پایان نامه با واژگان کلیدی کارت امتیازی متوازن، ارزیابی عملکرد، استراتژی ها، بهبود عملکرد

دانلود پایان نامه ارشد

استفاده کارا از منابع منجر به بروز هزینه های اضافی برای شرکت و به تبع آن کاهش حاشیه سود یا افزایش قیمت محصول (کالا و یا خدمت) می شود.
در تولید محصول تقریبا 70% هزینه هر محصول هزینه واقعی ساخت می باشد که در مرحله طراحی و توسعه فرآیندها تعیین می شوند. رویکرد کاهش استراتژیک هزینه ها و بهبود عملکرد با تاکید بر اصل ارتباط میان بهبود عملکرد شرکت با کاهش هزینه های توسعه یافته است. در این روش تمامی ابعاد یک سازمان با هدف بهینه سازی مورد مطالعه قرار می گیرد تا از طریق شناسایی حوزه های ناکارا و بهبود عملکرد، هزینه ها کاهش یابد. مدل کاهش استراتژیک هزینه ها و بهبود عملکرد امکان آن را فراهم می آورد تا در جریان عارضه یابی یک شرکت، در ابتدا در نگاهی کلی مجموعه شرکت از ابعاد مختلف مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد تا حوزه یا حوزه هایی که دارای ناکارایی در هزینه ها بوده (دچار مشکل بوده و هزینه اضافه تولید می کنند) شناسایی و مشخص گردند، سپس آن حوزه یا کانون شناسایی شده به تفصیل و با دقت مورد بررسی قرار می گیرند تا عوامل ایجاد ناکارایی شناسایی و راهکارهای مناسب جهت بهبود عملکرد و کاهش هزینه مشخص گردند.
ویژگی های اصلی روش کاهش استراتژیک هزینه ها عبارتند از:
پوشش وسیع: در این روش کل زنجیره ارزش شرکت تحت پوشش قرار می گیرد.
تمرکز: در این روش فعالیت های کلیدی در کسب و کار اولویت بندی می شوند و به منظور ایجاد حداکثر ارزش در آن ها، مورد مطالعه قرار می گیرند.
مشارکت در فرآیند مطالعه کاهش استراتژیک هزینه ها: مشارکت کارکنان شرکت در کلیه سطوح وجود دارد، این امر سبب می شود کارکنان شرکت نسبت به یافته ها و نتایج کار اطمینان داشته، آن را حاصل کار خود بدانند و در اجرای توصیه های بهبود، مشارکت فعال داشته باشند.
الگو برداری: در کاهش استراتژیک هزینه ها، عملکرد شرکت با الگو های برتر ملی و بین المللی مقایسه می شود تا اهداف مشخص و قابل حصول برای شرکت تعیین گردد.
تسهیل در اجرا: در این روش موارد سریع الاجرا و ممکن، به سرعت شناسایی شده و بر اساس میزان صرفه جویی، اهمیت صرفه جویی در عملیات، مدت اجراو پیاده سازی، اولویت بندی و در مدت کوتاهی پیاده می شوند.
2-2-4- مدل کارت امتیازی متوازن

مدل امتیازات متوازن به عنوان یک مدل جامع دارای رویکردی نوین برای ارزیابی عملکرد سازمانها است.این مدل با تاکید بر استراتژی های سازمان و ایجاد تعادل در حوزه ها یا ابعاد اصلی سازمان (شامل حوزه های مالی، مشتریان، فرآیندهای داخلی و رشد و یادگیری) سعی در مدیریت و ارزیابی سازمانهای پیچیده دارد. شاخص های مالی با اینکه بازنگری عالی از آنچه در گذشته رخ داده فراهم می کنند ولی در نشان دادن ساز و کار واقعی ارزش آفرینی در سازمانهای امروزی یعنی دارایی های مشهود نظیر دانش فنی و شبکه ارتباطات، ناکافی هستند که این امر به ضرورت نیاز به آگاهی از تمام جوانب فعالیتهای سازمان و همچنین قابلیت اندازه گیری آنها اشاره دارد.
این اندازه گیری باید:
در راستای چشم انداز16و ماموریت17 باشد.
تمام جنبه های مشهود و نامشهود، مالی و غیر مالی، بلند مدت و کوتاه مدت را در نظر بگیرد.
این روش(BSC) به قدری وسیع و موثر و مورد پذیرش قرار گرفته که اخیراً مجله هاروارد بیزنس ریویو آن را به عنوان یکی از 75 ایده ای که بیشترین تاثیر را در قرن 20 گذاشته است انتخاب کرده. در میان منابع مختلف مطالعاتی در زمینه کتاب تبدیل استراتژی به عمل نوشته کاپلان بیشترین ارجاعات را در مطالب و مجامع علمی داشته است. به دلیل ضعف و نارسایی های سیستمهای ارزیابی عملکرد سنتی، سیستمهای جدید ارزیابی و سنجش عملکرد از دهه 1980 توسط اکثر سازمانهای آمریکایی،ا روپایی، ژاپنی و امثال آن به کار گرفته شد.یکی از مدلهای نوین که برای ارزیابی عملکرد سازمانها کاربردی گسترده پیدا نموده است مدل کارت امتیازی متوازن است.مدل کارت امتیازی متوازن در مقاله ای تحت عنوان “چارچوبهای ارزیابی سیستم ارزیابی عملکرد” به عنوان یکی از چارچوبهای مهم اندازه گیری عملکرد شناسایی شده است. صاحب نظرانی همچون براون، دلوین، رولستاداس و اندرسون مدل امتیازات متوازن را به عنوان یکی از سیستمهای مدرن اندازه گیری عملکرد برای تولید کنندگان جهان معرفی نموده اند.
مدل کارت امتیازی متوازن یکی از مدل های اندازه گیری و سنجش عملکرد در کنار سیستم هایی مثل تحلیل اندازه گیری استراتژیک18 (SMART) می باشد.مدل کارت امتیازی متوازن را می توان یکی از معروفترین سیستمهای اندازه گیری و سنجش عملکرد در آمریکا و اروپا دانست.

2-2-4-1تعریف کارت امتیازی متوازن

مدل کارت امتیازی متوازن دارای چارچوبی مفهومی است که اهداف استراتژیک را به شاخص های قابل سنجش تبدیل کرده و توزیع متعادلی میان حوزه های حیاتی سازمان برقرار می کند و یک شیوه برای بیان آشکار استراتژی به کارکنان و سپس ارزیابی پیشرفت از طریق اهداف کاملا مشخص و قابل اندازه گیری در همه ابعاد سازمانی تعیین می کند.
مدل کارت امتیازی متوازن می تواند موجب یکپارچه نمودن فرآیندهای مالی و بودجه بندی و نیز برنامه ریزی استراتژیک گردد و به مدیران عالی این امکان را می دهد که خیلی سریع اما جامع و کامل سازمان را مورد ارزیابی قرار دهند و توازن واقعی را در ارزیابی بین اهداف کوتاه مدت و اهداف بلند مدت، بین شاخص های اصلی و فرعی و بین عملکرد داخلی و خارجی ایجاد نماید.در واقع مدل کارت امتیازی متوازن به سازمانها کمک می کند استراتژی خود را به اهداف عملیاتی تبدیل نموده و از این طریق رفتار مناسب و عملکرد بهتر را فراهم نمایند.کارت امتیازی متوازن در واقع یک سیستم مدیریت رسمی است که یک چارچوب واقعی ایجاد می کند و شاخصهای عملکردی را به اهداف استراتژیک مرتبط می سازد.عبارت متوازن “Balance”در کارت امتیازی متوازن اشاره به تلاش به توجه به هر دو شاخص مالی و غیر مالی با تمرکز بر شاخص های بازدارنده و هدایت کننده، اهداف بلند مدت استراتژیک و کوتاه مدت عملیاتی، جنبه های داخلی و خارجی عملکردی و همچنین شاخصهای کمی و کیفی است. تکنیک هایی مثل مدیریت خط و مشی و مخارج19، بودجه بندی بر مبنای صفر20و مدیریت بر مبنای هدف تکنیک هایی جزء نگر بوده و قادر به ارزیابی عملکرد همه بخش های یک سازمان نبودند.کاپلان و نورتون با استفاده از نظرات پیتر دراکر تلاش کردند تا به سنجش و اندازه گیری بهره وری بپردازند که حاصل کار آنها طراحی مدل کارت امتیازی متوازن بود.
در اوایل دهه 1990، رابرت کاپلان استاد دانشکده بازرگانی دانشگاه هاروارد به اتفاق دیوید نورتون که در آن زمان مدیر یک شرکت تحقیقاتی وابسته به موئسسه ای مشاوره ای بود، طرحی تحقیقاتی را آغاز کردند تا علل توفیق دوازده شرکت برتر آمریکایی را بررسی کنند و روشهای ارزیابی عملکرد را در این شرکتها مطالعه کنند.
حاصل این تحقیق در مقاله ای تحت عنوان “شاخص هایی که محرکه های عملکردند” در ژانویه 1992 در نشریه ی “هاروارد بیزینس ریویو” منتشر شد.در این مقاله اشاره شده بود که شرکت های فوق برای ارزیابی عملکرد خود فقط به شاخص های مالی متکی نیستند بلکه عملکرد خود را از سه حوزه دیگر یعنی مشتری، فرآیندهای داخلی،یادگیری و رشد نیز مورد ارزیابی قرار می دهند.به این ترتیب کاپلان و نورتون اعلام کردند که برای انجام یک ارزیابی کامل از عملکرد سازمان می بایست این چهر دیدگاه یا حوزه مورد ارزیابی قرار گیرد:
حوزه مالی
حوزه مشتری
حوزه فرآیندهای داخلی
حوزه یادگیری و رشد
یافته های کاپلان و نورتون موید این واقعیت بود که شرکتهای موفق در هر یک از این چهار حوزه، اهداف خود را تعیین و برای ارزیابی توفیق در این اهداف در هر حوزه، شاخص هایی انتخاب کرده و اهداف کمی هر یک از این شاخص ها را برای دوره های ارزیابی مورد نظر، تعیین کرده، آنگاه اقدامات و ابتکارات اجرایی جهت تحقق این اهداف را برنامه ریزی و به اجرا می گذارند.کاپلان و نورتون متوجه شدند که بین اهداف و شاخص های این چهار حوزه نوعی رابطه علی و معلولی وجود دارد که آنها را به یکدیگر ارتباط می دهد. طی چهار سال پس از انتشار اولین مقاله در زمینه کارت امتیازی متوازن توسط کاپلان، تعدادی از سازمانها و شرکت ها روش ارزیابی متوازن را با استفاده از کمک های مشورتی کاپلان و نورتون پیاده کرده و به نتایج موفقیت آمیز سریعی دست یافتند.این سازمانها از این روش نه تنها برای ارزیابی عملکرد، بلکه به عنوان ابزاری جهت کنترل نحوه ی اجرای استراتژی های خود استفاده کردند. کاپلان و نورتون متوجه شدند که این سازمانها از معیارهای ارزیابی متوازن جهت برقراری ارتباط و انتقال استراتژیهای خود در سر تا سر سازمان استفاده می کنند. آنها تجربیات خود را در ارائه مشاوره به این سازمانها را در کتابی تحت عنوان”Balanced Scorecard” خلاصه کرده و توسط موئسسه ی انتشاراتی دانشکده ی بازرگانی هاروارد، در سال 1996 منتشر ساختند. به این ترتیب روش ارزیابی متوازن نه تنها به عنوان یک ابزار نیرومند برای ارزیابی عملکرد، بلکه به عنوان ابزاری جهت تحقق استراتژی به جامعه ی مدیریت معرفی گردید.
مدل عمومی روش کارت امتیازی متوازن نشان می دهد که چشم انداز و استراتژی، هسته ی مرکزی این روش ارزیابی را تشکیل می دهند، با استفاده از این چارچوب روش ارزیابی متوازن، چشم انداز و استراتژی سازمان را به اهداف کلی، شاخص های مرتبط، اهداف کمی و برنامه ها و ابتکارات اجرایی جهت تحقق آنها ترجمه می کند. طبق گفته نیون اهداف عملکردی، بیانیه های مختصر و در عین حال دقیقی هستند که اقدامات مشخصی را که انجام آنها لازمه اجرای موفقیت آمیز استراتژی است، تشریح می کنند. سنجه های عملکردی نیز ابزارهایی هستند که به منظور حصول اطمینان از تحقق اهداف و حرکت در جهت اجرای موفقیت آمیز استراتژی مورد استفاده قرار می گیرند. نتایج به دست آمده از اندازه گیری این سنجه ها موجب شناسایی نقاط قوت و ضعف سازمان می شود و فرصت های بهبود مناسبی را فراهم می آورد. این روش کلیه جنبه های مالی و غیر مالی عملکرد یک سازمان را تحت پوشش قرار داده و توازنی بین اندازه های مربوط به خروجی عملکرد مربوط به گذشته و محرک های عملکرد آینده ایجاد می کند.از زمان معرفی این روش، بسیاری از شرکت ها آن را به عنوان زیربنای سیستم مدیریت استراتژیک پذیرفته اند. این روش به مدیران کمک کرده است تا بر اساس محصولات و خدمات ارزش افزون تر، کسب و کارشان را در جهت فرصت های رشد و به دور از کاهش هزینه ساده، با استراتژی های جدید تنظیم کنند. در واقع، شرکت های موفق برای ارزیابی عملکرد خود فقط به شاخص های مالی متکی نیستند بلکه عملکرد خود را از سه منظر دیگر روش امتیاز متوازن یعنی مشتری، فرآیندهای داخلی و یادگیری و رشد نیز مورد ارزیابی قرار می دهند.در واقع کارت امتیازی متوازن یک معیار سنجش مدیریتی و یک سیستم مدیریت استراتژیک است که جانشین شاخص های ارزیابی مالی نگردیده است، بلکه در جهت تکمیل آن مطرح شده است. این روش، کاستی های سیستم های مدیریت سنتی نظیر عدم توانایی در مرتبط ساختن استراتژی های بلند مدت سازمان با اقدامات کوتاه مدت را آشکار می سازد، زیرا سیستم های عملیات و مدیریت بسیاری از شرکت ها حول محور شاخص ها و اهداف مالی بنا شده است که ارتباط کمی با پیشرفت شرکت ها در جهت نیل به اهداف بلند مدت و راهبردی آنها دارد.بنابراین، تاکید اغلب شرکت ها بر شاخص های کوتاه مدت مالی، بین تدوین و اجرای استراتژی فاصله ایجاد می کند، این در حالی است که رقابت جهانی امروز نیازمند آن است که اندازه های غیر مالی از جمله کیفیت، بهره وری و انعطاف پذیری هم مد نظر قرار گیرند. رویکرد ارزیابی متوازن در ارزیابی عملکرد سازمان ها از طریق تفسیر و تبدیل استراتژی ها به اهداف و معیارهای عملکرد به عملیاتی شدن استراتژی ها می انجامد. در سازمان یکپارچگی ایجاد کرده و به عنوان عاملی برای حمایت از پیاده سازی همزمان برنامه هایی چون بهبود کیفیت، مهندسی مجدد، طراحی فرآیند و ارائه خدمات بهتر به مشتریان عمل می کند و نوع، نحوه و میزان فعالیت های افرا در راستای دستیاب

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی سلسله مراتب، مدل سرآمدی، کسب و کار، بهبود عملکرد Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی کارت امتیازی متوازن، عدم اطمینان، منطق فازی، منطق کلاسیک