پایان نامه با واژگان کلیدی پرستاران شاغل، عروق کرونر، تحت درمان

دانلود پایان نامه ارشد

ميگيرد. از آن جمله ميتوان به تقسيم بندي اين بخشها بر اساس تفاوت در سطح مراقبت ويژه ارائه شده و با توجه به تخصص نيروي انساني، امکانات و خدمات پشتيباني، همچنين شدت بيماري و تعداد بيماران بستري اشاره کرد. در اين راستا بخشهاي مراقبت ويژه بسته به تفاوتهاي موجود به 3 سطح مختلف تقسيمبندي ميشوند:
– بخش مراقبت ويژه سطح 3: يک واحد ارجـاعي عـالي براي بيماران نيازمند به مراقبـتهاي ويژه ميباشد و توانايي ارائه مراقبت جامع از جمله حمايت از سيستمهاي پيچيده بدن براي يک دوره نامحدود را دارند. کليه بيماران مراجعه کننده، به يک متخصص مراقبت ويژه ارجاع داده ميشوند.
– بخش مراقبت ويژه سطح 2: اين سطح از مراقبت ويژه بايد قادر به ارائه مراقبت ويژه عمومي در حد بالاي استاندارد از جمله حمايت از زندگي ارگانهاي پيچيده بوده و مسئوليتهاي بيماران خاص را حمايت کند. همچنين بايد قادر به ارائه تهويه مکانيکي، درمان جايگزيني کليه، پايش تهاجمي قلبي و عروق براي دوره زماني حداقل چند روزه باشند. کليه بيماران پذيرش شده در اين بخشها بايد جهت درمان به متخصصين طب داخلي ارجاع داده شوند.
– بخش مراقبت ويژه سطح 1: اين سطح از مراقبت ويژه بايد توانايي ارائه احيا فوري و حمايت قلبي- تنفسي کوتاه مدت و همچنين توانايي ادامه تهويه مکانيکي و پايش تهاجمي ساده قلبي و عروقي براي حداقل چند ساعت به بيماران ويژه را داشته باشد. اين سطح از مراقبت همچنين نقش بزرگي در پايش و پيشگيري از عوارض در بيماران داخلي و جراحي در معرض خطر دارد. ارائه چنين مراقبتي براي بيش از 24 سـاعت، فقط جـهت بيمـاران مبتلا به اختلال در يک سيستـم و با شرط بر اينکه ارتباط ارجـاعي با بخشهاي مراقبتهاي ويژه سطح 2 و 3 را داشته باشند، مجاز ميباشد. چنين ارتباطي بايد شامل انتقال دو طرفه و سياستهاي پس از انتقال و فرآيند مشارکتي باشد. کليه بيماران پذيرش شده در اين بخش ها بايد به رئيس بخش و يا متخصص مسئول بخش در زمان پذيرش ارجاع داده شوند(35).
دپارتمان مراقبت ويژه دانشکده پزشکي استراليا و نيوزلند در سال 2010 ، حداقل استانداردهاي بخشهاي مراقبت ويژه را به صورت زير بيان نموده است:
– بخش مراقبت ويژه يک بخش از بيمارستان ميباشد که داراي کارکنان و تجهيزات مخصوص و جداگانه جهت درمان بيماران مبتلا به شرايط بالقوه يا بالفعل تهديد کننده زندگي و يا اختلال ارگاني ريسک پذير بطور بالقوه و بالفعل ميباشد. بخش مراقبت ويژه منابعي را جهت حمايت از بيمار و خانوادههاي آنان و با بهرهگيري از مهارتهاي تخصصي پزشکي و پرستاري و کارکنان با تجربه در درمان بيماران بد حال فراهم ميکند. اين منابع و مهارتهاي لازم براي ارائه مراقبت ويژه بطور متمرکز در يک منطقه از بيمارستان در نظر گرفته ميشود. اين امر موجب تقسيم بخشهاي ويژه به سطوح بالاتر( براي مثال براي بيماران تهويهاي ) و يا سطح پايينتر( به عنوان مثال: براي بعد از عمل جراحي) و يا اختصاصي( به عنوان مثال: مغز و اعصاب، بعد از عمل جراحي قلب، کودکان، سوختگي، نوزادان و غيره) ميشود. واحدهاي ويژه نوزادان و کودکان و واحدهاي مراقبت ويژه قلب، ترجيحاً بايد از کل بخشهاي ويژه جدا باشد. با اين حال، مراقبت موثر از بيماران عروق کرونر و کودکان در بـخشهاي ويژه عمـومي نيز ضـروري ميباشد.
– در هر بخش ويژه بايد، سياست ها و جزئيات ضوابط پذيرش، ترخيص و در صورت لزوم انتقال بيمار به واحدهاي مراقبت ويژه جامعتر در دسترس باشد.
– مدير پزشکي بخشهاي ويژه سطح دوم و سوم و واحدهاي ويژه کودکان و همچنين اکثر کارکنان ارشد پزشکي مربوط به واحد ويژه سطح 3 و واحدهاي کودکان، بايد از دانشکده پزشکي مراقبت ويژه تخصص گرفته باشند.
– در بخش مراقبت ويژه جهت ارائه مديريت، آموزش و پژوهش، پرسنل متخصص با تجربه کافي و ساعات کاري معقول لازم ميباشد. به جز بخش ويژه سطح يک، در ساير بخشهاي ويژه بايد به طور تمام وقت، حداقل يک پزشک متخصص به همراه يک پزشک عمومي که داراي سطح مناسبي از تجربه باشند، حضورداشته باشد. همچنين در بخش ويژه سطح 3 و بخش ويژه اطفال بايد امکان دسترسي به مشاورين متخصص مختلف وجود داشته باشد.
– در بخش هاي سطح 1 و 2، بايد نسبت پرستاران به بيماران ويژه 1 به 1 و در بخش هاي سطح 3 و اطفال اين نسبت بايد بيشتر از 1 به 1 باشد. هر بيمار تحت تهويه مکانيکي نياز به ارائه مراقبت باليني تمام وقت توسط حداقل يک پرستار دارد. و در بعضي از شيفت ها بدليل نياز به حمايت هاي پيچيدهتر مثل درمانهاي جايگزين کليه و حمايتهاي اينوتروپيک ممکن است نياز به ارائه مراقبت توسط دو پرستار داشته باشند. از سوي ديگر، ممکن است جهت مراقبت از بيماران پس از عمل جراحي که فقط جهت نظارت در طول شب بستري شدهاند و تحت درمان مداوم اپيدورال و اکسيژن مکمل ميباشند ، تنها يک پرستار براي هر3-2 بيمار در نظر گرفته شود. همچنين تعداد پرسنل جايگزين براي مواردي مثل: استراحت و صرف غذا، زمان تحويل و تحول شيفت، تعطيلات، بيماري و مرخصي تحصيلي و غيره بايد در نظر گرفته شود.
– با توجه به نياز بخش، فيزيوتراپيستها، پرتونگاران، پزشکان داراي تخصص متفاوت، تکنسين ها مثل: مهندسين پزشکي، کارگران نظافتي، مددکاران اجتماعي، کاردرمانها، مترجم و کارکنان مذهبي مورد نياز ميباشند. خدمات منشيگري بايد جهت حمايت از فعاليت آموزشي و اداري وجود داشته و اين مسئله بايد جداي از وظايف منشي بخش ويژه باشد .
– بخش ويژه بايد داراي يک برنامه آموزشي مصوب جهت پرسنل پزشکي و پرستـاري باشد. بخش هاي ويژه سطح سوم بايد داراي يک پرستار مسئول آموزش و برنامه آموزشي رسمي پرستاري باشند.
– همه بخشهاي ويژه بايد داراي سياستهاي تعريف شده جهت پذيرش، مديريت، ترخيص و ارجاع بيماران بوده و بايد تحت مديريت يک پزشک متخصص در امر مراقبتهاي ويژه باشند. اين فرد بايد سياستهاي توافق شده را تعيين کرده و داراي يک رويکرد مديريتي جهت اداره بيمارستان از طريق کانـالهاي مناسب باشد. مديريـت بالـيني بيماران بايد در چـارچوب سياستهاي مورد توافق مانند: رويه کنترل عفونت (از جمله سياستهاي تعريف شده مربوط به مصرف آنتي بيوتيک) انجام شود.
– کليه بخشها بايد داراي رويه اي مستند شده و قابل اجرا جهت مميزي رسمي، بررسي همکار و تضمين کيفيت باشد. خدمات مورد نياز 24 ساعته شامل تصوير برداري، آزمايشگاه و ساير امکانات تشخيصي بايد در دسترس باشد.
– به جز در بخش ويژه سطح يک، همه بيماران پذيرش داده شده بايد جهت درمان به متخصص مراقبت ويژه ارجاع داده شوند. بخش ويژه سطح سوم و بخش ويژه کودکان بايد داراي يک برنامه پژوهشي فعال باشند. در بخش ويژه سطح دوم، برنامههاي فعال تحقيقاتي بايد مورد تشويق قرار بگيرد. بخش مراقبت ويژه بايد به بخشهاي اورژانس، اتـاق عمل و واحدهاي تصويربرداري دسترسي داشته باشد.
– استاندارد بالاي مراقبت ويژه پزشکي، بوسيله طراحي خوب و فضاي مناسب تحت تأثير قرار گرفته است. در زمان بازسازي و يا جهت برنامهريزي ساختارهاي جديد ، ويژگيهاي لازم بايد در نظر گرفته شود.
– در بخش ويژه بزرگسالان، بايد حداقل فضاي 20 متر مربع و در بخش مراقبت ويژه اطفال بدليل استفاده از تخت هاي کوچکتر فضاي کمتر از 20 متر مربع براي هر بيمار وجود داشته باشد. حداقل يک محل روشويي براي هر دو تخت توصيه ميشود. به ازاي هر 6 تخت در بخش ويژه، بايد حداقل يک اتاق يک نفره که داراي محل شستشو و استحمام باشد، در نظر گرفته شود .
– جهت سلامتي روحي رواني بيماران و کارکنان، پنجره ها و دسترسي به بيرون بايد از وضعيت مطلوب برخوردار باشد. در طراحي بخش بايد نيازهاي خلوت بيماران را در نظر گرفت.
– محيط کار بايد داراي فضاي کافي جهت کار پرسنل باشد تا در حاليکه تماس چشمي با بيمار حفظ ميشود، بتوانند به راحتي کار کنند. فضاي کافي بايد جهت پايش بيمار، تجهيزات احياء و فضاي نگهداري پزشکي مثل يخچال در نظر گرفته شود. بخش ويژه نياز به فضاي مناسب جهت راديولوژي و تجهيزات مربوط ميباشد. بخش ويژه بايد امکانات و شرايط مشاهده همزمان چند کليشه راديولوژي را داشته باشد.
– در بخش ويژه بايد اتاق کافي جهت تلفنها و ساير سيمهاي ارتباطي، کامپيوترها و جمعآوري دادهها، همچنين براي ذخيرهسازي لوازم التحرير وجود داشته و فضاي کافي براي پذيرش کننده و يا منشي بخش در دسترس باشد.
– محيط بخش ويژه بايد داراي تهويه مطبوع مناسب جهت کنترل تغيير درجه حرارت، رطوبت و هوا باشد.
– بخش ويژه بايد قادر به روشهاي ايزولاسيون بوده و داراي منطقه ذخيرهسازي تجهيزات از قبيل مانيتور، دستگاه تهويه مصنوعي، پمپهاي تزريق و سرنگ، تجهيزات دياليز، وسايل يکبار مصرف، سرم ها، پايه سرمها، چرخ دستي، دستگاه گرمکننده خون، دستگاه ساکشن، وسايل پارچه اي و ساير تجهيزات پزشکي باشد. همچنين منطقه اي جهت تميز کردن وسايل، آزمايش ادرار و وسايل آلوده وجود داشته باشد. همچنين در طراحي بايد مسير حرکت مناسب جهت جابجايي تجهيزات آلوده فراهم شود.
– در طراحي بخش مراقبت ويژه، منطقه مربوط به استراحت کارکنان که نزديک به منطقه بيمار و داراي ارتباط کافي با آن باشد، اطاق سمينار که نزديک به منطقه بيمار و داراي ارتباطات کافي با آن بوده و به صندلي، وسايل سمعي- بصري، تابلوهاي ديواري و ساير وسايل کمک آموزشي مجهز باشد، اطاقهاي مخصوص داراي فضاي اداري کافي براي پرستار مسئول بخش و پرستار آموزشي و پزشک ارشد ، همچنين يک منطقه جداگانه داراي امکانات رفاهي در دسترس براي همراهان بيمار، يک اطاق مصاحبه ، اتاقهايي جهت استراحت پرسنل، منطقه مربوط به منشي و منطقه جداگانه داراي امکانات کامپيوتري براي وارد کردن اطلاعات بيمار و تجزيه و تحليل ها و کتابخانه در نظر گرفته شود.
– نوع و تعداد تجهيزات بسته به نوع و اندازه و عملکرد بخش متفاوت خواهد بود و بايد متناسب با حجم کار بخش باشد و يک سيستم کنترلکننده ايمني تجهيزات بايد موجود باشد. تجهيزات پايه بخش ويژه شامل: دستگاه تهويه مصنوعي، وسايل تهويه دستي، تجهيزات دسترسي به راه هوايي بيمار از جمله تجهيزات برونکوسکوپي، تجهيزات دسترسي عروقي، تجهيزات پايش تهاجمي و غيرتهاجـمي، تجهـيزات کنترل درجه حـرارت بيمار، تجهيـزات درنـاژ قفسـه سينه، پمپ هاي تزريق تخصصي و تزريق، امکانات دفيبريلاسيون و پيسگذاري، تجهـيزات حمل و نقل، تختهاي تخصصي و تجهيزات ديگر از قبيل درمان جايگزيني کليه و بالن داخل آئورت وغيره ميباشد. اين تجهيزات بايد جهت تشخيص هاي تخصصي و پروسيجرهاي درماني و در مواقع باليني مورد نياز و همچنين جهت حمايت از نقش واگذار شده در بخش ويژه، در دسترس باشد.
– انجام مانيتورينگ باليني توسط يک پرستار هوشيار و تجهيزات مانيتورينگ کافي و مناسب، اساس کار مراقبت از بيمار بدحال در واحدهاي مراقبت ويژه است. اين امر بايد توسط دستگاههاي مناسب جهت کمک به پرستار کامل ميشود. گردش خون بيمار از طريق تشخيص نبض شرياني، صفحه نمايش الکتروکارديوگرام و اندازه گيري فشار خون شرياني، تنفس بيمار از طريق مشاهده کاپنوگرافي و آناليز گازهاي خون، اکسيژن رساني بيمار از طريق پالساکسيمتري و تجزيه و تحليل گازهاي خوني مانيتورينگ ميشود. مرکز مراقبتهاي بهداشتي- درماني مسئول تأمين تجهيزات مناسب جهت مراقبت ويژه و نگهداري موثر از اين تجهيزات مي باشد(36،35،32).
هر بخش ويژه از نظر عملکرد، ساختار و سازمان در نوع خود منحصر به فرد ميباشد و هر عضو از کارکنان اين بخش ها داراي مهارتها و سطح تجربه متفاوت ميباشند . بخش ها و واحد ها ميتوانند تا حد زيادي با استفاده کامل از پتانسيل پرستاران مراقبت ويژه بهرهمند شوند(40).
پرستار بخش ويژه به عنوان يک پرستار تحصيلکرده(RN)19، کسي است که داراي مهارت و توانايـيهايي مناسب جـهت برآوردهکردن نيازهـاي يک بيمار شديداً بدحـال بدون نظـارت مستقيـم ميباشد. دانش،‌ مهارت و توانايي اين پرستاران در مراقبت از بيماران بدحال بايد منعکس کننده سطح نياز بيماران باشد، نه محيطي که مراقبت از بيمار در آن انجام ميشود. با اين تعريف پرستاران شاغل در ديگر مناطق بيمارستان از جمله بخشهاي داخلي و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی پرستاران شاغل Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد مخدر