پایان نامه با واژگان کلیدی سیتریک، فیتاز، 0001/0، روزگی

دانلود پایان نامه ارشد

گردید که افزودن 4 درصد اسید سیتریک به جیره، موجب بهبود میانگین افزایش وزن بدن جوجه های گوشتی می گردد که نتایج حاصله با جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک این تحقیق همخوانی دارد.
در آزمایشی که توسط سنتنو و همکاران (2007) انجام شد افزودن 2 درصد اسید سیتریک به جیره پایه (ذرت-سویا) موجب کاهش غیر معنی دار افزایش وزن بدن جوجه های گوشتی گردید. در آزمایش انجام شده توسط این محققین، افزودن 5 درصد اسید سیتریک سبب کاهش معنی دار در افزایش وزن بدن شد. همچنین نتایج مشابهی توسط بولینگ فرانکنباخ و همکاران (2001) با افزودن اسید سیتریک در سطوح 2 و 4 درصد بدست آمد که این گزارشات با نتایج حاصل از تحقیق حاضر مطابقت دارد. اما این محققان نشان دادند که افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره ها موجب بهبود غیر معنی دار در افزایش وزن بدن می شود که نتایج تحقیق حاضر را تأیید نمی کند. نتایج تحقیق حاضر نشان داد استفاده از 6 درصد اسید سیتریک در جیره ها سبب کاهش معنی دار افزایش وزن بدن جوجه ها در تمامی مراحل رشد می گردد.
با توجه به اینکه اسید سیتریک نیز همانند سایر اسیدهای آلی pH مناسبی برای فعالیت آنزیم های پروتئولیتیک در دستگاه گوارش ایجاد می کنند و همچنین با کم کردن جمعیت میکروبی سبب افزایش هضم خوراک می شوند لذا افزودن اسید سیتریک موجب افزایش رشد در جوجه های گوشتی می شود. علاوه بر این با توجه به اینکه جیره های حاوی 3 درصد اسید سیتریک در مقایسه با جیره های فاقد اسید، سبب افزایش اشتها می شوند لذا بهبود نسبی افزایش وزن بدن و وزن پایانی جوجه ها در مراحل مختلف آزمایش توجیه پذیر است. اسید سیتریک به تنهایی نیز موجب شکسته شدن کمپلکس های فیتات می گردد و از این رو سبب بالا رفتن بهره وری مواد مغذی جیره می گردد. بهبود افزایش وزن بدن در جوجه های تغذیه شده با سطوح مختلف آنزیم فیتاز نیز به دلیل اثر همکوشی اسیدهای آلی و آنزیم فیتاز است. با توجه به اینکه جیره های حاوی 6 درصد اسید سیتریک به دلیل طعم اسیدی و کاهش خوش خوراکی، سبب کاهش محسوس مصرف خوراک گردید لذا پایین تر بودن افزایش وزن و وزن پایانی جوجه های تغذیه شده با جیره های دارای 6 درصد اسید سیتریک، در مقایسه با جیره های حاوی 3 درصد اسید، احتمالاً به دلیل کاهش مصرف خوراک می باشد. بولینگ فرانکنباخ و همکاران (2001) اثر منفی را بر عملکرد جوجه های گوشتی در هنگام افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره های حاوی فسفر قابل دسترس کافی (5/4 گرم در کیلوگرم) مشاهده کردند. بولینگ و همکاران (2000) و بولینگ فرانکنباخ و همکاران (2001) نشان دادند که اسید سیتریک (2 تا 6 درصد) تنها در جیره های حاوی فسفر قابل دسترس کم (1 تا 5/2 گرم در کیلوگرم) و با نسبت کلسیم و فسفر قابل دسترس مشابه بزرگتر از 4 به 1، مثبت بود. احتمالاً افزودن سیترات به جیره هایی که فسفر قابل دسترس آنها کم و نسبت کلسیم به فسفرشان پایین است، آزاد کردن فسفر قابل دسترس سبب تشدید کمبود کلسیم می گردد.

جدول شماره 4-3. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر افزایش وزن
هفتگی جوجه های گوشتی (گرم)

سن (روز)

تیمار
42-35
روزگی
35-28
روزگی
28-21
روزگی
21-14
روزگی
14-7
روزگی

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
a23/415
a57/418
b03/388
bcd10/299
cd10/224
abc57/143

0
0

ab03/406
a93/340
de97/203
bcde43/128

500
0
a25/433
a37/420
ab57/329
abc07/254
abcd47/136

1000
0
a69/403
ab47/393
ab33/324
a17/272
ab27/154

0
3
a39/408
ab99/409
ab40/328
a76/275
ab40/157

500
3
a43/444
ab01/414
abc12/320
ab70/258
a17/164

1000
3
b23/329
c27/296
d67/275
e47/189
ce20/97

0
6
b64/338
c70/299
cd47/289
de40/214
abcd80/132

500
6
b81/353
c70/303
bcd47/300
bcd03/229
abcd63/136

1000
6
98/15
87/14
02/13
23/8
13/5

SEM2

اثرات اصلی
a35/422
a81/404
a20/323
b38/227
b16/136

0
اسید سیتریک
a84/418
a82/405
a28/324
a88/268
a61/158

3

b56/340
b89/299
b53/288
c97/210
c21/122

6

30/9
63/8
56/7
75/4
96/2

SEM

72/382
26/359
70/299
b58/228
b68/131

0
فیتاز
53/388
91/371
60/319
b38/231
ab54/139

500

50/410
36/379
72/316
a27/247
a76/145

1000

30/9
63/8
56/7
75/4
95/2

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
0001/0
0001/0
0008/0
0001/0
0001/0

اسید سیتریک
1210/0
2504/0
1266/0
0121/0
0038/0

فیتاز
9252/0
9456/0
5222/0
0001/0
0001/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-e اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

جدول شماره 4-4. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر افزایش وزن
دوره ای جوجه های گوشتی (گرم)

دوره آزمایش
 
تیمار
42-7
روزگی
42-21
روزگی
21-7
روزگی
 
فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
bc54/1467
b88/1099
ab66/367

0
0
ab92/1499
a53/1167
bc39/332

500
0
a50/1551
a98/1160
ab52/390

1000
0
a49/1547
ab07/1121
a42/426

0
3
a81/1571
ab65/1138
a16/433

500
3
a77/1578
a91/1155
a86/422

1000
3
d85/1194
c18/908
c67/286

0
6
d80/1273
c60/926
bc20/347

500
6
cd40/1324
c74/958
ab66/365

1000
6
97/43
57/37
47/11

SEM2
 
 
 
 
 
اثرات اصلی
a76/1510
a60/1146
b53/363

0
اسید سیتریک
a66/1572
a16/1135
a49/427

3

b22/1287
b62/937
c18/333

6

59/25
87/21
62/6

SEM

b66/1409
15/1042
b26/360

0
فیتاز
ab13/1449
55/1068
b92/370

500

a83/1511
68/1108
a02/393

1000

59/25
87/21
62/6

SEM

سطح احتمال
منبع اختلاف
0001/0
0001/0
0001/0

اسید سیتریک
0172/0
0898/0
0020/0

فیتاز
 5784/0
 5856/0
 0001/0
 
اسید سیتریک × فیتاز

a-d اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.
نمودار شماره 4-5: اثر جیره های مختلف بر افزایش وزن هفتگی جوجه های گوشتی

(T1:جیره پایه، T2:جیره پایه +500 واحد آنزیم فیتاز، T3:جیره پایه +1000 واحد آنزیم فیتاز، T4:جیره پایه +3% اسید سیتریک، T5:جیره پایه +3% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T6:جیره پایه +3% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز، T7:جیره پایه +6% اسید سیتریک، T8:جیره پایه +6% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T9:جیره پایه +6% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز).

جدول شماره 4-5. اثر جیره های آزمایشی حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک و فیتاز بر وزن
جوجه های گوشتی در سنین مختلف(گرم)

سن (هفته)

تیمار
6
هفتگی
5
هفتگی
4
هفتگی
3
هفتگی
2
هفتگی

فیتاز
1(U/kg)
اسید سیتریک
(%)
c00/1599
c30/1193
bc93/801
ab83/502
73/278

0
0
bc00/1636
bc03/1214
bc00/808
bc07/467
10/263

500
0
ab80/1706
ab63/1274
ab53/854
ab53/525
47/271

1000
0
ab12/1684
ab23/1278
a77/884
a43/560
27/288

0
3
ab84/1706
a49/1305
a07/896
a67/567
90/291

500
3
a68/1730
a11/1293
a21/878
a03/556
33/297

1000
3
e16/1336
e27/995
d00/699
c33/423
87/233

0
6
d36/1411
d53/1074
c83/774
bc37/485
97/270

500
6
d98/1466
d33/1105
bc63/801
ab17/501
13/272

1000
6
33/45
20/30
76/20
70/12
57/6

SEM2

اثرات اصلی
b51/1645
b33/1227
b43/821
b48/498
10/271

0
اسید سیتریک
a67/1710
a74/1292
a83/886
a38/561
50/292

3

c59/1429
c38/1058
c49/758
b96/469
99/258

6

39/26
53/17
05/12
33/7
79/3

SEM

b59/1547
b60/1155
b23/795
b53/495
b96/266

0
فیتاز
b25/1588
a13/1198
ab30/826
ab70/506
ab32/275

500

a92/1649
a72/1224
a22/845
a58/527
a31/280

1000

39/26
53/17
05/12
33/7
79/3

SEM

سطح احتمال

منبع اختلاف
0001/0
0001/0
0001/0
0001/0
0001/0

اسید سیتریک
0232/0
0020/0
0133/0
0080/0
0438/0

فیتاز
5839/0
4996/0
0831/0
0003/0
0009/0

اسید سیتریک × فیتاز

a-d اندیس های نامشابه در هر ستون نشان دهنده اختلاف معنی دار بین میانگین هاست (05/0P).
1- واحد فعال آنزیم فیتاز در هر کیلوگرم جیره.
2- اشتباه معیار میانگین ها.

(T1:جیره پایه، T2:جیره پایه +500 واحد آنزیم فیتاز، T3:جیره پایه +1000 واحد آنزیم فیتاز، T4:جیره پایه +3% اسید سیتریک، T5:جیره پایه +3% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T6:جیره پایه +3% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز، T7:جیره پایه +6% اسید سیتریک، T8:جیره پایه +6% اسید سیتریک +500 واحد آنزیم فیتاز، T9:جیره پایه +6% اسید سیتریک +1000 واحد آنزیم فیتاز).

4- 3 ضریب تبدیل خوراک (FCR)
نتایج مربوط به مصرف خوراک هفتگی به صورت میانگین هر تیمار در جدول شماره 4-6 نشان داده شده است.
نتایج آنالیز آماری ضریب تبدیل خوراک توسط رویه مدل مختلط و پس از تصحیح اثر زمان بر ضریب تبدیل خوراک نشان داد که اثر تیمارهای مختلف بر ضریب تبدیل خوراک معنی دار (05/0P) است. افزودن 6 درصد اسید سیتریک به جیره ها موجب افزایش معنی دار ضریب تبدیل خوراک در هفته اول پرورش شد. در صورتی که اثر جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک در هفته آخر پرورش موجب کاهش معنی دار ضریب تبدیل خوراک شد (05/0P). افزودن فیتاز به جیره موجب کاهش عددی ضریب تبدیل خوراک در تمامی هفته های پرورش گردید که معنی دار نبود. همچنین اثر متقابل میان اسید سیتریک و آنزیم فیتاز برای ضریب تبدیل خوراک مشاهده نشد.
نتایج آنالیز ضریب تبدیل خوراک در دوره های مختلف آزمایش در جدول شماره 4-7 نشان داده شده است. نتایج ضریب تبدیل خوراک در دوره 21-7 روزگی نشان داد که اختلاف بین جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی سطوح مختلف اسید سیتریک معنی دار (0039/0P) بود به طوریکه بالاترین ضریب تبدیل مربوط به جیره های حاوی 6 درصد اسید حاصل شد. افزودن 3 درصد اسید سیتریک به جیره های آزمایشی موجب کاهش غیر معنی دار ضریب تبدیل خوراک در این دوره شد. جیره های حاوی 6 درصد اسید در مقایسه با جیره های بدون اسید سیتریک اثر نامطلوب و معنی دار بر ضریب تبدیل خوراک داشت (05/0P). میان جیره های حاوی سطوح مختلف آنزیم فیتاز اثر معنی داری مشاهده نشد. افزودن آنزیم موجب کاهش عددی ضریب تبدیل خوراک گردید. افزودن 500 واحد آنزیم فیتاز، ضریب تبدیل را در دوره 21-7 روزگی نسبت به جیره های فاقد آنزیم، به طور غیر معنی داری کاهش داد. همچنین جیره های حاوی سطح 1000 واحد آنزیم فیتاز نیز موجب کاهش ضریب تبدیل خوراک نسبت به جیره های حاوی 500 واحد فیتاز و بدون فیتاز شد که معنی دار نبود. ضریب تبدیل خوراک در دوره 21-7 روزگی در جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی 3 درصد اسید سیتریک و 500 واحد آنزیم فیتاز پایین ترین مقدار (73/1) و در گروه تغذیه شده با جیره حاوی 6 درصد اسید سیتریک بالاترین مقدار (01/2) بود.
در طول دوره 42-21 روزگی، بین تیمارهای آزمایشی مختلف از لحاظ ضریب تبدیل خوراک اختلاف معنی دار (05/0P) مشاهده شد. ضریب تبدیل خوراک در دوره 42-21 روزگی در پرندگان تغذی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی مواد معدنی Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی فیتاز، سیتریک، روزگی، فیتاز،