پایان نامه با واژگان کلیدی فضای سایبر، قانون مجازات، مجازات اسلامی، قانون مجازات اسلامی

دانلود پایان نامه ارشد

که قصد اشاعهی فحشاء و منکرات را دربین مؤمنان دارند، آمده است:
«ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشه فی الذین امنوا لهم عذاب الیم فی الدنیا و الآخره…»38
همانا کسانی که تمایل به اشاعهی فحشاء در بین مؤمنان دارند، عذاب دردناکی برای آنها در دنیا و آخرت خواهدبود.
در روایتی از امام صادق(ع) آمده است:
قال رسول الله(ص): من أذاع فاحشه کان کمبتدیها… ؛ پیامبر گرامی اسلام فرمودند: شخصی که امر منکری را فاش میسازد؛ همانند شخصی است که آن را آغاز کرده باشد.
به نمایش درآوردن تصاویر عریان و نیمه عریان و یا نمایش اعمال جنسی، از مصادیق بارز آیه و روایت مذکور بوده و عملی حرام و تعزیر آور است.(بای و پورقهرمانی، 1388، 365-364)

2- حرمت اعانه بر اثم
انتشار تصاویر و فیلمهای مبتذل و مستهجن، موجب گرفتار شدن دیگران در منجلاب گناه و فساد شده و از این جهت مصداق اعانه بر اثم است که به تصریح آیه شریفه: «ولاتعاونوا علی الاثم و العدوان» عملی حرام و منهی عنه است.(بای و پورقهرمانی، 1388، 365)
باتوجه به اهمیت موضوع به چندین پرسش و پاسخ فقهی در ذیل اشاره میشود:
سؤال اول: به کدام فیلمها و عکسها مبتذل یا مستهجن صدق میکند؟
سؤال دوم: ملاک تشخیص تصویر حرام یا جایز از نظر حرمت یا جواز نگاه کردن به آنها چیست و نگاه کردن به کدام قسمت از بدنش جایز است یا غیرجایز؟
آیه الله فاضل لنکرانی:
1- تشخیص ابتذال و استهجان در فیلم عرفی است و بر هر فیلمی که صحنههای خلاف عفت داشته و یا به نحوی موجب مفسده اخلاقی و اجتماعی شود صدق میکند.
2- هر چه مفسده داشته باشد و باعث تحریک شهوت شود و نگاه به بدن همجنس اگر با قصد ریبه نباشد اشکالی ندارد مگر عورتین.
حضرت آیه الله صانعی:
1- تشخیص ابتذال یا استهجان با خود مکلف و عرف و مردم است.
2- نگاه فسادآور و نگاه به فیلمهای مبتذل حرام و تشخیص با خود مکلف است.(جنانی، 1381، 53)
سؤال: آیا دیدن تصاویر زنان برهنه و نیمه برهنه در فیلمهای سینمایی و غیرآن در صورتی که آنان را نشناسیم جایز است؟
آیه الله خامنهای:
نگاه کردن به فیلمها و تصاویر، حکم نگاه کردن به اجنبی را ندارد و درصورتی که از روی شهوت و ریبه نباشد و مفسدهای هم بر آن مترتب نشود شرعاً اشکال ندارد. ولی باتوجه به اینکه دیدن تصویر برهنهای که شهوتانگیز است غالباً از روی شهوت بوده و به همین دلیل مقدمه ارتکاب گناه میباشد؛ بنابراین دیدن آنها حرام است.(حسینیخامنهای، 1389، 256)
آنچه از فتاوای عالمان اسلامی استنباط میشوداین است که ایشان به حرمت ذاتی این تصاویر هرچند هم مبتذل باشند فتوا ندادهاند بلکه صرفاً از آن جهت که مقدمه اشاعه فساد و فحشا هستند حرام هستند.
نکته دیگر هم اینکه ممکن است توهم شود که پورنوگرافی افراد کافر به دلیل عدم تقیدشان به چنین مسایلی موجب حرمت نمیشود، ولی باید گفت که آنچه ملاک حرمت قرار گرفته است، موضوع افراد نیست، بلکه ملاک جریحهدار کردن عفت و اخلاق عمومی است که هرزهنگاری غیر مسلمان هم نوعاً همان خصلتی را دارد که هرزهنگاری افراد دیگر دارد.(بای و پورقهرمانی، 1388، 369)
نکته مهم دیگری که در بحث فقهی هرزه نگاری باید مورد توجه قرار گیرد این است که گاهی ممکن است هرزه نگاری عفت و اخلاق عمومی را جریحهدار نکند و از این جهت حرام نباشد اما از جنبه‌ی دیگری مورد حرمت واقع شود. مانند اینکه تصویر یک شخص را با فتوشاپ یا دیگر نرم‌‌افزارهای رایانه ای تغییر دهند به طوری که حاکی از عمل جنسی او با شخصی دیگر باشد و یا تصویر او را در کنار یک خانم یا یک آقا که نمایانگر ارتباط نامشروع باشد، به معرض نمایش قرار دهند و آن را توزیع کنند. در چنین مواردی فعل ارتکابی (صرف نظر از اینکه اخلاق عمومی را جریحهدار کرده یا خیر ؟) از جهت نسبت دادن عمل نامشروع زنا یا لواط یا هر فعل حرام دیگر به شخص، حرام است.

گفتار سوم: اسناد بینالمللی
درمورد عنصر قانونی جرم هرزهنگاری در فضای سایبر باتوجه به اینکه این جرم محصول اواخر قرن نوزدهم در جوامع غربی است و بالتبع ابتدا مورد توجه محققان و قانونگذاران جوامع غربی قرار گرفت بهتر آن است که ابتدا اقدامات سازمانهای بینالمللی را بررسی و سپس سیاست کیفری حقوق داخلی را مطالعه کنیم.
درمورد پورنوگرافی در محیط سایبر قبل از تصویب کنوانسیون جرایم محیط سایبر مقررهای وجود نداشت، ولی با تصویب این کنوانسیون درسال2001، ماده نهم به جرایم مرتبط با هرزهنگاری کودکان اختصاص یافت. با این حال درمورد پورنوگرافی بزرگسالان سند بینالمللی وجود ندارد.(بای و پورقهرمانی، 1388، 370)
ماده نهم کنوانسیون جرایم محیط سایبر مقرر میدارد:
«1- هریک از اعضا باید به گونهای اقدام به وضع قوانین و مقررات نماید که درصورت لزوم براساس حقوق داخلی خود، هرگونه اقدامات عمدی و غیرحق زیر را جرمانگاری نماید:
الف) تولید هرزهنگاری کودکان به قصد انتشار از طریق سیستم رایانهای؛
ب) ارایه یا در دسترس قرار دادن هرزهنگاری کودکان از طریق سیستم رایانهای؛
ج) پخش یا انتشار هرزهنگاری کودکان از طریق سیستم رایانهای؛
د) تهیه هرزهنگاری کودکان از طریق سیستم رایانهای برای خود یا دیگری؛
هـ) در اختیار داشتن هرزهنگاری کودکان روی سیستم رایانهای یا رسانه ذخیره ساز داده رایانه‌ای؛
2- برای تحقق اهداف مندرج دربند یک، واژه «هرزهنگاری کودکان» شامل موضوعات مستهجنی میشود که به صورت تصویری و به طریق زیر نمایش داده میشود:
الف) کودکی که به طور آشکار درحال ارتکاب عمل جنسی است؛
ب) شخصی که به عنوان یک کودک ظاهر میشود و به طور آشکار درحال ارتکاب عمل جنسی است؛
ج) تصاویر واقعی که نشان میدهد یک صغیر به طور آشکار درحال ارتکاب عمل جنسی است؛
3- برای تحقق اهداف بند2؛ واژه کودک شامل تمام افراد زیر هیجده سال است. عضو موردنظر میتواند محدودیت سنی کمتری را مقرر دارد که البته نباید از شانزده سال کمتر باشد.
4- هر عضو میتواند حق عدم اعمال تمام یا بخشی از بند «د»1، «و»2، «ب»2 و «ج»2 را برای خود محفوظ دارد.
این ماده در پاسخ به نگرانی سران کشورها و دولتهای شورای اروپا که در دومین اجلاس آنها (استراسبورگ، 10و11 اکتبر1997) در برنامه اقداماتشان ابراز شد، تدوین شده و با روند بینالمللی ممنوعیت هرزهنگاری کودکان هماهنگ است، کمااینکه پروتکل اختیاری اخیر کنوانسیون سازمان ملل دربارة حقوق کودک دربارة خریدوفروش، روسپیگری و هرزهنگاری آنها و همچنین ابتکار عمل اخیر کنوانسیون اروپا دربارة مبارزه با بهرهکشی جنسی و هرزهنگاری تأکید دارند.(جلالیفراهانی، 1388، 41-40)
این ماده، ابعاد مختلف تولید الکترونیکی، تصرف و توزیع هرزهنگاری کودکان را جرمانگاری میکند. هم اکنون بیشتر کشورها تولید سنتی و توزیع فیزیکی هرزهنگاری کودکان را جرم میدانند، اما باتوجه به کاربری روبه رشد اینترنت به عنوان ابزار اصلی تجارت اینگونه محتواها، این نیاز به طور جدی احساس شد که مقررات خاصی در قالب یک سند قانونی بینالمللی برای مبارزه با این شکل جدید بهرهکشی جنسی و به خطرانداختن کودکان وضع شود. این باور گسترده وجود دارد که اینگونه محتواها و فعالیتهای برخط، نظیر تبادل ایدهها، رویاها و توصیههای میان کودک دوستان، در پشتیبانی، تشویق یا تسهیل جرایم جنسی علیه کودکان نقش ایفا میکنند.(جلالیفراهانی، 1388، ص41)
البته لازم به ذکر است قبل از کنوانسیون جرایم سایبر، کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل پونوگرافی کودک را به طورکلی(نه در فضای سایبر) مورد توجه قرار داده است؛ در ماده34 این کنوانسیون چنین آمده است: «هرگونه فعالیت جنسی غیرقانونی، استفاده استثمارگونه از کودک در مطالب و نقاشیهای پونوگرافیک.»
و یا کنوانسیون 182سازمان بینالمللی کار در سال1999 ممنوعیت کار کودکان را درمواردی اعلام کرد که از جملهی این موارد «… استفاده، اغوا یا وارد کردن کودک برای فحشا، تولید پورنوگرافی یا نمایشهای پورنوگرافیک… .» است.

گفتار چهارم: اقدامات تقنینی داخلی
درمورد عنصر قانونی هرزهنگاری در سیاست حقوق کیفری ایران باید یادآور شد که اولاً؛ در حقوق ایران اصطلاحاتی چون هرزهنگاری و یا پورنوگرافی وجود ندارد و مقنن ایران با استعمال واژگانی سنتی چون جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی که هم عامتر و هم مبهم میباشند از کاربرد تعابیر مذکور امتناع کرده است. ثانیاً؛ درمورد جرایم رایانهای تا قبل ازتصویب قانون جرایم رایانهای درسال1388 مشکل عنصر قانونی جرایم ارتکابی در فضای سایبر حل نشده بود و درمورد جرایمی چون هرزهنگاری فقط باتوجه به قوانین متفرقه شکل کلاسیک آن جرمانگاری شده و مورد پیگرد بود اما باتوجه به عام و کلی بودن برخی قوانین که نه محدود به فضای سایبر و نه محدود به فضای سنتی و فیزیکی بود با کمی اغماض این دسته از جرایم قابل پیگرد بود. با ذکر این مقدمه ابتدا به بررسی هرزهنگاری سنتی در قوانین متفرقه پرداخته سپس هرزهنگاری را در قانون جرایم رایانهای مصوب 1388 بررسی میکنیم.
1- قانون مجازات اسلامی
هرزهنگاری از جمله جرایم مرتبط بامحتوا است که در دستهبندی جرایم، یکی از جرایم علیه اخلاق و عفت عمومی است.
جرمهای مرتبط بامحتوا بهطور عمده جرمها یا کژرویهای جنسی یا جرمهای علیه عفت و اخلاق عمومی را به ذهن متبادر میسازند، ولی باید گفت که از یکسو جرمهای مرتبط بامحتوا را نمیتوان جرمهای جنسی یا جرمهای مرتبط با جنسیت دانست، زیرا در فضای سایبر جرم جنسی تحقق نمیپذیرد، بلکه عنوانهای مجرمانة مربوط به ارایه یا انتشار محتویات مربوط به جرم جنسی یا عمل جنسی است که در این فضا تحقق مییابد.(عالیپور، 1384، 221) با ذکر این مقدمه در ذیل به بررسی هرزهنگاری در قانون مجازات اسلامی میپردازیم.
ماده640 قانون مجازات اسلامی مقرر میدارد: « اشخاص ذیل به حبس از سه ماه تا یکسال و جزای نقدی از یک میلیون و پانصدهزار ریال تا شش میلیون ریال و تا (74)ضربه شلاق یا به یک یا دو مجازات مذکور محکوم خواهندشد:
1-هرکس نوشته یا طرح، گراور، نقاشی، تصاویر، مطبوعات، اعلانات، علایم، فیلم، نوار سینما و یا به طورکلی هرچیز که عفت و اخلاق عمومی را جریحهدار نماید برای تجارت یا توزیع به نمایش و معرض انظار عمومی گذارد یا بسازد یا برای تجارت و توزیع نگاهدارد.
2- هرکس اشیاء مذکور را به منظور اهداف فوق شخصاً یا به وسیله دیگری وارد یا صادر کند و یا به نحوی از انحاء متصدی یا واسطة تجارت و یا هر قسم معامله دیگر شود یا از کرایه دادن آنها تحصیل مال نماید.
3- هرکس اشیاء فوق را به نحوی از انحاء منتشر نماید یا آنها را به معرض انظار عمومی بگذارد.
4- هرکس برای تشویق به معاملة اشیای مذکور درفوق و یا ترویج آن اشیاء به نحوی از انحاء اعلان و یا فاعل یکی از اعمال ممنوعة فوق و یا محل به دستآوردن آن را معرفی نماید.
تبصرة1- مفاد این ماده شامل اشیائی نخواهدبود که با رعایت موازین شرعی و برای مقاصد علمی یا هر مصلحت حلا ل عقلائی دیگر تهیه یا خرید و فروش و مورد استفادة متعارف علمی قرار میگیرد.
تبصرة2- اشیای مذکور ضبط و محو آثار میگردد و جهت استفادة لازم به دستگاه دولتی ذیربط تحویل خواهدشد.
قانونگذار در ماده640 قانون مجازات اسلامی در سه بند مجزا به جرمانگاری اقسام مختلف هرزهنگاری سنتی پرداخته است؛ در بند اول بعد از نام بردن وسایل و طرق خاص هرزهنگاری چون نوشته، طرح، گراور و… با آوردن عبارت « … یا به طورکلی هرچیز که عفت و اخلاق عمومی را جریحهدار نماید…» بیان میدارد هرکس با هر وسیلهای که عفت و اخلاق عمومی را جریحهدار نماید و به منظور تجارت یا توزیع (سوءنیت خاص- عنصر روانی) به نمایش، عرضه در انظار عمومی، ساخت، نگاهداری(افعال مادی مثبت) اقدام نماید به مجازات مقرر در ماده محکوم خواهدشد.
همچنین مقنن در بند دوم ماده عنوان میکند که وارد یا صادر کردن، هرگونه تصدی یا واسطة تجارت شدن و هرنوع معامله و بدست آوردن مال و ثروت به هر طریقی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی هرزه نگاری، استفاده از اینترنت، فضای مجازی، وب سایت ها Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی قانون مجازات، قانون مجازات اسلامی، مجازات اسلامی