پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی، بهبود عملکرد، عبدالفتاح، اضافه وزن

دانلود پایان نامه ارشد

ی قرار گرفت. افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره ها غلظت فسفر پلاسما را نسبت به جیره های فاقد اسید و جیره های حاوی3 درصد اسید سیتریک به طوری معنی داری (0004/0P) کاهش داد. هر چند افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره های فاقد اسید موجب افزایش عددی غلظت فسفر پلاسما گردید اما این میزان افزایش اسید معنی دار نبود. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر غلظت فسفر پلاسما معنی دار (0001/0P) بود بطوری که افزودن آنزیم فیتاز، سطح فسفر پلاسمای خون جوجه ها را افزایش داد. افزودن 1000 واحد آنزیم فیتاز غلظت فسفر پلاسما را نسبت به جیره های حاوی 500 واحد آنزیم فیتاز موجب افزایش معنی داری (0001/0P) شد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز برای غلظت فسفر پلاسما معنی دار نبود. آنالیز پلاسمای خون جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی نشان داد که بیشترین غلظت فسفر مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 1000 واحد آنزیم فیتاز (79/6 میلی گرم بر دسی لیتر) و کمترین غلظت فسفر پلاسما مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک (92/4 میلی گرم بر دسی لیتر) بود.

4- 7- 2- 3 منیزیوم
اثر تیمارهای آزماشی بر غلظت منیزیوم پلاسما معنی دار نبود. آنالیز پلاسمای خون جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی نشان داد که افزودن اسید سیتریک به جیره ها غلظت منیزیوم پلاسمای خون را بطور غیر معنی داری کاهش داد. اگر چه اثر آنزیم فیتاز معنی دار نبود اما موجب کاهش عددی غلظت منیزیوم پلاسما گردید. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نبود. غلظت منیزیوم پلاسمای خون پرندگان تغذیه شده با جیره شاهد بالاترین مقدار (20/2 میلی گرم بر دسی لیتر) و در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز کمترین مقدار (90/1 میلی گرم بر دسی لیتر) را داشت.

4- 7- 2- 4 آهن
غلظت آهن پلاسمای خون جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی به طور معنی داری (05/0P) تحت تأثیر جیره های آزمایشی قرار گرفت. نتایج نشان داد که جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک موجب کاهش معنی دار (0265/0P) غلظت آهن پلاسما نسبت به جوجه های تغذیه شده با جیره های حاوی 3 درصد اسید شدند. در حالی که جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک در مقایسه با جیره های فاقد اسید غلظت آهن پلاسما را بصورت عددی افزایش داد که معنی دار نبود اما نتایج آنالیز پلاسمای خون جوجه های گوشتی نشان داد که فیتاز به طور معنی داری (0044/0P) غلظت آهن پلاسما را کاهش می دهد. هر چند افزودن 500 واحد آنزیم به جیره های فاقد آنزیم غلظت آهن پلاسما را کاهش داد، اما اختلاف ایجاد شده به لحاظ آماری معنی دار نبود. در حالی که افزودن 1000 واحد آنزیم فیتاز به جیره ها موجب کاهش معنی دار (0032/0P) غلظت آهن پلاسما در مقایسه با جیره های فاقد آنزیم شد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نشد. بیشترین غلظت آهن موجود در پلاسما مربوط به پرندگان تغذیه شده با جیره شاهد (17/1341 میکروگرم بر دسی لیتر) و کمترین غلظت آهن پلاسما مربوط به گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز (67/956 میکروگرم بر دسی لیتر) بود.

4- 7- 2- 5 روی
اثر تیمارهای مختلف آزمایشی بر غلظت روی پلاسما معنی دار نبود. آنالیز پلاسمای خون جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی نشان داد که افزودن اسید سیتریک موجب افزایش غیر معنی دار غلظت روی در پلاسمای خون گردید. استفاده از آنزیم فیتاز در جیره ها هر چند موجب افزایش عددی غلظت روی پلاسما شد اما اختلاف معنی داری مشاهده نشد. همچنین نتایج نشان داد که اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نیست. میانگین غلظت روی در پلاسمای خون پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز بیشترین (67/313 میکروگرم بر دسی لیتر) و در گروه تغذیه شده با جیره شاهد کمترین مقدار (83/238 میکروگرم بر دسی لیتر) بود.
وایوروس و همکاران (2002) در مطالعه ای نشان دادند که افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز به جیره های حاوی سطوح مختلف فسفر غیر فیتاتی، موجب کاهش معنی داری در غلظت کلسیم پلاسما، ولی افزایش معنی دار غلظت فسفر پلاسما می گردد که با نتایج بدست آمده از تحقیق حاضر مطابقت دارد. تیلور و داک (1984) پیشنهاد کردند که جیره های حاوی فسفرکم موجب تشدید یونیزه شدن کلسیم در پلاسما شده که این امر سبب افزایش در آزاد سازی هورمون پاراتیروئید می گردد. بنابراین اثر بازدارنده هورمون پاراتیروئید بر روی لوله های بازجذب فسفات کاهش یافته و متعاقب آن، طی مصرف خوراک جیره های با فسفر کم، دفع ادرار با افزایش جذب کلسیم از لوله ی گوارشی آزاد می شود. نتایجی مشابهی از اثر افزودن آنزیم فیتاز بر غلظت کلسیم و فسفر پلاسمای خون، در جوجه های گوشتی (بروز و همکاران، 1994؛ سباستین و همکاران، 1996 ؛ راما-رائو و همکاران، 1999)، اردک (اوربان و همکاران، 1999) و بوقلمون (آتیا و همکاران، 2000) گزارش شده است. لی و همکاران (1994) نشان دادند که افزایش غلظت فسفر پلاسما تحت تأثیر افزایش نسبت کلسیم به فسفر کل جیره در خوک ها قرار می گیرد. با این حال بروز و همکاران (1994) و سباستین و همکاران (1996) با افزودن آنزیم فیتاز در غلظت کلسیم پلاسما افزایش مشاهده نمودند که با نتایج تحقیق حاضر مطابقت ندارد. در تأیید نتایج بدست آمده از تحقیق کنونی، روبرسون و همکاران (1994) و راما-رائو و همکاران (1999) اثر آنزیم فیتاز بر روی غلظت کلسیم پلاسما مشاهده نکردند و ابراهیم نژاد و همکاران (2007) و سباستین و همکاران (1996ب) با افزودن آنزیم فیتاز، در غلظت فسفر پلاسما خون جوجه های گوشتی افزایش مشاهده نمودند.
اونیانگو و همکاران (2004) نشان دادند که افزودن آنزیم فیتاز میکروبی به جیره بر غلظت کلسیم سرم خون جوجه های گوشتی 22 روزه اثر معنی داری نداشت اما موجب افزایش معنی دار غلظت فسفر پلاسما گردید. در تحقیق میچل و ادواردز (1996 الف) نیز افزودن 600 واحد آنزیم فیتاز به هیر کیلوگرم جیره بر پایه ذرت-سویا تأثیر معنی داری بر غلظت کلسیم پلاسمای خون جوجه های گوشتی 21 روزه نداشت اما سبب افزایش معنی دار غلظت فسفر پلاسمای خون گردید که تمامی نتایج مذکور با نتایج تحقیق حاضر همخوانی دارند.
غلظت کلسیم و فسفر پلاسما بوسیله ی جذب از دستگاه گوارش، ذخیره و بازجذب از استخوان، همچنین دفع از طریق مدفوع و ادرار یا بازجذب ازکلیه کنترل می شود و بدن تعادل کلسیم و فسفر را با اثرگذاری ویتامین D3 و هورمون هایی مانند پاراتورمون و کلسی تونین بر روده کوچک، کلیه ها و استخوان تنظیم می کند (حسن آبادی و همکاران، 2007). با وجود این به نظر می رسد مکانیزم های مذکور در مطالعه حاضر قادر به تأمین فسفر کافی برای ثابت نگهداشتن سطح این ماده معدنی در پلاسما، در هنگام استفاده از جیره های حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و آنزیم فیتاز، نبوده است. تحت این شرایط اضافه کردن آنزیم فیتاز به جیره جوجه های گوشتی از طریق افزودن مقادیر فسفر فراهم، جذب این ماده معدنی را افزایش داده است و سبب افزایش سطح فسفر پلاسما گردیده که این نتایج مؤید اضافه وزن و ضریب تبدیل خوراک بهتر در تیمارهای دارای آنزیم فیتاز نسبت به تیمارهای بدون آنزیم است.
عبدالفتاح و همکاران (2008) دریافتند که افزودن سطوح مختلف اسید سیتریک (5/1 و 3 درصد) اثر معنی داری بر غلظت کلسیم و فسفر خون داشت و موجب افزایش غلظت این عناصر گردید. افزایش غلظت در این مواد معدنی با افزودن اسیدهای آلی ممکن است نشان دهنده پایین آمدن pH لوله گوارشی توسط این اسیدها باشد که موجب افزایش جذب برخی از مواد معدنی از لوله ی گوارشی به داخل جریان خون گردد. در تحقیق حاضر نیز با افزودن 3 درصد اسید سیتریک در غلظت فسفر پلاسما افزایش مشاهده شد، اما افزودن اسید سیتریک موجب کاهش غلظت کلسیم پلاسما گردید که با نتایج این محققان مطابقت ندارد. بهبود یافتن استفاده کلسیم و فسفر به علت فراهم نمودن اسیدهای آلی توسط بولینگ و همکاران (2001) تأیید شده است. همچنین عبدو (2004) در کلسیم خون جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره های اسیدی افزایش مشاهده نمود. بر خلاف نتایج بدست آمده از تحقیق حاضر، ابراهیم نژاد و همکاران (2007) با افزودن سطوح مختلف اسید سیتریک (5/2 و 5 درصد) در غلظت مواد معدنی کلسیم و فسفر پلاسما افزایش مشاهده نمودند. این محققان با بررسی اثر اسید سیتریک بر استفاده فسفر فیتاتی و بهبود عملکردی آنزیم فیتاز میکروبی در مرغ های تخمگذار دریافتند که افزودن اسید سیتریک در دو سطح 2 و 4 درصد اثری بر غلظت کلسیم ندارد که نتایج تحقیق کنونی را تأیید می کند.
بر اساس نتایج بدست آمده از تحقیق حاضر، افزودن آنزیم فیتاز موجب کاهش غلظت منیزیوم پلاسما و افزایش غلظت روی گردید. در تأیید این نتایج، وایوروس و همکاران (2002) گزارش کردند که با افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز به جیره های حاوی سطوح مختلف فسفر غیر فیتاتی، غلظت مینرال های منیزیوم و روی پلاسما تحت تأثیر قرار می گیرد. این محققان دریافتند که آنزیم فیتاز موجب کاهش غلظت منیزیوم و افزایش غلظت روی در پلاسمای خون جوجه های گوشتی می شود. برینک و همکاران (1991) عدم همبستگی میان ابقای منیزیوم و غلظت این مینرال در پلاسمای خون موش های صحرایی را مشاهده نمودند. عدم پاسخ غلظت روی پلاسما به اثر افزودن آنزیم فیتاز توسط روبروسون و ادواردز (1994) و سباستین و همکاران (1996) در جوجه های گوشتی گزارش شده است. این محققان گزارش کرده اند که روی کافی در جیره ممکن است جوابگوی فقدان اثر بر روی غلظت روی پلاسما باشد. برخی از محققان گزارش کرده اند که غلظت روی پلاسما، هنگام تغذیه جوجه ها با جیره های دارای روی ناکافی مکمل شده با آنزیم فیتاز، افزایش می یابد (پالاف و همکاران 1994؛ موهانا و نایز، 1999). بر طبق یافته های پالاف و همکاران (1994) افزایش غلظت های روی خون با افزایش ابقای این ماده معدنی نشان می دهد که غلظت روی پلاسما ممکن است به خوبی نشان دهنده ی قابلیت دسترسی کامل روی نباشد.
در خصوص اثرات اسید سیتریک بر غلظت مینرال های منیزیوم، روی و آهن و همچنین اثر مکمل نمودن جیره ها با آنزیم فیتاز بر غلظت آهن پلاسمای خون جوجه های گوشتی، تحقیقاتی صورت نگرفته است.

جدول شماره 4-13. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر غلظت
مواد معدنی پلاسمای خون جوجه های گوشتی

مینرال های دو ظرفیتی پلاسما

تیمار
روی
(µg/dl)
آهن
(µg/dl)
منیزیوم
(mg/dl)
فسفر
(mg/dl)
کلسیم
(mg/dl)

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
83/238
a17/1341
20/2
c08/5
20/10

0
0
83/262
ab67/1210
12/2
ab17/6
08/10

500
0
00/247
ab33/1202
09/2
a79/6
04/10

1000
0
50/292
a33/1318
14/2
bc55/5
09/10

0
3
00/259
a33/1276
07/2
a32/6
98/9

500
3
67/313
a00/1241
92/1
a62/6
77/9

1000
3
33/271
a17/1275
94/1
c92/4
11/10

0
6
00/287
ab00/1209
92/1
c32/5
97/9

500
6
50/258
b67/956
90/1
a50/6
80/9

1000
6
51/32
51/55
10/0
14/0
23/0

SEM2

اثرات اصلی
55/249
ab39/1251
13/2
a01/6
11/10

0
اسید سیتریک
39/288
a55/1278
04/2
a16/6
94/9

3

28/272
b94/1146
92/1
b58/5
96/9

6

77/18
05/32
06/0
08/0
13/0

SEM

55/267
a55/1311
09/2
c18/5
14/10

0
فیتاز
61/269
ab00/1232
03/2
b94/5
01/10

500

05/273
b33/1133
97/1
a63/6
87/9

1000

77/18
05/32
06/0
08/0
13/0

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
3630/0
0248/0
0561/0
0004/0
6288/0

اسید سیتریک
9783/0
0044/0
3330/0
0001/0
3856/0

فیتاز
7256/0
1544/0
9088/0
0322/0
9935/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-c اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی زیست محیطی