پایان نامه با واژگان کلیدی فیتاز، سیتریک، روزگی، فیتاز،

دانلود پایان نامه ارشد

تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک نسبت به جیره شاهد پایین تر بود. جالب توجه است که افزودن 3 درصد اسید موجب افزایش عددی ضریب تبدیل خوراک (02/0 واحد) نسبت به جیره های فاقد اسید گردید، اما افزودن 6 درصد اسید سیتریک موجب کاهش عددی ضریب تبدیل خوراک (07/0 واحد) شد. میان جیره های حاوی سطوح مختلف فیتاز اختلاف معنی داری مشاهده نشد. افزودن فیتاز به جیره ها موجب کاهش عددی ضریب تبدیل خوراک در این دوره گردید اما افزودن 1000 واحد آنزیم در مقایسه با سطح 500 واحد آنزیم تأثیری بر ضریب تبدیل خوراک نداشت و تغییری مشاهده نگردید. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز در دوره 42-21 روزگی از لحاظ آماری معنی دار نبود. ضریب تبدیل خوراک در دوره 42-21 روز در پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک پایین ترین مقدار (01/2) و در گروه تغذیه شده با جیره شاهد بالاترین مقدار (17/2) را در برگرفت.
در کل دوره آزمایش (42-7 روز)، هیچگونه اختلاف معنی داری بین تیمارهای آزمایشی مختلف از لحاظ ضریب تبدیل خوراک مشاهده نشد. نتایج بدست آمده در کل دوره همانند سایر دوره های آزمایش بود. بدین صورت که افزودن اسید سیتریک موجب کاهش غیر معنی دار ضریب تبدیل خوراک گردید. افزودن فیتاز به جیره های فاقد آنزیم، ضریب تبدیل خوراک را کاهش داد که معنی دار نبود. اثر متقابل میان اسید سیتریک و فیتاز در دوره 42-7 روزگی معنی دار نگردید. در طی این دوره پایین ترین ضریب تبدیل خوراک مربوط به جوجه های تغذیه شده با جیره 6 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز (98/1) و بالاترین ضریب تبدیل خوراک مربوط به گروه تغذیه شده با جیره شاهد (08/2) بود.
افشارمنش و پوررضا (2005) نشان دادند که با افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز ضریب تبدیل خوراک بهبود می یابد. همچنین در مطالعه دیگری که توسط بیکر و همکاران (2007) انجام پذیرفت مشخص گردید که افزودن آنزیم فیتاز در سطوح مختلف 250، 500 و 750 واحد سبب کاهش غیر معنی دار ضریب تبدیل خوراک می شود. آزمایش حاضر نیز علیرغم بهبود ضریب تبدیل خوراک جیره های مکمل شده با سطوح مختلف آنزیم فیتاز، تفاوت معنی داری در افزودن آنزیم به جیره پایه مشاهده نشد. احمد و همکاران (2004) با افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز هیچ تأثیری بر ضریب تبدیل خوراک در سنین 28 روزگی و 35 روزگی مشاهده نکردند که با نتایج تحقیق حاضر همخوانی ندارد.
سهیل و رولند (1999) و سباستین و همکاران (1997) با افزودن 300 و 600 واحد آنزیم فیتاز به جیره ها، با وجود کاهش نسبی ضریب تبدیل خوراک، تأثیر معنی داری در ضریب تبدیل خوراک مشاهده نکردند. در صورتی که حسن آبادی و همکاران (2007) نشان دادند که افزودن 300 واحد آنزیم فیتاز سبب کاهش ضریب تبدیل خوراک در سن 21-7 روزگی و کل دوره شد اما افزودن 600 واحد آنزیم فیتاز تأثیری بر ضریب تبدیل خوراک نداشت. همچنین این محققان گزارش کردند که استفاده از سطوح مختلف آنزیم فیتاز اثری بر ضریب تبدیل خوراک در دوره رشد (42-21 روزگی) نداشت. این گزارشات با نتایج تحقیق حاضر مطابقت ندارد.
ابراهیم نژاد و همکاران (2008) نشان دادند که افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز سبب کاهش ضریب تبدیل خوراک در تمامی دوره های آزمایشی شد. در این خصوص ماندال و همکاران (2007) نیز با افزودن 250 و 500 واحد آنزیم فیتاز، کاهش ضریب تبدیل خوراک جیره های حاوی فسفر کم را مشاهده نمودند که نتایج تحقیق حاضر را تأیید می کند. بر خلاف این نتایج، وایوروس و همکاران (2002) با مکمل نمودن جیره های حاوی سطوح مختلف فسفر غیرفیتاتی با 500 واحد آنزیم فیتاز، اثر معنی داری بر ضریب تبدیل خوراک مشاهده نکردند. همچنین سنتنو و همکاران (2007) با استفاده از جیره های حاوی 750 واحد آنزیم فیتاز نشان دادند که ضریب تبدیل تحت تأثیر آنزیم فیتاز قرار نمی گیرد که با نتایج تحقیق کنونی مطابق نیست.
دنبو و همکاران (1998) گزارش کردند که افزودن فیتاز اثری بر ضریب تبدیل خوراک جوجه های گوشتی ندارد در حالی که محققان زیادی از جمله کیان و همکاران (1996)، سباستین و همکاران (1996 ب)، واتسون (2002)، دیلگر و همکاران (2004) و ویو و همکاران(2004) گزارش کردند که افزودن فیتاز باعث بهبود معنی دار ضریب تبدیل خوراک جوجه های گوشتی می گردد. در تحقیق حاضر افزودن آنزیم فیتاز در سطوح مختلف اثر معنی داری بر ضریب تبدیل خوراک نداشت که احتمالاً به این دلیل است که استفاده از آنزیم فیتاز، به طور همزمان وزن بدن و مصرف خوراک را افزایش می دهد و لذا بر روی ضریب تبدیل که متأثر از این دو متغیر است، اثری ندارد.
سنتنو و همکاران (2007) نشان دادند که با افزودن اسید سیتریک به جیره ها، ضریب تبدیل خوراک تحت تأثیر قرار نمی گیرد اما با افزودن 2 درصد اسید سیتریک به جیره ها، ضریب تبدیل به طور نسبی کاهش یافت در صورتی که استفاده از 5 درصد اسید سیتریک ضریب تبدیل را در مقایسه با جیره های فاقد اسید تغییر نداد که با نتایج این تحقیق مطابقت ندارد.
بولینگ فرانکنباخ و همکاران (2001) با افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره های حاوی سطوح مختلف کلسیم، نشان دادند که ضریب تبدیل تحت تأثیر اسیدهای آلی قرار می گیرد و موجب کاهش آن می شود که این گزارشات با نتایج تحقیق حاضر همخوانی دارد. افشار منش و پوررضا (2005) با استفاده از افزودن اسید سیتریک به میزان 2 درصد به جیره های حاوی 500 واحد آنزیم فیتاز، افزایش معنی دار در ضریب تبدیل خوراک مشاهده نمودند. همچنین لیم و همکاران (2008) با بررسی اثر چندین اسید آلی در عملکرد رشد جوجه های گوشتی نشان دادند که افزودن اسید سیتریک اثری بر ضریب تبدیل خوراک ندارد. نتایج تحقیق حاضر این گزارشات را تأیید نمی کند.
ابراهیم نژاد و همکاران (2008) نشان دادند که افزودن سطوح مختلف اسید سیتریک (5/2 و 5 درصد) سبب کاهش ضریب تبدیل خوراک می گردد و میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز اثر همکوشی مشاهده نمودند که نتایج این محققین با نتایج بدست آمده از این تحقیق مطابقت دارد. نتایج مشابهی در بهبود غیر معنی دار ضریب تبدیل خوراک توسط افزودن اسید سیتریک توسط اسنو و همکاران (2004) گزارش شده است. نتایج این محققان نشان داد که افزودن 4 درصد اسید سیتریک به جیره ها موجب بهبود عددی ضریب تبدیل خوراک جوجه های گوشتی در تمامی مراحل رشد گردید که معنی دار نبود.

جدول شماره 4-6. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر ضریب تبدیل خوراک جوجه های گوشتی (گرم)

سن (روز)

تیمار
42-35
روزگی
35-28
روزگی
28-21
روزگی
21-14
روزگی
14-7
روزگی

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
ab25/2
12/2
a14/2
87/1
b79/1

0
0
abc22/2
01/2
b85/1
88/1
b86/1

500
0
a36/2
04/2
a00/2
77/1
b84/1

1000
0
a30/2
09/2
a08/2
76/1
b80/1

0
3
a27/2
06/2
a07/2
74/1
b73/1

500
3
abc21/2
03/2
a04/2
82/1
b71/1

1000
3
c02/2
05/2
a96/1
96/1
a14/2

0
6
abc14/2
14/2
a97/1
84/1
b87/1

500
6
bc04/2
11/2
a95/1
86/1
b90/1

1000
6
10/0
07/0
09/0
05/0
05/0

SEM2

اثرات اصلی
a28/2
06/2
00/2
84/1
b83/1

0
اسید سیتریک
a26/2
06/2
06/2
77/1
b75/1

3

b07/2
10/2
96/1
88/1
a97/1

6

06/0
04/0
05/0
03/0
03/0

SEM

19/2
09/2
06/2
86/1
91/1

0
فیتاز
21/2
07/2
97/1
82/1
82/1

500

20/2
06/2
00/2
82/1
81/1

1000

06/0
04/0
05/0
03/0
03/0

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
0448/0
7572/0
4039/0
0603/0
0006/0

اسید سیتریک
9710/0
8888/0
4681/0
5072/0
0951/0

فیتاز
7261/0
7380/0
5279/0
2954/0
0688/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-c اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

جدول شماره 4-7. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر ضریب تبدیل خوراک جوجه های گوشتی (گرم)

ضریب تبدیل
 

تیمار
42-7
روزگی
42-21
روزگی
21-7
روزگی
 

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
08/2
a17/2
b84/1

0
0
99/1
ab03/2
ab87/1

500
0
05/2
ab 13/2
b79/1

1000
0
05/2
ab 16/2
b77/1

0
3
02/2
ab 14/2
b73/1

500
3
01/2
ab 09/2
b77/1

1000
3
00/2
b01/2
a01/2

0
6
02/2
ab 08/2
b85/1

500
6
98/1
ab 03/2
ab87/1

1000
6
048/0
066/0
046/0

SEM2
 
 
 
 
اثرات اصلی
04/2
11/2
ab83/1

0
اسید سیتریک
03/2
13/2
b76/1

3

00/2
04/2
a91/1

6

028/0
038/0
027/0

SEM

04/2
11/2
87/1

0
فیتاز
01/2
08/2
82/1

500

01/2
08/2
81/1

1000

028/0
038/0
027/0

SEM

 سطح احتمال
منبع اختلاف
5744/0
2551/0
0039/0

اسید سیتریک
6237/0
8246/0
2181/0

فیتاز
 7931/0
 5175/0
 2323/0
 

اسید سیتریک × فیتاز

a-b اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

(T1:جیره پایه، T2:جیره پایه +500 واحد آنزیم فیتاز، T3:جیره پایه +1000 واحد آنزیم فیتاز، T4:جیره پایه +3% اسید سیتریک، T5:جیره پایه +3% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T6:جیره پایه +3% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز، T7:جیره پایه +6% اسید سیتریک، T8:جیره پایه +6% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T9:جیره پایه +6% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز).

4- 4 صفات مربوط به لاشه
4- 4- 1 بازده لاشه
میانگین صفات مربوط به لاشه در تیمارهای مورد آزمایش در جدول شماره 4-8 نشان داده شده است. نتایج نشان می دهد که میان تیمارهای آزمایشی مختلف، برای بازده لاشه اختلاف معنی داری (05/0P) در سطح 6 درصد اسید به همراه 500 و 1000 واحد آنزیم فیتاز وجود داشت. افزودن اسید سیتریک به جیره ها موجب کاهش معنی دار (0018/0P) بازده لاشه گردید. هر چند افزودن 3 درصد اسید به جیره ها موجب بهبود غیر معنی دار بازده لاشه شد اما استفاده از سطح 6 درصد اسید سیتریک موجب کاهش معنی دار بازده لاشه گردید. اگر چه اثر فیتاز بر بازده لاشه معنی دار نبود اما افزودن آنزیم فیتاز به جیره ها موجب بهبود عددی بازده لاشه شد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز نیز معنی دار نبود. از لحاظ عددی بیشترین میانگین بازده لاشه مربوط به جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز (05/73) و کمترین میزان مربوط به جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک و 500 واحد آنزیم فیتاز (64/69) بود.

4- 4- 2 وزن نسبی سینه
علیرغم وجود تفاوت در وزن نسبی سینه بین تیمارهای آزمایشی مختلف، این تفاوت ها از لحاظ آماری معنی دار نبود. تغذیه جیره ی حاوی اسید سیتریک موجب کاهش عددی وزن نسبی ماهیچه سینه گردید به طوری که این کاهش برای سطح 6 درصد اسید در مقایسه با سطح 3 درصد اسید سیتریک بیشتر بود. همچنین اثر اصلی آنزیم فیتاز بر وزن نسبی سینه معنی دار نگردید. افزودن فیتاز به جیره های فاقد اسید سیتریک وزن نسبی سینه را بهبود بخشید در حالی که جیره های حاوی آنزیم فیتاز و اسید در مقایسه با جیره های بدون اسید سیتریک وزن نسبی سینه پایین تری داشتند. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نبود. از لحاظ عددی، میانگین وزن نسبی ماهیچه سینه در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 1000 واحد آنزیم فیتاز بالاترین مقدار (37/23) و در گروه تغذیه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی سیتریک، فیتاز، 0001/0، روزگی Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی بهبود عملکرد، عبدالفتاح