پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی

دانلود پایان نامه ارشد

) کاهش داد. اختلاف معنی داری برای اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز مشاهده نشد. بالاترین فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز مربوط به جوجه های تغذیه شده با جیره شاهد (67/3235 واحد در لیتر) و کمترین فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک 1000 واحد آنزیم فیتاز (67/2102 واحد در لیتر) بود.

4 – 7- 1- 2- 2 آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST)
نتایج آنالیز سرم خون جوجه های گوشتی نشان داد که اثر تیمارهای مختلف آزمایشی بر غلظت آنزیم AST معنی دار نبود. افزودن اسید سیتریک به جیره ها هر چند فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز را افزایش داد اما اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر فعالیت آنزیم AST به لحاظ آماری معنی دار (0009/0P) بود. افزودن آنزیم فیتاز غلظت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز سرم خون جوجه های گوشتی را بطور معنی داری افزایش داد. هر چند افزودن 1000 واحد آنزیم فیتاز در مقایسه با استفاده از 500 واحد آنزیم فیتاز سبب افزایش فعالیت آنزیم AST گردید اما میان دو سطح آنزیم فیتاز اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نبود. جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز دارای بالاترین فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز (50/277 واحد در لیتر) و گروه تغذیه شده با جیره شاهد دارای کمترین فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز (17/215 واحد در لیتر) بود.

4 – 7- 1- 2- 3 آلانین آمینو ترانسفراز (ALT)
اثر جیره های مختلف آزمایشی بر فعالیت آنزیم آلانین آمینوترانسفراز معنی دار (01/0P) بود. افزودن اسید سیتریک به جیره ها اگر چه فعالیت آنزیم ALT را کاهش داد اما اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر غلظت آنزیم آلانین آمینوترانسفراز معنی دار (0001/0P) بود. اگر چه افزودن آنزیم فیتاز موجب کاهش معنی دار (0001/0P) فعالیت آنزیم ALT گردید اما میان دو سطح آنزیم فیتاز اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نبود. بیشترین فعالیت آنزیم آلانین آمینوترانسفراز مربوط به گروه تغذیه شده با جیره شاهد (13/2 واحد در لیتر) و کمترین فعالیت آنزیم ALT مربوط به پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز (25/1 واحد در لیتر) بود.

4 – 7- 1- 2- 4 لاکتات دهیدروژناز (LDH)
فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز بطور معنی داری (01/0P) تحت تأثیر جیره ها قرار گرفت. اثر اصلی اسید سیتریک بر فعالیت آنزیم LDH معنی دار (0001/0P) بود. هر چند افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره ها در مقایسه با جیره های فاقد اسید موجب کاهش فعالیت آنزیم گردید اما اختلاف معنی داری مشاهده نشد. افزودن اسید سیتریک به میزان 6 درصد به جیره ها، سبب افزایش معنی دار (01/0P) فعالیت آنزیم LDH در مقایسه با جیره های فاقد اسید و جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک گردید. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر غلظت آنزیم لاکتات دهیدروژناز معنی دار (0001/0P) بود. اگر چه افزودن آنزیم فیتاز سبب کاهش معنی دار (0001/0P) فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز گردید اما میان دو سطح آنزیم فیتاز اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز بر فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز معنی دار نبود. جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک بیشترین فعالیت آنزیم LDH سرم خون (83/2486 واحد در لیتر) و پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز کمترین فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز (83/1601 واحد در لیتر) را داشتند.
حسن آبادی و همکاران (2007) نشان دادند که افزودن آنزیم فیتاز در سطوح مختلف (300 و 600 واحد در هر کیلوگرم جیره) موجب کاهش معنی دار آلکالین فسفاتاز گردید. نتایج مشابهی توسط ابراهیم نژاد و همکاران (2007) در خصوص اثر آنزیم فیتاز بر کاهش فعالیت آنزیمی آلکالین فسفاتاز با مکمل نمودن جیره های آزمایشی با افزودن 300 واحد آنزیم فیتاز مشاهده شد. که نتایج این محققان با نتایج تحقیق حاضر مطابقت دارد.
هوف و همکاران (1998) نیز ضمن دستیابی به نتایج مشابه بیان کردند که کاهش فعالیت آلکالین فسفاتاز به دنبال افزودن فیتاز میکروبی به جیره ها، احتمالاً به دلیل افزایش زیست فراهمی فسفر می باشد که از طریق مکانیسم تنظیم کاهشی به فعالیت آلکالین فسفاتاز سرم اثر می گذارد. آلکالین فسفاتاز سرم نماینده چندین ایزوآنزیم از نوع متالوآنزیم های دارای روی (Zn) می باشد که توسط سلول های برخی از اندام ها مانند کبد، استخوان، ماهیچه، روده کوچک و کلیه ها ساخته می شوند (موس، 1982). بر خلاف این نتایج برنز و همکاران (2003) طی آزمایشی گزارش نمودند که کاهش سطح فسفر جیره ها، فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز را افزایش می دهد. روبرسون و ادواردز (1994) نیز نشان دادند که فعالیت آلکالین فسفاتاز در خون جوجه های گوشتی تحت تأثیر افزودن آنزیم فیتاز قرار نگرفت. احتمالاً تفاوت روش های اندازه گیری فعالیت ایزوآنزیم های تشکیل دهنده آلکالین فسفاتاز سرم باعث بدست آمدن این نتایج متفاوت شده است.
کمپل و کولز (1986) گزارش نمودند که ایزوآنزیم های روده ای بزرگترین کمک را به افزایش فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز سرم در پرندگان می کند. در مقابل زانتوپ (1997) نشان داد که افزایش آلکالین فسفاتاز سرم بیشتر به بیماری های کبدی باز می گردد. به هر حال سطح فعالیت آلکالین فسفاتاز در این اندام پایین است.
ابراهیم نژاد و همکاران (2008) نشان دادند که افزودن اسید های آلی به طور معنی داری غلظت آلکالین فسفاتاز سرم خون جوجه های گوشتی را تحت تأثیر قرار می دهد. این محققان دریافتند افزودن اسید سیتریک غلظت آلکالین فسفاتاز را کاهش می دهد اما افزودن 5 درصد اسید سیتریک در مقایسه با سطح 3 درصد در غلظت ALP تغییری ایجاد نکرد. نتایج بدست آمده توسط این محققین با نتایج تحقیق حاضر مطابقت دارد. کاهش سطح فسفر قابل دسترس خون به هر دلیل، فعالیت آنزیم ALP را افزایش می دهد. وایوروس و همکاران (2002) و برنز و همکاران (2003) گزارش کردند که کاهش سطح فسفر قابل دسترس جیره، موجب افزایش فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز می گردد. آنزیم فیتاز و اسید سیتریک بواسطه ی مکانیسم مذکور موجب تسهیل در رها سازی فسفر فیتاتی و هم چنین افزایش غلظت فسفر پلاسما (در مطالعه حاضر نیز مشاهده شد) و در نتیجه کاهش یافتن فعالیت ALP می گردد.
بر طبق مطالعه وایوروس و همکاران (2002) افزودن آنزیم فیتاز بر روی فعالیت آنزیمی سرم خون جوجه های گوشتی اثر دارد. این محققان دریافتند که افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز موجب کاهش معنی دار فعالیت آنزیم های لاکتات دهیدروژناز (LDH) و آلانین آمینو ترانسفراز (ALT) و همچنین افزایش معنی دار آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST) می گردد که با نتایج تحقیق حاضر همخوانی دارد. بالارفتن فعالیت آنزیم های سرم نشان دهنده ی آسیب های بافت ماهیچه یا کبد است. در عین حال گزارش شده است فعالیت آلانین آمینو ترانسفراز در همه ی بافت های بدن جوجه های گوشتی پایین است (بوگین و اسرائیلی، 1976). اما افزایش فعالیت این آنزیم اغلب ناشی از آسیب چند بافت از بدن است (زانتوپ، 1997). بنابراین ارزش تشخیصی میزان فعالیت این آنزیم ها در سرم خون پرندگان کم است. در چندین مورد مشاهده شده، فعالیت آلانین آمینوترانسفراز سرم خون پرندگانی که آسیب های شدید کبدی داشتند، طبیعی بود. علاوه بر این 5 ایزو آنزیم از لاکتات دهیدروژناز در پرندگان وجود دارد که هر گونه آسیب بافتی در ماهیچه اسکلتی، ماهیچه قلبی، کبد، کلیه، استخوان و سلول های قرمز خون رخ دهد موجب کاهش فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز می گردد (زانتوپ، 1997). زانتوپ (1997) دریافت که کاهش فعالیت لاکتات دهیدروژناز ممکن است به بیماری های کبدی ارتباط داشته باشد زیرا این آنزیم به سرعت با پیشرفت بیماری کاهش می یابد. بر خلاف این نتایج، ماندال و همکاران (2007) نشان دادند که افزودن آنزیم فیتاز در سطوح مختلف 250 و 500 واحد در هر کیلوگرم، موجب کاهش فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز و افزایش فعالیت آنزیم آلانین آمینو ترانسفراز می شود. این محققان گزارش کردند که این نتیجه دلالت بر این موضوع دارد که پرندگان ظاهراً در کل دوره آزمایش سالم بوده اند که همچنین می تواند با قابلیت دسترسی مواد مغذی ارتباط داشته باشد.

جدول شماره 4-12. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر فعالیت آنزیمی سرم خون جوجه های گوشتی

فعالیت آنزیمی سرم (واحد در لیتر)

تیمار
LDH
(U/L)
ALT
(U/L)
AST
(U/L)
ALP
(U/L)

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
bcd67/2018
a13/2
17/215
a67/3235

0
0
bcd17/1840
bcd68/1
33/252
bc67/2521

500
0
cd67/1770
cd44/1
50/273
bc00/2463

1000
0
ab17/2195
abc83/1
33/223
a33/3056

0
3
de00/1698
cd60/1
67/257
c67/2410

500
3
e83/1601
d43/1
50/277
c67/2334

1000
3
a83/2486
ab07/2
67/228
ab67/2908

0
6
bc33/2111
cd48/1
67/248
bc00/2547

500
6
bcd00/1955
d25/1
33/269
c67/2102

1000
6
24/71
09/0
29/13
80/90

SEM2

اثرات اصلی
b50/1876
75/1
00/247
a11/2740

0
اسید سیتریک
b67/1831
64/1
83/252
ab55/2600

3

a39/2184
60/1
89/248
b44/2519

6

13/41
05/0
67/7
43/52

SEM

a55/2233
a03/2
b39/222
a89/3066

0
فیتاز
b17/1883
b59/1
a89/252
b11/2493

500

b83/1775
b37/1
a44/273
c11/2300

1000

13/41
05/0
67/7
43/52

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
0001/0
1263/0
8615/0
0276/0

اسید سیتریک
0001/0
0001/0
0009/0
0001/0

فیتاز
1387/0
3263/0
9551/0
1989/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-e اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

(T1:جیره پایه، T2:جیره پایه +500 واحد آنزیم فیتاز، T3:جیره پایه +1000 واحد آنزیم فیتاز، T4:جیره پایه +3% اسید سیتریک، T5:جیره پایه +3% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T6:جیره پایه +3% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز، T7:جیره پایه +6% اسید سیتریک، T8:جیره پایه +6% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T9:جیره پایه +6% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز).

4- 7- 2 غلظت مواد معدنی پلاسما
نتایج مربوط به غلظت مینرال های دو ظرفیتی پلاسمای خون جوجه های گوشتی در تیمارهای مختلف آزمایشی در سن 42 روزگی در جدول شماره 4-13 نشان داده شده است.

4- 7- 2- 1 کلسیم
اثر جیره های مختلف آزمایشی بر غلظت کلسیم پلاسمای خون جوجه های گوشتی معنی دار نبود. هر چند افزودن اسید سیتریک به جیره ها اثر معنی داری نداشت اما موجب کاهش عددی کلسیم پلاسما نسبت به جیره های فاقد اسید گردید. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر غلظت کلسیم پلاسما معنی دار نبود. افزودن آنزیم فیتاز موجب کاهش عددی غلظت کلسیم گردید. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نبود. بیشترین غلظت کلسیم پلاسما مربوط به جوجه های تغذیه شده با جیره شاهد (20/10 میلی گرم بر دسی لیتر) و کمترین غلظت کلسیم پلاسما مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز (77/9 میلی گرم بر دسی لیتر) بود.

4- 7- 2- 2 فسفر
غلظت فسفر پلاسمای خون جوجه های گوشتی به طور معنی داری (01/0P) تحت تأثیر جیره های آزمایشی قرار

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی تری گلیسرید، عبدالفتاح Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی، بهبود عملکرد، عبدالفتاح، اضافه وزن