پایان نامه با واژگان کلیدی پرستاران شاغل

دانلود پایان نامه ارشد

ي موقعيتي قادر است شرح کاملي از انواع محدوديتهايي که کارکنان با آن مواجه ميباشند را فراهم کند(30). با چنين ديدگاهي و براساس سالها تجربه کاري در حيطه بالين در بخشهاي مختلف عمومي و ويژه در شيفتهاي مختلف و نيز عدم برخورد با پژوهشي که درخصوص موانع عملکردي در بخشهاي مراقبت ويژه در ايران و گيلان صورت گرفته باشد؛ برآن شديم تا براي اولين بار در ايران و در اين استان مبادرت به انجام پژوهشي با هدف تعيين موانع عملکردي در بخش هاي ويژه از ديدگاه پرستاران شاغل در اين بخشها نمائيم و از طريق شناسايي اين موانع در اين محيطها وقرار دادن يافتههاي مبتني بر پاسخ هاي ارائه شده توسط نمونهها در اختيار مديران بخشهاي ويژه، گامي موثر در جهت ارتقاء کيفيت مراقبت ارائه شده ودر نتيجه افزايش ايمني بيمار بر داريم.

اهداف پژوهش:

هدف کلي پژوهش:
تعيين موانع عملکردي در بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) از ديدگاه پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان در سال1391

اهداف ويژه پژوهش:
1- تعيين توزيع موانع عملکردي بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) درچهار حيطه اصلي ( محيطي، تکنولوژي و تجهيزات، سازماندهي و وظايف) از ديدگاه پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان
2- تعيين توزيع موانع عملکردي همراه (کمک و همکاري کمک بهيار، کمک ساير پرستاران، کمک منشي بخش و وضعيت بخش و تخت/اتاق بيمار) بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) از ديدگاه پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان
3- تعيين ميانگين نمرات حيطه هاي مختلف موانع عملکردي ( اصلي و همراه ) در بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان
4- تعيين ارتباط ميانگين نمرات حيطههاي مختلف موانع عملکردي اصلي و موانع عملکردي همراه در بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) با عوامل فردي – شغلي پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان

سوالات پژوهش:
1 – موانع عملکردي بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) درچهار حيطه اصلي ( محيطي، تکنولوژي وتجهيزات، سازماندهي و وظايف) از ديدگاه پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان کدامند؟
2- موانع عملکردي همراه( کمک و همکاري کمک بهيار، کمک ساير پرستاران، کمک منشي بخش و وضعيت بخش و تخت/اتاق بيمار) بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) از ديدگاه پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان کدامند؟
3- تعيين ميانگين نمرات حيطه هاي مختلف موانع عملکردي ( اصلي و همراه )در بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان چگونه است؟
4- ارتباط ميانگين نمرات حيطههاي مختلف موانع عملکردي اصلي و موانع عملکردي همراه در بخشهاي مراقبت ويژه (ICU) با عوامل فردي – شغلي پرستاران شاغل در بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان چگونه است؟

تعريف واژه ها:
بخش مراقبت ويژه(ICU):
تعريف نظري: بخش مراقبتهاي ويژه (ICU) يک محيط درماني – مراقبتي طراحي شده است که امکانات و تسهيلات لازم جهت تشخيص، درمان و پيشگيري از نارسائيهايي که يک يا چند سيستم حياتي بدن رادرگير ميکند فراهم ميسازد. بطور کلي در بخش ويژه بايد شرايط و امکاناتي از قبيل: يک سياست عملکردي شفاف، حداقل تعداد پرستار که نسبت يک بيمار به يک پرستار ميباشد، پزشک مقيم،پزشکان و فراهمکنندگان مراقبتي مشاور دردسترس، امکانات حمايتي لازم در زمان نارساييهاي شايع سيستمهاي حياتي بدن مثل نارساييهاي تنفسي, گردش خون وکليوي، تناسب در مهارت و تخصص افراد، مراقبت چند رشته اي و ارتباطات موثر، حمايت کافي اجرايي، تکنيکي ومنشي گري و همچنين آموزش مداوم به کارکنان پزشکي و پرستاري فراهم باشد(32).
تعريف عملي: منظور از بخشهاي ويژه در اين پژوهش بخشهاي مراقبت ويژه(ICU) مراکز آموزشي درماني و بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي در سطح استان است که داراي تختهاي مصوب مراقبت ويژه ميباشند.

پرستار بخش ويژه:
تعريف نظري: پرستار بخش ويژه فردي حرفه اي و تحصيل کرده ميباشد که مراقبت از بيماران بدحال را در طيف وسيعي از مسئوليتها انجام ميدهد. شايعترين مسئوليت اين پرستاران فراهمکردن مراقبت مستقيم از بيمار ميباشد. مسووليتهاي اين افراد که توسط انجمن پرستاران مراقبت ويژه آمريکا (AACN ) تعيين گرديده شامل: تعامل با بيمار، خانواده بيمار و گروه ارائه دهنده مراقبت مي باشد (33).
تعريف عملي: دراين مطـالعه پرستار مراقبـت ويژه، به پرستـاران داراي مـدرک ليسـانس و بالاتـر ( رسمي ,پيماني و قراردادي) و داراي حداقل يک سال سابقه کاردر بخشهاي ويژه بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان اطلاق ميشود .

موانع عملکردي از ديدگاه پرستار بخش ويژه:
تعريف نظري : موانع عملکردي به عنوان عوامل موثر در محيط کاري پرستاران بخش ويژه که بار کاريشان را بيشتر از آنچه انتظار ميرود افزايش ميدهد يا به طور منفي روي کيفيت زندگي کاري (استرس، رضايت و فرسودگي شغلي) يا عملکرد آنها (کيفيت و ايمني مراقبت فراهم شده توسط آنها) تاثير ميگذارد تعريف ميشود(4) .
تعريف عملي: در اين پژوهش موانع عملکردي با استفاده از ابزار پرسشنامه برگرفته از ابزار سنجش موانع عملکردي گرسز(2007) تعيين مي شود. پرسشنامه، شامل 51 سوال ميباشد و سوالات (13تا46) مربوط به موانع عملکردي مختلف ميباشد .
سوالات(13تا33) مربوط به حيطههاي چهارگانه اصلي موانع عملکردي و شامل: موانع عملکردي محيطي، موانع عملکردي مرتبط با سازماندهي، موانع عملکردي مربوط به تکنولوژي و تجهيزات و موانع عملکردي مربوط به وظايف پرستار ميباشد.
سوالات (34 تا 46) مربوط به حيطههاي موانع عملکردي همراه و شامل
موانع عملکردي مربوط به کمک و همکاري کمک بهيار، موانع عملکردي مربوط به کمک ساير پرستاران، موانع عملکردي مربوط به کمک منشي بخش و موانع عملکردي مربوط به وضعيت بخش و تخت/اتاق بيمار ميباشد.

محدوديت هاي پژوهش:
پژوهشگر در مطالعه حاضر با محدوديت خاصي مواجه نبود. تنها محدوديت موجود ، ويژگيهاي روحي، رواني و شخصيتي پاسخ دهندگان بود که که از حيطه کنترل پژوهشگر خارج بود.

پيش فرض هاي پژوهش:
1- بخش مراقبت ويژه (ICU) به بخشي از بيمارستان اطلاق ميشود که در آن، امکان پايش جزئيتر و مکرر و نيز انجام مداخلات بيشتر براي بيماران مبتلا به شرايط بالقوه يا بالفعل تهديد کننده زندگي و يا اختلال ارگاني ريسک پذير که قابليت بهبود داشته ولي نياز به نظارت و تکنيکهاي ويژه دارند، توسط تعداد زياد نيروهاي آموزش ديده تخصصي و تجهيزات مانيتورينگ فراهم ميباشد ( 37و36،35،34،2 ).
2- مراقبت ويژه در بر گيرنده سلسله فعاليتهايي است که درقالب ارائه مراقبتهاي مداوم، دقيق و اختصاصـي توسط تيم ماهـر ارائه دهنده مراقبـت و با استفاده از تجـهيزات و امکـانات پيشرفته انجام ميشود(1).
3- مهارت وتجربه پرستاران ويژه که حاصل تجربه کاري در بخش مراقبت ويژه و انجام بسياري از فرايندها و مداخلات پيچيده درماني ميباشد و توانايي آنان در پاسخ به مسائل و مشکلات بالقوه بيماران بدحال و داراي مشکلات پيچيده، چه در هنگام پذيرش و چه در زمان بستري بيماران به کيفيت مراقبت در اين بخشها ميافزايد(3).
4- بار کاري سنگين به عنوان بزرگـترين عامل استرس شغـلي تاثيرگذار بر عملکرد پرستاران بـخشهاي مراقبت ويژه است(13).
5-بطور طبيعي در بخش ويژه موقعيتهاي متعددي وجود دارد که پرستاران را با حجم بالايي از کار مواجه ميسازد(8).
6- از سوي ديگر شاخصهاي محيط کار بخش ويژه ميتواند موانعي را براي پرستاران در اجراي فعاليت مراقبتي ايجاد کند(16).
7- مجموع مسائل و چالشهاي مرتبط با شرايط و امکانات محيط کاري پرستاران شاغل در بخش ويژه در قالب “موانع عملکردي” مطرح ميگردد؛ که اين موانع عملا با افزايش بار کاري، تاثير منفي روي کيفيت زندگي کاري و عملکرد آنها که در بر گيرنده کيفيت خدمات و تاميـن ايمني مراقبت هاي ارايـه شده ميباشد، دارد (8).
8- بررسي پيرامون موانع عملکردي در بخش هاي ويژه ميتواند جهت پردازش و بهبود روند کار در اين بخشها مورد استفاده قرار گيرد (8).

چهارچوب پژوهش:
چهارچوب اين پژوهش پنداشتي بوده و بر پايه مفهوم مراقبت ويژه استوار ميباشد. در اين راستا مفاهيمي چون بخشهاي ويژه، پرستاران مراقبت ويژه، عملکرد و بارکاري پرستاران شاغل در بخشهاي ويژه، عوامل موثر بر بارکاري و جنبههاي مختلف تاثيرات بارکاري، موانع عملکردي آنان و همچنين لزوم تغيير و طراحي مجدد محيط و سيستم کار جهت رفع اين موانع مورد بحث قرار ميگيرد .
بخش مراقبت ويژه (ICU) به بخشي از بيمارستان اطلاق ميشود که در آن، امکان پايش مکرر و جزئيتر و انجام مداخلات بيشتر براي بيماران مبتلا به شرايط بالقوه يا بالفعل تهديد کننده زندگي و يا اختلال سيستمي ريسک پذير که قابليت بهبود داشته ولي نياز به نظارت و تکنيکهاي ويژه دارند، توسط تعداد زياد نيـروهاي آمـوزش ديده تخصصي و تجهـيزات مانيتـورينگ فراهم ميباشد. از اين تکنيکها ميتوان تهويه مصنوعي مداوم، حمايت گردش خون، درمان شـوک و ديالـيز کليوي را نام برد. ماموريت ايـن بخشها شامل: حفظ زندگي انسان بطور معنا دار در شرايط تهديد شده به وسيله آسيب يا بيماري حاد، فراهم کردن مراقبت توان بخشي تخصصي در مراحل شروع بهبودي و فراهم کردن مراقبتهاي عاطفي از بيمار در حال مرگ و خانوادههايشان جهت اطمينان از رفع درد و رنج آنها مي باشد. استفاده از اين بخشها نتايج درمان بيماران ويژه را بهبود و مرگ و مير را تا 60 درصد کاهش داده است ( 37،36،35،34،2 ). از ديدگاه تئوري سازماني واحدهاي مراقبتهاي ويژه خود ميتواند به عنوان سازمـانهاي پيچيدهاي از خدمات در نظر گرفته شود. علل متعددي براي اين پيچيدگي وجود دارد. از جمله: عدم قطعيت در روند مراقبت، تنوع فرايند و نياز به تصميمگيري صحيح در موقعيتهاي فوري. سه مدل سازماني مختلف از بخش مراقبت ويژه وجود دارد: مدل باز، مدل بسته و مدل ترکيبي.
– مدل باز: در اين مدل از بخش ويژه امکان پذيرش بيمار براي پزشکان داراي تخصصهاي مختلف وجود دارد. هيچ آييننامه خاصي در مورد ترياژ بيماران وجود نداشته و هر پزشک در تصميمگيري مستقل ميباشد. اين مدل سنتي در بسياري از بيمارستانهاي غير دانشگاهي در سراسر کشور وجود دارد.
– مدل بسته: در اين مدل از بخش ويژه، کليه بيماران توسط متخصصين مراقبتهاي ويژه مديريت شده و ارجاع بيماران به بخش ويژه توسط ترياژ و پذيرش پزشک متخصص که مسئوليت تمام جوانب مراقبت از بيماران از جمله: پذيرش، ترخيص و برنامهريزي درماني را بر عهده دارد انجام ميشود. ضمن اينکه در درمانهاي مقتضي از کمکهاي مشورتي ساير همکاران استفاده مينمايد. اين مدل، در مراکز يا بيمارستانهاي دانشگاهي که داراي اعضاي هيات علمي تمام وقت در امر مراقبت ويژه پزشکي هستند، رايج بوده و همچنين در مناطق داراي مديريت مراقبت ويژه با نفوذ بالا مورد استفاده قرار ميگيرد.
– مدل ترکيبي: در مدل ترکيبي بخش ويژه، جنبههاي مختلف مراقبت ويژه وجود داشته و اغلب فرهنـگ و تخصـصهاي محـلي، موجب ترکـيب نسـبي مفاهيـم بخشهاي ويـژه مـدل باز و مـدل بستـه ميشود(39،38).
تقسيمبندي بخشهاي مراقبت ويژه، از ديدگاههاي مختلف صورت

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی پرستاران شاغل Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی پرستاران شاغل، عروق کرونر، تحت درمان