞ ﮐﺸﺎﮐﺶ و ﻫﻤﮑﺎري. ﺑﺮﺧﻼف دﻫﮥ ﭘﻨﺠﺎه ﮐﻪ ﮔﺰﯾﻨﺶﻫﺎي ﺳﯿﺎﺳﺖﺧﺎرﺟﯽ ﻣﺤﺪود و ﻧﺘﺎﯾﺞ آن روﺷﻦ ﺑﻮد، در اﯾﻦ دوران راﻫﻬﺎ ﻣﺘﻌﺪدﺗﺮ ﺷﺪه و ﮔﺰﯾﻨﺶ دﺷﻮارﺗﺮ ﮔﺸﺖ و ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮي ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﻌﺪد راﻫﻬﺎي ﺑﺪﯾﻞ و ﻋﺪم وﺿﻮح ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎي آن را اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ. ﺗﺤﻮﻻت اﻧﻘﻼﺑﯽ در ارﺗﺒﺎﻃﺎت، ﺣﺠﻢ ﻋﻈﯿﻢ ﻣﺒﺎدﻻت ﻣﻬﻢ اﻗﺘﺼﺎدي و ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺷﺪن ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻗﺘﺼﺎدي، ﻫﻤﮕﯽ ﺿﺮورت ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻧﻈﺮﯾﻪاي ﺟﺪﯾﺪ در ﺑﺎب ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ ﮐﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﭘﯿﻮﻧﺪ دادن ﺳﯿﺎﺳﺖ و اﻗﺘﺼﺎد ﺑﺎﺷﺪ، را ﯾﺎدآور ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ. از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﻧﻈﺮﯾﺎت ﭘﺎرادﯾﻢ ﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ در ﺑﺎب اﻫﻤﯿﺖ و ﻓﺮاﮔﯿﺮي ﻫﻤﮑﺎري در ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ از ﯾﮏ ﺳﻮ و ﻧﻘﺪ ﻧﻈﺮﯾﻪ واﻗﻊﮔﺮاﯾﯽ از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ، ﺳﺎدهاﻧﮕﺎراﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ، ﮐﺮاﺳﻨﺮ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻫﻨﻮز دﻋﺎوي واﻗﻊﮔﺮاﯾﺎﻧﻪ در ﻣﻮرد ﻣﻮازﻧﮥ ﻗﺪرت و ﻏﯿﺮه ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ؛ ﻋﻤﻼً ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺑﺰرگ، ﺑﻪ رﻏﻢ ﺗﻘﺎﺿﺎﻫﺎ و ﻓﺸﺎرﻫﺎي ﮔﺮوﻫﻬﺎي داﺧﻠﯽ، »ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﯽ« را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻧﺌﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ ﺑﻌﻨﻮان ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ از ﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ و واﻗﻊﮔﺮاﯾﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﯿﻮن ﻣﻄﺮح ﺷﺪ. ﮐﺘﺎب وي ﺑﺎ ﻧﺎم »ﭘﺲ از ﻫﮋﻣﻮﻧﯽ« ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از واﻗﻊﮔﺮاﯾﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎري و واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ و ﯾﺎ ﻧﻮﻋﯽ واﻗﻊﮔﺮاﯾﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎري ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ (ﻣﺸﯿﺮزاده، .(1386

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ از درﯾﭽﮥ ﻧﮕﺮش ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ ﺑﻪ ﻧﺌﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ در ﻋﺮﺻﮥ رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﺑﻨﮕﺮﯾﻢ، ﻣﻔﺮوﺿﺎت ﭘﺎﯾﻪاي زﯾﺮ ﻣﺴﺘﻔﺎد ﻣﯽﮔﺮدد:

Ü واﺣﺪﻫﺎ: ﺣﻀﻮر ﺑﺎزﯾﮕﺮان دوﻟﺘﯽ و ﻏﯿﺮدوﻟﺘﯽ اﻋﻢ از ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ و ﻣﻨﻄﻘﻪ اي، ﺷﺮﮐﺘﻬﺎي ﭼﻨﺪﻣﻠﯿﺘﯽ و ﺷﻬﺮوﻧﺪان، ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻧﺌﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ دوﻟﺘﻬﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﻨﺸﮕﺮ اﺻﻠﯽ ﺻﺤﻨﮥ رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ.

Ü ﮐﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ: ﮐﻨﺶﻫﺎ در ﻣﯿﺎن واﺣﺪﻫﺎي ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ و ﺧﺮدهﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ از ﻫﻤﮑﺎري ﻧﺎﺷﯽ از ﻓﻀﺎي واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﻌﺎرﺿﺎت ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.

ـ ﻗﻮاﻋﺪ: ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ آﻧﺎرﺷﯿﮏ اﺳﺖ، ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻧﻘﺶ ﺗﺒﯿﯿﻨﯽ اﯾﻦ ﭘﺎراﻣﺘﺮ ﻣﺤﺪود اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﯾﺪ در ﺑﯿﺎن اﻫﻤﯿﺖ آن اﻓﺮاط ﮔﺮدد. از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ، دوﻟﺘﻬﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﺑﺎزﯾﮕﺮان اﺻﻠﯽ، ﮐﻨﺸﮕﺮاﻧﯽ ﻋﻘﻼﻧﯽ و ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﻗﻠﻤﺪاد

.ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاﺳﺎس ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﯽ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ (ﺑﻠﯿﺲ و اﺳﻤﯿﺖ، (424 :1388

ﻧﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور اﺳﺖ ﮐﻪ دوﻟﺘﻬﺎ ﮐﻨﺸﮕﺮاﻧﯽ ذرهاي ﯾﺎ اﺗﻤﯿﺴﺘﯽاﻧﺪ، ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽﮐﻮﺷﻨﺪ دﺳﺘﺎوردﻫﺎي ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻨﻔﺮد ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﺳﺘﺎوردﻫﺎي دﯾﮕﺮان ﺑﯽﺗﻔﺎوتاﻧﺪ. ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي وﺟﻮد »ﺗﺮﺟﯿﺤﺎت ﻣﻨﻈﻢ و ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ« ﻗﺪرت »ﻣﺤﺎﺳﺒﮥ ﺳﻮد و زﯾﺎن« و ﺗﻼش ﺑﺮاي ﺑﻪ ﺣﺪاﮐﺜﺮ رﺳﺎﻧﺪن ﺳﻮد اﺳﺖ. ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ دﺳﺘﺎوردﻫﺎ، دوﻟﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻔﯿﺪﯾﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻣﯽرﺳﻨﺪ. ﭘﺲ اﮔﺮ ﻫﻤﮑﺎري ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺴﺐ ﺳﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آن ﻣﺒﺎدرت ﮐﺮد. ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻢ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ دﯾﮕﺮان ﭼﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽآورﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻬﻢ دﺳﺘﺎورد ﺧﻮد اﺳﺖ. از ﻣﻨﻈﺮ ﻧﺌﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ ﻧﻈﻢ ﯾﺎ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺧﻮدﺟﻮش از اﻋﻤﺎل و ﺗﻌﺎﻣﻼت واﺣﺪﻫﺎي ﻣﻨﻔﺮد ﺷﮑﻞ ﻣﯽﮔﯿﺮد و واﺣﺪﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر از ﺗﻘﺪم ﻫﺴﺘﯽﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ. در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل، ﭘﺲ از ﺷﮑﻞﮔﯿﺮي ﻧﻈﺎم، ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﯿﺮوي ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ واﺣﺪﻫﺎي ﺗﺸﮑﯿﻞ دﻫﻨﺪة آن ﻣﻨﻔﺮداً ﯾﺎ در ﺟﻤﻊﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮل آن ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎر، ﺟﺎﯾﮕﺎه، ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﯾﺎ ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﻏﯿﺮﻋﻤﺪي واﺣﺪﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻠﯽ از ﺗﻮزﯾﻊ ﻗﺪرت و ﻫﺮ ﻧﻮع ﺗﻐﯿﯿﺮ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ در اﯾﻦ ﺗﻮزﯾﻊ ﻗﺪرت .ﺗﻌﺎﻣﻞ آﻧﻬﺎ ﻇﻬﻮر ﻣﯽﮐﻨﺪ (ﻣﺸﯿﺮزاده، (22 :1384 ﻣﯿﺎن واﺣﺪﻫﺎي ﺗﺸﮑﯿﻞ دﻫﻨﺪه ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ، ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ در ﺗﺸﺮﯾﺢ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻧﻈﺎم ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻞ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻗﺪرت ﺻﺮﻓﺎً ﺑﻪ ﺣﻮزة ﻧﻈﺎﻣﯽ و ژﺋﻮﭘﻠﺘﯿﮏ ﻣﺤﺪود ﻧﻤﯽﮔﺮدد، ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺮﺻﮥ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻗﺘﺼﺎدي و ﻓﻨﯽ را ﻧﯿﺰ در ﺑﺮﻣﯽﮔﯿﺮد.

ﻧﺌﻮﻟﯿﺒﺮاﻟﯿﺴﻢ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎي ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ ﺑﯿﺶ از ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻧﮕﺮش ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽدﻫﺪ و در ﻫﻤﯿﻦ راﺳﺘﺎ و ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﺸﺮﯾﺢ و ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﻣﺬﮐﻮر از ﻣﻔﻬﻮم واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ3 ﺑﻬﺮه ﻣﯽﺑﺮد.

»ﮐﯿﻮﻧﻮ ﻧﺎي« ﻣﻮﺛﺮﺗﺮﯾﻦ ﺑﺤﺚ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ را ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز درﺑﺎرة واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ اراﺋﻪ ﮐﺮدهاﻧﺪ. آﻧﻬﺎ ﻋﻘﯿﺪه دارﻧﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﻣﺘﮑﯽ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ ﺑﺮ رﻓﺘﺎر و آزادي ﻋﻤﻞ دوﻟﺖﻫﺎ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯽﮔﺬارد، ﭘﺲ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ اﺗﮑﺎي اﺷﺘﺮاﮐﯽ اﺳﺖ. ﮐﯿﻮن و ﻧﺎي واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ را ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ:

Interdependence -١

»ﻣﺸﺨﺼﮥ آن ﺗﺄﺛﯿﺮات دوﺟﺎﻧﺒﻪ ﻣﯿﺎن ﮐﺸﻮرﻫﺎﺳﺖ… ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺛﺮات دوﺟﺎﻧﺒﻪ ﻫﺮ( ﭼﻨﺪ ﻟﺰوﻣﺎً ﻏﯿﺮﻣﺘﻘﺎرن ﻧﺒﺎﺷﺪ) و ﻫﺰﯾﻨﻪﺑﺮ ﻣﻌﺎﻣﻼت در ﻣﯿﺎن ﺑﺎﺷﺪ، واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ وﺟﻮد دارد.« (ﮐﺮﺳﻨﺰي، (37-38 :1387

ﺑﺮاي درك ﺑﻬﺘﺮ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎﯾﺪ در ﮔﺎم ﻧﺨﺴﺖ ﺗﺸﺮﯾﺢ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﺑﻨﯿﺎدﯾﻦ آن ﺑﭙﺮدازﯾﻢ. اﯾﻦ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ و آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮي، ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ، ﺗﻘﺎرن و ﻫﺰﯾﻨﻪ

ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ و آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮي:4 ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ در ﯾﮏ واﺣﺪ، ﺳﺒﺐﺳﺎز ﺗﻐﯿﯿﺮ در واﺣﺪ ﯾﺎ واﺣﺪﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮات در ﯾﮏ ﮐﺸﻮر ﺑﺎ ﭼﻪ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻐﯿﯿﺮات در ﮐﺸﻮر دﯾﮕﺮ ﻣﯽﺷﻮد و ﺳﻬﻢ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮات در ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ؟ آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮي ﻋﺒﺎرﺗﺴﺖ از ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﯾﮏ ﺑﺎزﯾﮕﺮ در ﺗﺤﻤﻞ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﺗﺤﻤﯿﻠﯽ ﻧﺎﺷﯽ از وﻗﺎﯾﻊ ﺧﺎرﺟﯽ، ﺣﺘﯽ ﭘﺲ از ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺧﻂﻣﺸﯽﻫﺎ (دوﺋﺮﺗﯽ و ﻓﺎﻟﺘﺰﮔﺮاف، (226 :1372

ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ: ﺑﺎرﺑﯿﺮي ﻣﻔﻬﻮم ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ و آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮي را در ﻣﻔﻬﻮم ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ ﯾﻌﻨﯽ »اﻫﻤﯿﺖ راﺑﻄﮥ ﺗﺠﺎري ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﯾﮕﺮ رواﺑﻂ ﺗﺠﺎري.« ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ در واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﺗﻔﺎوت ﮐﯿﻔﯽ ﺑﯿﻦ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ و آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮي (ﺧﻂ ﺣﺎﺋﻞ ﺑﯿﻦ اﯾﻦ دو ﮐﻤﯽ ﻣﺒﻬﻢ اﺳﺖ) ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﭘﺎﯾﺪار ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽﮔﺮدد. ﺳﻄﻮح ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ ﺑﺎ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ و ﺳﻄﻮح ﺑﺎﻻﺗﺮ آن ﺑﺎ آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮي ﻣﺸﺎﺑﻬﺖ دارد (ﮐﺮﺳﻨﺰي، .(40 :1388

ﺗﻘﺎرن:5 ﺗﻘﺎرن در واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ واﺑﺴﺘﮕﯽ دو ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺎوي و در ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻮازن ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد. ﻣﺜﻞ راﺑﻄﻪاي ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد. ﻋﺪم ﺗﻘﺎرن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﺑﯿﺶ از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ از ﻣﺰاﯾﺎي ﺣﺎﺻﻞ از راﺑﻄﻪ ﺳﻮد ﻣﯽﺟﻮﯾﺪ.

ﻫﺰﯾﻨﻪ:6 ﺗﺒﺪﯾﻞ ﭘﯿﻮﺳﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻋﺎم در رواﺑﻂ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﻪ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ، از ﻃﺮﯾﻖ اﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﺗﻮﺿﯿﺢ داده ﻣﯽﺷﻮد. ﮐﺎرل دوﯾﭻ ﻫﺰﯾﻨﻪ را در ﻧﻘﻄﮥ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻨﻔﻌﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ (ﻣﺸﯿﺮزاده، :1384
(50.

– Sensitivity & Vulnerability ٢ Symmetry -١ – Cost ٢

واژة »واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ« ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻣﺘﻨﻮع و ﻣﺘﻌﺪدي دارد. در ﯾﮏ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻋﺎم، ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻣﻌﺮف وﺿﻌﯿﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن دوﻟﺘﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ دوﻟﺘﻬﺎي دﯾﮕﺮ دارد. در اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻي ﺗﺠﺎرت

ﺧﺎرﺟﯽ، ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ اﺗﻤﯽ، ﮔﺴﺘﺮش ﺟﻬﺎﻧﯽ رﮐﻮد ﯾﺎ ﺗﻮرم و ﻏﯿﺮه، ﻫﻤﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي وﺟﻮد واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ در ﻣﯿﺎن ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﺸﻮرﻫﺎ در ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺳﯿﺎﺳﺖ داﺧﻠﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ ﺧﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﻼﺣﻈﺎت ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺳﻄﺢ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺻﺮف آﮔﺎﻫﯽ از وﺟﻮد واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ در رواﺑﻂ ﻣﯿﺎن ﭼﻨﺪﯾﻦ ﮐﺸﻮر، در ﺷﻨﺎﺧﺖ وﺿﻌﯿﺖ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ رواﺑﻂ ﻓﯽﻣﺎﺑﯿﻦ ﮐﻔﺎﯾﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ. در ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ دﻗﯿﻖﺗﺮ، واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ و ﻣﺜﺒﺖ ﻣﻨﺎﻓﻊ دوﻟﺘﻬﺎ ﻋﻨﻮان ﻣﯽﮔﺮدد. ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﮐﻪ

(Rosecrance et. al, 1977:ﺗﻐﯿﯿﺮ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﯾﮏ دوﻟ

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی ﻧﻈﺎم، ﺟﺎﯾﮕﺎه، ﺳﯿﺎﺳﺖ، ﺗﺤﻠﯿﻞ Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی ﺳﯿﺎﺳﺖ، ﻣﺴﺎﺋﻞ، ﺗﻮﺟﻪ، ﺑﺮاي