پایان نامه با واژگان کلیدی فیزیولوژی

دانلود پایان نامه ارشد

نگردید. از لحاظ عددی در دوره 42-21 روزگی، بالاترین میانگین مصرف خوراک مربوط به جیره حاوی 1000 واحد آنزیم فیتاز (13/2483 گرم) و پایین ترین میانگین مصرف خوراک مربوط به جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک (53/1811 گرم) بود.
اختلاف بین تیمارهای مختلف در کل دوره (42-7 روزگی) از لحاظ میانگین مصرف خوراک معنی دار (05/0P) بود. مصرف خوراک در دوره 42-7 روزگی در جوجه های تغذیه شده با جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک به طور معنی داری (01/0P) پایین تر بود، اما افزودن 3 درصد اسید به جیره ها موجب افزایش مصرف خوراک گردید، ولی به لحاظ آماری اختلاف معنی داری را نشان نداد. افزودن آنزیم فیتاز به جیره ها در کل دوره آزمایش موجب افزایش معنی دار مصرف خوراک شد. هر چند جیره های حاوی 500 واحد آنزیم در مقایسه با جیره های فاقد آنزیم موجب افزایش عددی مصرف خوراک گردید اما این اختلاف معنی دار نبود در صورتی که افزودن 1000 واحد آنزیم به جیره ها به لحاظ آماری معنی دار گردید. میان دو سطح آنزیم در افزایش مصرف خوراک اختلاف معنی داری مشاهده نشد. اثرات اصلی اسید سیتریک و آنزیم فیتاز در کل دوره معنی دار بود ولی اثر متقابل میان اسید سیتریک و فیتاز در طی کل دوره آزمایش به لحاظ آماری معنی دار نشد.
ماندال و همکاران (2007) دریافتند که با افزودن 250 واحد آنزیم فیتاز، مصرف خوراک جوجه های گوشتی تا سن 21 روزگی تحت تأثیر قرار نگرفت. در صورتی که استفاده از 500 واحد آنزیم فیتاز مصرف خوراک را به طور معنی داری افزایش داد که با نتایج تحقیق حاضر مطابقت دارد. احمد و همکاران (2004) با مکمل نمودن جیره های مصرفی جوجه های گوشتی با 500 واحد آنزیم فیتاز، افزایش غیر معنی داری در مصرف خوراک مشاهده نمودند که با نتایج این تحقیق تطابق ندارد، اما با افزودن 1000 واحد آنزیم فیتاز مصرف خوراک افزایش یافت. از طرف دیگر حسن آبادی و همکاران (2007) با استفاده از جیره های حاوی 300 و 600 واحد آنزیم فیتاز میکروبی افزایش مصرف خوراک را مشاهده نمودند.
اثرات افزودن مکمل آنزیمی به جیره ها در تغذیه جوجه های گوشتی توسط محققین بسیاری مورد بررسی قرار گرفته است. از جمله آنها وایوروس و همکاران (2002) و افشارمنش و پوررضا (2005) بودند که اثرات مثبت مکمل آنزیم فیتاز را در افزایش مصرف خوراک نسبت به جیره های فاقد آنزیم مشاهده نمودند که نتایج تحقیق حاضر را تأیید می کند. مارتینز آمزکوا و همکاران (2006) با افزودن 1000 واحد آنزیم فیتاز دریافتند که مصرف خوراک افزایش می یابد. همچنین برخی گزارشات نشان می دهند که استفاده از آنزیم فیتاز در سطوح مختلف تأثیر قابل توجهی بر مصرف خوراک ندارد. از جمله سنتنو و همکاران (2007) دریافتند که مکمل نمودن جیره های بر پایه ذرت-سویا با 750 واحد آنزیم فیتاز، اثری بر مصرف خوراک جوجه ها تا سن 21 روزگی نداشت. همچنین در تحقیقی دیگر توسط سباستین و همکاران (1997) مشخص شد که افزودن 600 واحد آنزیم فیتاز مصرف خوراک جوجه ها را تا سن 14 روزگی بطور غیر معنی داری افزایش می دهد که این نتایج با تحقیق حاضر تطابق ندارد.
اثر مثبت استفاده از اسید سیتریک در جیره های جوجه های گوشتی توسط بسیاری از محققین گزارش شده است. در این رابطه اسنو و همکاران (2004) اظهار داشتند که افزودن 4 درصد اسید سیتریک به جیره ها، مصرف خوراک را بهبود می بخشد. افشارمنش و پوررضا (2005) نیز بهبود مصرف خوراک جوجه های تغذیه شده با 2 درصد اسید سیتریک را بیان کردند که این گزارشات با نتایج این تحقیق همخوانی دارد. در حالی که رافائز لیوینگستون و همکاران (2005) با افزودن 4 درصد اسید سیتریک به جیره ها دریافتند که مصرف خوراک تحت تأثیر اسیدهای آلی قرار می گیرد و در آزمایشی دیگر گزارش نمودند که مصرف خوراک در جوجه های نژاد نیوهمشایر×کلمبین با جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک، افزایش می یابد اما اثر اصلی اسید معنی دار نشد که با نتایج بدست آمده از تحقیق حاضر مطابقت ندارد. همچنین مارتینز آمزکوا و همکاران (2006) با افزودن 9/0 درصد اسید سیتریک و آتاپاتیو و نلیگاسواتا (2005) با افزودن 2 درصد اسید سیتریک، افزایش مصرف خوراک را مشاهده نمودند. از طرف دیگر ابراهیم نژاد و همکاران (2008) با استفاده از 5/2 درصد اسید سیتریک به جیره ها، دریافتند که مصرف خوراک کاهش می یابد که با نتایج این تحقیق همخوانی ندارد. در صورتی که این محققان در گزارشی دیگر اظهار داشتند که استفاده از 5 درصد اسید سیتریک، مصرف خوراک را نسبت به جیره های حاوی 5/2 درصد اسید افزایش می دهد که نتایج تحقیق حاضر را تأیید نمی کند.
با توجه به اینکه اسید سیتریک نیز همانند سایر اسیدهای آلی موجب افزایش ترشح غده پانکراس و تأثیر آن بر موکوس دستگاه گوارش پرندگان می شود، از این رو به نظر می رسد یکی از دلایل اصلی افزایش مصرف خوراک جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک، تأثیرات فیزیولوژیکی اسیدهای آلی است که منجر به افزایش اشتها می گردند. در صورتی که افزایش سطح اسید سیتریک تا 6 درصد جیره ها، منتج به اسیدی شدن طعم خوراک مصرفی شده و متعاقب آن pH سراسر لوله گوارش به طور محسوسی پایین آمده و مصرف خوراک کاهش می یابد. همچنین کاهش pH سبب کند شدن سرعت عبور مواد هضمی در لوله گوارشی می شود لذا کاهش مصرف خوراک جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک توجیه پذیر است. لازم به ذکر است میانگین خوراک مصرفی به تنهایی شاخص تعیین کننده ای برای ارزیابی اثر فیتاز میکروبی بر عملکرد پرندگان نبوده و باید آن را در کنار شاخص هایی مانند میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی مورد بررسی قرار داد.

جدول شماره 4-1. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر مصرف خوراک هفتگی جوجه های گوشتی (گرم)

سن (روز)
تیمار
42-35
روزگی
35-28
روزگی
28-21
روزگی
21-14
روزگی
14-7
روزگی

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
b40/921
ab50/830
c60/638
bcd80/419
ab70/256

0
0
ab80/927
b27/814
c43/627
de27/383
bc33/238

500
0
a10/966
a10/860
abc93/656
ab27/450
ab77/250

1000
0
ab53/925
ab57/823
ab07/673
a43/478
ab57/277

0
3
b47/907
ab17/843
a83/679
a13/479
ab73/271

500
3
b53/924
ab03/842
abc73/657
a60/471
a87/279

1000
3
d40/674
c10/604
e03/533
e87/368
c00/207

0
6
c77/721
c20/639
de03/571
cde03/394
abc93/246

500
6
c07/720
c57/639
d60/586
bc10/424
ab20/259

1000
6
48/19
97/14
60/16
34/10
48/6

SEM2

اثرات اصلی
a43/938
a96/834
b99/640
b78/417
b60/248

0
اسید سیتریک
a18/919
a26/836
a88/669
a39/476
a39/276

3

b41/705
b62/627
c56/563
c67/395
b71/237

6

24/11
64/8
58/9
97/5
74/3

SEM

b44/840
b72/752
90/614
b37/422
09/247

0
فیتاز
ab34/852
ab54/765
10/626
b81/418
33/252

500

a23/870
a57/780
42/633
a66/448
28/263

1000

24/11
64/8
58/9
97/5
74/3

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
0001/0
0001/0
0001/0
0001/0
0001/0

اسید سیتریک
2010/0
1053/0
4086/0
0052/0
0223/0

فیتاز
4520/0
3899/0
2323/0
0072/0
0012/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-e اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.
جدول شماره 4-2. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر مصرف خوراک دوره ای جوجه های گوشتی (گرم)

دوره آزمایش

تیمار
42-7
روزگی
42-21
روزگی
21-7
روزگی

فیتاز
1(kg/U)
اسید سیتریک
(%)
ab00/3067
a50/2390
abc50/676

0
0
b10/2991
a50/2369
bc60/621

500
0
a17/3184
a13/2483
ab03/701

1000
0
a17/3178
a17/2422
a00/756

0
3
a33/3181
a47/2430
a87/750

500
3
a77/3174
a30/2423
a47/751

1000
3
c40/2387
c53/1811
c87/575

0
6
d97/2572
bc00/1932
abc97/640

500
6
d53/2629
b23/1946
abc30/683

1000
6
22/55
78/46
38/14

SEM2

اثرات اصلی
a76/3080
a38/2414
b38/666

0
اسید سیتریک
a10/3178
a32/2425
a78/752

3

b97/2529
b59/1896
c38/633

6

88/31
01/27
30/8

SEM

b52/2877
06/2208
b46/669

0
فیتاز
ab12/2915
98/2243
a14/671

500

a16/2996
22/2284
a94/711

1000

88/31
01/27
30/8

SEM

سطح احتمال
منبع اختلاف
0001/0
0001/0
0001/0

اسید سیتریک
0506/0
1692/0
0032/0

فیتاز
0956/0
3920/0
0020/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-d اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

نمودار 4-1: اثر جیره های مختلف بر مصرف خوراک هفتگی جوجه های گوشتی

(T1:جیره پایه، T2:جیره پایه +500 واحد آنزیم فیتاز، T3:جیره پایه +1000 واحد آنزیم فیتاز، T4:جیره پایه +3% اسید سیتریک، T5:جیره پایه +3% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T6:جیره پایه +3% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز، T7:جیره پایه +6% اسید سیتریک، T8:جیره پایه +6% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T9:جیره پایه +6% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز).

4- 2 افزایش وزن و وزن پایانی
4- 2- 1 افزایش وزن
نتایج مربوط به افزایش وزن هفتگی به صورت میانگین هر تیمار در جدول شماره 4-3 نشان داده شده است. نتایج آنالیز آماری افزایش وزن هفتگی نشان داد که اثر جیره های مختلف آزمایشی بر افزایش وزن هفتگی معنی دار (05/0P) بود. بر اساس نتایج بدست آمده، بین سطوح اصلی اسید سیتریک اختلاف معنی داری (05/0P) وجود داشت، بطوریکه در تمامی هفته های آزمایش، جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک در مقایسه با سطوح صفر و 3 درصد کمترین افزایش وزن را داشتند که این افزایش وزن معنی دار بود. اگر چه افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره های آزمایشی موجب بهبود عددی افزایش وزن هفتگی جوجه ها شد اما اختلاف آنها معنی دار نبود. اثر اصلی اسید سیتریک بر افزایش وزن هفتگی معنی دار (0001/0P) شد.
هرچند بین سطوح اصلی آنزیم فیتاز در دوره رشد اختلاف معنی داری (05/0P) وجود داشت اما بر افزایش وزن جوجه ها در دوره پایانی معنی دار نبود. افزودن 1000 واحد آنزیم فیتاز در مقایسه با جیره های مکمل شده با 500 واحد فیتاز هر چند موجب افزایش وزن هفتگی جوجه ها گردید اما این افزایش وزن هفتگی معنی دار نبود. همچنین اثر اصلی آنزیم فیتاز در دوره رشد معنی دار (05/0P) شد ولی این اختلاف در دوره پایانی پرورش معنی دار نبود. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز برای افزایش وزن هفتگی جوجه ها مشاهده شد.
نتایج آنالیز افزایش وزن در دوره های مختلف آزمایش در جدول شماره 4-4 نشان داده شده است. نتایج افزایش وزن در دوره 21-7 روزگی نشان می دهد که اختلاف بین جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک معنی دار (0001/0P) بوده به طوری که کمترین افزایش وزن مربوط به جیره های حاوی 6 درصد اسید بود. افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره های آزمایشی موجب بهبود معنی دار افزایش وزن بدن در این دوره شد. جیره های حاوی 6 درصد اسید در مقایسه با جیره های بدون اسید سیتریک اثر نامطلوب بر افزایش وزن داشت به طوری که اثر آن معنی دار (0039/0P) بود. میان جیره های حاوی سطوح مختلف آنزیم فیتاز اثر معنی دا

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی