پایان نامه با واژگان کلیدی سازمان ملل متحد، دستور زبان، سازمان ملل، جهان اسلام

دانلود پایان نامه ارشد

عربي کلاسيک که زبان اسلام محسوب مي‌شد در طي قرون اوليه بعد از اسلام در کشورهاي خارج از شبه‌جزيره عربستان متداول گرديد. قرآن کريم در زمان خلافت عثمان به اهتمام حضرت علي (ع)به صورت کامل مدون شد، و از آن پس به عنوان کامل‌ترين معيار براي زبان عربي استفاده گرديد. اوج شکوفايي عربي کلاسيک در قرن‌هاي دوم و سوم هجري در بغداد، مرکز خلافت عباسيان رخ‌داد. يکي از مهمترين متون کلاسيک عربي در آن روزگار ترجمه عربي کتاب کليله و دمنه است که ابن مقفع آن را از زبان پهلوي قديم به طرزي شيوا به عربي ترجمه نمود. همچنين دستور زبان عربي که نحو ناميده مي‌شود و ساختار اوليه ي آن به مولاي متقيان منسوب است، به تدريج راه تکامل را مي‌پيمود. ايجاد حرکت بر روي حروف مصوت مانند فتحه و کسره از جمله ي مهمترين نوآوري هاي نحوي است که مخترع آن از شاگردان حضرت علي(ع) بوده‌است. لغت‌شناسان در شهر‌هاي کوفه، بصره و بغداد با روش‌هاي گوناگون به پردازش کلمات و تقسيم‌بندي آن‌ها مي‌پرداختند که از جمله مشهورترين آن‌ها مي‌توان به “سيبويه و کسايي” اشاره کرد که هر دو ايراني‌الاصل بوده‌اند. بدين ترتيب بود که دانشمندان مسلمان با استفاده از عربي کلاسيک توانستند علوم مختلف از فلسفه گرفته تا شيمي و رياضيات را از منابع قديم سرياني و يوناني ترجمه کنند و آن‌ها گسترش دهند. با اضمحلال تدريجي عباسيان از زمان خلافت عباسي زبان عربي کلاسيک نيز دچار رکود و ضعف گرديد. قواعد عربي کلاسيک دچار نوعي جمود گشت و دانشمندان به جاي سعي در گسترش زبان بيشتر به تبعيت بي چون و چرا از گذشتگان روي آورند. در ايران سلسله‌هاي استقلال‌خواهي چون غزنويان و سلجوقيان پديد آمدند و در مصر فاطميان با عباسيان مقابله کردند. رشد علوم اسلامي ديگر به صورت متمرکز ادامه نيافت و دانشمندان هر منطقه از مراکش و اندلس گرفته تا ايران سعي کردند تا فعاليت‌هاي خود را به شکل مستقل ادامه دهند که البته بيشتر آن تلاش‌ها با نتايج درخشاني همراه گرديد. مردم هر منطقه عربي را با لهجه خاص خود تکلم مي‌کردند و بيشتر آن‌ها از درک متون کلاسيک عاجز بودند. امپراطوري عباسيان با تسخير بغداد به دست مغولان در اواسط قرن هفتم به کلي نابود شد و زبان عربي وارد دوره رکودي گشت تا قرن سيزدهم هجري و آغاز دوره عربي امروزي ادامه يافت. (همان: 71و60)
2-1-2 عربي امروزي
زبان عربي امروزي را مي‌توان به دو حالت عربي عاميانه و عربي نوشتاري تقسيم‌بندي کرد. عربي عاميانه در هر منطقه و کشور از دنياي عرب با ديگري تفاوت‌هايي در لهجه و تلفظ کلمات دارد. يک عرب زبان ساکن عراق در فهم سخنان يک مراکشي دچار مشکلات بسياري خواهد بود. مشهورترين شاخه‌هاي گفتاري عربي امروزي عبارتند از عربي مصري، مراکشي، بين‌النهريني، شرقي و غربي نواحي خليج فارس. با وجود تمامي اين چند دستگي‌ها در گفتار زبان عربي امروزي در شکل نوشتاري کاملا يکپارچه‌است. چرا که زبان عربي نوشتاري بر مبناي قرآن استاندارد شده‌است و مسلمانان در تمام کشورهاي عربي خود را ملزم مي‌دانند که از قواعد مبتني بر کتاب آسماني خود پيروي کنند. به اين ترتيب است که تمام عرب زبان‌هاي باسواد مي‌توانند از اطلاعات موجود در کتاب‌ها، روزنامه‌ها و مجلاتي که در سراسر دنياي عرب چاپ مي‌شوند بدون هيچ اشکالي استفاده کنند. (قرباني؛1370 : 108 ـ 107)
زبان عربي از دوره لشگرکشي ناپليون به مصر مورد هجوم واژه‌هاي خارجي قرار گرفت. مترجمان عربي درهنگام ترجمه کتاب‌هاي جديد از زبان‌هاي اروپايي کلمات را معادل سازي نمي‌کردند و در ابتداي قرن نوزدهم انبوهي از کلمات بيگانه وارد زبان عربي گرديد. اين کلمات با کمي تغيير در حروف به فرم عربي در مي‌آمد و به اصطلاح تعريب مي‌گرديد. پس از مدتي زبان‌شناسان از تعدد واژه‌هاي تعريب شده ابراز ناراحتي کردند و به فکر واژه‌سازي براي لغات بيگانه افتادند تا زبان را به اصالت اوليه خود برگرداند. آکادمي‌هاي زبان عربي يکي بعد از ديگري در کشورهاي مصر، سوريه و عراق براي پالايش زبان عربي و واژه‌سازي ايجاد گشت. از آن موقع است که واژه‌هايي چون هاتف براي تلفن، قطار براي ترن و افعالي چون بلمر براي پليمري کردن و هدرج براي هيدروژنه کردن تولديافته‌‌است. شيوه اشتقاقي از ريشه سه حرفي کلمات عربي آسان‌ترين روش براي ساختن واژه‌هاي جديد و جلوگيري از تعريب است. امروزه زبان عربي در غناي واژگان و نظم در دستور زبان جزء زبان‌هاي برتر دنياست که در سازمان ملل متحد به عنوان يکي از شش زبان رسمي مکالمات و مکاتبات پذيرفته شده‌است.(زيدان؛ 1379 : 522 ـ 514)
2-1-3 تاريخچه زبان عربي
زبان عربي به عنوان يكي از زبانهاي غني و پر جاذبه كه علاوه بر تاريخ طولاني از گستردگي شايان توجهي برخوردار است ، داراي ويژگيهاي قابل توجهي است كه فراگيري و آموزش آن را اهميت بيشتري مي بخشد . ساختارهاي بديع و دل انگيز ؛ فراواني واژگان ؛ پويايي پذيرش از ديگر زبانها، تنوع در تعبير و استواري در نظام زباني از مهم ترين ويژگيهاي اين زبان است. زبان عربي به عنوان زبان كتاب جاودان الهي و ميراث پر بهاي اسلامي از حديث و تاريخ و تفسير وجه مشترك ميان مسلمانان جهان مي باشد . همچنين جمعيت انبوهي كه از خاورميانه تا شمال افريقا و مرزهاي جنوب شرق آسيا با اين زبان گفتگو مي كنند و گسترش وسائل ارتباط جمعي همچون شبكه هاي ماهواره اي و اينترنت، مجلات و نشريات متعدد روز به روز بر دامنه زبان عربي مي افزايد و اهميت فراگيري و استفاده از اين زبان را دو چندان مي كند .اين ضرورت براي فارسي زبانان كه از طرفي دلدادگان معارف ديني و نيازمند به استفاده از منابع اصيل آن مي باشند و از طرف ديگر زبان آنان با زبان عربي آميختگي فراوان داشته و ادبيات مشترك اين خاستگاه را تقويت مي كند، از درجه بالاتري برخوردار است . ضمنا ارتباط و پيوند همه جانبه با محيطهاي عربي بويژه كشورهاي مجاور موجب مي شود كه زمينه فراگيري و آموزش زبان عربي بيش از پيش در ايران رونق گيرد. زبان عربي يا زبان تازي، بزرگ‌ترين عضو از شاخه زبان‌هاي سامي است. و با زبان‌هاي عبري و آرامي هم خانواده‌است. عرب‌ها اين زبان را “لغة الضاد” نيز مي‌نامند زيرا تنها زباني است که داراي ضاد صامت است. (در زبان آلبانيايي پس از پذيرش اسلام و نفوذ زبان عربي، حرف ضاد وارد آن شد). شمار گويشوران شمار کساني که عربي را همچون زبان مادري به کار مي‌برند ?74 تا ?42 ميليون تن است. کل جمعيت کشورهايي که در آنها عربي زبان رسمي هست نيز براساس آمار سيا ??9 ميليون تن است. مکان تکلم محدوده جغرافيايي را که گويشوران زبان عربي در آن اکثريت را دارند جهان عرب مي‌نامند که شامل بيش از ?? کشور مي‌شود که از خاورميانه آغاز شده و تا افريقاي شمال غربي ادامه مي‌يابد. (علوي مقدم؛ 1385: 46)
2- 1- 4 اسباب پيدايش عرب فصيح
گفته شد که به احتمال زياد زبان عربي از زبان سامي گرفته شده است و يک زبان هنگامي که در ناحية پهناوري مورد استعمال مردم است ناچار به لهجه هايي چند تجزيه مي شود. حال هر قدر رابطة ميان اجتماعات انساني که به آن لهجه ها سخن مي گويند ضعيف باشد و هر اندازه که تجزيه زباني در زمان کهن تري واقع شود اختلافات ميان آن لهجه ها شديد تر خواهد بود و اگر به دليلي لهجه اي بتواند در مقام زبان فرهنگي ناحيه اي بنشيند لهجه هاي ديگر به هيچ وجه نابود نمي شوند، بلکه فقط منطقة هر يک از آنها محدود و مشخص مي شود و مردم براي رفع حوائج روزمره، آنها را به کار مي برند. از سوي ديگر، در همان زماني که لهجه هاي وسيع محلي منحصر به کارهاي عملي زندگي مي کردند، زبان فرهنگ اندک اندک به يک نوع زبان تصنعي تبديل مي شود و چون تعداد محدودي از افراد براي بيان عقايد خود با اظهار مفاهيمي که از نظر تودة مردم بيگانه است آن را وسيلة کار قرار مي دهند، ناچار رابطه ي آن با زندگي عادي بريده مي گردد. علاوه بر مطلب قبلي مطلب ديگري نيز در مورد عربي فصيح نياز است که در ربع قرن هشتم ميلادي، هنگامي که نحوييون و لغت شناسان مسلمان ، دست به کار نگارش قواعدي براي زبان عربي زدند ، ملاحظه کردند که ميان لهجه هاي گوناگون بدويان در شبه جزيرة العرب ، اختلافات عمده اي در زمينه ي صوت ، ساختمان ، کلمات ، نحو و واژگان موجود است. لذا نحوييون مي بايست يک لهجه را به عنوان لهجه ي ادبي که از همه فصيح تر بوده است را انتخاب مي کردند و در باقي لهجه ها اگر اختلافي بود آنرا به عنوان نوادر در کتب صرف و نحو ذکر کنند و البته در کتب مختلف صرفي و نحوي اين مطلب آمده است. و اديبان ، لهجه ي مکيان(قريش) را به عنوان لهجه ي ادبي فصيح انتخاب کردند. محدودة جغرافيايي زبان عرب فصيح اين منطقه ميان دو خط محدود مي شود : يکي آن است که از چند کيلومتري جنوب مکه آغاز شده و به خليج بحرين واقع در خليج فارس ختم مي شود ، ديگري از شمال يثرب(مدينه) شروع شده و به شمال حيره مي رسد. معذلک در داخل اين سرزمين “عربي خالص”، لهجه هاي قبايل با هم تفاوت هايي داشته اند: از بني تميم و بني قيس و بني اسد بيش از همه لغت اخذ شده است و در امر لغات غريب و اعراب و صرف به ايشان استفاده مي شده است. پس از ايشان هذيليان و برخي قبايل کنانه و طي قرار دارد. البته همان طور که پيداست، قبيله قريش در اين منطقه “عربي خالص” داخل است. بنابراين اگر اين زبان عالمانه بخواهد پيوند خود را با واقعيات حفظ کند، و توان آن را داشته باشد که براي بيان همه ي فعاليت هاي انساني به کار آيد به ناچار بايد در ميان طبقات اجتماعي وسيعي انتشار يابد زبان فرانسه و ايتاليايي مثال بارز از اين گونه زبان اند اين دو لهجة محلي که به زبان فرهنگ بدل گشته اند، توانسته اند تحرک و نشاط خود را حفظ کنند. آن زبان عربي که ما آن را “فصيح” مي ناميم. نيز لهجه اي بوده است که در مقام يک زبان ادبي جاي گرفته است. اما در آن لهجه اين خصوصيت ديده مي شود که به سرعت تمام در جامه ي يک زبان عالمانه در آمده است و به سبب برخورد نيازهايت چندين بار تغيير چهره داده است. پيش کشيدن بحث عربي فصيح به دليل نيازي است که ما در اينجا به آن داريم البته بحث در اين مورد وسيع است و خود نياز به فراهم آوردن يک رسالة جداگانه دارد ولي ما به ذکر پيش نياز بسنده مي کنيم. (خفاجي؛ 1427 : 100-51)
2-02 ادبيات عرب
زبان عربي”اللغة العربية”، يکي از پرگويشورترين زبان‌هاي جهان، بزرگ‌ترين عضو از شاخه زبان‌هاي سامي است و با زبان‌هاي عبري و آرامي هم‌خانواده‌است. زبان عربي يکي از شش زبان رسمي سازمان ملل متحد است. اين زبان امروز داراي لهجه‌ها و گويش هاي گوناگوني است و زبان عربي مدرن استاندارد به عنوان زبان رسمي کتابت در تمام کشورهاي عرب پذيرفته شده است. علاوه بر جهان عرب، اين زبان در کشورهاي چاد، اريتره و اسرائيل نيز از ميزاني از رسميت برخوردار است. زبان عربي، زبان قرآن و بسياري از متون اوليه‌ي مسلمانان است و نزد بسياري از مسلمانان مقدس شمرده مي‌شود. در دوران طلايي اسلام، عربي به عنوان زبان اول جهان اسلام از اهميت بالايي برخوردار بود و آثار علمي، ادبي و مذهبي فراواني به اين زبان نوشته مي‌شد. تأثير عربي بر زبان‌هاي ديگر جهان اسلام از جمله فارسي، اردو، کردي، و زبان‌هاي مختلف خانواده‌ي ترکي چشمگير است. (عجم؛ 1385: 42)
2-2-1 شمار گويشوران
شمار کساني که عربي را همچون زبان مادري به کار مي‌برند از ??? تا ??? ميليون تن گفته شده است. عربي زبان رسمي بيش از?0 کشور است که کل جمعيت آن‌ها نيز براساس آمار سيا ??? ميليون تن است. بايد توجه داشت که زبان مادري نيمي از جمعيت کشورهاي عربي شمال آفريقا مانند مراکش و الجزاير زبان “آمازيغي “است و در قانون اساسي جديد اين دو کشور زبان آمازيغي به عنوان زبان رسمي در کنار فرانسه و عربي برسميت شناخته شده است. محدوده جغرافيايي را که گويشوران زبان عربي در آن اکثريت را دارند جهان عرب مي‌نامند که شامل بيش از ?? کشور مي‌شود که از خاورميانه آغاز شده و تا شمال غرب آفريقاي ادامه مي‌يابد.( آذر نوش؛ 1354: 76) زبان عربي شمار فراواني از گويش‌ها و لهجه‌هاي گوناگون را در بر

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی نهج البلاغه، زبان و فرهنگ Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی دستور زبان