پایان نامه با واژگان کلیدی پرستاران شاغل

دانلود پایان نامه ارشد

نيز، ابعاد بار کاري پرستار رابه شرح زير تعيين کرده اند:
حجم کار فيزيکي38 : حجم کار فيزيکي پرستاران نه تنها مربوط به فعاليتهاي پرستاري از قبيل حرکت ، بلند کردن و حمام کردن بيماران ميشود، بلکه بستگي به منابع تجهيزاتي و کمبود، نبود يا عملکرد نادرست تجهيزات نيز مريوط است. گسسته بودن تجهيزات ( منابع و تجهيزات مورد نياز جهت انجام يک کار در محل ديگري از يک بخش يا بيمارستان واقع شده باشد) و عدم وجود يا عملکرد نامناسب تجهيزات نياز به گشت و گذار تکراري در اطراف بخش و يا حتي نقاط دورتر در بيمارستان از جمله ساير بخشهاي مراقبتي و يا انبار مرکزي تجهيزات دارد که اين امر کيلومترها پياده روي به فعاليت پرستار ميافزايد. تقريباً اکثر پرستاران بخش ويژه، کار خود را از نظر فيزيکي شديد توصيف مي کنند. طراحي فيزيکي و ارگونوميک بخش ويژه اغلب ضعيف ميباشد و فضاي محدود بين تخت بيمار و تجهيزات بخش ويژه مشکل ايجاد ميکند(22). بلند کردن اجسام، کار در وضعيت نامناسب و خم شدن از مهمترين علل ايجاد حجم کار فيزيکي پرستاران ميباشد(47). با افزايش پروسيجرهاي باليني و تکنولوژي در بخشهاي مراقبت ويژه، پرستاران اغلب به حرکت دادن تجهيزات سنگين در داخل و خارج از محيـط نياز دارند. پرستـاران به دليل محدوديتهاي زماني حين انجام کار، اغلب راحتتر هستند که به تنهايي تجهيزات را حرکت داده تا اينکه منتظر کمک ديگران باشند. اگرچه اکثر پرستاران در ارگونومي و پيشگيري از آسيب عضلاني اسکلتي و چگونگي بلند کردن اشياء آموزش ديده اند و مطمئنترين راه را براي انجام آن انتخاب ميکنند(22).
بار کاري شناختي39 : حجم کاري شناختي پرستاران بخش ويژه اغلب به نياز آنان به فرآيندهاي اطلاعاتي در يک دوره زماني کوتاه مربوط ميشود. براي مثال آنان در بسياري از شرايط حين مراقبت نياز به تصميم گيري سريع و پردازش حجم زيادي از اطلاعات دارند. پرستاران مراقبت ويژه ارتباطات با خانواده و بررسي بيمار، ارزيابي و مراقبت در بخش ويژه را انجام ميدهند(22). از طريق مهارتهاي شناختي ، پرستاران به سرعت تغييرات باليني بيمار را تشخيص داده و از وخامت وضعيت بيمار پيشگيري ميکنند(48). پرستاران بسياري از تنظيمات شناختي را طي يک دوره که به مراقبت بيمار اختصاص يافته انجام ميدهند. اين تنظيمات يا به صورت برنامه ريزي شده( به عنوان مثال تغييرات نوبت کـاري، يا گزارش صبحگـاهي براي بيمـاران واگذار شده ) و يـا به صـورت ناخـواسته ( به عنـوان مثال: تفسـيرکردن تغيـير ناگهاني وضعيـت بيمار از شرايط باثبـات به شرايـط ناپايدار) ميباشد(49). اين تغيير در فکر پرستار از يک بيمار به بيمار ديگر بسيار دشوارتر از مراقبت باليني از بيمار است. اغلب پرستاران اين وظايف شناختي را در حالي انجام ميدهند که در ارتباط با ساير سيستم ها و يا فرآيندها مانند تحويل دادهها ، نتايج آزمايشات و بازيابي منابع و وسائل لازم جهت بيمار نيز ميباشند(22).

فشار زماني40: فشار زماني به اجبار در انجام کار به طور سريع و در مدت زماني کوتاه و در مواجهه با محدوديتهاي زماني مربوط ميشود(16). پرستاران انواع زيادي از وظائف از جمله ارزيابي، اندازهگيري، مستندات و درمان را به طور مکرر و منظم انجام ميدهند. تغييرات در استاندارد مراقبت از بيماران بستري در بخش ويژه گاهي ميتواند وظايف اضافي را به پرستاران تحميل کند و منجر به محدوديت زماني شود. به عنوان مثال پرستاران ممکن است محدوديتهاي زماني را در مسئوليت رسيدگي به شرايط خانواده و يا خواستههاي آنان را احساس کنند(34).
بار کار هيجاني 41: حجم کار هيجاني در محيطهاي ويژه به دليل شدت و حدت بيماري بسيار شايع ميباشد . پرستاران بخشهاي ويژه با بيماران بسيار بدحال و خانواده هايشان مواجه هستند . پرستاران بخشهاي ويژه جهت مراقبت بسيار فني و همچنين مواجه با بيماران در حال مرگ آموزش ديدهاند. پرستاران بخشهاي ويژه اغلب با موانعي در ارائه مراقبت از بيمار در حال مرگ از قبيل ادامه درمان تهاجمي حتي در زماني که دستورات پيشرفته وجود دارد، درگير شدن با خانوادههاي خشمگين مواجه هستند که همين موانع باعث افزايش بارکاري آنها ميشود. خانواده نقش مهمي در بخش ويژه از قبيل تماشاي بيماران و يا فقط حضور داشتن بازي ميکنند. گاهي اوقات ديدگاه پرستار و خانواده بيمار در يک تراز قرار ندارد، لذا درگيري و مشکلات بوجود مي آيند. به عنوان مثال پرستاران ممکن است محدوديتهاي زماني را در مسئوليت رسيدگي به شرايط خانواده و يا خواسته هاي آنان را احساس کنند. آزار کلامي و فيزيکي از سوي بيماران نيز ميتـواند يک منبع از حجم کار احسـاسي باشد(50).
بار کار کمي42 و کيفي 43: بار کاري کمي به عنوان ميزان کار و بار کار کيفي به عنوان سختي کار تعريف شده است. بار کاري کمي از طريق مقياسهاي مختلف اندازهگيري حجم کاري در سطح بيمار و حجم کاري کيفي از طريق ساعات کاري اندازهگيري ميشود(51). حجم کاري کيفي پرستاران بخش ويژه به پيشرفت سريع دانش در پزشکي و پرستاري مراقبت ويژه و مداخلات و تکنولوژي و تجهيزات جديد مربوط ميباشد . اسکاف لي44 و همکاران دريافتند که تکنولوژي پيچيده در بخش ويژه با فرسودگي شغلي بين پرستاران مرتبط ميباشد (52،22).
تنوع حجم کاري45 : تنوع حجم کاري تا حدي است که حجم کار به طور مداوم در طول يک دوره کاري تغيير مـيکند. يکي از علل تنـوع حجم کار در بين پرستـاران مراقبـت ويژه مربـوط به تغييـرات ( به طور مثـال تغيير شيـفت روز به شيفت شب) ميباشـد. پرستـاران شـاغل در شيفـت روز در بخشهاي ويژه حجم بالاتري از کار را نسبت به پرستاران شاغل در شيفت شب گزارش کرده اند . اين امر ميتواند مربوط به ساير خدمات در دسترس مراقبت از بيماران باشد. بسياي از واحدهاي بيمارستان در شيفت شب بسته ميباشند و يا فقط در موارد اورژانس فعاليت دارند. پرستاران شيفت شب، اغلب شيفت را آرامتر و با گيج کنندگي کمتر و همچنين داراي زمان بيشتر جهت مراقبت از بيماران توصيف ميکنند. همچنين استقلال پرستار در شيفت شب جهت کنترل روي کار خود و همکاران بيشتر است. وضعيت اعلام کد احيا، يک مثال از متغير بودن حجم کاري ميباشد. در اين وضعيت بدليل نياز به تمرکز روي بيمار در حال خواب و کاهش پرسنل در دسترس جهت مراقبت از بيماران، حجم کار به طور ناگهاني افزايش مييابد .
ابعاد مختلف حجم کار با يکديگر در ارتباط ميباشد. براي مثال حجم کار کمي يا مقدار و تعداد کار با کار فيزيکي ارتباط دارد. همچنين تعداد بيمار تحت مراقبت و نيازهاي پرستاري بيماران با کار فيزيکي در ارتباط هستند. فشار زماني همراه با حجم کار فيزيکي ممکن است آسيب هاي عضلاني اسکلتي در پرستاران بخش ويژه را افزايش دهد. پرستاران در هنگام تعجيل جهت انجام کار، فرصت استفاده از وسايل بلند کننده اجسام را نداشته و يا ممکن است دستگاه در اختيار مراقبت از بيمار ديگري باشد(22).
کارايون و الوارادو همچنين معتقدند که حجم کار تجربه شده توسط پرستـاران مراقبت ويژه ميتواند منجر به نتايج مختلف از قبيل : 1-تاثيربرسلامـت پرستاران؛2 – تاثير برکيفيـت زندگي کـاري ( به عنوان مثال: نارضايتي ،‌ استرس ، فرسودگي شغلي و ترک کار ) و 3- تاثير بر ايمني بيمار شود.
تاثير بر سلامت : تاثير عمده شرايط کار روي سلامتي پرستاران بخشهاي مراقبت ويژه، اختلالات عضلاني اسکلتي مرتبط با کار مانند اختلالات پشت ( کمردرد) ميباشد. يکي از عوامل موثر در ايجاد اين اختلال حجم کار فيزيکي مي باشد. جنبههاي رواني کار از قبيل فشار زمان و حجم کار احساسي که از عوامل تنش زاي شغلي مي باشند،‌ همچنين ميتواند کانون مرتبط با ايجاد اختلالات عضلاني و اسکلتي باشد. اين عوامل ميتواند از طريق مکانيسمهاي تغييرات فيزيولوژيک ناشي از استرس از قبيل تنش عضلاني ،‌ تشديد حجم کار فيزيکي و افزايش حساسيت به درد پرستاران ناشي از استرس، خطر ابتلا به اختلالات اسکلتي_عضلاني مرتبط با کار را افزايش دهد(22).
تاثير بر کيفيت زندگي : حجم کار ميتواند روي کيفيت زندگي کاري تجربه شده توسط پرستاران مراقبت هاي ويژه از قبيل رضايت شغلي، ‌استرس، ‌فرسودگي شغلي تاثير بگذارد. به طور خاص، فرسودگي شغلي به عنوان يک مسئله در ميان پرستاران بخشهاي ويژه در ارتباط با حجم کاري بالا به رسميت شناخته شده است. فرسودگي شغلي ممکن است مسري باشد. به طور مثال، احتمال گزارش کردن فرسودگي شغلي توسط پرستاراني که فرسودگي شغلي همکاران خود را درک ميکنند، حتي پس از کنترل اثرات استرس شغلي( مانند حجم کار) بيشتر ميباشد)53). حجم کارعلاوه بر تاثير روي سلامـت عضلاني_اسکلتي، ميتـواند روي ترک کار پرستـاران نيز موثر باشد. در مطالعهاي که توسط فوچسن46 و همکاران انجام شده، گزارش گرديد که در پرستاراني که دردهاي شانه و زانو و مشکلات عصبي عضلاني گردني داشتند، احتمال بيشتري از ترک شغلي وجود داشت(54). همچنين در مطالعات انجام شده گزارش گرديده است که، مداخلات چند جانبه با هدف کاهش حجم کار فيزيکي ناشي از مراقبت از بيماران و عضلات اسکلتي در پرستاران ارائه دهنده مراقبت در منزل موثر ميباشد. به طوري که کاهش در آسيبهاي اسکلتي عضلاني مشاهده و منجر به افزايش رضايت شغلي شده است(47) .
تاثير بر ايمني بيمار : خطاهاي پزشکي به طور گستردهاي در مراقبتهاي ويژه ديده ميشود. در يک مطالعه آينده نگر توسط براکو47 و همکاران روي بيماراني که طي يکسال در بخش ويژه بستري شده بودند،‌ تعداد 777 حادثه بحراني گزارش گرديـد. عـلل اين حـوادث ‌به موارد مربـوط به تجهيـزات(2%)، موارد مرتبط با بيمار(67%) و موارد مربوط به عوامل انساني(31%)طبقهبندي گرديد(52).
اثرات سيستميک حجم کار: حجم کار روي نتايج مختلف به طور سيستميک تاثير ميگذارد. بر اساس مدل ابتکاري مهندسي سيستم ايمني بيمار(SEIPS)48، ميتوان گفت که نتايج مختلف توسط شاخصهاي سيستم کار و درون کار تحت تاثير قرار ميگيرند. بنابراين به احتمال زياد ابعاد مختلف حجم کار پيامدهاي بيشتري که با يکديگر ارتباط دارند را تحت تاثير قرار ميدهند. پرستاراني که بدليل حجم کاري بالا کمر درد را تجربه ميکنند قادر به توجه کامل به کارشان نميباشند(حجم کارشناختي) و بنابراين احتمال ارتکاب به خطا بيشتر ميشود( تاثير روي ايمني بيمار). بنابراين اين امر که به مسئله حجم کار بخش ويژه به صورت سيستمي نگاه شود، اهميت پيدا ميکند(28). يک رويکرد سيستميک به ارزيابي حجم کار بايد اهداف زير را پوشش دهد :

– ارزيابي ابعاد مختلف حجم کار تجربه شده توسط پرستاران مراقبتهاي ويژه
2-شناسايي عوامل موجود در سيستم کار که به جنبههاي مختلف حجم کار کمک ميکند.
3-ارزيابي تاثيرات حجم کار روي نتايج مربوط به بيمار و پرستار(22).
پنج عنصر کار يعني فرد، وظايف، ابزار و تکنولوژي، محيط فيزيکي و شرايط سازماني بدليل تأثير روي يکديگر و تعاملات بين آنها، نشان دهنده يک سيستم ميباشد(55).
از اين رو سيستم کار در بخش ويژه نيز از 5 عنصر زير تشکيل شده است :
1-پرستاران مراقبت ويژه
2- انجام کارهاي مختلف (به عنوان مثال:مراقبت مستقيم ،مراقبت غيرمستقيم و ساير وظائف، ويژگيهاي مراقبت از بيماران )
3-استفاده از ابزارهاي مختلف ، تجهيزات ، دستگاهها و فن آوري
4-محيط فيزيکي (به عنوان مثال :اطاق بيمار و ايستگاه پرستاري)
5- شرايط خاص سازماني ( به عنوان مثال: تغيير برنامه،‌ مديريت پرستاري، کارتيمي، ارتباط با پزشکان و ساير ارائه دهندهگان مراقبت بهداشتي و ملاحظات و مزاحمتها )
حجم کار فيزيکي به طور ويژه با وظائف و ويژگيهاي فيزيکي آنها (مثل بلند کردن بيماران )، ‌در دسترس بودن تجهيزات و دستگاهها و طراحي اطاق بيمار ارتباط دارد. همچنين اين عوامل ميکروارگونوميک49 به شاخص هاي ماکروارگونوميک50 سيستم کار از جمله مديريت سازماني متعهد به فراهم آوردن تجهيزات مناسب جهت پرستاران مرتبط ميشود(56).
توانمندي پرستار جهت انجام مراقبت پرستاري حرفهاي با محيطي که اين اقدامات در آن انجام ميشود

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد مخدر Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی بهبود عملکرد، پرستاران شاغل، عملکرد کارکنان