پایان نامه با واژگان کلیدی عبدالفتاح

دانلود پایان نامه ارشد

ال در جوجه های گوشتی شد اما معنی دار نبود. نتایج نشان داد اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز برای وزن نسبی طحال در سن 42 روزگی معنی دار (0050/0P) بود. میانگین وزن نسبی طحال جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 500 واحد آنزیم فیتاز بالاترین (74/1) و میانگین وزن نسبی طحال برای گروه تغذیه شده با جیره حاوی 500 واحد آنزیم فیتاز کمترین (14/1) بود.

4- 5- 4 وزن نسبی قلب
نتایج نشان می دهد که اثر اصلی اسید سیتریک بر وزن نسبی قلب جوجه های گوشتی معنی دار (0347/0P) است. هر چند تغذیه جیره ی حاوی 3 درصد اسید سیتریک موجب کاهش معنی دار (0331/0P) وزن نسبی قلب در مقایسه با جیره های فاقد اسید گردید، اما افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره ها اختلاف معنی داری ایجاد نکرد. افزودن آنزیم موجب افزایش عددی وزن نسبی قلب گردید. همچنین اختلاف معنی داری برای اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز مشاهده نشد. میانگین وزن نسبی قلب در سن 42 روزگی در جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی 500 واحد آنزیم فیتاز بالاترین (68/6) و در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک کمترین (17/5) بود.
ابراهیم نژاد و همکاران (2008) نشان دادند که افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز موجب افزایش وزن نسبی کبد و چربی حفره بطنی می شود که با نتایج این تحقیق مطابقت دارد. اما بر خلاف نتایج تحقیق حاضر، این محققان کاهش وزن نسبی طحال را، با افزودن آنزیم فیتاز به جیره ها، گزارش نمودند. همچنین در آزمایشی که توسط احمد و همکاران (2004) انجام شد تغذیه جیره های حاوی آنزیم فیتاز موجب افزایش وزن نسبی کبد، قلب و چربی حفره بطنی گردید که نتایج تحقیق حاضر را تأیید می کند. بر خلاف نتایج مذکور، وایوروس و همکاران (2002) با افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز به جیره های حاوی سطوح مختلف فسفر غیر فیتاتی، در وزن نسبی طحال و کبد کاهش مشاهده نمودند که با نتایج این تحقیق همخوانی ندارد.
عبدالفتاح و همکاران (2008) گزارش کردند که افزودن سطوح مختلف اسید سیتریک (5/1 و 3 درصد) موجب افزایش غیر معنی دار وزن نسبی کبد، قلب، طحال و پانکراس و کاهش معنی دار چربی حفره بطنی می گردد که با نتایج این تحقیق مطابقت ندارد. کایا و تانسر (2009) نیز نتایج مشابهی را با افزودن اسیدهای آلی مشاهده نمودند. این محققان دریافتند که افزودن اسید سیتریک موجب کاهش غیر معنی دار وزن نسبی قلب و چربی حفره بطنی می شود.
نتایج بدست آمده از تحقیق حاضر با نتایج بدست آمده از آزمایش ابراهیم نژاد و همکاران (2008) مطابقت دارد. در آزمایش انجام شده توسط این محققان، اسید سیتریک موجب افزایش چربی حفره بطنی و وزن نسبی طحال گردید. اما بر خلاف نتایج این تحقیق، نتایج گزارش شده توسط آنها نشان داد که اسید سیتریک موجب کاهش وزن نسبی کبد می شود.

جدول شماره 4-9. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر چربی حفره بطنی و اندام های حفره بطنی جوجه های گوشتی (بر حسب وزن زنده)

چربی و اندام های حفره بطنی (گرم در کیلوگرم وزن زنده)

تیمار
قلب
طحال
کبد
چربی

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
28/6
ab33/1
81/20
27/13

0
0
68/6
b14/1
99/18
78/10

500
0
28/6
ab30/1
00/20
88/12

1000
0
17/5
b19/1
02/19
48/9

0
3
86/5
a74/1
31/20
37/10

500
3
33/5
b19/1
66/20
87/16

1000
3
40/5
b15/1
25/18
29/11

0
6
36/6
b24/1
02/21
68/14

500
6
37/5
ab36/1
97/19
77/17

1000
6
42/0
10/0
49/1
81/1

SEM2

اثرات اصلی
a41/6
26/1
93/19
30/12

0
اسید سیتریک
b45/5
37/1
00/20
24/12

3

ab71/5
25/1
75/19
58/14

6

24/0
05/0
86/0
05/1

SEM

62/5
22/1
36/19
b35/11

0
فیتاز
30/6
38/1
11/20
b94/11

500

66/5
29/1
21/20
a84/15

1000

24/0
05/0
86/0
05/1

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
0347/0
2459/0
9770/0
2288/0

اسید سیتریک
1158/0
1790/0
7500/0
0158/0

فیتاز
9470/0
0050/0
6319/0
2149/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-b اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

((T1:جیره پایه، T2:جیره پایه +500 واحد آنزیم فیتاز، T3:جیره پایه +1000 واحد آنزیم فیتاز، T4:جیره پایه +3% اسید سیتریک، T5:جیره پایه +3% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T6:جیره پایه +3% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز، T7:جیره پایه +6% اسید سیتریک، T8:جیره پایه +6% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T9:جیره پایه +6% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز).

4- 6 اندام های دستگاه گوارش
میانگین وزن نسبی اندام های دستگاه گوارش جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی در جدول شماره 4-10 نشان داده شده است.
4- 6- 1 وزن نسبی پیش معده
نتایج نشان می دهد که اثر اصلی اسید سیتریک بر وزن نسبی پیش معده معنی دار (0444/0P) است. هر چند افزودن 6 درصد اسید سیتریک در مقایسه با جیره های فاقد اسید به طور معنی داری (0379/0P) وزن نسبی پیش معده را افزایش داد، اما تغذیه جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک موجب افزایش غیر معنی دار وزن نسبی پیش معده نسبت به جیره های بدون اسید گردید. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر وزن نسبی پیش معده معنی دار نبود. وزن پیش معده جوجه های تغذیه شده با جیره های حاوی آنزیم فیتاز نسبت به گروه تغذیه شده با جیره های فاقد آنزیم به طور عددی افزایش نشان داد. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نبود. بالاترین میانگین وزن پیش معده مربوط به جوجه های تغذیه با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک (27/5) و پایین ترین میانگین وزن پیش معده مربوط به گروه تغذیه شده با جیره شاهد (14/4) بود.

4- 6- 2 وزن نسبی سنگدان
وزن نسبی سنگدان توسط تیمارهای مختلف آزمایشی به طور معنی داری (05/0P) تحت تأثیر قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که اثر اصلی اسید سیتریک بر وزن نسبی سنگدان معنی دار (0020/0P) است. افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره ها موجب افزایش معنی دار (0076/0P) وزن نسبی سنگدان نسبت به جیره های فاقد اسید گردید. همچنین استفاده از 6 درصد اسید سیتریک نیز وزن نسبی سنگدان را به طور معنی داری (0030/0P) افزایش داد. در حالی که میان جیره های حاوی دو سطح اسید سیتریک تفاوت معنی داری وجود نداشت. هر چند افزودن آنزیم فیتاز به جیره ها موجب افزایش عددی وزن نسبی سنگدان گردید اما اثر اصلی آنزیم فیتاز بر وزن نسبی سنگدان معنی دار نبود. همچنین اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز برای وزن نسبی سنگدان معنی دار نگردید. میانگین وزن نسبی سنگدان در پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک بالاترین (16/20) و میانگین وزن نسبی سنگدان جوجه های تغذیه شده با جیره شاهد کمترین (38/14) بود.

4- 6- 2 وزن نسبی روده ها
اثر اسید سیتریک بر وزن نسبی روده ها معنی دار (0173/0P) بود. هر چند اختلاف میان جیره های حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و جیره های فاقد اسید معنی دار نشد، اما میان دو سطح اسید برای وزن نسبی روده ها معنی دار (0161/0P) بود. نتایج نشان داد که اثر اصلی آنزیم فیتاز بر وزن نسبی روده ها معنی دار نیست. افزودن آنزیم فیتاز به جیره ها موجب افزایش غیر معنی دار وزن نسبی روده ها گردید. همچنین اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز معنی دار نشد. میانگین وزن نسبی روده ها در پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک و 1000 واحد آنزیم فیتاز بالاترین مقدار (97/47 گرم در کیلوگرم وزن زنده) و در پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک کمترین مقدار (20/37 گرم در کیلوگرم وزن زنده) بود.

4- 6- 2 طول نسبی روده کوچک (ژژنوم و ایلئوم)
طول نسبی ژژنوم و ایلئوم در سن 42 روزگی به طور معنی داری (05/0P) تحت تأثیر جیره های آزمایشی قرار گرفت. اثر اصلی اسید سیتریک بر طول نسبی ژژنوم و ایلئوم معنی دار (01/0P) بود. هر چند افزودن 3 درصد اسید سیتریک موجب افزایش عدد طول نسبی ژژنوم و ایلئوم نسبت به جیره های فاقد اسید گردید اما اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود. در صورتی که استفاده از جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک موجب افزایش معنی دار (01/0P) طول نسبی ژژنوم و ایلئوم نسبت به جیره های فاقد اسید و جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک گردید. اثر اصلی آنزیم فیتاز بر طول نسبی روده کوچک (ژژنوم و ایلئوم) معنی دار نبود. افزودن آنزیم فیتاز به جیره ها موجب افزایش عددی طول نسبی ژژنوم و کاهش عددی طول نسبی ایلئوم گردید. اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز برای طول نسبی ژژنوم و ایلئوم معنی دار نبود. میانگین طول نسبی ژژنوم در سن 42 روزگی در پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک و 500 واحد آنزیم فیتاز بالاترین مقدار (17/60 سانتیمتر بر کیلوگرم وزن زنده) و در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 1000 واحد آنزیم فیتاز کمترین مقدار (31/49 سانتیمتر بر کیلوگرم وزن زنده) بود. میانگین طول نسبی ایلئوم نیز در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک بالاترین مقدار (31/54 سانتیمتر بر کیلوگرم وزن زنده) و در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 500 واحد آنزیم فیتاز کمترین مقدار (10/42 سانتیمتر بر کیلوگرم وزن زنده) بود.
جهت بررسی اثر آنزیم فیتاز بر وزن نسبی اجزاء دستگاه گوارش پرندگان تحقیقات اندکی صورت گرفته است. حسن آبادی و همکاران (2007) نشان دادند که با افزودن 300 واحد آنزیم فیتاز، وزن نسبی سنگدان و چینه دان به طور غیر معنی داری افزایش می یابد که با نتایج تحقیق حاضر مطابقت دارد. احمد و همکاران (2004) گزارش کردند که آنزیم فیتاز تأثیری بر وزن نسبی سنگدان ندارد که نتایج بدست آمده از این تحقیق مطابق با نتایج تحقیق حاضر نیست.
اثر افزودن اسید سیتریک بر خصوصیات دستگاه گوارش جوجه های گوشتی توسط برخی محققین مورد بررسی قرار گرفته است. از جمله کایا و تانسر (2009) نشان دادند که با افزودن اسیدسیتریک، وزن نسبی سنگدان، وزن نسبی روده ها و طول نسبی دئودنوم کاهش یافت که با نتایج تحقیق حاضر مطابقت ندارد. این محققان همچنین اظهار داشتند که اسید سیتریک موجب افزایش طول نسبی ژژنوم و ایلئوم می گردد که در تحقیق حاضر نیز جیره های حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک موجب افزایش طول نسبی روده کوچک گردید.
عبدالفتاح و همکاران (2008) نیز در تحقیقی نشان دادند که افزودن سطوح مختلف اسید سیتریک (5/1 و 3 درصد) موجب افزایش معنی دار وزن نسبی روده ها و طول نسبی روده کوچک می گردد که نتایج تحقیق حاضر را تأیید می کند. آتاپاتیو و نلیگاسواتا (2005) با افزودن اسید سیتریک در سطوح 1 و 2 درصد نشان دادند که اسید سیتریک بر وزن نسبی چینه دان، سنگدان و وزن روده ها اثر معنی داری ندارد.

جدول شماره 4-10. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر اندام های دستگاه گوارش جوجه های گوشتی (بر حسب وزن زنده)

اندام های دستگاه گوارش

تیمار
طول ایلئوم
(cm/kg)
طول ژژنوم
(cm/kg)
وزن روده ها
(g/kg)
سنگدان
(g/kg)
پیش معده
(g/kg)

فیتاز
1(U/kg)
اسید

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی بهبود عملکرد، عبدالفتاح Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی