پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی

دانلود پایان نامه ارشد

جایگاه فعال آنزیم با فیتات رقابت می کند.
این که چرا یانگ و همکاران (1993) اثرات تفاوت مقدار فیتاز را در دامنه 500 تا 1000 واحد در کیلوگرم جیره مشاهده نکردند، در حالی که یای و کورنگی (1996) خلاف آن را گزارش نمودند، به دلیل اختلاف در نسبت های کلسیم به فسفر مورد استفاده در جیره بود. در مطالعه یانگ و همکاران (1993)، جیره ی دارای 1000 واحد فیتاز در کیلوگرم، دارای 13/0 درصد کلسیم بیشتر نسبت به جیره ی مورد استفاده در آزمایشگاه یای و کورنگی (1996)، با 600 واحد فیتاز در کیلوگرم بود. بازده عمل فیتاز میکروبی در جیره های فاقد مکمل فسفر معدنی یا دارای مقادیر کم آن در خوک و طیور بیشتر است (راویندران و همکاران، 1995؛ کورنگی و کیان، 1996 ؛ کیان و همکاران، 1996). زیرا مقادیر بالای فسفر معدنی، به طور قوی از فعالیت فیتاز ممانعت می کند (کیان و همکاران، 1996).

2- 8- 2 کوله کلسیفرول
نشان داده شده است که استفاده از اشکال هیدروکسیل دار کوله کلسیفرول، مانند 1 و 25 دی هیدروکسی کوله کلسیفرول (3D (2OH) 25 و 1) و 1-آلفا هیدروکسی کوله کلسیفرول (3D (OH)α-1) سبب بهبود بهره وری از فسفر و روی در جوجه ها می گردد (بیل و همکاران، 1998؛ میشل و ادواردز، 1996 ؛ رابرسون و ادواردز، 1994). هنگامی که این ترکیبات به همراه فیتاز میکروبی به جیره های کم فسفر افزوده شد، اثر افزایشی آنها در بهبود بهره وری از روی و فسفر مشاهده گردید (آنجل و همکاران، 2005؛ بیل و همکاران، 1998). به نظر می رسد که عملاً مکمل 1-آلفا هیدروکسی کوله کلسیفرول، بازده استفاده از فسفر فیتاتی را در جوجه ها به روشی غیر از افزایش فعالیت فیتاز روده ای بهبود بخشد (بیل و همکاران، 1998). احتمالاً اشکال فعال هیدروکسی کوله کلیسفرول می تواند بازده عمل فیتاز را به دو طریق بهبود بخشد: اول این که با افزایش جذب کلسیم در روده سبب تسهیل بهره وری از فسفر هضم شده می شود و یا از طریق افزایش قابلیت حل شدن فیتات در روده کوچک، قابلیت دسترسی فیتاز به سوبسترا را افزایش می دهد و دوم اینکه ممکن است این اشکال فعال کوله کلسیفرول مستقیماً بهره وری و جذب فسفر را افزایش دهد. اسنو و همکاران (2004) از احتمال وجود اثرات همکوشی26 بین اسید سیتریک و 1-آلفا هیدروکسی کوله کلسیفرول در جهت بهبود مورد استفاده قرار گرفتن فسفر فیتاتی در جوجه های گوشتی خبر داد.

2- 8- 3 اسیدهای آلی
اسید سیتریک یکی از اسیدهای آلی است که برای کاهش pH خوراک در جیره حیوانات تک معده ای استفاده می شود. 5/1 درصد اسید سیتریک در جیره سبب کاهش 51/1 واحد و 3 درصد اسید سیتریک سبب کاهش 16/2 واحد pH در جیره می شود. گزارشات متعددی در مورد اثرات مثبت اسید سیتریک در جیره وجود دارد. اسید سیتریک به میزان 5/1 درصد در جیره بر پایه ذرت-سویا، سبب تشدید بهره وری از فسفر و دیگر مواد معدنی در خوک های جوان گردید. در جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره بر پایه ذرت-سویا نیز افزودن اسید سیتریک به جیره، دفسفریلاسیون فیتات را افزایش داده است (زیلا و همکاران، 2000). در خوک های در حال رشد و جوجه های گوشتی نشان داده شده است که قابلیت هضم فسفر به دلیل وجود اثرات همکوشی بین فیتاز میکروبی و اسیدهای آلی مانند: اسید سیتریک، اسید لاکتیک، اسید فرمیک و اسید گلوکونیک، افزایش می یابد (لی و استال، 2000 ؛ رافائز لیوینگستون و همکاران، 2005). اخیراً هان و همکاران (1998) تأثیر افزودن اسید سیتریک به جیره دارای 10 تا 15 درصد زبره گندم به عنوان منبع فیتاز گیاهی و 300 واحد فیتاز میکروبی در هر کیلوگرم جیره را مورد آزمایش قرار دادند. خوک های تغذیه شده با جیره بر پایه ذرت-سویا دارای 15 درصد زبره گندم و 5/1 درصد اسید سیتریک، سرعت رشد بالاتری در سه هفته اول مطالعه نسبت به خوک هایی که در همین دوره، جیره پایه بدون اسید سیتریک را دریافت نمودند، نشان دادند. اسید سیتریک غلظت فسفر معدنی پلاسمای خوک ها را همچنین به طور معنی داری افزایش داد. در طی شش هفته آزمایش، گروه تغذیه شده با جیره ی دارای 5/1 درصد اسید سیتریک، فیتاز گیاهی، فیتاز میکروبی افزوده شده و بدون مکمل فسفر معدنی، رشدی مشابه گروه تغذیه شده با جیره بر پایه ذرت-سویا با 2/0 درصد غلظت فسفر معدنی داشت. البته، غلظت فسفر معدنی پلاسما بین دو گروه آزمایشی تفاوت معنی داری نداشت. چگونگی اثرات متقابل بین اسیدهای آلی و فیتاز کاملاً مشخص نیست، ولی هان و همکارن (1998) دو احتمال را پیش بینی کردند: اول این که اسیدهای آلی ممکن است با افزایش قابلیت حل شدن فسفر در مواد هضمی و طولانی کردن زمان انتقال مواد هضمی در روده کوچک، جذب کل فسفر را افزایش دهند و دوم این که، احتمال دارد اسیدهای آلی با اسیدی کردن جیره و مواد هضمی محیط بهتری را از لحاظ pH برای عمل فیتاز فراهم نمایند. به هر حال، پژوهش های دقیق تری به منظور درک بیشتر اثرات همکوشی بین اسیدهای آلی و فیتاز مورد نیاز است.

فصل سوم

3- 1 مشخصات محل آزمايش
عمليات اجرايي اين پژوهش در بهار 1388، در سالن مرغداری تحقیقاتی دانشكده كشاورزي، دانشگاه بیرجند، واقع در كيلومتر 5 جاده بيرجند-كرمان، انجام شد. ارتفاع اين مكان از سطح دريا حدود 1450 متر است.
سالن پرورش داراي ابعاد 8 متر طول، 4 متر عرض و 3 متر ارتفاع بود. اين سالن به صورت شرقی-غربي بوده كه در سمت شرق دو پنجره به ابعاد 1×1 متر و در سمت غرب دو هواكش كوچك به ابعاد 30×30 سانتيمتر و يك هواكش بزرگ به ابعاد60×60 سانتيمتر قرار داشت. براي تأمين گرما از يك هيتر گازوئيلي با توان 20000 كيلوكالري استفاده شد.
شکل(3-1) : نمایی از سالن پرورش
3- 2 مشخصات واحد آزمايشي
در اين آشيانه از 27 واحد آزمايشي (قفس) مجهز به آبخوري و دانخوري استاندارد، به ابعاد 30×100×100 سانتيمتر كه از سطح زمين 10 سانتيمتر ارتفاع داشت، استفاده شد.

3- 3 آماده سازی سالن
قبل از ورود جوجه ها، سالن کاملاً شستشو و ضد عفونی گردید. علاوه بر آن، کلیه ظروف آبخوری و دانخوری و کلیه قفسه ها نیز شستشو و ضد عفونی شدند. نحوه ضد عفونی سالن به این ترتیب بود که ابتدا برق سالن ها را قطع کرده و تمام قسمت ها با فشار آب شستشو شد. پس از آن با استفاده از مایع ضد عفونی بهسایدان تمام قسمت ها و قفسه ها ضد عفونی شد. ظروف آبخوری و دانخوری نیز با محلول ضد عفونی مایکوجرم کاملاً آغشته شده و مجدد شستشو داده شد. بعد از حصول اطمینان از شرایط سالن، با بستن کلیه منافذ اعم از پنجره ها، هواکش ها و دریچه ها، گازدهی سالن با سوزاندن دو قطعه آجر فورمان و متصاعد شدن گاز فرمالین، انجام شد. پس از گذشت 48 ساعت و برطرف شدن کامل بوی فرمالین، دریچه ها باز و هواکش ها به مدت 24 ساعت روشن شدند.

3- 4 شرايط محيطي پرورش
به هنگام ورود جوجه ها دماي سالن در حدود 32 درجه سانتيگراد و با حدود 70 درصد رطوبت تنظيم شد. با گذشت هر هفته دما به ميزان 2 درجه ي سانتيگراد كاهش داده شد تا به 24 درجه ي سانتيگراد در هفته چهارم پرورش رسيد. كنترل دما در طول شبانه روز انجام می شد. جهت تأمين رطوبت مورد نياز، سالن به طور مداوم آبپاشي مي گرديد و از لامپ هاي 40 واتي جهت تأمين روشنايي داخل باتري ها، استفاده می شد.

3- 5 مواد و حيوانات
آنزيم مورد استفاده ناتافوس27 محصولی از میکروارگانیسم آسپرژيلوس نيجر28 بود که يك گرم از اين آنزيم حاوي حداقل 10000 واحد فعال آنزيم فيتاز (FTU) مي باشد. ناتافوس به شكل گرانول هاي سفيد رنگ است كه داراي پوشش مقاومي بوده و در صورت پلت كردن تا دماي 85 درجه سانتيگراد پايداري خود را حفظ مي كند. اسيد سيتريك مورد استفاده در اين پژوهش با درصد خلوص 5/99 درصد و محصول وارداتي از كشور اتريش بود. تعداد 350 قطعه جوجه گوشتي نر يكروزه سويه راس29 از كارخانه جوجه كشي شركت مجتمع تولیدی مرغ مادر جنوب خراسان واقع در كيلومتر 2 جاده بيرجند-علي آباد تهيه شد. جوجه ها با روش تفاوت در رشد پرها30 تعيين جنسيت شده بودند. انتخاب جوجه هاي نر در اين آزمايش به منظور خارج كردن اثر جنسيت در طرح بود. جوجه ها تا 7 روزگي به صورت گروهي با استفاده از جيره استاندارد حاوي 23 درصد پروتئين تهيه شده بر اساس توصيه هاي انجمن ملي تحقيقات31 (NRC) (گليان و سالارمعيني، 1375) تغذيه شدند. از 350 قطعه جوجه ي تهيه شده، 270 قطعه جوجه سالم و نزديك به ميانگين وزن گله به 9 تيمار غذايي اختصاص يافتند.

3- 6 چگونگي توزيع جوجه ها
اعمال تيمارهاي آزمايشي در سن 7 روزگي جوجه ها آغاز شد. تمامي جوجه ها در اين سن وزن كشي و در گروه هاي وزني با اختلاف 5 گرم قرار داده شدند. سپس ميانگين وزن آنها محاسبه و از گروه هاي وزني نزديك به ميانگين، جوجه ها به صورت تصادفي به واحدهاي آزمايشي اختصاص داده شدند. به طوري كه بعداً در آناليز آماري مشخص گرديد جوجه هاي اختصاص داده شده به واحدهاي آزمايشي در ابتداي آزمايش، از نظر وزني اختلاف معني داري با هم نداشتند (05/09 جیره آزمایشی با سطوح یکسان انرژی و پروتئین، بصورت کرامبل تهیه شد. جیره های آزمایشی عبارت بودند از:
1- جیره پایه (فاقد اسید سیتریک و آنزیم فیتاز)
2- جیره پایه + 500 واحد آنزیم فیتاز
3- جیره پایه + 1000 واحد آنزیم فیتاز
4- جیره پایه + 3 درصد اسید سیتریک
5- جیره پایه + 3 درصد اسید سیتریک+ 500 واحد آنزیم فیتاز
6- جیره پایه + 3 درصد اسید سیتریک + 1000 واحد آنزیم فیتاز
7- جیره پایه + 6 درصد اسید سیتریک
8- جیره پایه + 6 درصد اسید سیتریک + 500 واحد آنزیم فیتاز
9- جیره پایه + 6 درصد اسید سیتریک + 1000 واحد آنزیم فیتاز.
جیره ها بر اساس توصیه انجمن ملی تحقیقات (گلیان و سالارمعینی، 1375) و برای مراحل آغازین (7 تا 21 روزگی) و رشد (21 تا 42 روزگی) تنظیم شدند. درصد اجزای تشکیل دهنده جیره های آزمایشی در جداول شماره 3-1 و 3-2 و ترکیب مواد مغذی جیره ها در جداول 3-4 و 3-5 ارائه شده است. همچنین مقادیر محاسبه شده ترکیبات مغذی مواد خوراکی بکار رفته در جیره ها در جدول 3-3 آمده است.

جدول 3-1: اجزای تشکیل دهنده (برحسب درصد) جیره های آزمایشی در دوره 21-7 روزگی
جیره 9
جیره 8
جیره 7
جیره 6
جیره 5
جیره 4
جیره 3
جیره 2
جیره 1
اجزای خوراک
00/46
00/46
00/46
00/51
00/51
00/51
00/57
00/57
00/57
ذرت
10/35
10/35
10/35
40/34
40/34
40/34
10/33
10/33
10/33
کنجاله سویا
50/3
50/3
50/3
20/3
20/3
20/3
40/3
40/3
40/3
پودر ماهی
55/5
55/5
55/5
00/4
00/4
00/4
00/2
00/2
00/2
روغن سویا
55/1
55/1
55/1
57/1
57/1
57/1
55/1
55/1
55/1
دی کلسیم فسفات
03/1
03/1
03/1
03/1
03/1
03/1
03/1
03/1
03/1
پودر صدف
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
دی ال- متیونین
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
نمک طعام
0
0
0
53/0
53/0
53/0
65/0
65/0
65/0
شن
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
مکمل ویتامینی
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
مکمل معدنی
00/6
00/6
00/6
00/3
00/3
00/3



اسید سیتریک
100
50

100
50

100
50

آنزیم فیتاز1
100
100
100
100
100
100
100
100
100
جمع کل
1 گرم در 100 کیلوگرم جیره

جدول 3-2: اجزای تشکیل دهنده (برحسب درصد) جیره های آزمایشی در دوره 42-21 روزگی
جیره 9
جیره 8
جیره 7
جیره 6
جیره 5
جیره 4
جیره 3
جیره 2
جیره 1
اجزای خوراک
10/49
10/49
10/49
00/54
00/54
00/54
60/58
60/58
60/58
ذرت
60/30
60/30
60/30
30/30
30/30
30/30
00/30
00/30
00/30
کنجاله سویا
00/4
00/4
00/4
80/3
80/3
80/3
50/3
50/3
50/3
پودر ماهی
80/6
80/6
80/6
10/5
10/5
10/5
50/3
50/3
50/3
روغن سویا
10/1
10/1
10/1
10/1
10/1
10/1
10/1
10/1
10/1
دی کلسیم فسفات
13/1
13/1
13/1
15/1
15/1
15/1
18/1
18/1
18/1
پودر صدف
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
01/0
دی ال- متیونین
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
26/0
نمک طعام
0
0
0
28/0
28/0
28/0
85/0
85/0
85/0
شن
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
مکمل ویتامینی
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
50/0
مکمل معدنی
00/6
00/6
00/6
00/3
00/3
00/3



اسید سیتریک
100
50

100
50

100
50

آنزیم فیتاز1
100
100
100
100
100
100
100
100
100
جمع کل
1 گرم در 100 کیلوگرم جیره

جدول 3-3: مقادیر محاسبه شده ترکیبات مواد مغذی خوراک مصرفی
ترئونین
آرژنین
تریپتوفان
لیزین
سیستئین
متیونین
فسفر غیر
فسفر کل
کلسیم
ماده
عصاره
فیبر خام
پروتئین
انرژی قابل
مواد خوراکی
(%)
(%)
(%)
(%)
(%)
(%)
فیتاتی (%)
(%)
(%)
خشک (%)
اتری (%)
(%)
خام (%)
متابولیسم1

29/0
38/0
06/0
26/0
18/0
18/0
08/0
*25/0
*018/0
*89
8/3
2/2
*5/8
3350
ذرت
44/1
49/2
48/0
14/2
55/0
53/0
21/0
*30/2
*25/0
*89
8/0
0/7
*0/40
2230
کنجاله سویا
00/2
70/3
46/0
50/2
00/1
10/1
30/1
*60/0
*60/3
*91
0/5
0/1
*1/60
2580
پودر ماهی









100
0/100


8800
روغن سویا








00/38
100




پودر صدف






70/18
70/18
00/22
100




دی کلسیم فسفات









100


0/59
3680
دی ال متیونین









100




نمک طعام









100




مکمل ویتامینی









100




مکمل معدنی

1 برحسب کیلوکالری در کیلوگرم
*مقدار بدست آمده از طریق تجزیه آزمایشگاهی

جدول 3-4: ترکیب مواد مغذی جیره های آزمایشی در دوره 21-7 روزگی
جیره 9
جیره 8
جیره 7
جیره 6
جیره 5
جیره 4
جیره 3
جیره 2
جیره 1
مواد مغذی
2910
2910
2910
2910
2910
2910
2910
2910
2910
انرژی قابل متابولیسم (Kcal/kg)
1/20
1/20
1/20
1/20
1/20
1/20
1/20
1/20
1/20
پروتئین خام (%)
77/144
77/144
77/144
77/144
77/144
77/144
77/144
77/144
77/144
نسبت انرژی به پروتئین
95/0
95/0
95/0
95/0
95/0
95/0
95/0
95/0
95/0
کلسیم (%)
23/1
23/1
23/1
23/1
23/1
23/1
23/1
23/1
23/1
فسفر کل (%)
45/0
45/0
45/0
45/0
45/0
45/0
45/0
45/0
45/0
فسفر غیر فیتاتی (%)
11/2
11/2
11/2
11/2
11/2
11/2
11/2
11/2
11/2
نسبت کلسیم به فسفر غیر فیتاتی
5/0
5/0
5/0
5/0
5/0
5/0
5/0
5/0
5/0
متیونین (%)
1/1
1/1
1/1
1/1
1/1
1/1
1/1
1/1
1/1
لیزین (%)
83/0
83/0
83/0
83/0
83/0
83/0
83/0
83/0
83/0
متیونین+سیستئین (%)
22/0
22/0
22/0
22/0
22/0
22/0
22/0
22/0
22/0
تریپتوفان (%)
22/1
22/1
22/1
22/1
22/1
22/1
22/1
22/1
22/1
آرژنین (%)
82/0
82/0
82/0
82/0
82/0
82/0
82/0
82/0
82/0
ترئونین (%)

جدول 3-5: ترکیب مواد مغذی جیره های آزمایشی در دوره 42-21 روزگی
جیره 9
جیره 8
جیره 7
جیره 6
جیره 5
جیره 4
جیره 3
جیره 2
جیره 1
مواد مغذی
3030
3030
3030
3030
3030
3030
3030
3030
3030
انرژی قابل متابولیسم (Kcal/kg)
19
19
19
19
19
19
19
19
19
پروتئین خام (%)
47/159
47/159
47/159
47/159
47/159
47/159
47/159
47/159
47/159
نسبت انرژی به پروتئین
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
کلسیم (%)
06/1
06/1
06/1
06/1
06/1
06/1
06/1
06/1
06/1
فسفر کل (%)
36/0
36/0
36/0
36/0
36/0
36/0
36/0
36/0
36/0
فسفر غیر فیتاتی (%)
5/2
5/2
5/2
5/2
5/2
5/2
5/2
5/2
5/2
نسبت کلسیم به فسفر غیر فیتاتی
38/0
38/0
38/0
38/0
38/0
38/0
38/0
38/0
38/0
متیونین (%)
1
1
1
1
1
1
1
1
1
لیزین (%)
71/0
71/0
71/0
71/0
71/0
71/0
71/0
71/0
71/0
متیونین+سیستئین (%)
2/0
2/0
2/0
2/0
2/0
2/0
2/0
2/0
2/0
تریپتوفان (%)
21/1
21/1
21/1
21/1
21/1
21/1
21/1
21/1
21/1
آرژنین (%)
78/0
78/0
78/0
78/0
78/0
78/0
78/0
78/0
78/0
ترئونین (%)

3- 8 برنامه واکسیناسیون گله تحت آزمایش
انواع واکسن های مورد استفاده در طول دوره آزمایش در جدول 3 – 6 نشان داده شده است.

جدول شماره 3-6 : برنامه واکسیناسیون جوجه ها در طول دوره آزمایش
سن واکسیناسیون (روز)
نحوه تجویز
نوع واکسن
10
قطره چشمی
نیوکاسل 1B
18
آشامیدنی
گامبورو
26

آشامیدنی

لاسوتا

3- 9 شاخص های مورد اندازه گیری
3- 9- 1 مصرف خوراک
آب و دان مصرفی جوجه ها بطور آزاد در تمام مدت آزمایش و بصورت تمام وقت در اختیار جوجه ها قرار داده می شد. مقدار خوراک مصرفی در انتهای هر هفته و همچنین در پایان مراحل مختلف آزمایش در هر واحد آزمایشی، از طریق تفاضل مقدار دان باقیمانده از مقدار دان اختصاص داده شده برای هر تکرار محاسبه گردید.
(1)
= خوراک مصرفی هر جوجه در طول هر مرحله

3- 9- 2 افزایش وزن بدن
در پایان هر هفته توزین جوجه های هر تکرار به صورت انفرادی انجام شده و با تقسیم وزن کل جوجه های هر تکرار بر تعداد جوجه ها در آن تکرار میانگین وزن جوجه های تکرار مورد نظر مشخص شد. قبل از توزین، مدت 3 ساعت به جوجه ها گرسنگی داده شد تا محتویات دستگاه گوارش آنها یکنواخت شود. مقدار اضافه وزن هفتگی هر گروه و همچنین اضافه وزن هر گروه برای مراحل مختلف آزمایش از طریق تفاضل وزن آن گروه در شروع و پایان هر مرحله محاسبه شد.
افزایش وزن متوسط جوجه های هر گروه در طی هر یک از مراحل ذکر شده با استفاده از رابطه زیر تعیین گردید:
(2)
میانگین وزن گروه در ابتدای مرحله – میانگین وزن گروه در انتهای مرحله= افزایش وزن گروه در طول یک مرحله

3 -9 – 3 ضریب تبدیل خوراک32 (FCR)
ضریب تبدیل خوراک بصورت هفتگی و همچنین برای مراحل مختلف آزمایش محاسبه گردید. ضریب تبدیل خوراک برای هر مرحله از طریق تقسیم کردن مقدار دان مصرفی به ازای هر جوجه در طی آن مرحله در هر گروه بر افزایش وزن گروه مورد نظر در طی آن مرحله محاسبه شد. ضریب تبدیل خوراک برای گروه هایی که دارای تلفات بودند با استفاده از رابطه ی زیر محاسبه گردید (شهاب دهکردی، 1379).
(3)

3- 9- 4 صفات مربوط به لاشه
3- 9- 4- 1 بازده لاشه (درصد)
در انتهای دوره آزمایش، از هر تکرار دو قطعه جوجه که از نظر وزنی به میانگین گروه نزدیک بود پس از توزین، به روش قطع گردنی، کشتار شده و پس از پر کنی و جدا کردن محتویات بطنی، وزن لاشه آن مشخص شد. سپس با استفاده از رابطه ذیل بازده لاشه مربوط به هر جوجه محاسبه شد.
(4)
100 × (وزن زنده / وزن لاشه) = بازده لاشه (%)
3- 9- 4- 2 وزن نسبی سینه (درصد)
پس از جدا کردن قسمت سینه هر جوجه و توزین آن، درصد سینه هر جوجه نسبت به وزن زنده آن، با استفاده از رابطه ذیل محاسبه شد.
(5) 100 × (وزن زنده / وزن سینه) = وزن سینه (درصد از وزن زنده)

3- 9- 4- 3 وزن نسبی ران ها (درصد)
وزن ران های هر جوجه نسبت به وزن زنده آن پس از توزین ران های هر جوجه، با استفاده از رابطه ذیل محاسبه شد.
(6) 100 × (وزن زنده / وزن ران ها) = وزن ران ها (درصد از وزن زنده)
3- 9- 4- 4 وزن نسبی بال ها (درصد)
وزن بال های هر جوجه نسبت به وزن زنده آن نیز همانند سایر اجزای لاشه پس از توزین بال های هر جوجه با استفاده از رابطه زیر محاسبه گردید.
(7) 100 × (وزن زنده / وزن بال ها) = وزن بال ها (درصد از وزن زنده)

3- 9- 4- 5 وزن نسبی پشت (درصد)
وزن پشت هر جوجه نسبت به وزن زنده آن پس از توزین پشت هر جوجه، با استفاده از رابطه زیر محاسبه شد.
(8) 100 × (وزن زنده / وزن پشت) = وزن پشت (درصد از وزن زنده)

3- 9- 4- 6 وزن نسبی گردن (درصد)
وزن گردن هر جوجه نسبت به وزن زنده آن پس از توزین گردن هر جوجه، با استفاده از رابطه زیر محاسبه گردید.
(9) 100 × (وزن زنده / وزن پشت) = وزن پشت (درصد از وزن زنده)

3- 9- 5 اندام های حفره بطنی
جهت بررسی اثر جیره های مورد آزمایش بر اجزای حفره بطنی جوجه ها، برخی از ویژگی های حفره بطنی جوجه های کشتار شده به صورت ذیل اندازه گیری شد.

3- 9- 5- 1 وزن نسبی چربی (گرم در کیلوگرم)
چربی حفره بطنی هر پرنده پس از جداسازی و توزین با استفاده از رابطه ذیل محاسبه گردید.
(10)
(وزن زنده به کیلوگرم / وزن چربی حفره بطنی) = وزن چربی حفره بطنی (گرم در کیلوگرم وزن زنده)

3- 9- 5- 2 وزن نسبی کبد، طحال و قلب (گرم بر کیلوگرم)
وزن کبد، طحال و قلب هر جوجه نسبت به وزن زنده آن پس از توزین اندام های مورد نظر با استفاده از رابطه زیر محاسبه گردید.
(11) (وزن زنده به کیلوگرم / وزن هر اندام به گرم) = وزن هر اندام (گرم بر کیلوگرم وزن زنده)

3- 9- 6 اجزای دستگاه گوارش
جهت بررسی اثرات جیره های آزمایشی بر اجزای دستگاه گوارش جوجه ها، برخی از اندام های دستگاه گوارش به صورت ذیل اندازه گیری گردید.

3- 9- 6- 1 وزن نسبی پیش معده (گرم در کیلوگرم)
پس از جدا کردن پیش معده پرندگان کشتار شده و تخلیه و توزین آنها، وزن پیش معده خالی بر حسب گرم در کیلوگرم وزن زنده با استفاده از رابطه زیر محاسبه شد (ویو و راویندران، 2004).
(12)
(وزن زنده به کیلوگرم / وزن پیش معده) = وزن پیش معده (گرم در کیلوگرم وزن زنده)

3- 9- 6- 2 وزن نسبی سنگدان (گرم در کیلوگرم)
سنگدان پرندگان پس از کشتار، تخلیه و توزین شد و سپس وزن سنگدان خالی بر حسب گرم در کیلوگرم وزن زنده با استفاده از رابطه زیر محاسبه شد.

(13) (وزن زنده به کیلوگرم / وزن سنگدان) = وزن سنگدان (گرم در کیلوگرم وزن زنده)

3- 9- 6- 3 وزن نسبی روده ها (گرم در کیلوگرم)
روده های مربوط به پرندگان کشتار شده نیز همانند پیش معده و سنگدان جدا شده و پس از تخلیه و توزین، وزن آنها بر حسب گرم در کیلوگرم وزن زنده با استفاده از رابطه ذیل محاسبه شد (ویو و راویندران، 2004).
(14)
(وزن زنده به کیلوگرم / وزن روده ها) = وزن روده ها (گرم در کیلوگرم وزن زنده)

3- 9- 6- 4 طول ژژنوم و ایلئوم (سانتیمتر بر کیلوگرم)
پس از جداسازی روده های مربوط به پرندگان کشتار شده، بخش ژژنوم از روده باریک هر کدام از پرندگان، از حد فاصل بین خمیدگی پانکراس33 تا باقیمانده کیسه زرده (زائده مکل)34 جدا و طول آن با استفاده از یک خط کش مدرج ثابت شده بر روی میز با دقت اندازه گیری شد. طول ایلئوم هر کدام از پرندگان کشتار شده نیز از حد فاصل بین زائده مکل تا اسفنگتر ایلئوسکال35 همانند ژژنوم اندازه گیری شد. سپس طول هر کدام از این بخش ها بر حسب سانتیمتر بر کیلوگرم وزن زنده با استفاده از رابطه زیر محاسبه شد (ویو و راویندران، 2004).
(15)
(کیلوگرم وزن زنده/طول آن بخش بر حسب سانتیمتر) = طول هر بخش (سانتیمتر بر کیلوگرم وزن زنده)

3- 9- 7 نمونه گیری و آنالیز های خونی
در سن 42 روزگی، از جوجه های کشتار شده نمونه های 5 میلی لیتری خون در لوله های آزمایش درب دار تهیه گردید. پلاسمای نمونه های خونی که، در لوله های هپارینه جمع آوری شده بودند، بلافاصله پس از خون گیری و سرم نمونه های جمع آوری شده در لوله های غیر هپارینه، اندکی پس از خون گیری، با استفاده از دستگاه سانتریفوژ با دور 3000 در مدت 15 دقیقه، جداسازی و تا زمان آنالیز های مورد نظر در داخل فریزر با دمای 20- درجه سانتی گراد نگهداری شدند. نمونه های خونی، جهت اندازه گیری اوره، تری گلیسریدها، پروتئین کل، کلسترول و فعالیت آنزیم های آلکالین فسفاتاز، آلانین آمینو ترانسفراز، آسپارتات آمینو ترانسفراز و لاکتات دهیدروژناز در سرم و غلظت مینرال های دو ظرفیتی کلسیم، فسفر، منیزیوم، روی و آهن در پلاسما، به آزمایشگاه تشخیص طبی ارسال شدند. نمونه های خون، با استفاده از کیت های شرکت زیست شیمی36 و با روش اسپکتروفتومتری مورد آنالیز قرار گرفتند.

3- 9- 8 تعیین قابلیت هضم ایلئومی مواد مغذی
جهت اندازه گیری قابلیت هضم ایلیومی پروتئین، انرژی، چربی، کلسیم و فسفر، از روش غیر مستقیم با استفاده از اکسید تیتانیوم 37(TiO2)به عنوان مارکر خارجی استفاده گردید (سیوهوس و هتلند، 2001). در سن 30 روزگی به جیره پایانی جوجه ها به میزان 1/0 % اکسید تیتانیوم به عنوان مارکر اضافه شد و در اختیار جوجه ها قرار گرفت. بدین ترتیب در 35 روزگی، 3 قطعه جوجه از هر تکرار به تصادف گرفته شد و بعد از توزین به روش قطع گردنی کشتار شده و محتویات ایلئوم آنها از حد فاصل بین زائده مکل تا اسفنگتر ایلئوسکال درون قوطی های پلاستیکی تخلیه گردید و تا زمان خشک شدن در فریزر با دمای 20 – درجه سانتی گراد قرار داده شد (شورت و همکاران، 1996). نمونه های محتویات ایلئوم به مدت 48 ساعت در آون با دمای 80 درجه سانتی گراد خشک گردید (میرزایی گودرزی و همکاران، 1386) و سپس توسط آسیاب آزمایشگاهی آسیاب شد.

3- 9- 8- 1 اندازه گیری اکسید تیتانیوم در نمونه های خوراک و محتویات ایلئوم
میزان اکسید تیتانیوم در نمونه های ایلئوم با استفاده از روش شورت و همکاران (1996) با دستگاه اسپکتروفتومتر38 تعیین گردید. روش کار به اختصار به شرح ذیل می باشد:
ابتدا محلول استاندارد تیتانیوم (5/0گرم در میلی لیتر) تهیه گردید. مقدار 250 میلی گرم اکسید تیتانیوم در 10 میلی لیتر اسید سولفوریک غلیظ حل و سپس در یک بالن حجمی 500 میلی لیتری با 200 میلی لیتر آب مقطر رقیق شد. پس از آن 100 میلی لیتر اسید سولفوریک غلیظ به آن اضافه و مخلوط بدست آمده توسط آب مقطر به حجم 500 میلی لیتر رسانده شد. محلول اسید سولفوریک 4/7 مولار توسط افزودن 400 میلی لیتر اسید سولفوریک غلیظ به 400 میلی لیتر آب مقطر در یک بالن حجمی یک لیتری و رقیق کردن آن تا حجم یک لیتر تهیه گردید. حدود 1/0 تا 2/0گرم از نمونه های محتویات ایلیوم، در بوته های چینی قرار داده شد و در کوره الکتریکی به مدت 3 ساعت در دمای 850 درجه سانتی گراد سوزانده شد. بعد از سرد شدن 10 میلی لیتر اسید سولفوریک 4/7 مولار به هر یک از نمونه ها اضافه شده و نمونه ها به مدت یک ساعت جوشانده شدند تا کاملاً حل شوند. بعد از سرد شدن محلول به بشر های حاوی 25 میلی لیتر آب مقطر ریخته و سپس از داخل کاغذ صافی به بالن های حجمی 100 میلی لیتری منتقل شد. 20 میلی لیتر آب اکسیژنه (30%) به هر بالن اضافه و محتوای بالن با آب مقطر به حجم 100 میلی لیتر رسانده شد. نمونه های محلول توسط اسپکتوفتومتر، در طول موج 410 نانومتر طیف سنجی شد. به منظور آماده کردن منحنی کالیبراسیون مقادیر صفر، 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9 و 10 میلی لیتر از محلول استاندارد اکسید تیتانیوم به داخل بالن های 100 میلی لیتری منتقل شد و سپس 10 میلی لیتر اسید سولفوریک 4/7 مولار به آن اضافه گردید. 20 میلی لیتر محلول آب اکسیژنه به هر یک از محلول ها اضافه و محتوای بالن ها توسط آب مقطر به حجم 100 میلی لیتر رسانده شد. نمونه ها در طول موج 410 نانومتر طیف سنجی شده و منحنی کالیبراسیون ترسیم گردید. محلول بدون تیتانیوم به عنوان بلانک (شاهد) برای قرائت اسپکتروفتومتر، استفاده شد. رابط بین جذب و غلظت تا بالاترین مقدار به صورت خطی ترسیم شده و با استفاده از شیب خط بدست آمده، مقدار اکسید تیتانیوم در نمونه های محتویات ایلئوم تعیین گردید. با توجه به وزن نمونه اولیه درصد اکسید تیتانیوم در نمونه ها تعیین شد.
3- 9- 8- 2 تعیین انرژی قابل متابولیسم ظاهری
نمونه های خوراک و مدفوع پس از آنکه با استفاده از پرس به صورت حبه هایی با وزن حدود 1 گرم شکل داده شد، در بمب کالریمتر آدیباتیک (Loughborough, UK ،Gallenkamp Autobomb) سوزانده شد. انرژی خام رها شده با استفاده از سوزاندن اسید بنزوئیک در داخل بمب محاسبه شد (شنیتز و همکاران، 1998). انرژی قابل متابولیسم ظاهری با استفاده از رابطه زیر بدست آمد.
(16)

3- 9- 8- 3 اندازه گیری قابلیت هضم پروتئین
محتوای ازت در نمونه های خشک شده خوراک و فضولات با استفاده از دستگاه Kjeltec Auto Analyser 1030 و با روش کجلدال تعیین شد (شنیتز و همکاران، 1998).
(17)

3- 9- 8- 4 تعیین قابلیت هضم کلسیم
برای تعیین کلسیم خوراک و مدفوع از روش رسوب دادن کلسیم بصورت اکسالات کلسیم، حل کردن رسوب توسط اسید سولفوریک، تبدیل آن به اسید اکسالیک و در پایان تیتراسیون اسید اکسالیک با پرمنگنات پتاسیم، استفاده گردید. از روی مقدار پرمنگنات مصرفی مقدار کلسیم بدست آمد. قابلیت هضم ظاهری کلسیم از فرمول زیر محاسبه شد.
= قابلیت هضم ظاهری کلسیم

3- 9- 8- 5 تعیین قابلیت هضم فسفرکل
میزان فسفرکل در خوراک و نمونه های ایلئومی از دستگاه اسپکتروفتومتری بدست آمد. قابلیت هضم فسفر از فرمول زیر تعیین شد (شنیتز و همکاران، 1998).

= قابلیت هضم ظاهری فسفر کل

3- 10 مدل آماری طرح
این آزمایش در یک طرح بر پایه بلوک کامل تصادفی و در قالب آزمایش فاکتوریل 3×3 با 9 تیمار آزمایشی، سه تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار به اجرا درآمد. مدل آماری مورد استفاده در طرح به صورت زیر بود:

= صفت مورد نظر
: ميانگين کل
: اثر فاکتور اسيد سيتريک
: اثر فاکتور آنزيم فيتاز ميکروبي
: اثر متقابل بين آنزيم فيتاز ميکروبي و اسيد سيتريک
: اثر بلوک
: اثر خطاي آزمايش
تمامی داده های مربوط به آزمایش پس از جمع آوری به نرم افزار Excel منتقل و دسته بندی شد. سپس داده ها برای تجزیه آماری به نرم افزار SAS منتقل و توسط آن تجزیه و تحلیل گردید. آنالیز آماری مشاهداتی که یک بار در طول آزمایش اندازه گیری شدند با استفاده از رویه ی مدل خطی عمومی (GLM) انجام شد.
با توجه به اینکه شاخص های مصرف خوراک، وزن هفتگی، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در طول دوره آزمایش چندین بار اندازه گیری شدند، داده های مربوط به این پارامترها با دو اثر ثابت، همراه با اثر متقابل بین آنها به روش مشاهدات تکرار دار(Repeated Measurement) در طول زمان و با استفاده از رویه ی مدل مختلط (Mixed) نرم افزار آماریSAS مورد آنالیز قرار گرفت. میانگین صفات مورد مطالعه توسط آزمون توکی-کرامر مورد مقایسه قرار گرفت.
مدل آماری Repeated Measurement به شرح زیر بود:

: صفت مورد نظر
: ميانگين کل
: اثر فاکتور اسيد سيتريک
: اثر فاکتور آنزيم فيتاز ميکروبي
: اثر زمان
: اثر متقابل بين آنزيم فيتاز ميکروبي و اسيد سيتريک
: اثر متقابل بین آنزیم اسید سیتریک و زمان
: اثر متقابل بین آنزیم فیتاز میکروبی و زمان
: اثر متقابل بین آنزیم اسید سیتریک، فیتاز میکروبی و زمان
: اثر بلوک
: اثر خطاي آزمايش

فصل چهارم

4- 1 مصرف خوراک
نتایج مربوط به مصرف خوراک هفتگی به صورت میانگین هر تیمار در جدول شماره 4-1 نشان داده شده است. نتایج نشان می دهد که اثر جیره های مختلف بر مصرف خوراک هفتگی معنی دار (05/0>P) بود. بر اساس نتایج بدست آمده، بین سطوح اصلی اسید سیتریک و سطوح اصلی آنزیم فیتاز (به استثنای 14-7 روزگی) اختلاف معنی داری (05/0P) وجود داشت، بطوریکه در تمامی هفته های آزمایش، جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک در مقایسه با سطوح صفر و 3 درصد کمترین مصرف خوراک را داشتند. همچنین افزودن اسید سیتریک به میزان 3 درصد موجب بهبود معنی داری در مصرف خوراک هفتگی گردید. مقایسه سطوح اصلی آنزیم فیتاز در هفته های آزمایش نشان داد که جیره های حاوی 1000 واحد آنزیم در مقایسه با جیره های فاقد آنزیم موجب افزایش معنی دار مصرف خوراک گردید، اما افزایش میزان مصرف خوراک در جیره های حاوی 500 واحد آنزیم معنی دار نبود.
سطح حاوی 3 درصد اسید، مصرف خوراک بیشتری نسبت به سطوح صفر و 6 درصد اسید سیتریک داشتند. جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک کمترین مصرف خوراک را در مقایسه با سایر سطوح داشتند که اثر آن معنی دار بود. اثر متقابل میان اسید سیتریک و فیتاز معنی دار بود. نتایج نشان می دهد که افزودن فیتاز به جیره های حاوی اسید سیتریک موجب افزایش مصرف خوراک گردید.
نتایج آنالیز مصرف خوراک در دوره های مختلف آزمایش در جدول شماره 4-2 نشان داده شده است. نتایج مصرف خوراک در دوره 21-7 روزگی نشان می دهد که اختلاف بین جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک معنی دار (0001/0P) است به طوریکه کمترین مصرف خوراک مربوط به جیره های حاوی سطوح 6 درصد بود. افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره های آزمایشی موجب افزایش معنی دار مصرف خوراک در این دوره شد. میان جیره های حاوی سطوح مختلف آنزیم فیتاز اثر معنی دار (0032/0P) مشاهده شد به طوریکه افزودن آنزیم موجب افزایش مصرف خوراک در این دوره گردید که اثر آن معنی دار بود اما افزودن 1000 واحد از آنزیم گرچه موجب افزایش عددی مصرف خوراک نسبت به جیره های حاوی 500 واحد آنزیم شد اما اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز در طی این دوره به لحاظ آماری معنی دار (0020/0P) گردید. در طی دوره 21-7 روزگی بالاترین میانگین مصرف خوراک مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک (756 گرم) و پایین ترین میانگین مصرف خوراک مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک (87/575 گرم) بود.
اثر جیره های مختلف آزمایشی بر مصرف خوراک در دوره 42-21 روزگی معنی دار بود. هر چند جیره های حاوی سطح 3 درصد اسید موجب افزایش مصرف خوراک گردید اما اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود در صورتی که افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره ها موجب کاهش معنی دار در میزان مصرف خوراک گردید. همچنین استفاده از آنزیم فیتاز در جیره ها سبب افزایش عددی مصرف خوراک گردید. اثر اصلی اسید سیتریک در دوره 21-42 روزگی در میزان مصرف خوراک معنی دار بود (0001/0P). اثر متقابل میان اسید سیتریک و فیتاز در این مرحله معنی دار

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی، افزایش بهره وری Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی فیزیولوژی